ΚΕΝΤΡΙΚΗ 1

Επί ποδός βρίσκεται το υπουργείο Υγείας τις τελευταίες ημέρες για να καλύψει τα κενά στα ασθενοφόρα τόσο του ΕΚΑΒ, όσο και των κέντρων υγείας στα νησιά ενόψει της τουριστικής περιόδου.Παρότι βρισκόμαστε ήδη στον Μάιο, η ηγεσία του υπουργείου υγείας σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του ethnos.gr, πραγματοποιεί ακόμη τηλεδιασκέψεις με τους Διοικητές των Υγειονομικών Περιφερειών που ελέγχουν τη νησιωτική χώρα, ώστε να καταγραφούν τα κενά που υπάρχουν σήμερα στα ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ αλλά και τα αντίστοιχα ασθενοφόρα των μονάδων υγείαςΣτόχος να βρεθεί προσωπικό είτε οδηγοί, είτε πληρώματα για να αναλαμβάνουν τη μεταφορά ασθενών στα νησιά. Είναι άλλωστε γνωστές οι εικόνες κάθε χρόνο το καλοκαίρι που ασθενείς μεταφέρονται ακόμα και σε καρότσες αγροτικών οχημάτων, προκειμένου να φτάσουν στην κοντινότερη μονάδα υγείας, είτε να μεταφέρονται ακόμα και στη γειτονική Τουρκία για να λάβουν υπηρεσίες υγείας.Μια εικόνα που δεν θέλει σε καμία περίπτωση αυτήν την περίοδο η κυβέρνηση με δεδομένο ότι διανύουμε και μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο.Στο πλαίσιο αυτό και για να μην εκτεθεί το υπουργείο υγείας, σύμφωνα με πληροφορίες του ethnos.gr, ζήτησε από τους διοικητές των ΥΠΕ να καταγράψουν λεπτομερώς όλο το προσωπικό που εργάζεται σήμερα στο ΕΚΑΒ της νησιωτικής χώρας αλλά και στα ασθενοφόρα των κέντρων υγείας. Διαφορετικά εάν δεν επαρκούν οι εργαζόμενοι θα πρέπει να προχωρήσουν σε συνεργασία με τον στρατό όπως εξάλλου γίνεται κάθε χρόνο.Ταυτόχρονα τους δίνεται η δυνατότητα και με σχετική νομοθετική ρύθμιση να προσλαμβάνουν είτε οδηγούς, είτε πληρώματα ασθενοφόρων με μπλοκάκι, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι υγειονομικές ανάγκες του καλοκαιριού.Παράλληλα η οδηγία που έχει δοθεί από το υπουργείο υγείας προς τους διοικητές των Υγειονομικών Περιφερειών - με βάση τις ίδιες πηγές του ethnos.gr - είναι να υπάρχει τουλάχιστον μία βάρδια με πλήρωμα σε ασθενοφόρο, ώστε να μην υπάρχουν κενά στην αντιμετώπιση των περιστατικών.ethnos.gr

Η τουριστική περίοδος ξεκινά. Τα πρώτα γκρουπ έχουν ήδη αρχίσει να φτάνουν, οι επισκέπτεςκυκλοφορούν στο κέντρο της πόλης, οι επιχειρήσεις μπαίνουν σε ρυθμούς καλοκαιριού και η Κως ετοιμάζεταιγια ακόμη μία χρονιά, να υποδεχθεί εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους από όλη την Ευρώπη.                                                     Όμως, όσο κι αν αγαπάμε τον τόπο μας, οφείλουμε να λέμε τα πράγματα όπως είναι: σε αρκετά σημεία,ειδικά στο κέντρο της πόλης, η εικόνα δεν είναι αυτή που πρέπει. Πάρκα χορταριασμένα, παρτέρια με ξεράλουλούδια, απότιστο γρασίδι, χόρτα στις άκρες των δρόμων, παγκάκια που χρειάζονται επισκευή,σημεία με σκουριασμένα σίδερα ή εγκαταλελειμμένη όψη. Όλα αυτά δεν είναι μικρές λεπτομέρειες. Είναι ηπρώτη εντύπωση που παίρνει ο επισκέπτης. Και στον τουρισμό, η πρώτη εντύπωση μετράει πολύ! Η Κως πρέπει να αποκτήσει χρώμα, όλοι ζηλεύουμε τις πανέμορφες πόλεις όταν πάμε στο εξωτερικό. Ακόμα και το γειτονικό μας Bodrum έχει λουλουδισμένα πάρκα όλο τον χρόνο!Δεν γράφω αυτές τις παρατηρήσεις για να μηδενίσουμε την δουλειά και την προσπάθεια κανενός. Αντίθετα, όλοι γνωρίζουμε ότι ο Δήμοςτης Κω λειτουργεί με περιορισμένο προσωπικό. Οι υπηρεσίες πρασίνου και καθαριότητας έχουν σηκώσειδιαχρονικά μεγάλο βάρος, πολλές φορές με λιγότερους ανθρώπους από όσους πραγματικά χρειάζονται. Τοπρόβλημα βέβαια δεν είναι μόνο τοπικό. Είναι γενικότερο. Οι Δήμοι δυσκολεύονται να κάνουν μόνιμες προσλήψεις,οι εποχικοί εργαζόμενοι έρχονται για μικρό διάστημα, και πολλές φορές, πριν καλά καλά μάθουν τις ανάγκεςτης πόλης, λήγει η σύμβασή τους.Αυτό δημιουργεί ένα διαρκές κενό συνέχειας. Και το πράσινο, τα πάρκα, οι κοινόχρηστοι χώροι και ηκαθημερινή εικόνα μιας πόλης δεν μπορούν να λειτουργούν με αποσπασματικότητα. Θέλουν πρόγραμμα,συνέπεια, παρακολούθηση και επαναλαμβανόμενη φροντίδα.Γι’ αυτό ίσως έχει έρθει η ώρα και ο Δήμος της Κω να προχωρήσει σε μια πιο οργανωμένη λύση: την ανάθεσημέσω νόμιμου διαγωνισμού, σε εξειδικευμένο εργολάβο, συνεργείο ή εταιρεία, της συστηματικής συντήρησης τωνπάρκων, των παρτεριών, των χώρων πρασίνου και των βασικών σημείων επισκεψιμότητας της πόλης μας. Όχι πρόχειρα. Όχι “ό,τι γίνει”. Αλλά με καθαρή σύμβαση, με συγκεκριμένο αντικείμενο, με σαφείς περιοχέςευθύνης, με σχεδιασμό και τεχνική περιγραφή από τις δημοτικές υπηρεσίες, με χρονοδιάγραμμα, με υποχρεώσεις και μεποινικές ρήτρες. Να ξέρει ο ανάδοχος τι αναλαμβάνει. Να ξέρει ο Δήμος τι πληρώνει. Και να ξέρει ο πολίτης τιπρέπει να βλέπει και τι πρέπει να περιμένει.Μια τέτοια σύμβαση θα μπορούσε να έχει διάρκεια τουλάχιστον τριών ετών, ώστε να υπάρχει συνέχεια,εμπειρία και σοβαρός προγραμματισμός. Δεν γίνεται κάθε χρόνο να ξεκινάμε από την αρχή, σαν ναανακαλύπτουμε ξανά ότι έρχεται καλοκαίρι....!Ο ανάδοχος θα μπορούσε να έχει την ευθύνη για το κούρεμα και την περιποίηση του γρασιδιού, τοκαθάρισμα των χόρτων, τη φύτευση και συνεχή ανανέωση εποχικών λουλουδιών, τη συντήρηση τωνπαρτεριών, το πότισμα, την απομάκρυνση φυτικών υπολειμμάτων, αλλά και μικρές παρεμβάσεις αισθητικήςκαι συντήρησης, όπως επισκευές σε παγκάκια, βαψίματα σε σημεία που έχουν σκουριάσει και γενικόκαλλωπισμό των κοινόχρηστων χώρων.Η φροντίδα αυτή βέβαια δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στους θερινούς μήνες. Ένας τόπος που θέλει ναέχει σοβαρή τουριστική ταυτότητα πρέπει να δείχνει φροντισμένος όλο τον χρόνο. Ειδικά τα τελευταία χρόνια που έχει ανοίξει για τα καλά η αγορά από τα απέναντι παράλια.Πρώτη προτεραιότητα, ασφαλώς, πρέπει να είναι το κέντρο της πόλης. Εκεί περπατά ο επισκέπτης, εκείκατεβαίνουν όλοι οι τουρίστες, εκεί βρίσκεται η “βιτρίνα” του νησιού. Και δεν μιλάμε για μια τεράστια περιοχή πουείναι αδύνατον να καλυφθεί. Μιλάμε για συγκεκριμένα σημεία, συγκεκριμένα πάρκα, δρόμους, παρτέρια καικοινόχρηστους χώρους που μπορούν και πρέπει να είναι σε άψογη κατάσταση.Ανάλογη μέριμνα, βέβαια, μπορεί και πρέπει να υπάρξει και για τα χωριά μας, ιδιαίτερα τα τουριστικά:Καρδάμαινα, Κέφαλος, Μαστιχάρι, Μαρμάρι, Ζιά και κάθε περιοχή που δέχεται επισκέπτες και αποτελεί μέροςτης συνολικής εικόνας της Κω. Το θέμα αυτό έχει συζητηθεί πολλές φορές. Έχει ειπωθεί ξανά και ξανά ότι η Κως χρειάζεται πιοοργανωμένη φροντίδα των δημόσιων χώρων της. Τώρα, όμως, δεν χρειάζεται άλλη θεωρία. Χρειάζεταιεφαρμογή. Χρειάζεται ένας πρακτικός μηχανισμός που να δουλεύει με συνέπεια, με έλεγχο και με αποτέλεσμα. Το νομικό πλαίσιο υπάρχει!Η ανάθεση σε εξωτερικό ανάδοχο δεν σημαίνει ότι ο Δήμος παραιτείται από τον ρόλο του. Αντίθετα, οΔήμος πρέπει να έχει τον σχεδιασμό, την εποπτεία και τον έλεγχο. Ο ιδιώτης να εκτελεί συγκεκριμένο έργο καινα πληρώνεται μόνο όταν το έργο αυτό γίνεται σωστά. Αυτή είναι η σύγχρονη λογική διοίκησης: καθαροίστόχοι, μετρήσιμο αποτέλεσμα, ευθύνη και λογοδοσία.Η Κως, ένας από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της χώρας,δεν μπορεί ναστηρίζεται μόνο στον ήλιο, τη θάλασσα, την ιστορία και την καλή διάθεση των επαγγελματιών. Η καθημερινήεικόνα της πόλης είναι μέρος του τουριστικού προϊόντος. Ένα περιποιημένο πάρκο, ένα καθαρό παρτέρι, έναβαμμένο παγκάκι, ένας δρόμος χωρίς ξερά χόρτα, όλα αυτά μπορεί να μοιάζουν μικρά. Αλλά όλα μαζίφτιάχνουν την αίσθηση ότι ο τόπος σέβεται τον εαυτό του και τον επισκέπτη του.Ας το δούμε, λοιπόν, όχι ως γκρίνια, αλλά ως ευκαιρία. Η σεζόν ξεκινά τώρα. Υπάρχει ακόμη χρόνος ναγίνει μια σοβαρή παρέμβαση, έστω και άμεσα για φέτος, και παράλληλα να σχεδιαστεί μια πιο μόνιμη λύση γιατα επόμενα χρόνια.Η Κως αξίζει να είναι καθαρή, περιποιημένη και όμορφη. Όχι μόνο στις φωτογραφίες των διαφημιστικώνφυλλαδίων, αλλά στην πραγματική καθημερινότητα του επισκέπτη και του κατοίκου.Μηνάς ΧατζημιχαήλΑντ/δρος Ένωσης Ξενοδόχων Κω

Όταν γραφόταν αυτό το κείμενο,διάβασα για την σημερινή συνάντηση εργασίας του Δημάρχου με το Σωματείο Ενοικιαζόμενων Μοτοποδηλάτων σχετικά με το θέμα οργάνωσης της μικροκινητικότητας στο νησί, εν όψει του καλοκαιριού. Αναγνωρίζουμε όλοι ότι κάτι πρέπει να γίνει,  πέρα από μελέτες, συναντήσεις και δηλώσεις καλών προθέσεων. Λόγω  επιστημονικής και επαγγελματικής ενασχόλησης μου για πολλές δεκαετίες με τα τροχαία ατυχήματα , έχω γνωρίσει όλες τις πράξεις αυτής της τραγωδίας  σε   Πανεπιστημικές έρευνες, σε Τμήματα Επειγόντων, σε Μονάδες Ενατικής Θεραπείας, σε Ιδρύματα Αποκατάστασης Αναπήρων, μέχρι τον θλιβερο επίλογο  στην νεκρώσιμη ακολουθία ,στην ματαίωση μιας εν δυνάμει ζωής. Οι θάνατοι από τροχαία θα μπορούσαν να αντιπαραβληθούν με  γενοκτονία , αφού βάσει στατιστικών στοιχείων, τα περισσότερα συμβαίνουν στις νεαρές ηλικίες. (Η κοινωνιολογικη ανάλυση του φαινομένου δίνεται από ειδικούς επιστημονες και  δεν είναι της παρούσης ούτε αρμοδιοτητας μου). Η πρόσφατη τραγική απώλεια ενός 13χρονου παιδιού στην Ηλεία και ο σοβαρός τραυματισμός δύο ακόμη ανηλίκων (12 και 10 χρονών) μέσα σε λίγες μόλις ημέρες, καθώς και άλλα πολλά «παρ΄ολίγο» ατυχήματα,  δεν μπορούν να περάσουν ως «ατυχείς στιγμές». Είναι το αναπόφευκτο αποτέλεσμα μιας κατάστασης που εδώ και καιρό εξελίσσεται ανεξέλεγκτα στους δρόμους  και του νησιού μας. Πολλοί από μας έχουμε κινδυνεύσει από ένα δαιμονισμένο πατίνι (ή αθόρυβο ηλεκτρικό μηχανάκι)ή είμασταν μάρτυρες σε ένα τέτοιο συμβάν που το παραλίγο θύμα ...τόλμησε να επικρίνει το «παιδί»! Πρόκειται για ένα βαθιά θεσμικό, κοινωνικό  και πολιτιστικό ζήτημα . Σε έναν τόπο όπως η Κως , με αυξημένη τουριστική κίνηση, στενούς δρόμους, ελλιπείς υποδομές και έντονη συνύπαρξη πεζών, οχημάτων και δικύκλων, η ανεξέλεγκτη χρήση των πατινιών δημιουργεί ένα εκρηκτικό μείγμα.Καθημερινά παρατηρούνται ανήλικοι χωρίς κράνος, χωρίς καμία εκπαίδευση, να κινούνται με ταχύτητα ανάμεσα σε αυτοκίνητα ή μέσα σε πολυσύχναστους πεζόδρομους ή ποδηλατόδρομους χωρίς να σκέφτονται αν και πώς θα σταματήσουν στο πρώτο εμπόδιο-έναν πεζό ή ένα παιδάκι που θα πεταχτεί μπροστά στον σίφουνα-πατίνι! Συχνά, ακόμη και δυο άτομα μοιράζονται το ίδιο πατίνι. Η νυχτερινή χρήση, χωρίς φωτισμό ή ορατότητα, επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τον κίνδυνο. Και όλα αυτά, σχεδόν χωρίς καμία απολύτως επιτήρηση. Στα ξενοδοχεία του νησιού θα μπορούν να υπάρχουν μεταφρασμένες στις κύριες γλώσσες επισκεπτών βασικές συστάσεις σχετικά με την ασφαλή χρήση των τουλάχιστον των δικύκλων και πατινιών, στις ιδιαιτερότητες των τοπικών δρόμων και συνθηκών οδήγησης .Αναγνωρίζουμε ότι το ηλεκτρικό  πατίνι,  αποτελεί έναν σύγχρονο και πρακτικό τρόπο μετακίνησης. Η ασφαλής χρήση του ηλεκτρικού πατινιού βασίζεται στην υπευθυνότητα του χρήστη. Μπορεί αρχικά να παρουσιάστηκε ως σύγχρονη και οικολογική λύση μετακίνησης αλλά  επειδή δεν εξασφάλισε νομικό πλαίσιο και έλεγχο σε σύντομο χρονικό διάστημα,  μετατράπηκε σε σοβαρό κίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια.  Για την ασφάλεια των χρηστών και των πεζών, καθώς και για τη συμμόρφωση με την ισχύουσα νομοθεσία, υπάρχουν  συγκεκριμένες διατάξεις. Αναφέρονται ενδεικτικά : Υποχρεωτική χρήση προστατευτικού εξοπλισμού, με έμφαση στο κράνος, Καθορισμός μέγιστης ταχύτητας και γεωγραφικών ζωνών κυκλοφορίας, μέγιστη επιτρεπόμενη ταχύτητα είναι έως 25 km/h, χρήση σε ποδηλατόδρομους  και σε οδούς που έχουν  όριο ταχύτητας έως 50 km/h απαγορεύεται η μεταφορά δεύτερου επιβάτη,δεν επιτρέπεται η χρήση σε περιοχές υψηλής συγκέντρωσης πεζών(ιστορικά κέντρα,πολυσύχναστοι πεζόδρομοι), προτεραιότητα στους πεζούς, ασφαλείς αποστάσεις από οχήματα,αποφυγή χρήση κινητού τηλεφώνου ή ακουστικών κατά την οδήγηση, επαρκής  φωτισμός  τις βραδινές ώρες , αποφυγή πλακόστρωτων/ ολισθηρών/ βρεγμένων επιφανειών ώρες κλπ. Σηματικοί όροι επίσης είναι: Θέσπιση ηλικιακού ορίου για τη χρήση ηλεκτρικών πατινιών, με υποχρεωτική γονική συναίνεση για ανηλίκους, Εντατική αστυνόμευση και επιβολή προστίμων, Εκστρατείες ενημέρωσης και εκπαίδευσης οδικής κυκλοφορίας με ασφάλεια κ.α. Ποια από τα παραπάνω ισχύουν στην πράξη;Ποιοι φορείς έχουν την ευθύνη; Θα γίνει κάτι που θα ανατρέψει αυτή την θλιβερή παγιωμένη καταστάσταση; Το νησί μας δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί χωρίς κανόνες σε ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα. Οφείλουμε να επιλέξουμε: πρόληψη ή θρήνος.Τόσο μανιχαϊστική επιλογή ,όσο κυνική  κι αν ακούγεται.Κάθε μέρα σε μια γωνιά της χώρας ένας θρήνος  για έναν βαρύ τραυματισμό ή έναν άδικο θάνατο παιδιού  από τροχαίο με ή από  αυτοκίνητο , μηχανή  - τώρα και  με πατίνι! Οι τραγωδίες στον δρόμο με θύματα νέους ανθρώπους ή ακόμη και μικρά παιδιά είναι πολύ συχνές για να συνεχίζει να καμαρώνει ο μπαμπάς τον 15χρονο (ή και μικρότερο!!) γιο του να οδηγεί μηχανή ή και αυτοκίνητο επειδή «ξέρει ή προσέχει ο μικρός » κατά την  αφελή κρίση του μπαμπά.Το πατίνι δεν είναι δώρο για «να μην περπατά το παιδί » ή επειδη «έχει κι οφίλος του».Είναι εργαλείο μετακίνησης σε δημόσιο χώρο και ως  τέτοιο οφείλει ο χρήστης του  να έχει εκπαιδευτεί, να τηρεί  κανόνες οδικής ασφάλειας και σεβασμού στους πεζούς, οι δε καθ΄ύλην αρμόδιοι  να  επιβλέπουν την τήρηση τους. Δεν οφελεί να επικαλούμαστε την δήθεν «κακιά στιγμή»,  επιμερίζοντας προφανείς ευθύνες,  αποσιωπώντας ανείπωτες τύψεις, πνίγοντας τον λυγμό ενός μετέωρου «γιατί;»...Ελλη Καρανίκα ,Γιατρός