Ασφαλώς και όχι. Ούτε η Παναγία είναι πανταχού παρούσα, ούτε οι Άγιοι είναι πανταχού παρόντες. Πανταχού παρών και μάλιστα «τα πάντα πληρών» είναι μόνο ο Τριαδικός Θεός. Ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα.
Και όμως, τόσο η Παναγία όσο και οι Άγιοι είναι δίπλα μας όταν με πίστη ζητάμε τη βοήθειά τους. Πώς γίνεται;
«Παρά τῷ Θεῷ πάντα δυνατά ἐστιν». Δηλαδή, ο Πανάγαθος Θεός μεταδίδει, κατά χάρη, τις θείες ιδιότητές Του στους πιστούς και αφοσιωμένους δούλους Του. Γι’ αυτό μπορούν να θαυματουργούν, να παρουσιάζονται ταυτόχρονα σε πολλούς, να υπερβαίνουν τους νόμους της φύσεως και να καταργούν τους περιορισμούς του χώρου και του χρόνου. Αποδεικνύονται πάνσοφοι και παντοδύναμοι, όχι από τον εαυτό τους, αλλά γιατί είναι ενωμένοι με τον Πάνσοφο και Παντοδύναμο Θεό.
Εκείνος τους πληροφορεί για πρόσωπα ή για πράγματα και καταστάσεις. Επεμβαίνουν, πρεσβεύουν με θαυμαστό τρόπο, ακόμα και πριν τους το ζητήσουμε. Οι προσευχές τους έχουν μεγάλη δύναμη: «πολύ ἰσχύει δέησις δικαίου ἐνεργουμένη».
Πόσο μάλλον της Θεοτόκου, που κράτησε στα σπλάχνα της και μετά στην αγκαλιά της τον ίδιο τον Θεό!
Ας Την καλούμε συντροφιά, παρηγοριά και σκέπη. Αυτή είναι η Ορθόδοξή μας πίστη. Αξίζει να ξαναδιαβάσουμε το κεφάλαιο 11 της Προς Εβραίους επιστολής του Αποστόλου Παύλου.
Η αληθινή πίστη είναι η έκτη αίσθηση της ψυχής. Αλλά, απλά, τι σημαίνει πίστη;
Πίστη σημαίνει εμπιστοσύνη. Εμπιστεύομαι τη ζωή μου στον Θεό, όχι στους ανθρώπους, στα πλούτη. Έχω τον Θεό μαζί μου; Έχω όλα πλούσια, και τα καλά και τα άσχημα. Αυτά τα δέχομαι σαν φάρμακα για την ψυχική μου υγεία.
Έχουμε τέτοια πίστη;
Ας παρακαλέσουμε τη Μεγάλη Μάνα μας, την Παναγιά, να ικετεύει στον Υιό Της και Θεό μας, η πίστη μας να ωριμάσει σε πίστη που βλέπει, ανώτερη από την πίστη που ακούει.
Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς!
