Είδος υπό εξαφάνιση ήταν οι σεφ τα τελευταία χρόνια καθώς προτιμούσαν να φύγουν στο εξωτερικό αναζητώντας υψηλότερη αμοιβή και καλύτερες συνθήκες εργασίας.
Όπως αποκάλυψαν οι συνδικαλιστές του τουριστικού κλάδου, από το Ηράκλειο της Κρήτης έφυγαν περίπου 500 μάγειρες προτιμώντας να δουλέψουν στις Σεϋχέλλες, το Μονακό, την Ελβετία και την Ισπανία.
Μάλιστα, πολλές προτάσεις είχαν φέτος οι Έλληνες σεφ και από την Κωνσταντινούπολη.
Γιατί αποχωρούν;
Η διαρροή των Ελλήνων εποχικών του τουρισμού είναι αποτέλεσμα της καταστρατήγησης του ωραρίου , των συμβάσεων και του εργατικού δικαίου από μερίδα εργοδοτών του κλάδου , μια χρονιά που ο τουρισμός «σπάει» τα ρεκόρ τόσο σε αφίξεις όσο και σε έσοδα.
Οι εργαζόμενοι στον κλάδο ανέρχονται στις 540.000 (πάνω από 400.000 στον επισιτισμό και περίπου 140.000 στα ξενοδοχεία). Και όμως, υπάρχουν πάνω από 83.000 κενές θέσεις εργασίας (53.000 στα ξενοδοχεία και 30.000 στην εστίαση), κυρίως εξαιτίας της μαζικής φυγής εργαζομένων για το εξωτερικό.
Οι αυθαιρεσίες που κατήγγειλαν οι συνδικαλιστές στη συνέντευξη τύπου, που παραχώρησε χθες η Πανελλήνια Ομοσπονδία Επισιτισμού και Τουρισμού (ΠΟΕΕΤ), επικεντρώνονται στην ψηφιακή κάρτα εργασίας , στην υποδηλωμένη εργασία, στην αδυναμία ελέγχου, στη μη εφαρμογή των κλαδικών συμβάσεων καθώς και στην εκμετάλλευση των εργαζομένων από τρίτες χώρες.
Δουλεύουν 12άωρα για 700 – 800 ευρώ το μήνα
Ειδικότερα, σύμφωνα με περιστατικά που καταγγέλθηκαν στην Κρήτη, στην Ρόδο, στην Θεσσαλονίκη, στην Χαλκιδική, στην Κω και στην Αθήνα:
-Επιχειρήσεις συγκεντρώνουν τις ψηφιακές κάρτες των εργαζομένων στο λογιστήριο για να τις «κτυπούν» κατά το δοκούν. Δηλαδή μπορεί τα «χτυπήματα» δείχνουν πενθήμερη εργασία και οκτάωρη βάρδια, αλλά ο εργαζόμενος δουλεύει επτά ημέρες την εβδομάδα, με αποτέλεσμα να χάνει την αμοιβή των υπερωριών.
-Επιχειρήσεις χρησιμοποιώντας διαφορετικό ΚΑΔ καταφέρνουν να μην κάνουν χρήση της κλαδικής Σύμβασης.
-Ανεπαρκείς ελεγκτικοί μηχανισμοί. Μόνο για τους νομούς Ηρακλείου και Λασιθίου, υπάρχουν μόλις 5-6 επιθεωρητές εργασίας που πραγματοποιούν ελέγχους, αριθμός που ασφαλώς δεν αρκεί για να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες της περιοχής.
-Εκμετάλλευση εργαζομένων από τρίτες χώρες: Η ΠΟΕΕΤ κατήγγειλε ότι υπάρχουν «δουλευμπορικά γραφεία». Στη Ρόδο εργάζονται περίπου 9.000 μετακλητοί κυρίως από τις Φιλιππίνες. Υπάρχουν καταγγελίες ότι δουλεύουν επτά ημέρες την εβδομάδα, 12άωρα, για 700 – 800 ευρώ το μήνα. Σε κάποιες περιπτώσεις, έχουν δεσμευτεί να δίνουν το 10% του μισθού τους, στους σύγχρονους δουλέμπορους για να καλύψουν τα έξοδα μετακίνησης (περίπου 5.000 ευρώ) από τη χώρα τους, για την Ελλάδα!
– Επιχείρηση στην Κρήτη ζήτησε να επιστραφούν τα δώρα και οι υπερωρίες , επικαλούμενη λογιστικό λάθος.
– Προϊσταμένη σε επιχείρηση στη Χαλκιδική άλλαξε τις κλειδαριές για να μην μπουν κάποιοι εργαζόμενοι στο χώρο δουλειάς τους, επειδή ήθελε να τους απολύσει. Στη Ρόδο, υπάρχουν καταγγελίες για πιέσεις που ασκούνται σε εργαζόμενες μητέρες ή σε γυναίκες εγκύους, ώστε να παραιτηθούν αφού εκ του νόμου δε μπορούν να τις απολύσουν.
Η ΠΟΕΕΤ διεκδικεί επίσης αλλαγή του τρόπου επιδότησης της ανεργίας καθώς το επίδομα χορηγείται για τρεις μήνες και δεν αρκεί, όταν κατά μέσο όρο, η τουριστική σεζόν διαρκεί 6-7 μήνες. Επίσης, το επίδομα ανεργίας υπάρχουν περιπτώσεις που έχει καταβληθεί με μεγάλη καθυστέρηση, έως και 2,5 μήνες μετά την υποβολή των σχετικών αιτήσεων.
Πηγή: protothema.gr
