Η πλατεία Ελευθερίας ειναι το κεντρικότερο σημείο συγκέντρωσης τουριστών και όχι μόνο.
Εκει βρίσκεται το Μουσείο σε μια βαθιά σιωπή σκότους, που, αν δεν ήταν οι φανοστατες του Δήμου, η σιωπή του σκότους θα ηταν βαθύτερη.
Αντίθετα, στη ιδια πλατεία ειναι και το τζαμι, ο χώρος προσευχής των μουσουλμάνων που πρόσφατα ανακαινηστεικε,
φωταγωγηθηκε, και δεσπόζει ανάμεσα σε Ιταλικά κτίσματα-αριστουργηματα, ιταλικής φινέτσας και αρχιτεκτονικής.
Τι ειναι εκείνο που άφησε στο σκοτάδι και στη σιωπή το Μουσείο, με τα εκατοντάδες αρχαιολογικά ευρήματα του παρελθόντος που όμως αντικριζοντας τα, σου γονιμοποιει το μέλλον? Αφου γνωριζουμε ότι, χωρίς μνήμη δεν υπάρχουμε.
Ζω σημαίνει θυμάμαι.
Αχ αυτός ο τόπος ο νεννησημιος μου που αγάπησα με την ιδια ένταση και το ίδιο πάθος γιατί ειναι το σπίτι μου, η ζωή μου και δεν θέλω να με πληγώνει.
Θέλω να Πω.
