Όταν αναζητούσαμε μετά τις σπουδές μας, τους δρόμους της ζωής μας, ο Γιάννης και εγώ, σε ατελείωτες συζητήσεις, εκείνος ακόμα στρατιώτης, μας συνέπαιρνε το όνειρο…
«Τα πάντα για την όμορφη Κω..»
Ο τίτλος του φύλλου υπ’ αριθμόν 1 (1/4/1976), Του «Βήματος της Κω» ήταν η αρχή και όρκος μαζί για αγώνα και δέσμευση ηθική, σε φίλους και γνωστούς και τελικά.. σε κάθε συμπατριώτη.
Θυμάμαι Γιάννη, όταν λίγο πριν το ξεκίνημα, επισκεφθήκαμε σπουδαίους πατριώτες στην Αθήνα, τότε, τον Ηρακλή και Τάσο Καραναστάση, τον Μανώλη Κάσδαγλη, στο μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τραπέζης, τους γιατρούς Ελπιδοφόρο Παπαντωνίου και Γιάννη Χατζηνικολάου, Πρόεδρο της Ένωσης Κώων Αθηνών, τον πολιτικό Γιάννη Ζίγδη, τον Αριστοτέλη Παυλίδη, τον Σταμάτη Μανούση.
Μας ενθουσίασαν οι απόψεις τους και η ενθάρρυνση ήλθε όταν τους ζήτησες να γίνουν συνεργάτες της προσπάθειας και δέχθηκαν όλοι με ανυπομονησία να συνεργαστούν μαζί μας.
Όμως επισκεφθήκαμε, θυμάμαι και τον Πρόεδρο του ΔΙΙΚ, καθηγητή κ. Νίκο Οικονόμου, του είπαμε ότι μπορούσε να υπηρετήσει η Εφημερίδα τους σκοπούς τους Ιδρύματος, να γίνει κήρυκας των ιδεωδών του Ιπποκράτη, να γράψουμε μέλη Κώους επιφανείς, όπως ήταν επιθυμία πολλών συμπατριωτών μας, όμως απότομα διέκοψε την συζήτηση, γιατί δεν θεωρούσε, όπως μας δήλωσε, τους σημερινούς Κώους άξιους να γίνουν μέλη του ΔΙΙΚ (βλέπε συνέντευξη Ν. Οικονόμου στο υπ’ αριθμ. 2 φύλλο του ΒτΚ).
Αυτή η σκληρή άποψη γιγάντωσε την θέρμη μας να αλλάξει το Ίδρυμα και να στεγάσει τις προσδοκίες όλων μας, να φανούμε άξιοι της μοναδικής μας ιστορικής κληρονομιάς. Υπηρέτησες Γιάννη την δική μας Μεγάλη Ιδέα για τον τόπο μας, όχι μόνο από τις στήλες της Εφημερίδας σου, αλλά κυρίως με την δημόσια προσωπική σου δράση, αφού γρήγορα εξελέγης μέλος του Διεθνούς Εκτελεστικού συμβουλίου του ΔΙΙΚ.
Και δεν ήταν μόνο ο αγώνας του ΔΙΙΚ, έθεσες ψηλούς στόχους, το νέο νοσοκομείο, την Ιατρική Σχολή της Κω, το Λιμάνι.
Πήγες στα δικαστήρια, από τα συμφέροντα και έθιξες, ξόδεψες χρήματα, όμως ο νους και η ψυχή σου ήταν μπροστά...
Όλα τα χρόνια «το Βήμα της Κω» υπηρέτησε και υπηρετεί την πατρίδα μας, με συνέπεια, με κανόνες που έθεσες νωρίς.
Αποτελεί το «Βήμα της Κω», βήμα ελευθερίας… για όλους που έχουν άποψη, αγαπούν τον τόπο μας, χωρίς αποκλεισμούς να κρίνουν και να ελέγχουν, όπως οι αρχές που κληροδότησες στον γιο σου Φαίδωνα και στους συνεργάτες σου.
Δίδαξες ήθος και έθεσες όρια δεοντολογίας στην σημερινή γενιά δημοσιογράφων, όλοι μαθητές σου, που τιμούν την μνήμη σου.
Μακάρι να συνεχίσει η εφημερίδα τον δρόμο που χάραξες, οι ευχές μας να γίνουν στήριξη του έργου που υπηρετεί.
Φίλιππος Καλλούδης
