Τις τελευταίες ημέρες οι κάτοικοι της Αντιμάχειας και του Μαστιχαρίου παρακολουθούν με έντονο προβληματισμό την έναρξη της μεταφοράς απορριμμάτων από την Κάλυμνο προς τον ΧΥΤΑ της Κω. Και εύλογα αναρωτιούνται: πόσα ακόμα μπορεί να αντέξει αυτή η περιοχή;
Η Αντιμάχεια και το Μαστιχάρι δεν είναι απλώς δύο χωριά της Κω. Είναι οι περιοχές που εδώ και δεκαετίες φιλοξενούν υποδομές ζωτικής σημασίας για ολόκληρο το νησί και τα γύρω νησιά. Το διεθνές αεροδρόμιο Ιπποκράτης εξυπηρετεί την Κω και άλλα γειτονικά νησιά· ο σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της ΔΕΗ τροφοδοτεί πέραν της Κω την Κάλυμνο, τη Λέρο, τους Λειψούς, τη Νίσυρο, την Τήλο και άλλα μικρότερα νησιά· ο ΧΥΤΑ που δέχεται τα απορρίμματα όλης της Κω. Υποδομές απαραίτητες για όλους, αλλά με κόστος που το επωμίζονται κυρίως οι κάτοικοι της περιοχής.
Σήμερα, σε αυτό το ήδη βαρύ φορτίο προστίθενται και τα απορρίμματα ενός άλλου νησιού.
Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η Κάλυμνος αντιμετωπίζει ένα σοβαρό πρόβλημα στη διαχείριση των απορριμμάτων της. Κανείς δεν αδιαφορεί για τις ανάγκες των γειτόνων μας. Όμως η λύση ενός προβλήματος δεν μπορεί να είναι η μεταφορά του σε μια περιοχή που ήδη έχει σηκώσει πολύ περισσότερα βάρη από όσα της αναλογούν.
Το ζήτημα δεν αφορά μόνο τον ΧΥΤΑ. Αφορά ολόκληρη τη διαδρομή.
Τα απορρίμματα φτάνουν με πλοία στο Μαστιχάρι και στη συνέχεια διασχίζουν την περιοχή με προορισμό τον χώρο ταφής. Όλα αυτά, μέσα στην καρδιά της τουριστικής περιόδου, όταν η Κως υποδέχεται χιλιάδες επισκέπτες και το Μαστιχάρι αποτελεί μία από τις βασικές πύλες εισόδου του νησιού.
Ποια εικόνα θέλουμε να αντικρίζει ο επισκέπτης που φτάνει στην Κω; Την εικόνα ενός σύγχρονου, καθαρού και βιώσιμου τουριστικού προορισμού ή την εικόνα μιας περιοχής που μετατρέπεται σε διάδρομο διέλευσης απορριμμάτων;
Δεν είναι μόνο θέμα αισθητικής. Είναι θέμα περιβάλλοντος, δημόσιας υγείας και ποιότητας ζωής.
Κάθε επιπλέον ποσότητα απορριμμάτων σημαίνει μεγαλύτερη πίεση στον ΧΥΤΑ, περισσότερα στραγγίσματα, αυξημένο λειτουργικό φορτίο και ταχύτερη εξάντληση της χωρητικότητάς του. Παράλληλα, η συχνή διακίνηση απορριμματοφόρων αυξάνει τον κυκλοφοριακό φόρτο, δημιουργεί ανησυχίες για οσμές, διαρροές και γενικότερα για την περιβαλλοντική επιβάρυνση μιας περιοχής που ήδη φιλοξενεί τις σημαντικότερες οχλούσες εγκαταστάσεις του νησιού.
Πέρα όμως από τα τεχνικά δεδομένα, υπάρχει και ένα βαθύ αίσθημα αδικίας.
Οι κάτοικοι της Αντιμάχειας και του Μαστιχαρίου έχουν αποδείξει διαχρονικά ότι βάζουν το συλλογικό συμφέρον πάνω από το τοπικό. Έχουν αποδεχθεί εγκαταστάσεις και υποδομές που εξυπηρετούν όλη την Κω και τα γύρω νησιά. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μπορούν να θεωρούνται δεδομένοι κάθε φορά που προκύπτει ένα πρόβλημα κάπου αλλού.
Η τοπική κοινωνία δικαιούται να έχει λόγο. Δικαιούται να ενημερώνεται, να συμμετέχει στη λήψη αποφάσεων και να γνωρίζει ποιο είναι το σχέδιο, ποια είναι τα όρια και ποια είναι τα μέτρα προστασίας που προβλέπονται.
Γιατί αν υπάρχει ένα ερώτημα που ζητά απάντηση, αυτό είναι απλό:
Μέχρι πότε η Αντιμάχεια και το Μαστιχάρι θα καλούνται να σηκώνουν βάρη που αφορούν ολόκληρο το νησί και πλέον ολόκληρη την περιφέρεια;
Η Κως οφείλει να σταθεί αλληλέγγυα στα προβλήματα των γειτονικών νησιών. Όμως η αλληλεγγύη δεν μπορεί να ταυτίζεται με τη μόνιμη μεταφορά της περιβαλλοντικής επιβάρυνσης σε μια συγκεκριμένη περιοχή.
Η Αντιμάχεια και το Μαστιχάρι δεν μπορούν και δεν πρέπει να μετατραπούν στην πίσω αυλή του Νοτίου Αιγαίου.
Αξίζουν τον ίδιο σεβασμό, την ίδια προστασία και την ίδια μέριμνα που αξίζει κάθε τοπική κοινωνία που επί χρόνια προσφέρει περισσότερα από όσα της αναλογούν.
(από το facebook του Δημοτικού Συμβούλου Γιώργου Θεοφιλίδη)
