Ραδιόφωνο Live Επικοινωνία Χρήσιμα τηλέφωνα Φαρμακεία
Follow us
Σχολίασε την φωτογραφία 0 σχόλια
×

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ (ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΧ. ΚΟΥΤΣΟΥΡΑΔΗΣ)

23/03/2024
59 Εμφανίσεις
1 Σχόλια

Στις επετείους αξιοποιούμε μια γνωστή ημερομηνία ιστορικά επαληθευμένη η υποθετική, για να αναλογιστούμε συλλογικά την ουσία του εορταζομένου γεγονότος και το νόημα του για το μέλλον. Στη συλλογική μνήμη ενός λαού οι ιστορικές του επέτειοι, ως χρονικά σύμβολα είναι σημεία αναφοράς και παράγοντες πολύτιμοι επιβεβαίωσης της εθνικής του ταυτότητας και συνέχειας. Με την επέτειο το γεγονός γίνεται περίοπτο γιατί η συνεχής ,άμορφη ροη του χρόνου διακόπτεται. Η διακοπή γίνεται σημείο και εικόνα, διακοσμημένη αισθητικά και ιστορικά. Όμως ο μνημειακός, τελετουργικός τρόπος εορτασμού της επετείου ,όσο πιο φανταχτερά, τελετουργικά ,και τελικά επιφανειακά ,επιτελείται, τόσο περισσότερο οδηγεί στην «απαξίωση» της. Υπάρχουν στιγμές στη Ιστορία μας, που μια επέτειος του έθνους μας, γιορτασμένη ,όχι κατ ανάγκη δημόσια και συλλογικά, και χωρίς το φανταχτερό πανηγυρικό περιτύλιγμα της, αποδίδει περισσότερο το νόημα της.

Μια τέτοια περίπτωση μου θύμισε η 25η Μαρτίου του 1931 στην ιταλοκρατούμενη ,προσεισμική πόλη της Κώ, όπως αναδύεται μέσα από ένα λιτό, αλλά και συγκλονιστικό, χρονογράφημα του Ιπποκράτη Προρφυρίου, γιου του γνωστού εκπαιδευτικού της Κω Κωνσταντίνου Πορφυρίου, που, είχε την καλοσύνη να θέσει στη διάθεσή μου, πριν από αρκετά χρόνια ο καλός συμπατριώτης Αλεξης Μανου Παρθενιάδης, που δυστυχώς δεν είναι πια μαζί μας.

Αχιλλέας Γ. Κουτσουράδης



ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ: ΚΩΑ ΚΑΙ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ 

(Ελληνισμός της Δωδεκανήσου.Δελτίον πρόσθετον.Τετάρτη 25η Μαρτίου 1931.Σελ.3) 

--------------------------------------- 


Επήγα χθές στον εσπερινό του Ευαγγελισμού στον Μητροπολιτικόν ναόν.

Τι να ιδώ. Ένεκα του φόβου της δουλείας δεν είχαν στρώσει ούτε δάφνας.

Όπως κάμνουν στις απλώς μόνον θρησκευτικές εορτές.

Στους πολυελαίους εκρέμοντο ερυθραί και πράσιναι ταινίαι.

Παραξενεύτηκα.

Είπα προς στιγμήν ότι είχα κάμει λάθος

Έπειτα όμως κατάλαβα ότι ευρισκόμουν στον ίδιο ναό του Αγίου Νικολάου κατά τον εσπερινόν του Ευαγγελισμού και την παραμονήν της μεγάλης εθνικής εορτής.

Εντρεπόμην να στέκομαι και έφυγα με ένα βάρος στη ψυχή.

Ενόμιζα ότι οι ματιές των αγίων με κυνηγούσαν, ακόμη και με επέπλητταν ,συγχρόνως δε και μου επαραπονούντο.

Μου εφαίνετο όνειρον,αλλά ήτο σκληρά πραγματικότης.

Οποία καταισχύνη.


Κως 25 Μαρτίου 1931

Ι.Κ.ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ




Η ανωνυμία είναι το καλύτερο κρησφύγετο δειλίας και χυδαιότητας!
Σχόλια 1
Τκ18
Τκ18 25/03 - 07:32
Τι να πεις τωρα
Και ηρθον τελικώς οι Έλληνες και ενομηζον ότι η κατάστασης θα Ήτον καλύτερην αλλά μετά από τόσαν χρόνιαν εισπράξαμεν τον μακρύτερον , επερειμεναμεν νοσοκομείον και σχολείαν και δρόμας , τώρα πια εσκεφτομεν ανάθεμαν την ώραν όπου ήρθεν η μητριάν Ελλάδαν μήπως ήτο προτιμότερον να εμένεν η Ιταλίαν?

Πρόσθεσε ένα σχόλιο

× ExpImage

ΕΞΟΔΟΣ