Σε μια περίοδο όπου η θήρα δέχεται συχνά πολιτική, κοινωνική και επικοινωνιακή πίεση, το ερώτημα «κυνηγετικοί σύλλογοι τι προσφέρουν» συνδέεται άμεσα με την ίδια την υπεράσπιση του χώρου. Όχι με κραυγές, αλλά με θεσμική παρουσία, επιχειρήματα, τεκμηρίωση και κινητοποίηση.
Ο μεμονωμένος κυνηγός μπορεί να διαμαρτυρηθεί. Δεν μπορεί όμως να σηκώσει μόνος του το βάρος των νομικών παρεμβάσεων, της συλλογικής εκπροσώπησης, της δημόσιας τοποθέτησης και της πίεσης προς την Πολιτεία. Αυτή είναι δουλειά των οργανώσεων και ο τοπικός σύλλογος είναι ο πρώτος κρίκος της αλυσίδας.
Όταν οι σύλλογοι είναι σοβαροί, ενημερώνουν εγκαίρως τα μέλη, κινητοποιούν τη βάση και διαμορφώνουν μέτωπο. Όταν είναι αδύναμοι ή αδρανείς, το κενό φαίνεται αμέσως. Γι’ αυτό και το ζήτημα δεν είναι απλώς να υπάρχουν σύλλογοι, αλλά να λειτουργούν με λογοδοσία, καθαρή φωνή και επαφή με την πραγματικότητα του κυνηγού.
.
Εκ του ΔΣ
Ο πρόεδρος Μιαούδης Ιωάννης.
