Τρία χρόνια συμπληρώνονται την Παρασκευή από την απώλεια του Νεκτάριου Σαντορινιού, ενός πολιτικού που άφησε ισχυρό και μετρήσιμο αποτύπωμα στη Δωδεκάνησο και στη νησιωτική πολιτική της χώρας. Ο Νεκτάριος Σαντορινιός έφυγε από τη ζωή στις 13 Φεβρουαρίου 2023, σε ηλικία μόλις 50 ετών, έπειτα από γενναία μάχη με τον καρκίνο.
Η πολιτική του διαδρομή
Γεννημένος στη Ρόδο στις 17 Μαΐου 1972, με καταγωγή από τη Σύμη, σπούδασε Χημικός Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και εργάστηκε για χρόνια τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα, κυρίως σε περιβαλλοντικές μελέτες και σε συγχρηματοδοτούμενα αναπτυξιακά προγράμματα.
Από το 2000 υπηρέτησε στο Γραφείο Προγραμματισμού του Δήμου Ρόδου, συμμετέχοντας ενεργά στη διαμόρφωση και ένταξη έργων σε ευρωπαϊκά και εθνικά χρηματοδοτικά εργαλεία. Η πολιτική του διαδρομή ήταν άρρηκτα δεμένη με την Αριστερά και τα νησιά. Διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, συντονιστής της Νομαρχιακής Επιτροπής Νότιας Δωδεκανήσου, περιφερειακός σύμβουλος Νοτίου Αιγαίου (2012-2014) και εκλέχθηκε βουλευτής Δωδεκανήσου στις εκλογές του 2015 και του 2019. Από τον Νοέμβριο του 2016 ανέλαβε υφυπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, ενώ από τον Αύγουστο του 2018 έως τον Ιούλιο του 2019 διετέλεσε αναπληρωτής υπουργός.
Στα χρόνια των μνημονίων και της αυστηρής δημοσιονομικής επιτήρησης, ο Νεκτάριος Σαντορινιός βρέθηκε στην πρώτη γραμμή διεκδικήσεων για κρίσιμα έργα υποδομής στη Ρόδο και στα νησιά.
Άφησε το στίγμα του στα νησιά
Παραδείγματα αποτελεσματικότητας πολιτικής το Μεταφορικό Ισοδύναμο, οι αφαλατώσεις στα νησιά, ο εκσυγχρονισμός με την προμήθεια πλωτών σκαφών του Λιμενικού Σώματος, η ίδρυση της Ακαδημίας Εμπορικού Ναυτικού (ΑΕΝ) στην Κάλυμνο και βεβαίως σε άμεση συνεργασία με τον Δήμο Ρόδου, η εμπλοκή του στην αναβίωση της Προγραμματικής Σύμβασης για τη Μεσαιωνική Πόλη Ρόδου. Έπειτα από πολύμηνες, επίπονες διαπραγματεύσεις της δημοτικής αρχής Φ. Χατζηδιάκου με υπουργεία και υπηρεσίες, το έργο βγήκε από το «συρτάρι» και στις 3 Νοεμβρίου 2018, στο Καστέλο, υπεγράφη το Μνημόνιο Συναντίληψης, με αφορμή τη συμπλήρωση 30 ετών από την ένταξη της Ρόδου στον κατάλογο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO, όσο έκλειναν και οι λεπτομέρειες για την Προγραμματική Σύμβαση. Στην ιστορική εκείνη εκδήλωση έδωσαν το «παρών» εκπρόσωποι της κυβέρνησης, της αυτοδιοίκησης και διεθνών οργανισμών, δήμαρχοι ιστορικών πόλεων της Μεσογείου, αλλά και πολιτικά πρόσωπα από όλο το φάσμα.
Παρά τις μεταγενέστερες ανατροπές και την επανεξέταση της σύμβασης μετά την αλλαγή κυβέρνησης και δημοτικής αρχής, η συμβολή του Νεκτάριου Σαντορινιού θεωρείται καθοριστική για τη θεσμική ωρίμανση του εγχειρήματος.
Το έργο του, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στη Μεσαιωνική Πόλη. Συνδέθηκε με την παραχώρηση της Ροδιακής Έπαυλης από την ΕΤΑΔ, την αναβάθμιση κόμβων και παραλιακών υποδομών, τον ξύλινο πεζόδρομο στο παραλιακό μέτωπο, την επέκταση της νέας μαρίνας, την αποκατάσταση του Λιμενικού Σταθμού Λίνδου. Πάνω απ’ όλα, όμως, έφερε τη σφραγίδα του στο μεταφορικό ισοδύναμο – ένα μέτρο-τομή για τη νησιωτικότητα, που συνέδεσε ουσιαστικά νησιά και ηπειρωτική Ελλάδα, δίνοντας οικονομική ανάσα σε πολίτες και επιχειρήσεις.
Ο Νεκτάριος Σαντορινιός παρέμεινε ενεργός και μαχητικός μέχρι το τέλος. Αντιμετώπισε την ασθένειά του με αξιοπρέπεια, χωρίς να εγκαταλείψει τον δημόσιο λόγο και την πολιτική του παρουσία, μεταδίδοντας δύναμη και αισιοδοξία ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές.
Στον επικήδειο λόγο του, ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας τον χαρακτήρισε «έναν άνθρωπο σπάνιο, έναν σύντροφο μαχητή που άφησε ανεξίτηλο ίχνος», ενώ ο τότε πρόεδρος της Βουλής Κωνσταντίνος Τασούλας μίλησε για έναν πολιτικό έντιμο, αποτελεσματικό και αφοσιωμένο στο δημόσιο συμφέρον. Τρία χρόνια μετά την απώλειά του, η μνήμη του παραμένει ζωντανή μέσα από τα έργα και τις πολιτικές που υλοποιήθηκαν.
Η απόφαση του Δήμου Σύμης να δώσει το όνομά του στο λιμάνι του νησιού λειτουργεί ως μια πράξη τιμής και ιστορικής δικαίωσης – το ελάχιστο αντίδωρο σε έναν άνθρωπο που υπηρέτησε με συνέπεια, ήθος και πάθος τα νησιά και τη νησιωτικότητα.
Πηγή:www.dimokratiki.gr
