Ραδιόφωνο Live Επικοινωνία Χρήσιμα τηλέφωνα Φαρμακεία
Follow us

Τελευταία σχόλια

Kostas Falangas: Σήμερα (20:28)
Ενέργεια, Υποδομές και πραγματική μέτρηση - Σας ευχαριστώ ειλικρινά για ένα σχόλιο που πηγαίνει τη συζήτηση ένα βήμα παραπέρα. Έχετε απόλυτο δίκιο: η αποδοτικότητα ανά τετραγωνικό μέτρο και η φέρουσα ικανότητα ενός προορισμού είναι δύο διαφορετικά μεγέθη. Ένα ξενοδοχείο μπορεί να είναι υποδειγματικά «πράσινο» ως κτίριο και ταυτόχρονα, αθροιζόμενο με δεκάδες άλλα, να επιβαρύνει ένα νησί που έχει ήδη αγγίξει τα όριά του σε νερό, αποχέτευση, ενέργεια, γη και κατοικία. Τα νούμερα της Κω δικαιώνουν την ανησυχία σας. Σύμφωνα με στοιχεία του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου που επικαλείται η πρωτοβουλία «Sustainable Kos», οι κλίνες του νησιού αυξήθηκαν κατά 43% σε δεκαπέντε χρόνια (από περίπου 40.240 το 2009 σε 57.463 το 2023), με τις πεντάστερες να εκτοξεύονται κατά 352%, ενώ σε αδειοδοτικές διαδικασίες βρίσκονται ήδη περί τις 3.500 νέες κλίνες. Αν προστεθούν και οι αδήλωτες, η πραγματική πίεση είναι ακόμη μεγαλύτερη. Γι' αυτό συμφωνώ ότι η προτεραιότητα οφείλει να είναι η ποιοτική και ενεργειακή αναβάθμιση του υφιστάμενου αποθέματος, όχι η διαρκής προσθήκη κλινών. Θα προσθέσω μόνο μια διάκριση που θεωρώ κρίσιμη: η φέρουσα ικανότητα δεν είναι στατικό μέγεθος, αλλά δυναμικό. Εξαρτάται από τις δημόσιες υποδομές (ύδρευση, αποχέτευση, ενέργεια, απορρίμματα, μεταφορές). Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι απλώς ένα οριζόντιο πλαφόν κλινών, αλλά μια τεκμηριωμένη, ανά προορισμό μελέτη φέρουσας ικανότητας που να συνδέει κάθε νέα άδεια με την πραγματική αντοχή του νησιού. Κάτι που, όχι τυχαία, μπαίνει τώρα στο τραπέζι με το νέο Ειδικό Χωροταξικό για τον Τουρισμό. Το σωστό ερώτημα που θέτετε, «πόσες κλίνες αντέχει πραγματικά η Κως;», είναι ακριβώς αυτό που θα έπρεπε να απαντηθεί πριν, και όχι μετά, την επόμενη αδειοδότηση. Θα χαρώ να τα πούμε σε επόμενό μου άρθρο, όμως μου δίνετε το έναυσμα να ετοιμάσω σχετικό άρθρο με τον προβληματισμό όχι μόνο δικό σας και δικό μου αλλά όλων.
Ανώνυμος: Σήμερα (20:28)
Ξενοδόχος - Συμφωνώ ότι η ενεργειακή αναβάθμιση των ξενοδοχείων είναι αναγκαία, αλλά νομίζω ότι πρέπει να δούμε το θέμα λίγο ευρύτερα. Ένα ξενοδοχείο μπορεί να είναι εξαιρετικά «πράσινο» ως κτίριο και παρ’ όλα αυτά να αυξάνει σημαντικά την επιβάρυνση ενός νησιού. Από τη στιγμή που ξεκινά το σκάψιμο για μια νέα ξενοδοχειακή μονάδα, δεν δημιουργούνται μόνο ενεργειακές ανάγκες,δημιουργείται επιπλέον ζήτηση για νερό, ενέργεια, δρόμους, αποχέτευση, διαχείριση απορριμμάτων και μεταφορές, αλλά και ανάγκη για εργατικό δυναμικό και άρα για κατοικία απώλεια γης και τοπίου ειδικά σε ένα νησί όπως η Κως που ήδη διαθέτει χιλιάδες κλινες. Γι’ αυτό θεωρώ ότι προτεραιότητα πρέπει να είναι η ενεργειακή και συνολική αναβάθμιση του υφιστάμενου ξενοδοχειακού αποθέματος και όχι η συνεχής προσθήκη νέων κλινών. Δεν αρκεί να εξετάζουμε πόσο «πράσινο» είναι ένα καινούργιο ξενοδοχείο. Πρέπει να εξετάζουμε αν το ίδιο το νησί μπορεί να αντέξει τις επιπλέον κλίνες. Και υπάρχει και κάτι ακόμη,όσο αυξάνουμε συνεχώς την τουριστική δυναμικότητα, τόσο μεγαλώνει η εξάρτηση της τοπικής οικονομίας από έναν μόνο κλάδο. Η πραγματική βιωσιμότητα, λοιπόν, δεν είναι μόνο χαμηλότερη κατανάλωση ανά τετραγωνικό μέτρο. Είναι να διατηρήσουμε το φυσικό περιβάλλον, το τοπίο, την κατοικία, τους πόρους και την ποιότητα ζωής των κατοίκων, ώστε να παραμείνει βιώσιμος και ο ίδιος ο προορισμός. Ίσως λοιπόν το σωστό ερώτημα για την Κω δεν είναι "πόσο πράσινο" θα είναι το επόμενο ξενοδοχείο, αλλά αν χρειαζόμαστε πραγματικά περισσότερες κλίνες και πόσες μπορεί να αντέξει το νησί.

Πρόσθεσε ένα σχόλιο

Πρόσθεσε ένα σχόλιο

×

Κ. Φάλαγγας: Ενέργεια στα ξενοδοχεία - Από την υπερκατανάλωση στο μηδενικό αποτύπωμα

14/08/2026
247 Εμφανίσεις
2 Σχόλια

Μετά τη διατροφή, το νερό και τα απορρίμματα, η ενέργεια θα κυριαρχήσει στη συζήτηση για το ξενοδοχείο της επόμενης δεκαετίας, όχι μόνο ως κόστος, αλλά ως ζήτημα διαθεσιμότητας. Με 30 χρόνια στον κλάδο, διαπιστώνω ότι η ενέργεια συγκαταλέγεται στα 10 πρώτα κόστη λειοτυργίας ενός ξενοδοχείου, ενώ ο κλιματισμός και η θέρμανση (HVAC) απορροφούν, κατά τα ευρωπαϊκά δεδομένα του προγράμματος Hotel Energy Solutions, περίπου το μισό της συνολικής κατανάλωσης.


Πού μετριέται η αποδοτικότητα. Ο πιο αξιόπιστος δείκτης είναι η ενεργειακή ένταση (EUI), η κατανάλωση ανά τετραγωνικό μέτρο τον χρόνο. Οι περισσότερες μελέτες τοποθετούν τα ξενοδοχεία στο εύρος 200–400 kWh/m²/έτος, με τον μέσο όρο γύρω στα 305–330 kWh/m². Όσο μικρότερος ο αριθμός, τόσο πιο «καθαρό» το κτίριο.


Παράδειγμα υπερκατανάλωσης. Φανταστείτε ένα ξενοδοχείο ενεργειακής κλάσης D, κτισμένο τη δεκαετία του 1990, με δίκτυο ατμού, παλιές μονώσεις, λαμπτήρες πυρακτώσεως, ψυκτικά συγκροτήματα υπερδιαστασιολογημένα και χωρίς κεντρικό σύστημα διαχείρισης κτιρίου (BMS). Εδώ η σπατάλη δεν είναι «ατύχημα» αλλά δομικό χαρακτηριστικό: θερμότητα που χάνεται από ασυντήρητες σωληνώσεις, κλιματισμός που λειτουργεί σε άδεια δωμάτια, ζεστό νερό που παράγεται με πετρέλαιο. Τα ξενοδοχεία της νότιας Ευρώπης, αυτής της κατηγορίας έχουν, σύμφωνα με τις ίδιες μελέτες, δυνατότητα εξοικονόμησης 25–30%.


Παράδειγμα υποκατανάλωσης. Στον αντίποδα, το νεόδμητο vocoZealExeterSciencePark της IHG στη Βρετανία σχεδιάστηκε με πρότυπο Passivhaus και πετυχαίνει EUI μικρότερο των 60 kWh/m² — από τα χαμηλότερα γνωστά στη χώρα, δηλαδή σχεδόν το ένα πέμπτο ενός μέσου ξενοδοχείου. Η διαφορά δεν οφείλεται σε «μαγική» τεχνολογία, αλλά σε σωστό κέλυφος, αεροστεγανότητα και ανάκτηση θερμότητας.


Ξενοδοχεία μηδενικού αποτυπώματος. Το room2 Chiswick στο Λονδίνο παρουσιάστηκε ως το πρώτο ξενοδοχείο «whole-lifenetzero», περίπου 89% πιο αποδοτικό ανά τ.μ. από το τυπικό βρετανικό ξενοδοχείο, καλύπτοντας θέρμανση, ψύξη και ζεστό νερό από επιτόπιες ανανεώσιμες πηγές. Η Radisson εγκαινίασε το 2025 στο Μάντσεστερ και το Όσλο τα πρώτα της πιστοποιημένα (από την TÜVRheinland) net-zero ξενοδοχεία, με πλήρη εξηλεκτρισμό, 100% πράσινο ρεύμα και αντλίες θερμότητας. Και στην Ελλάδα, το SaniResort στη Χαλκιδική πιστοποιήθηκε ως ουδέτερο σε άνθρακα ήδη από το 2020, λειτουργώντας με 100% ανανεώσιμη ηλεκτρική ενέργεια.


Τι μπορεί να γίνει αύριο, σχεδόν χωρίς κόστος. Πριν από κάθε επένδυση, υπάρχουν παρεμβάσεις «μηδενικού CAPEX» με άμεση απόδοση: αντικατάσταση σε φωτισμό LED (έως 75% εξοικονόμηση στον φωτισμό), αισθητήρες κίνησης σε κοινόχρηστους χώρους, κάρτες/διακόπτες που κόβουν ρεύμα στο άδειο δωμάτιο, ρεαλιστικά setpoints θερμοκρασίας (24–26°C ψύξη, 20–21°C θέρμανση), προγράμματα επαναχρησιμοποίησης πετσετών και λευκών ειδών, κάλυμμα πισίνας τη νύχτα, τακτική συντήρηση φίλτρων και ψυκτικού, και — το σημαντικότερο — μέτρηση. Χωρίς υπομετρητές ανά τμήμα, διοικείς «στα τυφλά».


Ένα ρεαλιστικό πενταετές σχέδιο. Για ένα υφιστάμενο ξενοδοχείο που θέλει να μειώσει κόστος και ρύπους, προτείνω την εξής διαδρομή:


  • Έτος 1 – Μέτρηση & μηδενικό κόστος: ενεργειακός έλεγχος, εγκατάσταση BMS και υπομετρητών, LED, αισθητήρες, ρύθμιση setpoints, εκπαίδευση προσωπικού. Τυπική εξοικονόμηση 8–12% χωρίς ουσιαστική επένδυση.
  • Έτος 2 – Κέλυφος & ζεστό νερό: μονώσεις, διπλά τζάμια, σκιάσεις, ηλιακοίσυλλέκτες και ανάκτηση θερμότητας. Στο ζεστό νερό η εξοικονόμηση φτάνει το 40–70%.
  • Έτος 3 – HVAC: αντικατάσταση παλαιών συστημάτων με αντλίες θερμότητας inverter και εξηλεκτρισμός κουζίνας/πλυντηρίου, εκεί όπου βρίσκεται το μεγαλύτερο μερίδιο κατανάλωσης.
  • Έτος 4 – Ανανεώσιμες επιτόπου:φωτοβολταϊκά (netmetering, billing, ή αυτοκατανάλωση), αποθήκευση σε μπαταρίες.
  • Έτος 5 – Πιστοποίηση & ουδετερότητα:ISO 50001, αντιστάθμιση των υπολειπόμενων εκπομπών μέσω πιστοποιημένων προγραμμάτων και ανεξάρτητος έλεγχος επιβεβαίωσης.


Η οικονομική διάσταση. Ο διεθνής οργανισμός IRENA εκτιμά ότι τα βιώσιμα κτίρια είναι κατά τουλάχιστον 20% πιο αποδοτικά στους πόρους, με αντίστοιχα χαμηλότερους λογαριασμούς. Από τη δική μου εμπειρία σε ξενοδοχειακή μονάδα της Κρήτης, ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα ενεργειακών παρεμβάσεων απέφερε εσωτερικό βαθμό απόδοσης (IRR) της τάξης του 17% και μείωση εκπομπών CO₂ κατά 32%. Με άλλα λόγια, δεν μιλάμε για «πράσινο μάρκετινγκ», αλλά για ένα μετρήσιμο επενδυτικό αποτέλεσμα με σίγουρη επιστροφή κεφαλαίου.


Η εμπειρία μου δείχνει ότι μια τέτοια πορεία δεν είναι κόστος αλλά επένδυση: μειώνει τον λογαριασμό, θωρακίζει το ξενοδοχείο απέναντι στις τιμές της ενέργειας, ενισχύει τη φήμη του σε ένα κοινό που επιλέγει ολοένα και πιο συνειδητά, και, κυρίως, προστατεύει το ίδιο το φυσικό περιβάλλον πάνω στο οποίο στηρίζεται ολόκληρος ο Τουρισμός μας.


*Ο Κώστας Φάλαγγας είναι Ξενοδόχος (Mitsis Bali Paradise) και μέλος του ΔΣ του Επιμελητηρίου Ρεθύμνης


Η ανωνυμία είναι το καλύτερο κρησφύγετο δειλίας και χυδαιότητας!
Σχόλια 2
Kostas Falangas
Kostas Falangas 18/08 - 00:13
Ενέργεια, Υποδομές και πραγματική μέτρηση
Σας ευχαριστώ ειλικρινά για ένα σχόλιο που πηγαίνει τη συζήτηση ένα βήμα παραπέρα. Έχετε απόλυτο δίκιο: η αποδοτικότητα ανά τετραγωνικό μέτρο και η φέρουσα ικανότητα ενός προορισμού είναι δύο διαφορετικά μεγέθη. Ένα ξενοδοχείο μπορεί να είναι υποδειγματικά «πράσινο» ως κτίριο και ταυτόχρονα, αθροιζόμενο με δεκάδες άλλα, να επιβαρύνει ένα νησί που έχει ήδη αγγίξει τα όριά του σε νερό, αποχέτευση, ενέργεια, γη και κατοικία. Τα νούμερα της Κω δικαιώνουν την ανησυχία σας. Σύμφωνα με στοιχεία του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου που επικαλείται η πρωτοβουλία «Sustainable Kos», οι κλίνες του νησιού αυξήθηκαν κατά 43% σε δεκαπέντε χρόνια (από περίπου 40.240 το 2009 σε 57.463 το 2023), με τις πεντάστερες να εκτοξεύονται κατά 352%, ενώ σε αδειοδοτικές διαδικασίες βρίσκονται ήδη περί τις 3.500 νέες κλίνες. Αν προστεθούν και οι αδήλωτες, η πραγματική πίεση είναι ακόμη μεγαλύτερη. Γι' αυτό συμφωνώ ότι η προτεραιότητα οφείλει να είναι η ποιοτική και ενεργειακή αναβάθμιση του υφιστάμενου αποθέματος, όχι η διαρκής προσθήκη κλινών. Θα προσθέσω μόνο μια διάκριση που θεωρώ κρίσιμη: η φέρουσα ικανότητα δεν είναι στατικό μέγεθος, αλλά δυναμικό. Εξαρτάται από τις δημόσιες υποδομές (ύδρευση, αποχέτευση, ενέργεια, απορρίμματα, μεταφορές). Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι απλώς ένα οριζόντιο πλαφόν κλινών, αλλά μια τεκμηριωμένη, ανά προορισμό μελέτη φέρουσας ικανότητας που να συνδέει κάθε νέα άδεια με την πραγματική αντοχή του νησιού. Κάτι που, όχι τυχαία, μπαίνει τώρα στο τραπέζι με το νέο Ειδικό Χωροταξικό για τον Τουρισμό. Το σωστό ερώτημα που θέτετε, «πόσες κλίνες αντέχει πραγματικά η Κως;», είναι ακριβώς αυτό που θα έπρεπε να απαντηθεί πριν, και όχι μετά, την επόμενη αδειοδότηση. Θα χαρώ να τα πούμε σε επόμενό μου άρθρο, όμως μου δίνετε το έναυσμα να ετοιμάσω σχετικό άρθρο με τον προβληματισμό όχι μόνο δικό σας και δικό μου αλλά όλων.
Ανώνυμος
Ανώνυμος 15/08 - 01:28
Ξενοδόχος
Συμφωνώ ότι η ενεργειακή αναβάθμιση των ξενοδοχείων είναι αναγκαία, αλλά νομίζω ότι πρέπει να δούμε το θέμα λίγο ευρύτερα. Ένα ξενοδοχείο μπορεί να είναι εξαιρετικά «πράσινο» ως κτίριο και παρ’ όλα αυτά να αυξάνει σημαντικά την επιβάρυνση ενός νησιού. Από τη στιγμή που ξεκινά το σκάψιμο για μια νέα ξενοδοχειακή μονάδα, δεν δημιουργούνται μόνο ενεργειακές ανάγκες,δημιουργείται επιπλέον ζήτηση για νερό, ενέργεια, δρόμους, αποχέτευση, διαχείριση απορριμμάτων και μεταφορές, αλλά και ανάγκη για εργατικό δυναμικό και άρα για κατοικία απώλεια γης και τοπίου ειδικά σε ένα νησί όπως η Κως που ήδη διαθέτει χιλιάδες κλινες. Γι’ αυτό θεωρώ ότι προτεραιότητα πρέπει να είναι η ενεργειακή και συνολική αναβάθμιση του υφιστάμενου ξενοδοχειακού αποθέματος και όχι η συνεχής προσθήκη νέων κλινών. Δεν αρκεί να εξετάζουμε πόσο «πράσινο» είναι ένα καινούργιο ξενοδοχείο. Πρέπει να εξετάζουμε αν το ίδιο το νησί μπορεί να αντέξει τις επιπλέον κλίνες. Και υπάρχει και κάτι ακόμη,όσο αυξάνουμε συνεχώς την τουριστική δυναμικότητα, τόσο μεγαλώνει η εξάρτηση της τοπικής οικονομίας από έναν μόνο κλάδο. Η πραγματική βιωσιμότητα, λοιπόν, δεν είναι μόνο χαμηλότερη κατανάλωση ανά τετραγωνικό μέτρο. Είναι να διατηρήσουμε το φυσικό περιβάλλον, το τοπίο, την κατοικία, τους πόρους και την ποιότητα ζωής των κατοίκων, ώστε να παραμείνει βιώσιμος και ο ίδιος ο προορισμός. Ίσως λοιπόν το σωστό ερώτημα για την Κω δεν είναι "πόσο πράσινο" θα είναι το επόμενο ξενοδοχείο, αλλά αν χρειαζόμαστε πραγματικά περισσότερες κλίνες και πόσες μπορεί να αντέξει το νησί.

Πρόσθεσε ένα σχόλιο

× ExpImage

ΕΞΟΔΟΣ