Υπάρχουν κάποια θέματα για τα οποία η ευγένεια εξαντλείται. Υπάρχουν καταστάσεις που δεν διορθώνονται πλέον με ωραίες λέξεις, συσκέψεις, υποσχέσεις και πρόχειρα μπαλώματα. Ένα από αυτά είναι η απαράδεκτη εικόνα που παρουσιάζει η είσοδος Schengenστο λιμάνι της Κω για τους επιβάτες που φτάνουν από την Τουρκία.
Ας το πούμε ξεκάθαρα: είναι ντροπή!
Δεν μιλάμε για μια απλή τοπική είσοδο. Δεν μιλάμε απλώς για ένα σημείο άφιξης στο νησί. Μιλάμε για πύλη εισόδου της Ελλάδας και της Ευρώπης. Μιλάμε για το σημείο όπου ένας επισκέπτης που έρχεται από τα απέναντι τουρκικά παράλια, από την Ασία προς την Ευρώπη, αποκτά την πρώτη του εικόνα για το τι σημαίνει ευρωπαϊκή οργάνωση, φιλοξενία, υποδομή και σεβασμός στον ταξιδιώτη. Και εμείς τι του προσφέρουμε; Ουρές, ταλαιπωρία, ζέστη, αναμονή κάτω από τέντες και μια εικόνα που περισσότερο προσβάλλει παρά τιμά τον τόπο μας.
Δεν είναι δυνατόν, το 2026, σε έναν από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της χώρας, άνθρωποι που έρχονται για διακοπές, για ημερήσια εκδρομή ή για ολιγοήμερη παραμονή να περιμένουν μιάμιση και δύο ώρες για έναν διαβατηριακό έλεγχο. Δεν είναι δυνατόν να φτάνει κάποιος στην Κω γεμάτος διάθεση να γνωρίσει το νησί και η πρώτη του εμπειρία να είναι η αναμονή, η κούραση και η αγανάκτηση. Αυτό δεν είναι φιλοξενία. Είναι κακή διαχείρισηείναι αποτυχίατου συστήματος! Και όταν η κακή διαχείριση επαναλαμβάνεται για χρόνια, παύει να είναι αδυναμία και γίνεται ευθύνη.
Ιδιαίτερα για τους ημερήσιους επισκέπτες, η κατάσταση είναι ακόμη πιο εξοργιστική. Όταν ένας ταξιδιώτης χάνει μιάμιση ή δύο ώρες για να μπει στο νησί και άλλες τόσες για να φύγει, ουσιαστικά έχει χάσει τη μισή του ημέρα. Αντί να περπατήσει στην πόλη, να ψωνίσει, να καθίσει σε ένα εστιατόριο, να επισκεφθεί αρχαιολογικούς χώρους, να πάρει μια όμορφη εικόνα από την Κω, καταλήγει να θυμάται την ουρά στο λιμάνι. Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί ο επισκέπτης δεν ξοδεύει περισσότερο ή γιατί δεν επιστρέφει.
Το πιο εξοργιστικό είναι ότι η λύση δεν είναι πυρηνική φυσική. Δεν ζητάμε να κατασκευαστεί διεθνές αεροδρόμιο μέσα σε ένα βράδυ. Ζητάμε τα αυτονόητα. Σωστή οργάνωση, επαρκές προσωπικό, αξιοπρεπείς χώροι αναμονής, σύγχρονες εγκαταστάσεις, γρήγορη ροή ελέγχου, σεβασμό στον άνθρωπο που ταξιδεύει. Σήμερα, αντί για μια σύγχρονη ευρωπαϊκή πύλη, βλέπουμε πρόχειρες λύσεις, τέντες, μπαλώματα και μια λογική του “έλα μωρέ, κάπως θα περάσει και φέτος”. Όχι, δεν περνάει άλλο έτσι!
Η Κως υποδέχεται κάθε χρόνο δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες από την Τουρκία. Πολλοί από αυτούς, ειδικά με το νέο καθεστώς θεωρήσεων και τις ευκολότερες μετακινήσεις προς τα νησιά, έρχονται πλέον επαναλαμβανόμενα μέσα στην ίδια χρονιά. Αυτοί οι άνθρωποι είναι δυνητικοί πελάτες των καταστημάτων μας, των εστιατορίων μας, των ξενοδοχείων μας, των τουριστικών επιχειρήσεων, της τοπικής οικονομίας συνολικά. Δεν είναι αριθμοί σε μια ουρά! Είναι επισκέπτες που μπορούν να ενισχύσουν σημαντικά την αγορά της Κω, ιδιαίτερα σε περιόδους που ο τόπος έχει ανάγκη από κάθε μορφή ποιοτικής τουριστικής κίνησης.
Και όμως, αντί να τους υποδεχόμαστε με μια εικόνα σοβαρού ευρωπαϊκού προορισμού, τους υποβάλλουμε σε μια διαδικασία που πολλοί περιγράφουν ως τριτοκοσμική. Αυτή η λέξη είναι βαριά, αλλά δυστυχώς δεν απέχει από την πραγματικότητα. Όταν κάποιος περιμένει μέσα στη ζέστη, χωρίς αξιοπρεπείς υποδομές, χωρίς γρήγορη εξυπηρέτηση, χωρίς την αίσθηση ότι βρίσκεται σε μια οργανωμένη πύλη εισόδου της Ευρώπης, τότε η ζημιά στην εικόνα του νησιού έχει ήδη γίνει.
Και εδώ υπάρχουν ευθύνες. Ευθύνες σε όσους γνωρίζουν το πρόβλημα και περιορίζονται σε διαπιστώσεις. Ευθύνες σε όσους έχουν θεσμικό ρόλο και δεν πιέζουν όσο πρέπει. Από την κυβέρνηση μέχρι τις τοπικές αρχές! Ευθύνες σε όσους θεωρούν ότι με λίγες τέντες, λίγα κάγκελα και κάποιες προσωρινές παρεμβάσεις λύνεται ένα ζήτημα στρατηγικής σημασίας για την Κω. Δεν λύνεται. Απλώς κρύβεται πρόχειρα, μέχρι να ξαναφανεί την επόμενη μέρα, στην επόμενη μεγάλη ουρά.
Υπάρχει στην περιοχή το κτίριο της ΔΕΗ. Ένας χώρος που θα μπορούσε, με σοβαρό σχεδιασμό και πολιτική βούληση, να αξιοποιηθεί ώστε να δημιουργηθεί μια σύγχρονη εγκατάσταση υποδοχής και ελέγχου. Ένα μικρό, λειτουργικό “τέρμιναλ” τύπου αεροδρομίου, με επαρκείς γραμμές διαβατηριακού ελέγχου, κλιματιζόμενους χώρους αναμονής, καθίσματα, σκίαση, σημεία εξυπηρέτησης, αναψυκτήριο, ακόμη και οργανωμένο duty-free. Υποδομές αυτονόητες για μια ευρωπαϊκή πύλη εισόδου.
Η Κως δεν μπορεί να πουλάει τουρισμό υψηλού επιπέδου και να υποδέχεται κόσμο με εικόνες χαμηλού επιπέδου. Δεν μπορεί από τη μία να μιλάμε για αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος και από την άλλη να αποδεχόμαστε ότι η πρώτη εικόνα του επισκέπτη θα είναι η ταλαιπωρία στο λιμάνι. Δεν μπορεί να ζητάμε περισσότερους επισκέπτες, περισσότερη κατανάλωση, περισσότερη εξωστρέφεια, και την ίδια στιγμή να μην έχουμε λύσει το βασικότερο: την αξιοπρεπή είσοδο και έξοδο από το νησί.
Τις προηγούμενες ημέρες μας επισκέφθηκαν Δήμαρχοι και αξιωματούχοι από τα απέναντι παράλια. Ήθελα να ήξερα, αυτοί που τους υποδέχθηκαν από την από εδώ πλευρά, (παρόλο που το κυρίως φταίξιμο είναι σε πιο ανώτερα κλιμάκια), δεν ντράπηκαν;
Η πρώτη εντύπωση στον τουρισμό είναι κεφάλαιο. Είναι branding. Είναι εμπειρία πελάτη. Είναι ανταγωνιστικότητα. Και σήμερα, στο συγκεκριμένο σημείο, η Κως χάνει πολλούς πόντους χωρίς λόγο!!! Χάνει εικόνα, χάνει αξιοπιστία, χάνει χρήμα!!!. Γιατί κάθε ταλαιπωρημένος επισκέπτης είναι μια κακή κριτική, μια αρνητική ανάρτηση, μια χαμένη σύσταση, μια δεύτερη επίσκεψη που μπορεί να μη γίνει ποτέ!
Γι’ αυτό χρειάζεται άμεση κινητοποίηση. Όχι άλλη αναβολή! Όχι άλλη μετάθεση ευθυνών. Όχι άλλες φωτογραφίες, συναντήσεις, συνεδριάσειςδιαπίστωσης του προβλήματος, και γενικόλογες διαβεβαιώσεις. Χρειάζεται συγκεκριμένο σχέδιο, χρηματοδότηση, πίεση προς τα αρμόδια υπουργεία, συνεργασία των τοπικών φορέων και χρονοδιάγραμμα υλοποίησης. Η Κως δεν ζητά χάρη. Ζητά αυτό που δικαιούται ως μεγάλος τουριστικός προορισμός και ως Ελληνικό και Ευρωπαϊκό σύνορο.
Το λιμάνι της Κω πρέπει να γίνει πύλη αντάξια του νησιού. Μια πύλη που να εξυπηρετεί γρήγορα, ανθρώπινα και αξιοπρεπώς. Μια πύλη που να δείχνει ότι η Κως σέβεται τον επισκέπτη από το πρώτο λεπτό. Μια πύλη που να τιμά την Ελλάδα και την Ευρώπη.
Γιατί σήμερα, ας μην κρυβόμαστε, η εικόνα αυτή δεν μας τιμά. Και όσο συνεχίζουμε να την ανεχόμαστε, η ευθύνη βαραίνει όλους όσοι μπορούν να κάνουν κάτι και δεν το κάνουν.
Φτάνει πια.Οι επισκέπτες μας αξίζουν σεβασμό. Η Κως αξίζει υποδομές. Και όσοι μπορούν να λύσουν το πρόβλημα, ας το λύσουν επιτέλους και ας σταματήσουν να κάνουν πως δεν το βλέπουν.
