Στο νησί μας βρέθηκαν τις προηγούμενες ημέρες τρεις καθολικές μοναχές από τη Ρώμη, οι αδελφές Anna Walsh, Giampaola Voltolini και Susana Fadel, πραγματοποιώντας μια επίσκεψη με ιδιαίτερη ιστορική, θρησκευτική και συμβολική σημασία για την Παγκόσμια Καθολική Κοινότητα και όχι μόνο.
Η παρουσία τους στην Κω συνδέεται με δύο σημαντικές αποστολές. Η πρώτη αφορά τη διερεύνηση και την προώθηση της διαδικασίας αγιοποίησης της μοναχής Tarcisia Boschiero, μιας προσωπικότητας που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στο νησί μας μέσα από το πολυδιάστατο φιλανθρωπικό και κοινωνικό της έργο.
Η δεύτερη αφορά τη μεταφορά των λειψάνων της μοναχής Irene Odi από τη Λέρο στην Κω, μια πράξη με ιδιαίτερο εκκλησιαστικό και ιστορικό χαρακτήρα, η οποία αναδεικνύει τους ισχυρούς δεσμούς των καθολικών κοινοτήτων των δύο νησιών.
Η αδελφή Tarcisia Boschiero υπήρξε μια ξεχωριστή μορφή της καθολικής κοινότητας των Δωδεκανήσων, αφιερώνοντας τη ζωή της στην προσφορά προς τους ασθενείς, τους φτωχούς και όσους δοκιμάζονταν από τις συνέπειες των πολέμων και της κοινωνικής ανέχειας.
Ιταλικής καταγωγής, ακολούθησε από νεαρή ηλικία τη μοναχική ζωή και ανέπτυξε πλούσιο φιλανθρωπικό και νοσηλευτικό έργο. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο συμμετείχε στην περίθαλψη προσφύγων στην Αυστρία, ενώ η σημαντικότερη δράση της συνδέεται με τα Δωδεκάνησα.
Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε ως νοσοκόμα κυρίως στην Κω, προσφέροντας βοήθεια σε τραυματίες, ασθενείς και άμαχους. Με βαθιά πίστη, ταπεινότητα και αφοσίωση στον συνάνθρωπο, στήριξε αδιάκριτα όσους είχαν ανάγκη, αφήνοντας ισχυρό αποτύπωμα στην τοπική κοινωνία.
Όσοι τη γνώρισαν μιλούσαν για μια γυναίκα βαθιάς πίστης, ταπεινότητας και ακούραστης αφοσίωσης στον συνάνθρωπο. Το έργο της δεν περιορίστηκε στη νοσηλευτική φροντίδα, αλλά επεκτάθηκε στην υποστήριξη φτωχών οικογενειών, ορφανών και ανθρώπων που βρίσκονταν σε ανάγκη, ανεξάρτητα από θρησκεία ή καταγωγή.
Για την Κω, η Tarcisia Boschiero αποτελεί σύμβολο ανθρωπιάς, αλληλεγγύης και ανιδιοτελούς προσφοράς, με μια παρακαταθήκη που εξακολουθεί να εμπνέει και να τιμά το νησί.
Η πιθανή αγιοποίηση της Tarcisia Boschiero θα αποτελέσει ένα γεγονός εξαιρετικής σημασίας, όχι μόνο για την Καθολική Εκκλησία, αλλά και για την ίδια την Κω. Πρόκειται για μια εξέλιξη που θα προσδώσει διεθνή αναγνώριση στο νησί, αναδεικνύοντας την ιστορία, την πνευματική του κληρονομιά και την προσφορά μιας γυναίκας που αφιέρωσε τη ζωή της στην υπηρεσία των συνανθρώπων της, αναδεικνύοντας διεθνώς το έργο και την παρακαταθήκη που άφησε πίσω της.
Παράλληλα, μια τέτοια εξέλιξη αναμένεται να ενισχύσει σημαντικά το θρησκευτικό προσκύνημα και τον πολιτιστικό τουρισμό, καθώς πλήθος καθολικών πιστών από διάφορες χώρες, θα επιθυμούν να επισκεφθούν τον τόπο όπου έζησε, εργάστηκε και προσέφερε η μελλοντική Αγία Tarcisia Boschiero. Η Κως θα μπορούσε έτσι να εξελιχθεί σε έναν σημαντικό προορισμό θρησκευτικού ενδιαφέροντος, προσελκύοντας επισκέπτες που θα αναζητούν να γνωρίσουν από κοντά τα μέρη που συνδέθηκαν με τη ζωή και το έργο της.
Συναντηθήκαμε στο πάντα φιλόξενο «Κως Ακτίς» και το «H2O» της οικογένειας Τζουλιέτας Βασιλείου και Νίκου Πουλιού, όπου οι μοναχές μίλησαν στο Βήμα της Κω για το έργο των δύο αδελφών που σημάδεψε το νησί μας αλλά και την Λέρο κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Tarcisia (Tarsia) Boschiero: Η μοναχή που αποκαλούσαν «Άγγελο της Κω»
Η μοναχή Tarsia έζησε στην Κω από το 1926 έως το 1946. Η παρουσία της στο Γενικό Ιπποκράτειο Νοσοκομείο, στο 1ο Ιπποκράτειο Λύκειο και στο 7ο Δημοτικό Σχολείο άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα.
«Συγκεντρώνουμε πληροφορίες για τη ζωή της Tarsia Boschiero. Την αποκαλούσαν "Άγγελο της Κω". Ψάχνουμε ανθρώπους που την έζησαν από κοντά για να μοιραστούν τις μαρτυρίες τους για αυτή την ηρωική ζωή», δηλώνουν οι αδελφές.
Η Tarsia Boschiero υπήρξε υπόδειγμα ανθρωπισμού. Βοήθησε φυλακισμένους, αιχμαλώτους και μετανάστες από την Τουρκία, χωρίς να κάνει καμία διάκριση ανάμεσα σε Καθολικούς, Ορθόδοξους και Εβραίους. Κατά τον πόλεμο, υπό την καθοδήγησή της ως ηγουμένη, όλες οι μοναχές έγιναν νοσοκόμες, περιθάλποντας τραυματίες κάθε εθνικότητας, ακόμη και Γερμανούς.
Ιδιαίτερα συγκλονιστική είναι η μαρτυρία για τη στάση της απέναντι στους κατακτητές. Όταν οι Γερμανοί τη ρώτησαν αν φοβάται που πηγαίνει φαγητό στους πεινασμένους αιχμαλώτους στο Κάστρο, εκείνη έδειξε τον Εσταυρωμένο στον λαιμό της και απάντησε: «Αυτός με έστειλε». Κατάφερε μάλιστα να πείσει τους Γερμανούς να δουν τους Ιταλούς αιχμαλώτους ως αδέλφια τους, επιτυγχάνοντας την απελευθέρωση έξι εξ αυτών.
Η διαδικασία της Αγιοποίησης
Ερωτηθείσες για το τι θα σήμαινε η αγιοποίηση της Tarsia για το νησί μας , οι μοναχές σημείωσαν:
«Έδωσε τη ζωή της για τους ανθρώπους και την Κω. Η διαδικασία στο Βατικανό έχει ήδη ξεκινήσει. Παρότι συνήθως απαιτείται ένα θαύμα, η δική της περίπτωση εξετάζεται ως "ειδική" λόγω της ηρωικής ζωής και της απόλυτης προσφοράς της στη φιλανθρωπία».
Υπάρχει και μία άλλη ιστορία που προκαλεί συγκίνηση. Σύμφωνα με τις μοναχές, κατά τη διάρκεια του πολέμου ένας διοικητής Άγγλος έδωσε στην ηγουμένη κάποια σημαντικά έγγραφα να φυλάξει. Εκείνη τα φύλαξε και του τα έστειλε. Την ρώτησε τι θα ήθελε για να την εκπληρώσει και του είπε: « Να ελευθερώσεις το νησί της Κω και τους ανθρώπους της».
Η μαρτυρία του Καθηγητή γιατρού Γιώργου Πέρου
Την εμβληματική προσωπικότητα της Tarsia επιβεβαιώνει και ο χειρουργός καθηγητής κ. Γιώργος Πέρος. Ο πατέρας του, ιατρός Θεόφιλος Πέρος ο οποίος άφησε τεράστια ιατρική παρακαταθήκη σε όλα τα Δωδεκάνησα, υπηρέτησε αμισθί στο νοσοκομείο της Κω κατά την Ιταλοκρατία και συνεργάστηκε στενά μαζί της.
Όπως αναφέρει ο κ. Πέρος, στο βιβλίο του «Προσωπογραφίες. Ο ιατρός Θεόφιλος Πέρος» σε έκδοση της Αστικής Εταιρείας Ιπποκράτης, υπάρχει ειδική αναφορά στην ηγουμένη.
«Με την οξυδέρκεια και την ικανότητα να επινοεί λύσεις από το πουθενά, η Tarsia Boschiero βοήθησε τον πατέρα μου να χειρουργεί και να περιθάλπει στρατιώτες και πολίτες με στοιχειώδη μέσα».
Μάλιστα, σώζεται χειρόγραφη βεβαίωση της ίδιας (1/12/1945), όπου εξαίρει το έργο του ιατρού Πέρου. Η επιστολή καθώς και η φωτογραφία της είναι δημοσιευμένα στο βιβλίο.
Σε επικοινωνία μας με τον καθηγητή χειρουργικής μας ανέφερε τα παρακάτω :
« Οι μοναχές με ηγουμένη την Ταρσία ήταν το δεξί χέρι του πατέρα μου τότε στο νοσοκομείο. Μάλιστα υπήρξε ένας φοβερός βομβαρδισμός επί ώρες. Τότε ο Θεόφιλος Πέρος έκανε ασταμάτητα χειρουργεία επί 48 ώρες για να περιθάλψει και να σώσει τους τραυματίες. Χωρίς τις μοναχές δεν θα τα κατάφερνε».
Η ηγουμένη και διευθύνουσα του νοσοκομείου απέστειλε βεβαίωση των ανωτέρω και αναφέρει στην επιστολή με ημερομηνία 01.12.45 ότι ο Δρ. Θεόφιλος Πέρος ιατρός χειρουργός υπηρέτησε άνευ απολαβών με αξιέπαινη προθυμία, απόλυτη ικανότητα σε κάθε χειρουργική επέμβαση με ανώτερον παντός εγκωμίου, από το Μάιο του 1943 έως τον Οκτώβριο του 1945.
Ο Γιώργος Πέρος μας μίλησε και για το λιθοβολισμό της Ταρσία από θερμοκέφαλους και το πως ο πατέρας του υπερασπίστηκε την ίδια με σθένος άλλα και τις υπόλοιπες μοναχές νοσοκόμες.
«Ο Θεόφιλος Πέρος προστάτεψε τις suores από το λιθοβολισμό»
Περισσότερα στοιχεία, φωτογραφία της Tarcisia και ντοκουμέντα για τη δράση των μοναχών και της ηγουμένης στο νοσοκομείο υπάρχουν στο ντοκιμαντέρ της αγαπητής δημοσιογράφου Μαρίας Παπαζαχαρίου για τη ζωή του γιατρού Θεόφιλου Πέρου.
Σε μαρτυρία του ο γιος του σπουδαίου γιατρού δερματολόγος Γιάννης Πέρος , περιγράφει ένα περιστατικό που δείχνει πόσο σημαντικές ήταν οι υπηρεσίες των suores στο Ippocrateo όπως λεγόταν τότε στα ιταλικά, Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Κω.
« Κάποιοι θερμοκέφαλοι υπερπατριώτες ήθελαν να ξεσπάσουν όλο τους το μένος επάνω στις σουόρες (μοναχές νοσοκόμες) και τις πέταγαν πέτρες. Βγήκε έξω ο Πέρος και τους είπε λιθοβολήστε πρώτα εμένα και αυτοί φυσικά έφυγαν».
Μεταφορά λειψάνων στην Κω της μοναχής Irene Odi
Ο δεύτερος σταθμός της αποστολής αφορά τη μοναχή Irene Odi, η οποία πέθανε σε ηλικία μόλις 27 ετών το 1944 στη Λέρο από ασθένεια, υπηρετώντας ως νοσοκόμα. Την Κυριακή 7 Ιουνίου, πραγματοποιήθηκε ειδική τελετή για την ταφή των λειψάνων της στο Καθολικό Νεκροταφείο της Κω. «Θα είναι ξανά μαζί επί γης με τις άλλες μοναχές, όπως είναι μαζί και στον ουρανό», ανέφεραν συγκινημένες οι αδελφές.
Στην πρωινή λειτουργία υπήρχαν δεκάδες πιστοί μεταξύ αυτών και πολλοί τουρίστες. Νωρίτερα, με κατάνυξη, θρησκευτική λαμπρότητα αλλά και βαθιά συγκίνηση τελέστηκε η πανηγυρική Θεία Λειτουργία στον προαύλιο χώρο του Καθολικού Ναού «Αμνός του Θεού» στην Κω, χοροστατούντος του εφημερίου του νησιού, πατέρα Λουκά.
Η Καθολική Εκκλησία ανά τον κόσμο γιόρτασε την μεγάλη εορτή του Corpus Christi (του Σώματος και του Αίματος του Χριστού), όπου υπήρξε και τελετή περιφοράς.
Ποια ήταν η Irene Odi
Η μοναχή Ειρήνη (Irene Odi) έφυγε από τη ζωή το 1944 στη Λέρο, σε ηλικία μόλις 27 ετών, χτυπημένη από ασθένεια στην καρδιά ενώ υπηρετούσε με αυταπάρνηση ως νοσοκόμα κατά τη δίνη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Για επτά δεκαετίες, αναπαυόταν μακριά από τις υπόλοιπες αδελφές του τάγματός της.
Μετά την ολοκλήρωση της Θείας Λειτουργίας και την καθιερωμένη περιφορά, πραγματοποιήθηκε μια άκρως συγκινητική τελετή στην κρύπτη του ναού. Εκεί, τα λείψανα της μοναχής Ειρήνης τοποθετήθηκαν ώστε να αναπαυθεί πλέον μαζί με τις δύο μοναχές της ίδιας εποχής που βρίσκονται ήδη εκεί.
«Θα είναι ξανά μαζί επί γης με τις άλλες μοναχές, όπως είναι μαζί και στον ουρανό», ανέφεραν χαρακτηριστικά, οι τρεις αδελφές από τη Ρώμη.
Πατήρ Λουκάς: «Σημαντική στιγμή για την Καθολική κοινότητα»
Ο καθολικός ιερέας του νησιού, πατέρας Λουκάς, δήλωσε νωρίτερα στο «Βήμα της Κω»:
«Είναι μια πολύ σημαντική στιγμή για εμάς. Θέλω να ευχαριστήσω τον Αντιπεριφερειάρχη κ. Ασπράκη και τον Δήμαρχο Λέρου κ. Τιμόθεο Κωττάκη για τη συμβολή τους στη μεταφορά των λειψάνων της αδελφής Ειρήνης».
Σάντυ Λαδικού
