Αναιμικό είναι πιθανό να είναι και φέτος το ενδιαφέρον των γιατρών για μετακίνηση στα νησιά, καθώς εδώ και χρόνια το ιατρικό προσωπικό αρνείται να υπηρετήσει στη νησιωτική χώρα. Παρά τα κίνητρα που υποστηρίζει η κυβέρνηση ότι έχει δώσει στον κλάδο, δεν φαίνεται και πάλι ελκυστική η πρόσκληση που έχει απευθυνθεί.
Επί σειρά ετών οι γιατροί αρνούνται να πάνε στα νησιά και να υπηρετήσουν το Εθνικό Σύστημα Υγείας αλλά και τους τοπικούς πληθυσμούς. Η εικόνα αυτή είναι γνώριμη, καθώς κάθε καλοκαίρι οι κάτοικοι των απομακρυσμένων περιοχών και οι επισκέπτες αναζητούν εναγωνίως ιατρικές υπηρεσίες και δεν τις βρίσκουν.
Και φέτος το υπουργείο Υγείας είναι σε αγωνία εάν το ιατρικό προσωπικό θα δεχτεί τελικώς να μετακινηθεί. Γεγονός βέβαια καθόλου τυχαίο καθώς τα προβλήματα είναι πολλά για να μετεγκατασταθεί ένας γιατρός. Οι επιστήμονες γυρίζουν την πλάτη στο ΕΣΥ κυρίως λόγω του υψηλού κόστους ζωής, της δυσκολίας ανεύρεσης κατοικίας αλλά και της επιστημονικής απομόνωσης.
Το κόστος ζωής
Σε ό,τι αφορά στο κόστος ζωής, παραμένει σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα αφού η διαβίωση στη νησιωτική χώρα εκτιμάται ότι είναι υψηλότερη κατά 30% σε σχέση με τις μεγάλες πόλεις της ηπειρωτικής χώρας.
Χαρακτηριστικό είναι εξάλλου ότι τα σπίτια που διατίθενται προς ενοικίαση είναι και λιγοστά αλλά και με πολύ υψηλά ενοίκια, αφού οι περισσότεροι κάτοικοι αξιοποιούν τις κατοικίες για βραχυχρόνια μίσθωση όπου το όφελος είναι πολύ υψηλότερο.
Από την άλλη η ηγεσία του υπουργείου Υγείας υποστηρίζει ότι σε πολλά νησιά έχει δημιουργήσει κατοικίες για τους υγειονομικούς που θα μετακινηθούν, αλλά ο φόβος παραμένει όπως φαίνεται για τις συνθήκες ζωής.
Ο μισθός του γιατρού σε πάρα πολλές περιπτώσεις δεν επαρκεί ούτε να καλύψει τα βασικά έξοδα, όπως άλλωστε και σε άλλες ομάδες επαγγελματιών όπως στους δασκάλους και τους καθηγητές. Άγνωστο παραμένει εάν κάποιοι γιατροί θα αποδεχτούν τελικά και τη νέα πρόσκληση για περίπου 50 νησιά, με επιπλέον μπόνους 1500 ευρώ από τον επιχειρηματία Στέλιο Χατζηϊωάννου.
Τα ωράρια
Από την άλλη και οι γενικότερες ελλείψεις προσωπικού οδηγούν τους γιατρούς στο να υπερεφημερεύουν, αφού σε πολλές περιπτώσεις πάνω από τον μισό μήνα βρίσκονται μέσα στο νοσοκομείο για να εξυπηρετούν τα περιστατικά. Αυτός είναι άλλος ένας αποτρεπτικός παράγοντας που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο τα τελευταία χρόνια ώστε να αρνούνται οι γιατροί να πηγαίνουν στα νησιά. Κάτι που φάνηκε και προσφάτως από τις καταγγελίες νεαρής Παιδιάτρου που είχε μετακινηθεί στη Σάμο.
Εδώ και χρόνια πάντως στη χώρα μας καταστρατηγείται το ωράριο των γιατρών, που προβλέπεται από την Ε.Ε. Ειδικότερα, το ευρωπαϊκό δίκαιο προβλέπει συγκεκριμένες ώρες εργασίας και για τους υγειονομικούς. Ωστόσο οι γιατροί υπερεφημερεύουν και ξεπερνούν κατά πολύ τα προβλεπόμενα ωράρια. Δεν είναι τυχαίο ότι οι συνδικαλιστικές οργανώσεις του ιατρικού προσωπικού του ΕΣΥ (ΟΕΝΓΕ και ΕΙΝΑΠ) συχνά πυκνά στηλιτεύουν την υπερεργασία που οδηγεί τον κλάδο σε απόλυτη εξάντληση.
Το ευρωπαϊκό όριο που ισχύει φαίνεται ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να εφαρμοστεί, εξαιτίας των τραγικών ελλείψεων προσωπικού.
Το ευρωπαϊκό δίκαιο προβλέπει με βάση την Οδηγία 2003/88/ΕΚ, την οποία έχει ενσωματώσει και η Ελλάδα:
Μέγιστο εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας: 48 ώρες κατά μέσο όρο.
Ελάχιστη συνεχής ανάπαυση: 11 ώρες ανά 24ωρο.
Αδιάλειπτη εβδομαδιαία ανάπαυση: 24 ώρες + 11 ώρες.
Να σημειωθεί ότι με βάση την Ευρωπαϊκή αλλά και την εθνική νομοθεσία και οι on call εφημερίες υπολογίζονται κανονικά ως χρόνος εργασίας.
Η επιστημονική απομόνωση
Όμως υπάρχουν και πολλοί επιστήμονες που αρνούνται να μετακινηθούν από τα μεγάλα αστικά κέντρα, γιατί θεωρούν ότι οδηγούνται σε μια επιστημονική απομόνωση αφού υπηρετούν σε μικρές μονάδες και η εξέλιξή τους είναι περιορισμένη. Να σημειωθεί πως ο μόνιμος διορισμός σε απομακρυσμένη περιοχή προβλέπει υποχρεωτική παραμονή τουλάχιστον 5 χρόνων, ενώ όποιος λάβει το μπόνους των 1500 ευρώ από το Ίδρυμα Χατζηϊωάννου θα πρέπει να παραμείνει για 7 χρόνια.
Πηγή: ethnos.gr
