Πάω να κάτσω στο παγκάκι για να στεγνώσω και γινότανε το έλα να δεις! Σπιθαμή θέση δεν υπήρχε! Όρθιος ο Δε Λαστίκ, δίπλα του ένας άλλος με πανοπλία και σταυρούς στο στήθος και καθιστοί καμιά εικοσαριά με κοντάρια και σπαθιά!
Ούτε καταλάβαινα τι έλεγαν! Μιλούσαν Γερμανικά!
Στο άλλο παγκάκι για πρώτη φορά έβλεπα τη Νερατζιώ: Θεέ μου! Τι γυναίκα είναι αυτή λέω μέσα μου για να μην με καταλάβει ο Δε Λαστίκ!
Κορμί κυπαρισσένιο! Τύφλα νάχει η λυγαριά! Μέση δαχτυλίδι! Κατάμαυρα μαλλιά και μάτια τσαχπίνικα, τσιγγάνικα!
Και δίπλα της, μια άλλη ξανθιά, στρουμπουλή, ξανθιά με κόκκινα μάγουλα, που μου τη σύστησε η Νερατζιά!
Ήταν η Ματθίλδη, ξέρετε σεις, η κόρη του Βασιλιά Αλφόνσου της Γερμανίας και γυναίκα του μεγάλου δασκάλου των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη Φιλίπ Δε Ναϊλάκ που έχτισε το Κάστρο του Αγίου Πέτρου απέναντι στην Αλικαρνασσό! Και γιαυτό η Αλικαρνασσός ονομάστηκε Πετρούμι!
Τώρα κατάλαβα ποιοι ήτανε! Τον Δε Λαστίκ τον επισκέφτηκε, μια και ήτανε το δεκαπενταύγουστο της Παναγιάς, ο ξάδελφος του ο Δε Ναϊλάκ από απέναντι, θυμάστε σεις ότι είχε έρθει και πέρυσι, και έλεγαν τα δικά τους χωρίς να καταλαβαίνω γρι!
Τι να κάμω! Άνοιξα την εφαρμογή στο κινητό και έβαλα τη Σίσση να μου τα μεταφράζει!
«Για του Χριστού την πίστη την Αγία! Για να ελευθερώσουμε τους Άγιους τόπους! Εντάξει! βάλαμε και χέρι στα ασημικά τους! Πήραμε και το σιτάρι τους! Σφάξαμε και τα κατσίκια τους! Ναι, αλλά ήταν ευλογημένος ο σκοπός από τον Πάπα!» Και το βιολί συνεχιζότανε μέχρι που τελείωσε η μπαταρία!
Δεν πήγαινε άλλο! Έβλεπα τον Δε Λαστίκ και τον λυπόμουνα. Ήταν να τον κλαίνε οι ρέγκες! Ξέρετε εσείς ότι είναι ευγενικός και πολυμαθής άθρωπος, με εμπειρίες αιώνων και δεν του άξιζε αυτός ο τσακωμός ειδικά μέρες που ήτανε και μάλιστα με τους φιλοξενούμενους του.
Δεν άντεξε και έβαλε τις φωνές!
--Σταματήστε τους λέει! Ξεκινήσαμε γιατί μας τόπε ο Πάπας! Ο σκοπός ήταν ιερός! Αυτό να θυμάστε! Άλλο αν ξεστρατίσαμε! Έπρεπε να ζήσουμε στα ξένα και να στείλουμε κάτιτις και στον Πάπα και στο βασιλιά! Δεν θα τσακωθούμε τώρα να χαλάσουμε και τις διακοπές μας!
Βρε τι γίνεται, σκέφτομαι. Παντού τα ίδια! Αιώνες τώρα! Ξεκινάς αγνός και καταλήγεις χωρίς να το θέλεις στη πιάτσα!
Ο Δε Λαστίκ με κοίταξε με μισό μάτι. --Άσε τα κάλπικα, μου λέει, τότε ήτανε έτσι! Τώρα, λένε άλλα και στο μυαλό τους έχουν άλλα!
Βρε λες νάχει δίκιο! Λες ναλλάξανε οι καιροί! Οι άθρωποι!
Και τσακ το μαγικό παγκάκι άλλαξε πλάνο και μπροστά μου ξετυλίχτηκε η αξέχαστη ταινία «Μάνα γιατί με γέννησες» του Νίκου Φώσκολου με τους Κώστα Κακκαβά, Ανδρέα Μπάρκουλη και Κάκια Αναλυτή, όπου η φτωχή και πανέμορφη κοπέλα γίνεται κρυφά ερωμένη του πλούσιου για να μαζέψει χρήματα για την εγχείρηση του τυφλού άνδρα της! Και αυτός που δεν ήξερε την αλήθεια την έδιωξε και της απαγόρευσε να βλέπει το παιδί της!!!
Και τότε πετάγεται η Ματθίλδη, η γυναίκα του Δε Ναϊλάκ, και ακούστε ρε παιδιά τι μου λέει!
--Είπες εσύ και κάποιοι τρελοί φίλοι σου, ότι οι σύμβουλοι να μην γίνονται αντιδήμαρχοι και πρόεδροι και να μην πληρώνονται για πέντε χρόνια!
Και όπου τόπατε γελούσανε…
Ο ήλιος ανέβηκε ένα μπόι! Τρεις κόρακες πάνω στο στύλο του φωτισμού φώναζαν κρα, κρα, κρα!
Οι σταυροφόροι μπήκανε στον Χάντακα με κατεβασμένα τα σπαθιά καιγώ μόνος στο παγκάκι να σκέφτομαι την πανέμορφη φτωχή κοπέλα που παραστράτησε και την στρουμπουλή Ματθίλδη που από το Κάστρο της Αλικαρνασσού, αν είναι δυνατόν, έμαθε τα καθέκαστα για τους συμβούλους!!!.
Γελά ο Δε Λαστίκ: Παντού και πάντα τα ίδια! Άβυσσος η ψυχή των γυναικών και πιο άβυσσος μέχρι τα καταχθόνια, οι ψυχές των συμβούλων που παραστρατούν για το καλό μας….
Χρόνια πολλά με υγεία και άδολη πίστη Κ. Καϊσερλης π. Δήμαρχος Κω
