ΤΟΠΙΚΑ

Ο Δήμος Καλυμνίων συγκαταλέγεται πλέον στους πρωτοπόρους Δήμους της χώρας στον τομέα της ψηφιακής διακυβέρνησηςΜε μία εξαιρετικά σημαντική διάκριση σε εθνικό επίπεδο τιμήθηκε ο Δήμος Καλυμνίων, κατακτώντας το Χρυσό Βραβείο (GOLD) στα Best City Awards 2026, στην κατηγορία «Δημοτική Ιστοσελίδα Ηλεκτρονικών Υπηρεσιών / Ποσοστό Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης», για το έργο: «Ολοκληρωμένη υποδομή ψηφιακής μετάβασης – AI portal και διάθεσης πολυκαναλικών υπηρεσιών και συμμετοχικότητας».Η απονομή πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2026, στο Σεράφειο του Δήμου Αθηναίων, στο πλαίσιο μιας δυναμικής τελετής που ανέδειξε τις πλέον καινοτόμες πρακτικές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης σε όλη τη χώρα. Τα Best City Awards, που διοργανώνονται για 9η χρονιά από την Boussias Events υπό την αιγίδα της ΚΕΔΕ, αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους θεσμούς επιβράβευσης της καινοτομίας και της ποιότητας ζωής στις ελληνικές πόλεις.Η χρυσή αυτή διάκριση δεν αφορά ένα μεμονωμένο έργο, αλλά αποτυπώνει τη συνολική στρατηγική επιλογή του Δήμου Καλυμνίων να επενδύσει συστηματικά στον ψηφιακό μετασχηματισμό. Μέσα από την ανάπτυξη ενιαίας ψηφιακής πύλης εξυπηρέτησης, την αξιοποίηση τεχνολογιών τεχνητής νοημοσύνης (AI portal), καθώς και τη δημιουργία πολυκαναλικών εργαλείων επικοινωνίας και συμμετοχικότητας, ο Δήμος επαναπροσδιόρισε τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρά με τους δημότες, ενισχύοντας την ταχύτητα, τη διαφάνεια, την αποτελεσματικότητα και τη συμμετοχή.Από την πρώτη στιγμή ανάληψης των καθηκόντων του, ο Δήμαρχος Καλυμνίων Γιάννης Μαστροκούκος και η Δημοτική Αρχή, έθεσαν ως κεντρική προτεραιότητα τη στροφή στις νέες τεχνολογίες και την αξιοποίησή τους προς όφελος των δημοτών. Η ψηφιακή αναβάθμιση του Δήμου εντάχθηκε σε μια ευρύτερη πολιτική εξωστρέφειας, αναβάθμισης των υπηρεσιών, προβολής της Καλύμνου και συνολικής τεχνολογικής αναβάθμισης του νησιού.Καθοριστική υπήρξε η συμβολή του Δημοτικού Συμβούλου, εντεταλμένου για θέματα Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Μιχάλη Πλάτση, ο οποίος, παράλληλα με τα καθήκοντά του ως Προέδρου του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου, εργάστηκε μεθοδικά και συστηματικά για τον σχεδιασμό και την υλοποίηση της ψηφιακής στρατηγικής, θέτοντας στέρεες βάσεις για τον τεχνολογικό εκσυγχρονισμό των υπηρεσιών. Το έργο υλοποιήθηκε από την Crowdpolicy, στο πλαίσιο της συνολικής στρατηγικής ψηφιακού μετασχηματισμού του Δήμου Καλυμνίων, και είναι αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας της Δημοτικής Αρχής και των αρμόδιων υπηρεσιακών στελεχών, που με συνέπεια και επαγγελματισμό στήριξαν κάθε στάδιο της υλοποίησης και λειτουργίας της πλατφόρμας.Η διάκριση αυτή αποτελεί ισχυρή επιβεβαίωση ότι η Κάλυμνος δεν παρακολουθεί απλώς τις εξελίξεις, αλλά διαμορφώνει ενεργά το σύγχρονο μοντέλο ενός «έξυπνου», αποτελεσματικού και φιλικού προς τον πολίτη Δήμου.Μετά την απονομή, ο Δήμαρχος Καλυμνίων, Γιάννης Μαστροκούκος δήλωσε:«Η Χρυσή αυτή διάκριση στα Best City Awards 2026 αποτελεί μεγάλη τιμή για τον Δήμο μας και για ολόκληρη την Κάλυμνο. Από την πρώτη ημέρα που αναλάβαμε τη διοίκηση, θέσαμε ως βασική προτεραιότητα την αξιοποίηση της τεχνολογίας για τη βελτίωση της καθημερινότητας των δημοτών μας και τον εκσυγχρονισμό των υπηρεσιών μας.Η ψηφιακή μετάβαση δεν είναι απλώς ένα έργο πληροφορικής. Είναι μια βαθιά διοικητική και πολιτική επιλογή: να κάνουμε τον Δήμο πιο γρήγορο, πιο διαφανή, πιο αποτελεσματικό και πιο κοντά στον πολίτη. Η διάκριση αυτή ανήκει σε όλη τη Δημοτική Αρχή, στον εντεταλμένο σύμβουλο Ψηφιακής Διακυβέρνησης Μιχάλη Πλάτση, στον εξαίρετο επιστήμονα, ειδικό σύμβουλο του Δημάρχου, Μιχάλη Τσουγκράνη, στα στελέχη και στους εργαζομένους του Δήμου μας που εργάστηκαν μεθοδικά και με όραμα. Συνεχίζουμε ακόμη πιο δυναμικά, ώστε η Κάλυμνος να πρωταγωνιστεί στη νέα ψηφιακή εποχή».Από το Γραφείο ΔημάρχουΕπικοινωνίας & Δημοσίων Σχέσεων

Πολύτιμος “αιμοδότης” της τοπικής οικονομίας παρέμεινε και το 2025 η ακτοπλοϊκή γραμμή Κω – Τουρκία, επιβεβαιώνοντας για μια ακόμα φορά τον κομβικό της ρόλο όχι μόνο κατά τη διάρκεια της τουριστικής περιόδου, αλλά και κατά τους χειμερινούς μήνες. Πρόκειται, άλλωστε, για μία από τις ελάχιστες σταθερές πηγές επισκεψιμότητας που κρατούν "ζωντανό" (τρόπος του λέγειν) το νησί τον χειμώνα, μια περίοδο που ακόμα και οι λιγοστοί επισκέπτες, κάνουν ιδιαίτερα αισθητοί την παρουσία τους στην αγορά.Αν και αποτελεί σημαντικό "περιουσιακό στοιχείο" για το νησί και μια "αστείρευτη πηγή" εσόδων για το Λιμενικό Ταμείο (ιδιαίτερα μετά την αύξηση του τέλους ασφαλείας το 2024), δεν έχει μέχρι τώρα τύχει της ανάλογης "προσοχής" από τις εκάστοτε διοικήσεις, με αποτέλεσμα να βρίσκεται συχνά πυκνά και για τους λάθος λόγους στην επικαιρότητα. Οι υποδομές στο χώρο της Σένγκεν, όπου διεκπεραιώνεται ο διαβατηριακός έλεγχος και κατ' ακολουθία, η είσοδος και η έξοδος τον επισκεπτών από και προς το νησί, υστερούν σημαντικά της δυναμικής που έχει η γραμμή και παρά το ότι έχουν γίνει κάποιες βελτιωτικές κινήσεις το τελευταίο διάστημα, είναι ακόμα πολύ μακριά από ότι θα περίμενε να συναντήσει κάποιος, κατά την είσοδο του σε ένα κορυφαίο τουριστικό προορισμό της Ευρώπης...Το νέο σκέπαστρο (προϋπ. 130.000 €) που τοποθετήθηκε στον χώρο πέρυσι, σε συνδυασμό με ορισμένες μικρότερες παρεμβάσεις, έκαναν την αναμονή των επισκεπτών, λίγο πιο υποφερτή, ωστόσο σύμφωνα με τουριστικούς πράκτορες που δραστηριοποιούνται στη γραμμή, ήταν σαν "σταγόνα στον ωκεανό" σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες. Σύμφωνα με τους ίδιους, ο χώρος απέχει ακόμα πολύ από το να θυμίζει λιμενική εγκατάσταση ευρωπαϊκών προδιαγραφών, αντάξια της φήμης και της επισκεψιμότητας της Κω, και ζητούν να γίνουν άμεσα ουσιαστικές παρεμβάσεις αναβάθμισης.Από την πλευρά του, ο Πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου Κω κ. Κώστας Χόνδρος, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα τον Σεπτέμβριο του 2024, δηλώνει ικανοποιημένος από το πώς κύλισαν οι διαδικασίες εισόδου–εξόδου των επισκεπτών τη σεζόν που μας πέρασε, τονίζοντας ότι η κατάσταση βελτιώθηκε σε μεγάλο βαθμό και ότι δεν επαναλήφθηκαν οι εικόνες των προηγούμενων ετών. Παράλληλα, αναφέρθηκε στα σχέδια και τις παρεμβάσεις που δρομολογούνται για τη νέα σεζόν, αλλά και για τα επόμενα χρόνια, οι οποίες, όπως υποστηρίζει, θα αλλάξουν ριζικά την εικόνα της Σένγκεν.Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Χόνδρος, μας ανακοίνωσε ότι έχει ήδη αποφασιστεί και θα προχωρήσει άμεσα διαγωνισμός, ώστε από την επόμενη χρονιά (2027) να τοποθετηθεί μια νέα, μεγάλη αίθουσα αναμονής 500 τμ, προϋπολογισμού 500.000 ευρώ, ενώ παράλληλα, γίνεται προσπάθεια να "πάρουν" έναντι ενοικίου, τις εγκαταστάσεις της ΔΕΔΔΗΕ, προκειμένου να αξιοποιηθούν για τις ανάγκες της Σένγκεν, προσφέροντας περισσότερους και καταλληλότερους χώρους εξυπηρέτησης των επιβατών.Καθοριστικό ρόλο στη στόχευση και δυνητικά, στην υλοποίηση έργων υψηλού προϋπολογισμού έπαιξε ο δεκαπλασιασμός του τέλους ασφαλείας στη συγκεκριμένη γραμμή από τον Ιούνιο του 2024 (από 0,50 ευρώ ανά επιβάτη στα 5 ευρώ), εκτινάσσοντας τα έσοδα του Λιμενικού Ταμείου Κω. Πιο αναλυτικά και για να μπορέσουμε να δώσουμε μια σαφή εικόνα, για το "μέγεθος" και το εκτόπισμα της εν λόγω αύξησης, το 2023 (πριν την αύξηση του τέλους) τα έσοδα του Λιμενικού Ταμείου Κω από την γραμμή Κω – Τουρκία ήταν 288.180 ευρώ, το 2024 που το τέλος αυξήθηκε από τον Ιούνιο και έπειτα, εκτοξεύτηκαν στο 1.259.607 ευρώ, ενώ το 2025 που το τέλος ήταν όλο τον χρόνο υπό το νέο καθεστώς, έφτασαν το 1.547.546 ευρώ. Συγκρίνοντας λοιπόν τα έσοδα του 2023 με αυτά του 2025, (μια ολόκληρη χρονιά χωρίς και μια ολόκληρη με την αύξηση του τέλους) προκύπτει οικονομικό πλεόνασμα 1.259.366 ευρώ, ολογράφως... ένα εκατομμύριο, διακόσιες πενήντα εννέα χιλιάδες, τριακόσια εξήντα έξι ευρώ! Χρήματα που σε βάθος χρόνου, θα μπορούσαν να μετατρέψουν την Σένγκεν σε παλάτι...*Αξίζει να αναφέρουμε ότι, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του Λιμενικού Ταμείου, η ακτοπλοϊκή γραμμή Κω – Τουρκία παρουσίασε (μικρή) αύξηση επιβατικής κίνησης σε σχέση με πέρυσι (το 2024 διακινήθηκαν 660.799 επιβάτες, ενώ πέρυσι 667.150), ενώ και το 2026 έχει ξεκινήσει δυναμικά, με καθημερινή ροή επισκεπτών, γεγονός που επιβεβαιώνει τη σημασία και την αναγκαιότητα της γραμμής, καθώς υπάρχει πλοίο κάθε μέρα, όλο το χρόνο.Κ. ΧΟΝΔΡΟΣ: ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΑΙΘΟΥΣΑΣ ΑΝΑΜΟΝΗΣ ΠΡΟΫΠ. 500.000 €Ο Πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου κ. Κώστας Χόνδρος, δήλωσε ικανοποιημένος για την λειτουργία της Σένγκεν την προηγούμενη σεζόν, κάνοντας λόγο για περαιτέρω παρεμβάσεις.«Πέρυσι – είπε- με το στέγαστρο που τοποθετήσαμε, με την αύξηση των γκισέ για τους αστυνομικούς, την νέα διαρρύθμιση του χώρου και την συμφωνία για τις ώρες δρομολογίων των πλοίων, ώστε να μην έρχονται όλα μαζί, η κατάσταση κινήθηκε σε ικανοποιητικά επίπεδα και χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Και φέτος θα γίνουν κάποιες βελτιωτικές κινήσεις, ωστόσο οι μεγάλες αλλαγές θα γίνουν τη σεζόν του 2027, όπου θα τοποθετηθεί και η νέα μεγάλη, σύγχρονη αίθουσα επιβατών 500 τ.μ. προϋπολογισμού 500.000 ευρώ. Στις προθέσεις μας είναι να ενοικιάσουμε ή να αγοράσουμε (πιθανότατα το πρώτο) και τα κτίρια της ΔΕΔΔΗΕ που βρίσκονται στο χώρο, ώστε όλος αυτός ο χώρος να είναι αποκλειστικά για τις ανάγκες της Σένγκεν. Εκτιμώ ότι και γι’ αυτό το θέμα σύντομα θα έχουμε θετικές εξελίξεις. Για φέτος, θα αναβαθμιστούν οι χώροι υγιεινής, με την τοποθέτηση 3 διπλών συγκροτημάτων για τουαλέτες και γραφείων για τους τουριστικούς πράκτορες, ενώ θα γίνει και η σύνδεση με τον βιολογικό. Θα ζητήσουμε να έχουμε περισσότερα άτομα στο διαβατηριακό έλεγχο και εκτιμώ ότι σε γενικές γραμμές θα είμαστε καλά. Η αύξηση του φόρου ανά επιβάτη, που ίσχυσε από το 2024 (από 0,50 ευρώ σε 5 ευρώ ανά άτομο) είχε ως αποτέλεσμα να έχουμε περισσότερα έσοδα στο ταμείο, τα οποία και θα μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε για να αναβαθμίσουμε τον χώρο».Σ. ΤΥΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ: ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΗ ΣΕΝΓΚΕΝΟ ναυτικός πράκτορας κ. Σπύρος Τυρινόπουλος, μας ανέφερε ότι μπορεί η κατάσταση φέτος στο χώρο της Σένγκεν να ήταν βελτιωμένη σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, ωστόσο χρειάζονται ακόμα σημαντικές παρεμβάσεις.«Σίγουρα το σκέπαστρο που τοποθετήθηκε – είπε- βοήθησε την κατάσταση, όμως μπορώ να πω ότι είναι μια σταγόνα στον ωκεανό μπροστά σε όλα αυτά που χρειάζονται για να πεις ότι βρίσκεσαι σε ένα χώρο ευρωπαϊκών προδιαγραφών, σε έναν κορυφαίο τουριστικό προορισμό όπως η Κως, που αποτελεί την μεγαλύτερη θαλάσσια πύλη εισόδου για επισκέπτες από την Τουρκία. Φυσικά και υπήρχαν παράπονα από επισκέπτες τη σεζόν που πέρασε για την όλη κατάσταση, με τις μεγάλες ουρές στην αναμονή, την απουσία επαρκών τουαλετών και σκιάστρων για το κοινό και γενικότερα την έλλειψη χώρου για να εξυπηρετηθεί όλος αυτός ο κόσμος. Φανταστείτε ότι στον χώρο βρίσκονται συχνά πάνω από 4.000 άτομα. Οι υποδομές έτσι όπως είναι τώρα δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τους επισκέπτες. Ήλθαν πέρυσι περισσότεροι αστυνομικοί, όμως χρειάζονται και άλλοι στον διαβατηριακό έλεγχο με περισσότερα γκισέ, καθώς είναι πιθανόν να έχουμε αύξηση επισκεπτών τη νέα χρονιά. Υπάρχει ενδιαφέρον να ανοίξουμε και άλλους προορισμούς από την Τουρκία προς την Κω, όμως λόγω της κατάσταση που επικρατεί στη Σένγκεν δεν το τολμούμε προς το παρόν. Έχουμε καλύτερη συνεργασία με τον σημερινό Πρόεδρο του Λιμενικού Ταμείου, μας ακούει και δείχνει θέληση να βοηθήσει. Τις επόμενες ημέρες, θα έχουμε και μία σχετική συνάντηση και θα ανταλλάξουμε απόψεις. Ελπίζω να γίνουν βελτιώσεις για το καλό όλων μας, καθώς τα έσοδα που έχει τόσο το Λιμενικό Ταμείο, όσο και η τοπική οικονομία από τη γραμμή, είναι αρκετά σημαντικά. Πρέπει λοιπόν να αναβαθμιστούμε, γιατί στο τέλος θα χάσουμε και τους πελάτες που έχουμε».Δ. ΧΑΜΑΤΖΟΓΛΟΥ: ΜΑΣ ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΥΝ - ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠ’ ΟΣΑ ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΑΝΙδιαίτερα απογοητευμένος από την κατάσταση που επικρατεί στο χώρο της Σένγκεν, δήλωσε ο τουριστικός πράκτορας κ. Δημήτρης Χαματζόγλου, ρίχνοντας ευθύνες στο Λιμενικό Ταμείο και στην Δημ. Αρχή, ότι δεν έκαναν τίποτα απ’ όσα είχαν υποσχεθεί.«Δυστυχώς – είπε- η κοροϊδία συνεχίζεται. Συνεχώς μας τάζουν και μας υπόσχονται όμως δεν κάνουν τίποτα. Ναι, έβαλαν την τέντα μετά από πολλά χρόνια, όμως δεν επαρκεί. Μας είχαν υποσχεθεί για πέρυσι, ότι θα έβαζαν περισσότερα κιόσκια, τουαλέτες και πολλά άλλα και δεν έκαναν τίποτα. Κάθονται οι πελάτες μέσα στον ήλιο και λιποθυμούν και έρχονται συνεχώς τα ασθενοφόρα. Πρέπει να είμαστε ο κορυφαίος προορισμός για τα ασθενοφόρα το καλοκαίρι. Ένας πελάτης σκόνταψε πάνω στα σκουριασμένα σίδερα που υπάρχουν στο πάτωμα και τραυματίστηκε. Τσουβαλιάζουν τους επιβάτες σαν τα πρόβατα μέσα στον ήλιο. Τι να λέμε τώρα…Ήρθαν περισσότεροι αστυνομικοί μετά από πιέσεις, όμως και αυτοί δεν έχουν που να καθίσουν, αφού δεν επαρκούν τα κιόσκια. Μας υπόσχονται κάθε φορά για την μεγάλη αίθουσα αναμονής ότι θα την βάλουν και ποτέ δεν μπαίνει. Οι πελάτες παραπονιούνται και ταλαιπωρούνται. Είναι δυσφήμιση αυτές οι εικόνες. Άμα θέλουμε να συνεχίσουμε να έχουμε κόσμο στην γραμμή, πρέπει να φτιάξουμε και τις υποδομές. Να μπει ένα τέλος στην κοροϊδία και επιτέλους να κάνουν πράξεις τις δεσμεύσεις τους».* To κείμενο δημοσιεύθηκε στην έντυπη έκδοση του "ΒτΚ" στις 3/2/26

Ούτε ο κακός  καιρός, ούτε οι προλήψεις για την ‘Παρασκευή και δεκατρείς,’ δεν πτόησαν τους εργάτες του μόχθου της γης, να κατέβουν και να ζητήσουν τα δικαιώματά τους. Οι Πανελλήνιες κινητοποιήσεις, που γίνονται και στη χώρα μας, για την υπεράσπιση της γεωργό-κτηνοτροφίας  και για την διατήρηση, του πρωτογενή τομέα, σε υψηλά επίπεδα παραγωγής και διάθεσης, είναι αγώνες δίκαιοι. Η Ελλάδα αν και υπήρξε   μια φτωχή, εύφορη, αγροτική χώρα, όμως μπορεί και γίνει, σε μεγάλο βαθμό αυτάρκης.  Σε αυτό βοηθάει, το ήπιο κλίμα της,  η γεωγραφική της θέση και οι επίπεδοι κάμποι της. Ακόμη  και όταν οι διάφοροι κατακτητές, όπως οι Οθωμανοί και οι Γερμανοί, έκαιγαν ή  έκλεβαν τις σοδειές, η Ελληνική  αγροτική γη και η κτηνοτροφία, κράταγε ζωντανό και χορτάτο, τον πληθυσμό της. Στο καταπράσινο και φιλόξενο νησί μας, τον αγροτικό χαρακτήρα του, τον έβλεπες, μέχρι την δεκαετία  του 1960, στα επτά εργοστάσια τοματοπελτέ, με την υπερπαραγωγή της τομάτας.  Τον μύριζες, στο μεθυστικό άρωμα του κρασιού, από το Συνεταιριστικό, μοναδικό Οινοποιείο. Κρασί, που έβγαινε, από τους πλούσιους αμπελώνες της Κω. Τον  γευόσουν στο αγνό ελαιόλαδο και στα πολλά λιοτρίβια, για να βγάλουν το λάδι, από τους απέραντος ελαιώνες, του νησιού μας.  Τον  απολάμβανες, στο ζεστό ψωμί, από το αλεύρι  έβγαινε από τους ντόπιους, αλευρόμυλους του νησιού. Αλλού, υπήρχαν οι ανεμόμυλοι και αλλού οι νερόμυλοι Ταξιδεύοντας παλιά, στους  φιδίσιους, εξοχικούς δρόμους της Κω,  έβλεπες φορτωμένα,   τα ασημόχρωμα  ελαιόδεντρα και  σπαρμένα, τα χρυσαφένια σταροχώραφα.  Εύρισκες  παντού τα ευωδιαστά περιβόλια, με τα εσπεριδοειδή και τα καταπράσινα μποστάνια,  με τα πολλά κηπευτικά. Συναντούσες στην εξοχή, τους ανθρώπους, που τα καλλιεργούσαν  και ήταν έτοιμοι να σου προσφέρουν  ό, τι λαχταρούσες. Οι  περισσότεροι από αυτούς, ήταν μικροί και μεγάλοι ιδιοκτήτες γης,  και τα   περιποιούνταν με πολύ μεράκι. Παντού υπήρχαν,  καρυδιές, αμυγδαλιές και την Άνοιξη μύριζαν τα ανθισμένα, καρποφόρα δέντρα,  ενώ γευόσουν τις χορτόπιτες και το σπιτικό ζυμωτό ψωμί, στον ξυλόφουρνο.  Δοκίμαζες  τα πεντανόστημα φαγητά της γιαγιάς , τα ντόπια  λαδερά, τα γεμιστά, τα ντολμαδάκια και τα φρέσκα  τυριά.Όπως και το παραδοσιακό, Κώτικο, κρασοτύρι και τα διάφορα  λαχανικά και φρούτα, της Κωακής γης. Πολλοί  κάτοικοι του νησιού μας,  μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980, εργάζονταν και αισθάνονταν λίγο πολύ, περήφανοι  επαγγελματίες ή ερασιτέχνες αγρότες. Είχαν τότε στο νου τους,  τη σκέψη κάποτε  να αποκτήσουν το πατρικό κτήμα, με το αγροτόσπιτο. Έτσι θα έφτιαχναν, μια μικρή  φάρμα με ζώα και  θα καλλιεργούσαν εποχιακά κηπευτικά. Ακόμη  θα σπέρνανε σιτάρι και θα το θερίζανε, για να έχουν το δικό τους αλεύρι ή και το χόρτο, για τα ζώα τους. Επίσης,  ήθελαν να βγάζουν,  το δικό τους λάδι και το δικό τους κρασί. Γιατί όχι και να αρμέγουν την κατσίκα ή την αγελάδα τους, κάθε πρωί και κάθε απόγευμα, να μαζεύουν τα φρέσκα αυγά, από τις κότες τους. Οι άνθρωποι της υπαίθρου επιθυμούσαν  να ζουν, μια ήσυχη και ειρηνική  ζωή. Αναζητούσαν για αυτούς και για τα παιδιά τους, ένα περιβάλλον όπου  η φύση,  να καθορίζει τη συμπεριφορά τους,  αλλά και το  σημαντικότερο, να μπορεί να τους θρέψει.    Η επιθυμία τους  για την αγροτική ζωή,  γεννιόταν, επειδή ο αγρότης  παππούς τους,  ήταν ζωντανός στη   μνήμη τους. Τον θυμόταν,   με το πλατύγυρο ψάθινο καπέλο του, την τσάπα και την αξίνα, στα τραχιά του χέρια και το καλοσυνάτο   χαμόγελο, δίπλα στο υπομονετικό του υποζύγιο. Ο  αγρότης του 60-80, ήταν αυτάρκης, σε όλα και δεν δημιουργούσε τόνους, από απόβλητα, αφού όλα ανακυκλώνονταν, σε τροφή για τα ζώα. Όμως για τον Έλληνα αγρότη, τον κτηνοτρόφο, τον μελισσοκόμο και τον ψαρά, απεδείχθη ότι ο εχθρός  του τελικά, δεν ήταν η   φτώχια  του. Ο εχθρός του ήταν και είναι η φασιστική  βία, που είναι  αναγκασμένος να υπομένει και η οποία προέρχεται από το Κράτος και τους  αφέντες, της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Κράτος που μεθοδικά αργά  και σταθερά,  κατόρθωσε να προκαλέσει, ανεπανόρθωτη ζημιά, στον  πρωτογενή τομέα, τον τροφοδότη της χώρας, στα πλαίσια μιας εξαρτημένης και άδικης,  αγροτικής πολίτικης.  Έτσι, εξαιρετικά προϊόντα και στο νησί μας, όπως οι ντομάτες, το  σιτάρι, η σταφίδα,  ο καπνός και άλλα προϊόντα, παύουν σταδιακά  να καλλιεργούνται, εξαιτίας της  άδικης  Ευρωπαϊκής πολίτικης.  Σύντομα το ίδιο θα συμβεί, με το  αρίστης ποιότητας λάδι, με το βαμβάκι,  ίσως και με τη φέτα, καθώς και με  τα άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα. Ακόμα  και με τα πορτοκάλια και με τα ροδάκινα, που κάποτε μας υποχρέωναν, να τα  θάβουμε σε χωματερές.  Στη θέση τους, θα μας έρχονται υβριδικά και μεταλλαγμένα προϊόντα, φορτωμένα με  λιπάσματα, φυτοφάρμακα και ζιζανιοκτόνα. Έτσι σύμφωνα με την επιζήμια  συμφωνία, της ‘Μερκοσούρ,’ θα εισάγουμε, ξηρούς καρπούς από το Ιράν, ντομάτες  από το Βέλγιο, καρπούζια  από την Χιλή,  σκόρδα από την Κίνα, βρώσιμους  αλευροσκώληκες από το Βιετνάμ, λεμόνια από τη Βραζιλία, μέλι από την Ινδία και ελιές από το Μαρόκο.  Η κτηνοτροφία, σκόπιμα οδηγήθηκε στον όλεθρο, με τις διάφορες  ασθένειες των ζώων.  Την  υπόλοιπη καταστροφή, την προκάλεσαν η διαφθορά και η αδιαφορία των πολιτικών παραγόντων, όπως οι λανθασμένοι χειρισμοί,  του Υπουργείου Αγροτικής Πολίτικης και του Υπουργείου Ανάπτυξης και Εμπορίου. Στον τομέα της αλιείας, οι τράτες και τα τρεχαντήρια, παραδόθηκαν, στην υποχρεωτική  διάλυση ή έγιναν τουριστικά πλοιάρια. Ώστε  σύντομα θα έχουμε στις Ελληνικές θάλασσες, εκτός από τα Τουρκικά αλιευτικά και άλλα, από τη Νορβηγία και την Ολλανδία.   Τελευταία  βλέπουμε μια σύγκρουση, του πρωτογενή τομέα, με το εμπόριο,  το οποίο κάποτε ενώ ήταν σύμμαχος του αγρότη και του γεωργό- κτηνοτρόφου, έγινε ο μεγαλύτερος εχθρός του. Οι δραστήριοι Έλληνες έμποροι,   μετέφεραν με τη βοήθεια της Ελληνικής Ναυτιλίας, τα Ελληνικά   εμπορεύματά,  σε όλο τον κόσμο. Μερικοί από αυτούς, συνετέλεσαν τα μέγιστα στην ανεξαρτησία της Ελλάδος. Όμως τελευταία έγιναν μεσάζοντες, χοντρέμποροι και μεγάλοι εισαγωγείς, φτηνών και επικίνδυνων προϊόντων, από όπου και αν προέρχονται αυτά, αρκεί να δίνουν το ανάλογο χοντρό κέρδος. Παράλληλα από κοντά το Κράτος τους ενισχύει,  τους προστατεύει και απειλεί με αφανισμό,   όσους αγρότες, κτηνοτρόφους, μελισσοκόμους και αλιείς, απέμειναν και επιμένουν να αντιστέκονται σθεναρά, στη λανθασμένη πολιτική του.  Έτσι φτάσαμε στο σημείο, το υπερδιπλάσιο πλεόνασμα στο ισοζύγιο εξαγωγών- εισαγωγών, αγροτικών προϊόντων, τη δεκαετία του 1970 σημερα να κινδύνευε να γίνει ελλειμματικό. Το  τελευταίο ανάχωμα, που παρέχει τη στοιχειώδη αυτάρκεια στο λαό μας, ήδη καταρρέει. Διότι   αφήσαμε τη μοίρα μας στα χέρια των  σύγχρονων εμπόρων, των μεσαζόντων και των εντολοδόχων τους, που τους στελεχώνουν τα κλιμάκια της εξουσίας, στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη.   Όλη  αυτή η αυτοκαταστροφική πολίτικη, μας φέρνει στο νου τα σοφά λόγια, του πρώτου κυβερνήτη, Ιωάννη Καποδίστρια.  Όταν μας σύστησε την καλλιέργεια της πατάτας είπε.  ‘Χώρα που είναι αυτάρκης σε τρόφιμα έχει εξασφαλίσει την ελευθερία της’.  Σαφέστατα, γιατί δεν εξαρτάται από κανέναν, για να την θρέψει.  Για αυτό, αν δεν συγκροτηθεί και αγωνιστεί η αγροτιά και στο νησί μας, θα  μαραζώσει και θα σβήσει,  μαζί με τους κατοίκους του. Τα τελευταία χρόνια, τα  χωράφια χέρσωσαν, τα περιβόλια και οι λαχανόκηποι ξεράθηκαν και οι κάμποι έγιναν μεγάλα Ξενοδοχεία.  Έμειναν μόνο τα απομεινάρια, για να θυμίζουν τα σοφά λόγια του Κώου ποιητή Επιχάρμου και του Κώου Ιατρού Ιπποκράτη.  ‘Όσους έθρεψε η Κως, ούτε η Αίγυπτος’.  Ξανθίππη Αγρέλλη