ΤΟΠΙΚΑ

‘Ένα λεπτό περιπτερά’…. τραγουδούσε ο αείμνηστος Στράτος Διονυσίου, το  1990, σε στίχους του αξέχαστου Τάκη Μουσαφίρη.          Εκείνα τα χρόνια η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, καθώς και πολλές άλλες πόλεις, ήταν γεμάτες από περίπτερα. Σήμερα τα αντικατέστησαν, τα μίνι μάρκετ,  δηλαδή τα  μικρομάγαζα που είναι ανοιχτά όλο το εικοσιτετράωρο.                                                 -Κυρά   Πολυξένηηηη…. ο γιός σου από τη Γερμανία στο τηλέφωνο.                                                   -Σούλλαααα….. ο αρραβωνιαστικός σου από το Στρατόπεδο.   Φώναζε ο  περιπτεράς και έτρεχαν να απαντήσουν, στο  κάλεσμα του τηλεφώνου.         Τα  τηλέφωνα της γειτονιάς, στην αρχή λειτουργούσαν με μια δραχμή. Μέτα μπήκαν οι μετρητές και αργότερα, οι κερματοδέκτες.  Έπειτα ήρθαν τα  κόκκινα τηλέφωνα και τα κίτρινα πλαστικά, κουβούκλια από πλεξιγκλάς, του ΟΤΕ. Στο  νησί μας παλαιότερα, υπήρχαν πολλά περίπτερα.  Σήμερα συναντάμε στην Πλατεία στα Ταξί το μοναδικό περίπτερο, της κ. Ειρήνης Γεωργιάδη. Ωστόσο η  Καρδάμαινα και το Πυλί, διατηρούν ακόμα  κάποια περίπτερα.                        Τα  περίπτερα της Κω ήταν πολλά, αν  και οι άδειες έβγαιναν με δυσκολία. Έπρεπε κάποιος να είναι ανάπηρος πολέμου ή πολύτεκνος ή ΑΜΕΑ, για να πάρει την πολυπόθητη άδεια λειτουργίας περιπτέρου, όπως ήταν ένα στην Πλατεία στο Τιγκάκι.  Ας θυμηθούμε μερικά περίπτερα,  έστω και αμυδρά.  Είχαμε  λοιπόν το περίπτερο της Λούπαινας  ή αλλιώς, της αξέχαστης Τσιβρινή, στην Πλατεία Ελευθέριας, δίπλα στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Λίγο  πιο πάνω, είχαμε το περίπτερο του αείμνηστου Θοδωρή  Σταματάκη, επί της οδού 25ης Μαρτίου. Κοντά στα σκαλάκια  της Εκκλησίας  της Αγίας Παρασκευής,  επί της Βασιλέως Παύλου, στην Δημοτική Αγορά, υπήρχε άλλο ένα περίπτερο. Ενώ   στο λιμάνι, είχαμε δυο του αξέχαστου Ηλία Ζαχαρίου και του Ευστράτιου Δημητριάδη. Επίσης  στην οδό Κανάρη, περίπτερο διατηρούσε και ο Τσουλφάς. Υπήρξε και ένα άλλο περίπτερο στην Εθνικής Αντιστάσεως, στον λεγόμενο Περιφερειακό δρόμο, καθώς και ένα απέναντι στην Τράπεζα Άλφα, στο τρίγωνο με τις σημαίες. Αλλά και στα Δελφίνια, κοντά  στην Πλατεία, ο Σταμάτης Δημητριάδης, διατηρούσε για λίγο περίπτερο. Στην  ακτή της Μπέλα Βίστα,   επί της Βασιλέως Γεωργίου, μπροστά στον Θερινό κινηματογράφο  Ορφέα,  υπήρχε το περίπτερο του Σαλαχώρη. Σήμερα έγινε μια μικρή, βολική  δανειστική Βιβλιοθήκη. Κάθε γειτονιά είχε το περίπτερό της.  Αυτό   ήταν  ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας της και ένα νοσταλγικό τοπόσημο, των κατοίκων της.  Οι άδειες των περιπτέρων, ξεκίνησαν από το 1889 στο Ναύπλιο, για να βοηθήσουν τους ανάπηρους πολέμου, να επιβιώσουν. Συνεχίστηκαν  από  το 1912-1922 και εξακολούθησαν, να δίδονται   άδειες περιπτέρων  και μετά τον  Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο του 1940. Οι  άδειες δίνονταν και με την απόφαση, της Πανελληνίας  Ένωσης Τραυματιών Πολέμου.          Τα περίπτερα ήταν στάση ζωής, για την καθημερινότητα  και την άμεση εξυπηρέτηση των κατοίκων. Πάνω  σε αυτά τα ξύλινα κιόσκια, στα πεζοδρόμια και στις γωνίες, με την χρωματιστή τέντα, κρέμονταν πρώτα οι εφημερίδες, τα περιοδικά, μέχρι και βιβλία ‘Βίπερ’. Εκείνα  τα μικρά, ρομαντικά μυθιστορήματα, που σε ταξίδευαν στον κόσμο της αληθινής ‘Αγάπης’, η οποία τελικά  βρίσκεται, μόνο στα παραμύθια και στις ρομαντικές νουβέλες.  Στα περίπτερα έβρισκες  εφημερίδες και αμέτρητα περιοδικά. Από  την εφημερίδα Ακρόπολη, ως τη Βραδινή, την Ελευθεροτυπία και τα Νέα. Μέχρι την Μανίνα, την Κατερίνα, τον  Μίκη Μάους και τα Κλασικά εικονογραφημένα. Άλλα  και περιοδικά όπως το Ρομάντζο, την Βεντέτα, το Φαντάζιο, τον Θησαυρό και άλλα. Αφού   υπήρχε πράγματι ένας θησαυρός,   από χρήσιμα  μικροπράγματα.  Από  τσιγάρα, σπίρτα, αναπτήρες, νυχοκόπτες, ψαλιδάκια, τσιμπιδάκια, φουρκέτες, σουγιαδάκια,  κάρτες, κομπολόγια, μπρελόκ, τσίκλες, σοκολάτες, καραμέλες, παστέλια, ζαχαρωτά,  μέχρι Αλγκόν και Ασπιρίνες.  Τελευταία  μπήκαν, τα αναψυκτικά και τα παγωτά.  Όμως τα τελευταία χρόνια, τα   περίπτερα όλο και λιγόστευαν στην πόλη μας, μέχρι που εξαφανίστηκαν. Αιτία  η λήξη των αδειών, που δεν ανανεώθηκαν και οι άνθρωποι που έφυγαν από τη ζωή. Τα περίπτερα αποτελούσαν, σταθερό σημείο της γειτονιάς και ο περιπτεράς ήταν αποδέκτης, όλων των συμβάντων λυπηρών ή χαρούμενων, αμαρτωλών ή αθώων. Τους  γνώριζε όλους, από την καλή και από την ανάποδη. Συνήθως  την άδεια στησίματος και λειτουργίας των περιπτέρων, την είχε η  εκάστοτε Δημοτική Αρχή, με το συμβολικό ετήσιο αντίτιμο. Ξακουστές  για τα πολλά περίπτερά τους στην πρωτεύουσα Αθήνα, ήταν η Πλατεία Ομονοίας και το Σύνταγμα. Αλλά και στο νησί μας αποτελούσαν αληθινά στολίδια. Κρατώντας  τα ψιλά στη χούφτα, κτυπούσαμε το τζαμωτό παραθυράκι, για να πάρουμε μια σοκολάτα ή τα τσιγάρα του παππού. Ο περιπτεράς τότε σηκώνονταν από την καρέκλα, πρόθυμος να μας εξυπηρετήσει και παράλληλα να ρωτήσει, για τα νέα της οικογένειας.  Όμως με το τελευταίο πολυνομοσχέδιο, κάθε περιπτερούχος που βγαίνει στη σύνταξη,  κλείνει το περίπτερο, χωρίς να μπορεί να το δώσει σε άλλον στην οικογένειά του. Αφού  η άδεια, δεν μεταβιβάζεται πια σε κανέναν συγγενή.  Έτσι  έκλεισε ένα κεφάλαιο, σχετικά με τα θρυλικά περίπτερα της Κω, τα οποία πρέπει να σημειώσουμε εδώ ότι προμήθευε σε εφημερίδες και περιοδικά, το Πρακτορείο της Χρυσάνθης  Πάτμιου, επί της οδού Βασιλέως Παύλου, δίπλα στο  Δημαρχιακό  Μέγαρο.Υ.Γ. Παρακαλώ  θερμά, αν ξέχασα κάποιον περιπτερά να μου τον υπενθυμίσετε. Ευχαριστώ. Ξανθίππη Αγρέλλη(Φωτό από Παλιές Φωτογραφίες της Κω στο fb)

Η εικόνα του χώρου γύρω από την παιδική χαρά και τα γηπεδάκια στο Πλατάνι, δε μας άρεσε καιρό. Έτσι, με τους φίλους μου τον Βασίλης Παπαβασιλειου και τον Γιώργος Σταφυλαράκης, πήραμε μια απόφαση. Αντί απλά να μη μας αρέσει αυτή η εικόνα, να πάρουμε τα πινέλα και να ξεκινήσουμε δουλειά.Κάπως έτσι γεννήθηκε το εθελοντικό μας project «συλλογιΚΩΣ», με στόχο τον καλλωπισμό και τη συντήρηση των δημόσιων χώρων μας.Επειδή όμως η καλή θέληση από μόνη της δεν αρκεί για να λυθούν τα προβλήματα, κινηθήκαμε άμεσα με σκοπό να ενώσουμε τις δυνάμεις μας. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό για μας τους νέους το γεγονός ότι ο μηχανισμός του Δήμου και των Νομικών του Προσώπων στάθηκε δίπλα μας ενθαρρύνοντας μας, παρέχοντας παράλληλα ουσιαστική βοήθεια σε μέσα και υλικά.Εργαζόμενοι και αιρετοί εκπρόσωποι με την ίδια θέρμη αγκάλιασαν αυτή την εθελοντική μας προσπάθεια.Ένα μεγάλο ευχαριστώ επίσης :- στον κ. Χατζηάμαλλο (Louis), που με την ευγενική χορηγία του μας εξασφάλισε τους επιπλέον 4 κουβάδες με χρώμα που χρειαζόμασταν για να συνεχίσουμε.-  στον Petros Giotis για το πιεστικό μηχάνημα νερού να πλύνουμε όσο μπορούμε τον χώρο.- στους κατοίκους της περιοχής, που μας έδωσαν μέχρι και ρεύμα από τα σπίτια τους για να δουλέψουμε!Τεράστια δύναμη μάς έδωσε και ο Σεβασμιότατος, ο οποίος αγκάλιασε και εξήρε δημόσια αυτή την προσπάθεια στηρίζοντας την.Ο χώρος έχει ακόμα πολλή δουλειά (όπως τα κατεστραμμένα γηπεδάκια, τις καινούργιες πλάκες που θα τοποθετηθούν τις επόμενες μέρες), αλλά με αυτές τις πρώτες, συλλογικές παρεμβάσεις άρχισε ήδη να ομορφαίνει. Και το πιο σημαντικό έγινε ξανά ασφαλής και φωτεινός τα βράδια.Αυτό ακριβώς είναι το «συλλογιΚΩΣ». Εθελοντές-εμπνευστές, Δήμος και Κοινότητα Πόλης Κω, επαγγελματίες και κάτοικοι, να γινόμαστε μια ομάδα με πράξεις που αλλάζουν την καθημερινότητά μας. Σύντομα θα ακολουθήσει και η επίσημη ενημέρωση από την Κοινότητα, γιατί αυτή η νίκη ανήκει σε όλους.Συνεχίζουμε! (από το fb του Κοινοτικού Συμβούλου Κω Παναγιώτη Βασιλείου)

Το Σωματείο Ηλεκτρολόγων Κω ενημερώνει τους πολίτες ότι έχουν παρατηρηθεί περιστατικά άσκησης ηλεκτρολογικών εργασιών από άτομα τα οποία, σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν περιέλθει σε γνώση του Σωματείου, ενδέχεται να μην διαθέτουν αφενός την απαιτούμενη επαγγελματική άδεια ή τα απαραίτητα δικαιολογητικά για την άσκηση του επαγγέλματος του ηλεκτρολόγου εγκαταστάτη αφετέρου και κυρίως τις απαραίτητες γνώσεις και την επαρκή κατάρτιση ως ηλεκτρολόγοι. Το γεγονός αυτό μπορεί να δημιουργήσει σοβαρούς κινδύνους για την ασφάλεια των πολιτών, των κατοικιών και των επαγγελματικών χώρων, καθώς μια ηλεκτρολογική εγκατάσταση που πραγματοποιείται από μη αδειοδοτημένο και πιστοποιημένο επαγγελματία μπορεί να οδηγήσει σε ηλεκτροπληξία, πυρκαγιά ή άλλες σοβαρές συνέπειες. Για τον λόγο αυτό, καλούμε τους πολίτες της Κω:- Να ζητούν από τον ηλεκτρολόγο που αναλαμβάνει εργασίες να αποδεικνύει ότι διαθέτει την απαιτούμενη επαγγελματική άδεια, την ταυτότητα Αδειούχου Ηλεκτρολόγου και τα προβλεπόμενα δικαιολογητικά.- Να μην εμπιστεύονται ηλεκτρολογικές εργασίες σε άτομα των οποίων η επαγγελματική ιδιότητα και η νομιμότητα δεν μπορούν να επιβεβαιωθούν.- Σε περίπτωση που διαπιστώνουν ή υποψιάζονται παράνομη άσκηση του επαγγέλματος, να απευθύνονται στις αρμόδιες υπηρεσίες για έλεγχο και καταγγελία. Η ασφάλεια όλων μας είναι υπόθεση όλων. Η επιλογή αδειοδοτημένου και πιστοποιημένου ηλεκτρολόγου δεν είναι τυπική διαδικασία. Είναι ζήτημα ασφάλειας και προστασίας της ανθρώπινης ζωής και περιουσίας. Το Σωματείο Ηλεκτρολόγων Κω παραμένει στη διάθεση των πολιτών για ενημέρωση και καθοδήγηση σχετικά με τη νομιμότητα και τα απαιτούμενα προσόντα των επαγγελματιών του κλάδου. Για οποιαδήποτε διευκρίνιση ή επιπλέον πληροφορία, μπορείτε να επικοινωνείτε με το Σωματείο στα τηλέφωνα 2242022140 – 6955121665 - 6946244148.Σωματείο Ηλεκτρολόγων Κω