ΤΟΠΙΚΑ

«Έφυγε» από τη ζωή στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας ο αγαπητός συντοπίτης μας, Γιώργος Σαλαχώρης, σε ηλικία 87 ετών.Η κηδεία του θα γίνει την Τετάρτη 29 Σεπτεμβρίου στο Σίδνεϊ.Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην αγαπητή οικογένεια και σε όλους τους συγγενείς.

Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας ημέρας Τουρισμού ας ζυγίσουμε τα θετικά και τα αρνητικά της ‘λεύκης βιομηχανίας’ στη χώρα μας. ‘Ουδέν καλόν αμιγές κακού’. Έλεγαν οι Αρχαίοι. Φαίνεται  ότι ο τουρισμός, έφερε την οικονομική ευμάρεια και την πολιτιστική ανάπτυξη, στο νησί μας. Η  αλματώδης  αύξηση,  του αριθμού των ξένων επισκεπτών, με τις απευθείας Αεροπορικές συνδέσεις, των charters και η μεσολάβηση των τουριστικών πρακτορείων, ξένων και ντόπιων, έφεραν μέχρι και  τον υπερκορεσμό, στον τουρισμό.  Όμως πόσο ωφεληθήκαμε, εμείς και ο τόπος μας;  Η οικεία και γνωστή εικόνα της Κω, με τις μονοκατοικίες και τις ζωηρές γειτονιές, άλλαξε σταδιακά,  ιδίως για τους κατοίκους της, με τις πολυκατοικίες και με τα ξενοδοχεία. Η παλιά και ήπια εικόνα της Κω, με τους κλασικούς μόνιμους μαγαζάτορες, τα παραδοσιακά καφενεία και τους ντόπιους, να πιάνουν  χαλαρά κουβέντα στις γειτονιές, δεν υπάρχει πια.  Ο ξένος τουρισμός και η  πληθώρα επισκεπτών, είναι  κάτι παλιό, που ξεκίνησε από την δεκαετία του 1980 και συνεχίζεται μέχρι και σημερα. Έχουμε  εξοικειωθεί πια με την ιδέα, ότι το νησί ουσιαστικά και μεταφορικά, δεν μας ανήκει, για πέντε-έξι μήνες και όλοι γινόμαστε υπηρέτες, του τουριστικού προϊόντος. Έχουμε όμως τον τουρισμό που αξίζει, για το ιστορικό νησί μας;  Μήπως  έχουμε λίγο φτωχοτουρισμό, λίγο αλητοτουρισμό και τους κατοίκους να αγανακτούν, με αυτή την κατάσταση;  Η πραγματικότητα είναι, πως η Κως θεωρείται  το νησί του ξεσαλώματος, για μερικούς  νεαρούς τουρίστες. Όσο και να μην θέλουμε να παρασυρθούμε, από τη νοσταλγία  των πιο παλιών και ήσυχων εποχών, η τάση μας να αναπολούμε με ρομαντισμό, τα περασμένα ήρεμα καλοκαίρια, δεν σταματά. Όσοι θυμούνται πριν το 1980  και κυρίως οι παλιοί ναυτικοί, το λιμάνι της Κω, λένε πως  ήταν ένα από τα πιο ωραία φυσικά λιμάνια, της Πολυνησίας των Δωδεκανήσων.        Τώρα είναι γεμάτο με τουριστικά ημερόπλοια, ενώ ελάχιστα ψαράδικα,  έχουν πια απομείνει. Φυσικά έχουμε το στολίδι, την Μαρίνα της Κω.        Ο τουρισμός κατάφερε σταδιακά, να αλλοιώσει και την καθημερινότητα των κάτοικων της Κω, που την θεωρούσαν φτωχομάνα, αφού η εύφορη Κως έτρεφε μέχρι τα γύρω νησιά, με την πλούσια   αγροτική παράγωγη της. Ο ανέμελος και χαλαρός τρόπος ζωής, στους  ρυθμούς του καλοκαιριού, που ζούσαν οι κάτοικοι, δεν υπάρχει. Κάτι  ανάλογο,   που θα περίμεναν και οι επισκέπτες, ιδίως οι Έλληνες  περιηγητές ποδοπατήθηκε, από τις ορδές κάθε είδους ξένων τουριστών. Όπως  στην είσοδο του λιμανιού, στο συνωστισμό της πύλης  ‘Σέγκεν’, στις στάσεις των ταξί και των λεωφορείων και γενικά στο κυκλοφοριακό κομφούζιο. Η Κως, ο άλλοτε ανοικτός, υπαίθριος ευωδιαστός κήπος άλλαξε. Μια  δυσάρεστη ενοχλητική μυρωδιά, από τα λύματα κυρίως στην Βασιλέως Γεωργίου, στην παλιά ‘Bella Vista’- (‘Ωραία Θέα)-,’ φανερώνει τον υπερκορεσμό, του αποχετευτικού δικτύου. Στο  λιμάνι εκατοντάδες τουρίστες,  επιβιβάζονται κάθε πρωί στα ημερόπλοια, για τις ημερήσιες εκδρομές, στη γείτονα χώρα Τουρκία,  καθώς και στα  γύρω  νησιά. Άλλοι πάλι επιβιβάζονται στο πλοίο της γραμμής ή  στα Αεροπλάνα, επιστρέφοντας στην πατρίδα τους. Η  Κως έπαψε να απολαμβάνει, ήσυχα καλοκαίρια, παρά μόνο τουριστική ρύπανση και πολλή φασαρία. Το κυκλοφοριακό πρόβλημα και το παρκάρισμα,  δυσκολεύει τη ζωή και την μετακίνηση,  των μόνιμων κατοίκων.                          Οι ποδηλατοδρόμοι, δεν φτάνουν και οι παραλίες γέμισαν με ομπρελο-καθίσματα και τραπεζο- καθίσματα, νόμιμα  από την Πολιτεία.   Όλα  για την εξυπηρέτηση των τουριστών, εκτοπίζοντας τους ντόπιους λουόμενους. Οι  περισσότεροι τουρίστες, έρχονται κυρίως για ήλιο και για θάλασσα, αγνοώντας πλήρως και προσπερνώντας τους  σημαντικούς,  ιστορικούς Αρχαιολογικούς χώρους, του νησιού. Όπως  το Ασκληπιείο, το Ρωμαϊκό Ωδείο, την Κάζα Ρομάνα, το Ενετικό Κάστρο και  το πλούσιο σε εκθέματα Αρχαιολογικό Μουσείο.                                                Οι ηλικιωμένοι συνταξιούχοι τουρίστες, που έρχονται σε ξενοδοχεία και σε ενοικιαζόμενα δωμάτια, αναζητώντας λίγη γαλήνη, μακριά από  τα πολυθόρυβα και πολύβουα, αστικά κέντρα που κατοικούν, δεν βρίσκουν την αναμενόμενη ησυχία. Αντίθετα  ‘απολαμβάνουν’ ηχορρύπανση, ακόμα και τις ώρες κοινής ησυχίας. Όπως  τα μεγάφωνα των Ι.Χ. αυτοκινήτων, να τους  ξεκουφαίνουν κάθε μεσημέρι ή τα μεσάνυχτα, με ξένα και Ελληνικά τραγούδια. Καθώς και οι θηριώδεις, μεγάλες μηχανές, όταν περνούν,  που θυμίζουν απογείωση Αεροπλάνου. Κανένας  σεβασμός,  για κανέναν. Η διάφορες κατά καιρούς φασαρίες, που γίνονται από μεθυμένους τουρίστες, οι κλοπές, οι καβγάδες,  η διακίνηση  ναρκωτικών, αποτελούν πληγές, για την ντόπια Ελληνική Αστυνομία, που τρέχει να προλάβει και να συλλάβει ό, τι μπορεί. Την δεκαετία του 1980, ο τουρισμός έφερε πολλές αλλαγές, αφού οι ντόπιοι στράφηκαν στον τουρισμό, αφήνοντας στην άκρη τον πρωτογενή τομέα, με εννέα εργοστάσια τοματοπελτέ. Έτσι σταδιακά,  ο γεωργοκτηνοτροφικός τομέας, συρρικνώθηκε και μαράζωσε. Ο πρωτογενής τομέας σιγά, σιγά, χάνεται και η εύφορη Κως, γίνεται κομμάτια από  μπετόν.  Οι  κάτοικοι έκτισαν κυρίως με Τραπεζικά δάνεια,  ξενοδοχεία,  ενοικιαζόμενα διαμερίσματα  και άλλα πολλά τουριστικά καταλύματα.                                             Οι  νέοι όσοι  δεν ξενιτεύτηκαν, έγιναν σερβιτόροι, κηπουροί και οι νέες φροντίζουν για τον καθαρισμό, των ξενοδοχείων. Τους μήνες της υψηλής τουριστικής κίνησης, ο πληθυσμός των τουριστών πενταπλασιάζεται, έναντι του ντόπιου πληθυσμού, ώστε παντού να ακούς ξένες γλώσσες. Για παράδειγμα αν οι βασικές υποδομές του νησιού, είναι για 40 χιλιάδες περίπου κατοίκους, πώς να αντέξουν  τόσα εκατομμύρια επισκεπτών; Αυτά που τα τουριστικά πρακτορεία, φέρνουν κατά κύματα, με τα γκρουπ και γεμίζουν   ασφυκτικά όλα τα καταλύματα,  σε βαθμό που να θέλουν να φτιάξουν και άλλα μεγάλα ξενοδοχεία;                 Η Κως έγινε πεδίο μάχης, που όλοι προσπαθούν να κερδίσουν, τους λίγους μήνες δουλειάς το καλοκαίρι, όσο μπορούν περισσότερα χρήματα. Για να τα έχουν  για τους υπόλοιπους μήνες,  του Χειμώνα. Για αυτό, κυριολεκτικά αναστενάζουν οι υποδομές. Όπως η  ύδρευση, η αποχέτευση, η καθαριότητα, η  ηλεκτροδότηση, η οδική κυκλοφορία, το διαδίκτυο κλπ. Το  νησί φαίνεται κορεσμένο  και  ποτέ δεν είχε πρόβλημα σε αποθέματα νερού, ενώ τώρα το στέρεψαν μεταξύ άλλων και οι τουριστικές ανάγκες.  Το ηλεκτρικό  ρεύμα, αντιμετωπίζει συχνά προβλήματα  υπερκατανάλωσης. Στην καθαριότητα,  οι τόνοι σκουπιδιών, που δεν προλαβαίνουν και την αποκομιδή τους, καταλήγουν στον ΧΥΤΑ,  προσβάλλοντας και επιβαρύνοντας το περιβάλλον. Τα υπόλοιπα σκουπίδια, τα συναντούμε σε δρόμους, σε πάρκα, σε Αρχαιολογικούς χώρους, στις αυλές ξενοδοχείων και   σπιτιών. Τα δε αποτσίγαρα, οι ανεγκέφαλοι τα πετούν έξω από τα αυτοκίνητα, εν καιρώ καύσωνα,  για να γίνουν αιτία πρόκλησης πυρκαγιών. Οι πρώτοι Έλληνες τουρίστες,  του  1960  και 1970, ήταν φιλήσυχοι και σέβονταν το νησί. Τώρα  οι ξένοι τουρίστες, κοιτάζουν μόνο την προσωπική τους καλοπέραση, την διασκέδαση και τις ανέσεις στην διαμονή τους.                    Τελικά  ο τουρισμός, έκανε καλό ή κακό στην Κω; Έκανε καλό, γιατί έφερε χρήμα, άνοιξαν δουλειές, πολλές θέσεις εργασίας και  έγινε ανάπτυξη στο νησί.  Και τα καλά δεχούμενα και τα  κακά,’ έλεγαν οι παλιοί. Ο  τουρισμός, η ναυαρχίδα της Εθνικής μας οικονομίας, ίσως και να έβλαψε το νησί στην ασφυκτική υπερκατανάλωση αγαθών και υποδομών,  καθώς και στην εξαφάνιση της παλιάς,  φιλόξενης και παραδοσιακής Κω.Ξανθίππη Αγρέλλη                       

 Η οικογένεια της Τούλας Ρούσσου εκφράζει τις θερμότερες και ειλικρινέστερες ευχαριστίες της στον Διευθυντή της Καρδιολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου Κω, κ. Δημήτρη Βλάχο, καθώς και σε όλο το νοσηλευτικό προσωπικό και το ΕΚΑΒ Κω, για την άμεση ανταπόκριση, την άρτια φροντίδα και την πολύτιμη συμβολή τους στην αντιμετώπιση του σοβαρού προβλήματος υγείας της αγαπημένης μας μητέρας, πεθεράς και γιαγιάς, Τούλας Ρούσσου.Ιδιαίτερα ευχαριστούμε τον κ. Δημήτρη Βλάχο, ο οποίος, μαζί με το νοσηλευτικό προσωπικό, στάθηκε από την πρώτη στιγμή δίπλα της με αφοσίωση, ανθρωπιά και επαγγελματισμό, καταβάλλοντας κάθε δυνατή προσπάθεια για τη θεραπεία και την αποκατάστασή της.Η άμεση ανταπόκριση, η υπευθυνότητα, η φροντίδα και η ανθρωπιά που επιδείξατε σε μια τόσο δύσκολη στιγμή ήταν για εμάς ανεκτίμητες.Αξίζετε θερμά συγχαρητήρια για το σημαντικό έργο που επιτελείτε καθημερινά και για τις πολύτιμες υπηρεσίες υγείας που προσφέρετε στους κατοίκους και τους επισκέπτες της Κω.Με βαθιά εκτίμηση και ευγνωμοσύνη,Η οικογένεια της Τούλας Ρούσσου