Ένα «μπράβο» πάντως αξίζει στον Πρόεδρο της Κοινότητας για την παραδοχή ότι οι πινακίδες αφαιρέθηκαν παράνομα από πολίτες. Το ερώτημα όμως παραμένει: γιατί χρειάστηκαν καταγγελίες, δημόσιες παρεμβάσεις και δημοσιότητα για να αποκατασταθεί μια τόσο αυτονόητη αδικία;
Δυστυχώς, για ακόμη μία φορά επιβεβαιώνεται ότι η δημοτική αρχή φαίνεται να κινητοποιείται μόνο όταν ασκείται δημόσια πίεση. Τα αυτονόητα δεν θα έπρεπε να γίνονται μόνο μετά από καταγγελίες και δημοσιεύματα, αλλά να αποτελούν καθημερινή υποχρέωση της διοίκησης.
Αν, όπως αναφέρει ο Πρόεδρος της Κοινότητας, οι πινακίδες των θέσεων στάθμευσης ΑμεΑ αφαιρέθηκαν παράνομα από πολίτες, τότε προκύπτουν σοβαρά ερωτήματα.
Σύμφωνα με το άρθρο 10 παρ. 8 του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (Ν. 2696/1999), απαγορεύεται ρητά η καταστροφή, η αφαίρεση, η μετάθεση, η αλλοίωση ή οποιαδήποτε επέμβαση στις πινακίδες οδικής σήμανσης από μη αρμόδια πρόσωπα.
Επιπλέον, η παρ. 10 του ίδιου άρθρου προβλέπει ότι όποιος παραβιάζει τις παραπάνω διατάξεις τιμωρείται με φυλάκιση έως ενός (1) έτους, ανεξάρτητα από τυχόν άλλες βαρύτερες ποινικές ευθύνες που μπορεί να προκύπτουν. Παράλληλα, καταλογίζεται και η δαπάνη αποκατάστασης της σήμανσης.
Με ποιο δικαίωμα οποιοσδήποτε πολίτης αφαιρεί δημόσια σήμανση; Ποιος του έδωσε αυτή την εξουσία;
Έγινε καταγγελία στην Αστυνομία; Υποβλήθηκε μήνυση κατά αγνώστων; Αναζητήθηκαν οι υπεύθυνοι ή το περιστατικό απλώς καταγράφηκε και ξεχάστηκε;
Οι πινακίδες αυτές δεν είναι διακοσμητικές. Προστατεύουν το δικαίωμα των συμπολιτών μας με αναπηρία στην ισότιμη πρόσβαση και εξυπηρέτηση.
Η αποκατάστασή τους ήταν αυτονόητη. Το ζητούμενο όμως είναι να μην επαναληφθεί το ίδιο φαινόμενο και να αποδοθούν ευθύνες σε όσους θεωρούν ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν στον δημόσιο χώρο. Σε μια ευνομούμενη κοινωνία δεν μπορεί να επικρατεί η λογική του «κάνω ό,τι θέλω και δεν δίνω λογαριασμό».
