ΤΟΠΙΚΑ

Ο περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου, Γιώργος Χατζημάρκος, αναδεικνύει το 2025 ως χρονιά-σταθμό για την Υγεία στα νησιά. Με πρόγραμμα ύψους 85,8 εκατ. ευρώ, η περιφέρεια, σε συνεργασία με το υπουργείο Υγείας και τη 2η Υγειονομική Περιφέρεια, ξεκίνησε έργα που αλλάζουν τον χάρτη της δημόσιας περίθαλψης: από την ανέγερση νέου νοσοκομείου στην Κω και την επέκταση της Νάξου, μέχρι τη δημιουργία Κέντρου Ακτινοθεραπείας στη Ρόδο, την αναβάθμιση τηλεϊατρικής και τον εκσυγχρονισμό υποδομών και ασθενοφόρων. Όπως τονίζει ο ίδιος, η φροντίδα δεν είναι απλώς καθήκον, αλλά στάση ευθύνης απέναντι σε κάθε νησιώτη.Ειδικότερα, ο περιφερειάρχης αναφέρει τα εξής:«"Θέλω να ξέρω..."Μια φράση που ακούμε συχνά και απαιτεί ξεκάθαρες απαντήσεις. Ειδικά όταν μιλάμε για το πολυτιμότερο αγαθό: την Υγεία.Το 2025 ήταν μια χρονιά-σταθμός για την περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου. Με ένα τεράστιο πρόγραμμα ύψους 85,8 εκατ. ευρώ, βάλαμε τις βάσεις για την ουσιαστική αλλαγή του Υγειονομικού χάρτη των νησιών μας, σε συνεργασία με τον υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη και τις Υπηρεσίες του υπουργείου, τον διοικητή της 2η ΥΠΕ Χρήστο Ροϊλό και τους συνεργάτες του διοικητές όλων των δομών υγείας των νησιών μας, σταθήκαμε δίπλα στους γιατρούς, στους νοσηλευτές και κυρίως στους κατοίκους των νησιών μας.Από την Κω μέχρι τη Νάξο και από τη Ρόδο μέχρι τη Σύρο, την Κάρπαθο και τη Λέρο:● Δρομολογούμε την ανέγερση νέου Νοσοκομείου στην Κω, με χρηματοδότηση από το υπουργείο Υγείας.● Χρηματοδοτούμε μέσα από τους Ευρωπαϊκούς πόρους της περιφέρειάς μας την επέκταση του Νοσοκομείου Νάξου.● Ολοκληρώσαμε, με πρωτοβουλία μας που αγκαλιάστηκε από την Κυβέρνηση, τον φάκελο για τη χρηματοδότηση και δημοπράτηση της κατασκευής Κέντρου Ακτινοθεραπείας για όλα τα νησιά μας, ως νέα πτέρυγα στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου.● Εξοπλίζουμε το ΕΚΑΒ με νέα ασθενοφόρα.● Δίνουμε οικονομικά κίνητρα, μέσα από τους Ιδίους Πόρους της περιφέρειάς μας, για να φέρουμε γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό στα νησιά μας.● Αναβαθμίζουμε ενεργειακά τις μονάδες υγείας.● Αναβαθμίζουμε την Τηλεϊατρική σε δεκάδες μικρά νησιά μας.● Εξοπλίζουμε με νέο-σύγχρονο ιατροτεχνικό εξοπλισμό τις δομές δημόσιας υγείας.Η φροντίδα δεν είναι απλώς καθήκον, είναι στάση ευθύνης απέναντι σε κάθε νησιώτη και στην περιφέρεια Ν. Αιγαίου έχουμε αποδείξει ότι όχι μόνο δεν κρυβόμαστε από αυτήν, αλλά την αναζητούμε και την υπηρετούμε.»

Το ΔΣ της Β' ΕΛΜΕ Δωδεκανήσου αποφάσισε να διοργανώσει εκδήλωση - ενημέρωση - συζήτηση με θέματα :1) Εθνικό απολυτήριο, άλλος ένας σχεδιασμός της κυβέρνησης ενάντια στα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών της λαϊκής οικογένειας.2) Ωνάσεια σχολεία, ένα αντιδραστικό βήμα στην παραπέρα κατηγοριοποίηση σχολείων , μαθητών και εκπαιδευτικών.Καλούμε τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες α΄βάθμιας και β΄βάθμιας εκπαίδευσης  με την μαζική συμμετοχή τους να συμβάλουν στον προβληματισμό για τα παραπάνω ζητήματα αλλά κυρίως να δυναμώσουν το μέτωπο ενάντια σε αυτούς τους σχεδιασμούς που κάνουν ακόμη πιο ζοφερό το τοπίο στο δημόσιο σχολείο.Καλούμε τους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων να παραβρεθούν στην εκδήλωση , να ενημερωθούν ολοκληρωμένα για τις επιπλέον δυσκολίες και εμπόδια που θα επιφέρει το Εθνικό Απολυτήριο στην προσπάθεα των παιδιών τους για μόρφωση. Για να κατανοήσουν επίσης ότι η λειτουργεία των Ωνάσειων σχολείων , όπως προβλέπεται από το πλαίσιο ίδρυσης και λειτουργίας τους συντελεί ακόμη περισσότερο στην ιδιωτικοποίηση της β΄βάθμιας εκπαίδευσης , στην ύπαρξη σχολείων πολλών ταχυτήτων , στον βίαιο διωγμό μαθητών από τα σχολεία της περιοχής τους , στην παραπέρα οικονομική επιβάρυνση των οικογενειών τους.Καλούμε όλες τις συλλογικότητες , κυρίως εργατικά σωματεία και το εργατικό κέντρο, συλλόγους αυτοαπασχολούμενων και αγροτών να παραβρεθούν , να ενημερωθούν αλλά και να τοποθετηθούν , αφού αυτονόητα , το δημόσιο σχολείο , οι συνθήκες που υπάρχουν και το περιεχόμενο της μόρφωσης που παρέχεται σε αυτό είναι υπόθεση πάνω από όλα των εργαζόμενων γονιών , των ανθρώπων του μόχθου και της βιοπάλης .  Καλούμε τους μαθητές και τις μαθήτριές μας , τα μαθητικά συμβούλια τους , να στείλουν με την παρουσία τους σε αυτή την εκδήλωση το μήνυμα ότι δεν είναι διατεθειμένοι να δεχθούν αντιδραστικές αλλαγές στο σχολείο τους, παραπέρα εμπόδια στη ζωή τους, αποφάσεις που παίρνονται για κείνους χωρίς εκείνους.Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 1η Μαρτίου στην αίθουσα Παλληκαρίδη (1ο-3ο Γυμνάσιο Κω) στις 11:30΄ π.μ.Ομιλητής : Μερτίκας Παναγιώτης , μέλος του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ.Μετά την εισηγητική ομιλία θα ακολουθήσει συζήτηση.

Σχεδόν κάθε μέρα περνώ μπροστά από το ετοιμόρροπο πια κτήριο, της πρώην 80 ΑΔΤΕ, για να πάω στο πατρικό μου σπίτι. Μόνο λύπη αισθάνομαι για το κατάντημά  του, που φέρνει την ευθύνη για την θλιβερή εμφάνιση, στο πιο όμορφο σημείο, πάνω στο πέταλο του πέτρινου,  λιμανιού της πόλης μας. Επανέρχομαι με νέες φωτογραφίες που τράβηξα, για να αναφερθώ και πάλι στο ιστορικό κτήριο, με την ελπίδα  να συγκινήσω,  όσους είναι οι αρμόδιοι.   Ένα κτήριο με λαμπρό παρελθόν, διανύει ζοφερό παρόν, με  άγνωστο μέλλον. Ποιο είναι το μέλλον αυτού του  ιστορικού κτηρίου;  Είναι   ένα υπέροχο κτήριο, της σύγχρονης και νεώτερης ιστορίας των Δωδεκανήσων, που αν και έπρεπε να γίνει Μουσειακός χώρος, για να στεγάσει εκθέματα εποχής καταστρέφεται.  Κτισμένο  δίπλα στο λιμάνι, πνίγεται στην εγκατάλειψη και στην αδιαφορία  όλων. Ανάμεσα σε δυο υπέροχα Ξενοδοχεία, το ‘Άστρο’ και το ‘Κόστα Παλλάς’, το κτήριο αυτό, το φωτογραφίζουν δεκάδες τουρίστες,  για την κατάντια και το άσχημο χάλι του. Αυτό  το αρχιτεκτονικό αριστούργημα, που κάποτε κοσμούσε τη Δυτική πλευρά  του λιμανιού, κραυγάζει απεγνωσμένα για βοήθεια. Η περίοπτη θέση του τοπογραφικά, στην ακτή Κουντουριώτη, γίνεται πιο σημαντική, αφού κοντά του καταλήγουν τέσσερεις  κεντρικοί δρόμοι της πόλης μας. Είναι οι  οδοί  Θεμιστοκλέους, Αβέρωφ, Κανάρη και Μπουμπουλίνας. Μετά την ολοκλήρωση της  Ενσωμάτωσης  της Δωδεκανήσου το 1946-1947,  με την μητέρα Ελλάδα, το υπέροχο αυτό κτήριο μεταβιβάστηκε στο Ελληνικό Δημόσιο. Οι   προσπάθειες του Υπουργείου Πολιτισμού, για να χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο και η επιθυμία του Δήμου, για  να αξιοποιηθεί, ως  Λαογραφικό Μουσείο  της νεότερης ιστορίας, φαίνεται να έχουν παγώσει.                                 Αν ανατρέξουμε στην Αρχειοθήκη του Δήμου της Κω, θα διαβάσουμε λίγα λόγια, για την κατασκευή  αυτού του ιστορικού κτηρίου. Κατασκευάστηκε κατά την τριακονταετή,  ζοφερά περίοδο της Ιταλοκρατίας (1912 -1943). Κτίστηκε μαζί με το συγκρότημα των κτηριακών εγκαταστάσεων του Λινοπότη, που ήταν πρώτα Γεωργική και Γεωπονική Σχολή, γνωστή ως η Παιδούπολη και έπειτα ως Στρατόπεδο του ενδόξου Ελληνικού Στρατού. Τα κτήρια του Λινοπότη, εκτός από τους καλοδιατηρημένους  χώρους της Εκκλησίας  του Ιερού Ναού Αγίου Παύλου, βρίσκονται στο έλεος της εγκατάλειψης, και αυτά.  Το  ιστορικό κτήριο της πρώην 80 ΑΔΤΕ, έγινε μετά  τον φοβερό σεισμό του Απριλίου του  1933. Αλλά ούτε και ο ίδιος δυνατός σεισμός του Ιουλίου  του 2017, δεν το κατέστρεψε ολοσχερώς, αλλά άντεξε. Στο οικόπεδο δε όπου κτίστηκε,  υπήρχε το  παλιό Μουσουλμανικό κοιμητήριο. Ταυτόχρονα, λίγο πιο πέρα έκτισαν το κτήριο της ΔΕΗ και το Ιταλικό Σχολείο, το λεγόμενο ‘Ασύλο’, δηλαδή  το σημερινό υπό ανακαίνιση    3ο  Δημοτικό Σχολείο.     Το κτήριο της βίλλας Μπρουνέττι, έγινε το 1935 και χρησιμοποιήθηκε ως κατοικία  του Ιταλού Αξιωματούχου και γενικού γιατρού, καθώς και μαιευτήρα γυναικολόγου, Αλεξάνδρου- Αντωνίου  Μπρουνέττι. (Αlessandro- AntonioΒrunettι). Αυτό,  του το είχε παραχωρήσει η  τότε Ιταλική Διοίκηση. Αφού μετά την Ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων, παραχωρήθηκε στο Ελληνικό Δημόσιο, αρχικά έγινε χώρος Δημόσιων Υπηρεσιών Υγείας, με την ονομασία ΠΙΚΠΑ.  Όταν μεταφέρθηκε το ΠΙΚΠΑ, στην οδό Ελευθέριου Βενιζέλου, χρησιμοποιήθηκε και ως κατοικία, αφού ενοικιάστηκε στην αρχοντική οικογένεια Ουρανού.                                           Έπειτα,  φιλοξένησε την Στρατιωτική Διοίκηση του Ελληνικού Στρατού, ως Ταξιαρχία 80 ΑΔΤΕ. Μετά την μεταστέγαση της Ταξιαρχίας στον Αμπάβρη, πριν μερικά  χρόνια το 2010,  το κτήριο εγκαταλείφθηκε στην τύχη του και στην διάθεση  των καιρικών συνθηκών και της ανελέητης φθοράς του χρόνου. Παρά τα τριάντα χρόνια, ζοφερής Ιταλικής σκλαβιάς, οι κατακτητές θέλησαν να μετατρέψουν τα Δωδεκάνησα, σε πολυτελή νησιά, για δικό τους παραθερισμό. Έφτιαξαν  καταπληκτικά, κυβερνητικά και ιδιωτικά κτήρια, όπως η εν λόγω κατοικία του Ιταλού γιατρού  Μπρουνέττι-Brunetti. Ο  κυβερνήτης Μάριο Λάγκο -MarioLagoκαι ο μετέπειτα σκληροτράχηλος Ιταλός στρατηγός Ντε Βέκκι -DeVechiτο 1936,  θέλησε να φτιάξει κτήρια επιβλητικά,  που εξέφραζαν την φασιστική, απολυταρχική και ιμπεριαλιστική, ιδεολογία των Ιταλών κατακτητών. Έτσι  σφράγισαν  οι Ιταλοί δυνάστες,  με τα αρχιτεκτονήματά  τους, την   έντονη παρουσία τους, στα βασανισμένα Δωδεκάνησα.          Θα μου επιτρέψετε αγαπητοί αναγνώστες, να συμπληρώσω πέρα από τα πολύτιμα Αρχεία του Δήμου μας, πως το κτήριο αυτό το γνώρισα από πολύ κοντά και εκτίμησα την υπέροχη αρχιτεκτονική δομή και ευπρεπή παρουσία του. Για ένα διάστημα, κατοικούσε η ευυπόληπτη οικογένεια Ουρανού,  οι γονείς του εξαίρετου δικηγόρου κ. Σωκράτη και του ξεχωριστού παιδίατρου κ. Μανώλη Ουρανού. Με την αδελφή τους  την κ. Ρένα Ουρανού, ήμασταν συμμαθήτριες. Έτσι  με καλοδέχονταν η πάντα φιλόξενη και πρόσχαρη οικογένεια της  στο σπίτι τους,  για το συνηθισμένο διάβασμα και  για παρέα.  Πράγματι ήταν ένα σπίτι στις δόξες του, γεμάτο αρχοντιά, ευτυχία, νοικοκυροσύνη και αξιοπρέπεια.                         Αλλά και η   στέγασή του ΠΙΚΠΑ το είχε ζωντανέψει. Φυσικά   και η στέγαση της Ταξιαρχίας, το κρατούσε ακέραιο.  Τελευταία  φορά που ανέβηκα τα πέτρινα σκαλοπάτια του και μπήκα στις αίθουσες, με τα Βενετσιάνικα ασπρόμαυρα, μωσαϊκά  πλακάκια στα πατώματα, ήταν σε μια γενική Συνέντευξη Τύπου, στα τοπικά ΜΜΕ και εγώ μαζί με την Έγκριτη εφημερίδα το  ‘Βήμα της Κω,’ του αείμνηστου Γιάννη Ιωαννίδη.                                                                      Είχε έλθει  τότε, ο κραταιός  επί ΠΑΣΟΚ,  Υπουργός Άμυνας ο κ. Γιάννος Παπαντωνίου. Καθώς  θυμάμαι μετά την Συνέντευξη Τύπου,  προσέφερε αναψυκτικά, σε όλη την δημοσιογραφική ομάδα του νησιού. Αλλά και ο τότε δραστήριος Ταξίαρχος,  κ. Νικόλαος Ντούβας, εκτός από την Λέσχη Αξιωματικών Κω, μας είχε καλέσει για γενική ενημέρωση και στα γραφεία της Ταξιαρχίας.   Είχα την ευκαιρία, να διαπιστώσω τότε, πως το καταπληκτικό  κτήριο της Ιταλικής βίλας Μπρουνέττι - Βrunetti,  στα χέρια των Στρατιωτικών, με την φροντίδα ανώτερων Αξιωματικών  και οπλιτών, ήταν άρτια συντηρημένο, πεντακάθαρο και με πολύ καλά φροντισμένο  τον περιβάλλοντα χώρο,  καθώς και  τον κήπο του.                        Όλοι  λοιπόν δίκαια αναρωτιόμαστε, πιο είναι το μέλλον αυτού του μοναδικού ιστορικού  κτηρίου;   Θα  το κατατρώει, η φθορά του χρόνου; Θα  μείνει μόνιμα σκουπιδότοπος  ή θα ανακαινιστεί,  έπειτα και από τις  ενοχλήσεις και του τελευταίου μεγάλου σεισμού;               Θα    συνεχίσει να αποτελεί μια άσχημη, δυσφημιστική εικόνα, για ντόπιους και ξένους, στην κεντρική παραλιακή πλευρά  της πόλης μας; Θα το νοιαστούν η Κυβέρνηση, η Περιφέρεια, ο Δήμος έστω και η Ευρωπαϊκή Ένωση, με τα ανάλογα κονδύλια;   Ή  θα μείνουμε, στον συνήθη χορό, των προεκλογικών  υποσχέσεων;    Βέβαια, συχνά, ο Δήμος Κω, το φροντίζει με την Υπηρεσία καθαριότητας για  γενικό, τακτικό καθαρισμό.                                               Ωστόσο,  το  λαό της Κω, δεν τον ενδιαφέρουν οι διαφορές με την Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου, με το ΤΑΥΠΕΔ, με τα Υπουργεία Πολιτισμού και Άμυνας, με την Περιφέρεια και τους εκάστοτε Δημάρχους.  Ο  κόσμος της Κω, θέλει αυτό το κεντρικό, ιστορικό κτήριο,  να ανακαινιστεί,  να αποκατασταθεί  να γίνει στολίδι και σημείο αναφοράς και προ πάντων δείγμα πολιτισμού, στο νησί μας. Κάποια  στιγμή  πληροφορηθήκαμε, ότι το είχαν καταλάβει άστεγοι,  με  ό, τι αυτό συνεπάγεται, σε συντήρηση και γενική καθαριότητα. Μαζί με  μια μικρή, περιορισμένη  φωτιά τελευταία, που ευτυχώς  πρόλαβαν και την έσβησαν  εγκαίρως.  Τελικά   το εγκαταλειμμένο ιστορικό κτήριο, φωνάζει βοήθεια και  εκπέμπει SOS.  Ποιός  θα μπορέσει να το σώσει;  Πρόσφατα είχε μια μεγάλη ταμπέλα, για πώληση η οποία τώρα δεν υπάρχει πια. Μήπως τελικά πουλήθηκε;  Μακάρι  να το αγοράσει κάποιος και να το φτιάξει,  γιατί το κτήριο αυτό, είναι ένα ερείπιο, επικίνδυνα ετοιμόρροπο  και χρειάζεται να ξαναγίνει όπως του αξίζει.                                                                           Ξανθίππη Αγρέλλη