ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Η πρώτη ολοκληρωμένη «Ευρωπαϊκή Στρατηγική για τα Νησιά», της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εντάσσει το Μεταφορικό Ισοδύναμο στο πλαίσιο των πολιτικών για τη νησιωτική συνδεσιμότητα, αναδεικνύοντάς το ως χαρακτηριστικό παράδειγμα παρέμβασης απέναντι στο αυξημένο κόστος μεταφορών, που αντιμετωπίζουν κάτοικοι και επιχειρήσεις στα ευρωπαϊκά νησιά. Η αναφορά αυτή αποκτά πολιτική και θεσμική βαρύτητα, καθώς η ίδια η Στρατηγική αναγνωρίζει το «κόστος της νησιωτικότητας», ως βασικό εμπόδιο για την ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή.Το Μεταφορικό Ισοδύναμο ως ευρωπαϊκό παράδειγμα πολιτικήςΣτο κεφάλαιο για τη συνδεσιμότητα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή περιγράφει το Ελληνικό Μεταφορικό Ισοδύναμο ως κυβερνητικό εργαλείο, που αντισταθμίζει μέρος του κόστους μεταφοράς για κατοίκους και επιχειρήσεις των ελληνικών νησιών.Η αναφορά αυτή δεν έχει μόνο τεχνικό χαρακτήρα. Τοποθετεί μια εθνική πολιτική στο επίκεντρο μιας ευρωπαϊκής συζήτησης, που αφορά το πώς η ΕΕ μπορεί να απαντήσει στις ανισότητες που δημιουργεί η γεωγραφία. Το υψηλό κόστος μετακίνησης, τροφοδοσίας και μεταφοράς προϊόντων παραμένει διαχρονικό πρόβλημα για τα νησιά, επηρεάζοντας την ανταγωνιστικότητα και την καθημερινότητα των κατοίκων.Από τη θεσμοθέτηση στην κοινωνική πολιτική συνοχήςΤο Μεταφορικό Ισοδύναμο θεσμοθετήθηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, σε μια περίοδο δημοσιονομικών περιορισμών, με στόχο να αντιμετωπιστεί το διαρθρωτικό μειονέκτημα της νησιωτικότητας.Κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωσή του είχε ο αείμνηστος Νεκτάριος Σαντορινιός, ο οποίος το ανέδειξε ως εργαλείο κοινωνικής δικαιοσύνης και ενίσχυσης της νησιωτικής συνοχής. Η πολιτική αυτή σχεδιάστηκε με στόχο να μειώσει τις ανισότητες πρόσβασης και κόστους, που βιώνουν οι νησιώτες σε σχέση με την ηπειρωτική χώρα.Παρά τις δυσκολίες εφαρμογής και τις μεταγενέστερες προσαρμογές, το πρόγραμμα παραμένει σε ισχύ, διατηρώντας τον πυρήνα του ως μηχανισμό αντιστάθμισης του μεταφορικού κόστους.Το «κόστος της νησιωτικότητας» στον πυρήνα της ευρωπαϊκής ατζένταςΗ Ευρωπαϊκή Στρατηγική για τα Νησιά αναγνωρίζει πλέον ρητά ότι η νησιωτικότητα δεν αποτελεί απλώς γεωγραφικό χαρακτηριστικό, αλλά οικονομικό και κοινωνικό μειονέκτημα, που απαιτεί στοχευμένες πολιτικές.Η ενσωμάτωση του Μεταφορικού Ισοδύναμου στο ευρωπαϊκό πλαίσιο συνδέεται με μια ευρύτερη συζήτηση για τη νησιωτική πολιτική της ΕΕ: τη διασφάλιση ισότιμης πρόσβασης σε αγαθά, υπηρεσίες και ευκαιρίες ανάπτυξης, ανεξαρτήτως γεωγραφικής θέσης.Σε αυτό το πλαίσιο, η πολιτική για τα νησιά αποκτά χαρακτήρα συνοχής, με έμφαση στη μείωση ανισοτήτων και στη στήριξη των τοπικών οικονομιών.Πολιτική διάσταση και ευρωπαϊκές παρεμβάσειςΗ εκπόνηση της Ευρωπαϊκής Στρατηγικής για τα Νησιά αποτέλεσε σταθερό αίτημα της αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με στοχευμένες παρεμβάσεις, που επιδίωξαν την ένταξη του Μεταφορικού Ισοδύναμου στο ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο.Η ευρωβουλευτής Έλενα Κουντουρά, μέλος της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης (REGI), έχει αναπτύξει συστηματική δράση προς αυτή την κατεύθυνση. Με ερωτήσεις προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, επιστολή προς τον Επίτροπο και τροπολογία που υπερψηφίστηκε στο πλαίσιο ψηφίσματος για τον βιώσιμο τουρισμό, είχε ζητήσει την ενίσχυση της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης για νησιωτικές πολιτικές και την ενσωμάτωση εργαλείων, όπως το Μεταφορικό Ισοδύναμο στη νέα στρατηγική.Η παρέμβαση αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια να μετατραπεί η νησιωτικότητα, από περιφερειακό ζήτημα, σε κεντρική ευρωπαϊκή πολιτική προτεραιότητα.Προοπτικές για τα νησιά της ΕυρώπηςΗ αναγνώριση του Μεταφορικού Ισοδύναμου από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή λειτουργεί ως πολιτική επιβεβαίωση ότι στοχευμένες δημόσιες παρεμβάσεις μπορούν να αποτελέσουν πρότυπο για ευρύτερη εφαρμογή στην ΕΕ.Η συζήτηση πλέον μετατοπίζεται από την αποσπασματική ενίσχυση των νησιών σε μια πιο συνεκτική ευρωπαϊκή στρατηγική, με εργαλεία χρηματοδότησης και μόνιμους μηχανισμούς στήριξης. Στο επίκεντρο βρίσκεται η ανάγκη να διασφαλιστεί ότι οι κάτοικοι των νησιών δεν επιβαρύνονται δυσανάλογα, λόγω γεωγραφίας, ενώ οι τοπικές οικονομίες αποκτούν πραγματικές δυνατότητες ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας.Η ευρωπαϊκή θεσμική αναγνώριση ανοίγει έναν νέο κύκλο πολιτικής συζήτησης για το μέλλον της νησιωτικής Ευρώπης και τον τρόπο με τον οποίο η ΕΕ θα διαχειριστεί τις γεωγραφικές της ανισότητες.Πηγή: .tovima.gr

Χειροπέδες πέρασαν σε ηλικωμένο άνδρα στον Πειραιά οι αστυνομικοί μετά την επίθεση του με τρίαινα σε βάρος δύο ατόμων. Αιτία του επεισοδίου  που εκτυλίχθηκε το μεσημέρι της Τετάρτης (17/06) σύμφωνα με τις αρχές ήταν μια θέση στάθμευσης σε κεντρικό δρόμο. Πρόκειται για 77χρονο σε βάρος του οποίου σχηματίστηκε δικογραφία από το Αστυνομικό Τμήμα Δημοτικού θεάτρου/Δ.Α.Π./Γ.Α.Δ.Α. για απόπειρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης και παράβαση του νόμου περί όπλων.Σύμφωνα με την αστυνομία ο 77χρονος, γύρω στις δύο το μεσημέρι της 17-6-2026, επί της οδού Μπιζανίου 13 διαπληκτίστηκε με δύο άτομα ηλικίας 42 και 38 ετών. Αιτία του καυγά ήταν μια θέση στάθμευσης στον προαναφερόμενο δρόμο του Πειραιά, με αποτέλεσμα ο ηλικιωμένος να αποπειράται να τους τραυματίσει με τρίαινα, συνολικού μήκους -130- εκατοστών.Άμεσα αστυνομικοί της Ομάδας ΔΙ.ΑΣ. ενημερώθηκαν για το περιστατικό, μετέβησαν στο σημείο, ακινητοποίησαν τον 77χρονο και τον οδήγησαν στο Αστυνομικό Τμήμα Δημοτικού θεάτρου όπου σχηματίστηκε δικογραφία σε βάρος του ενώ κατασχέθηκε και η εν λόγω τρίαινα.Ο 77χρονος οδηγείται στον αρμόδιο Εισαγγελέα.cnn.gr

Η σημερινή στεγαστική πίεση δεν εξηγείται αποκλειστικά ούτε από τη βραχυχρόνια μίσθωση ούτε από τη «χρυσή βίζα» ή την αύξηση των εισοδημάτων. Αντίθετα, προκύπτει από την αλληλεπίδραση μιας προσφοράς που παραμένει περιορισμένη και δύσκαμπτη με μια ζήτηση που ενισχύεται ταυτόχρονα από πολλούς παράγοντες.Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα νέας μελέτης με τίτλο «Ο ρόλος της ψαλίδας προσφοράς και ζήτησης στην άνοδο του κόστους κατοικίας» των Ιωάννη Ναβροζίδη, Χρήστου Λούκα και Νίκου Ρώμπαπα που δημοσιεύει το ΚΕΦΙΜ.Σύμφωνα με το policy paper, η ρίζα του προβλήματος βρίσκεται στη βαθιά αποεπένδυση της περιόδου της κρίσης. Μεταξύ 2007 και 2017, οι επενδύσεις σε κατοικίες μειώθηκαν κατά 95%, ενώ οι οικοδομικές άδειες κατά 84%. Παρά την ανάκαμψη των τελευταίων ετών, η οικοδομική δραστηριότητα δεν έχει επιστρέψει στα προ κρίσης επίπεδα, με αποτέλεσμα το έλλειμμα νέας προσφοράς να παραμένει σημαντικό.Παράλληλα, το υφιστάμενο απόθεμα κατοικιών δεν μπορεί να καλύψει άμεσα το κενό. Αν και στην Ελλάδα καταγράφεται υψηλό ποσοστό κατοικιών που δεν χρησιμοποιούνται ως κύρια κατοικία, μεγάλο μέρος τους δεν είναι πραγματικά διαθέσιμο για μακροχρόνια μίσθωση ή αγορά, λόγω παλαιότητας, ανάγκης ανακαινίσεων, νομικών ή πολεοδομικών εκκρεμοτήτων, αλλά και γεωγραφικής αναντιστοιχίας με τη ζήτηση.Τα βασικά συμπεράσματα της μελέτης είναι τα εξής:-Η άνοδος των τιμών κατοικίας οφείλεται κυρίως σε ένα δομικό έλλειμμα προσφοράς, το οποίο δημιουργήθηκε από τη δεκαπενταετή συρρίκνωση της οικοδομικής δραστηριότητας και επιδεινώθηκε από τη γρήγορη επανενεργοποίηση της ζήτησης.–Η αύξηση του αριθμού των νοικοκυριών, παρότι ο συνολικός πληθυσμός μειώνεται, αποτελεί σημαντικό παράγοντα αύξησης της ζήτησης. Καθώς τα νοικοκυριά αποτελούνται πλέον από λιγότερα άτομα, αυξάνεται η ανάγκη για περισσότερες κατοικίες, ιδίως μικρότερα διαμερίσματα στα μεγάλα αστικά κέντρα.-Η αγορά κατοικίας παρουσιάζει έντονες γεωγραφικές και ποιοτικές ανισορροπίες. Η πίεση είναι εντονότερη στις αστικές και τουριστικές περιοχές υψηλής ζήτησης και ιδιαίτερα στα μικρά και πιο προσιτά ακίνητα.-Η πρόσβαση σε στεγαστικά δάνεια παραμένει περιορισμένη για σημαντικό μέρος των νοικοκυριών, ιδίως για τους νέους και όσους δεν διαθέτουν επαρκή ίδια κεφάλαια. Αν τα πιστωτικά κριτήρια χαλαρώσουν χωρίς αντίστοιχη αύξηση της προσφοράς, η πρόσθετη ζήτηση μπορεί να ενισχύσει περαιτέρω τις πιέσεις στις τιμές.– Οι ξένες επενδύσεις, κυρίως μέσω της «χρυσής βίζας», και η βραχυχρόνια μίσθωση ενισχύουν τη ζήτηση σε συγκεκριμένες περιοχές, αλλά δεν αποτελούν από μόνες τους την κύρια εξήγηση της ανόδου των τιμών σε εθνικό επίπεδο.Η μελέτη επισημαίνει ότι πολιτικές που ενισχύουν τη ζήτηση χωρίς να αυξάνουν αντίστοιχα την πραγματικά διαθέσιμη προσφορά κατοικιών ενδέχεται να έχουν περιορισμένη αποτελεσματικότητα ή ακόμη και να οδηγήσουν σε περαιτέρω άνοδο τιμών. Για τον λόγο αυτό, η σταθεροποίηση της αγοράς κατοικίας προϋποθέτει πολιτικές που διευκολύνουν την παραγωγή νέων κατοικιών, την ταχύτερη αξιοποίηση του υφιστάμενου αποθέματος και τη μείωση των θεσμικών, διοικητικών και πολεοδομικών εμποδίων.Ο Πρόεδρος του ΚΕΦΙΜ, Νίκος Ρώμπαπας, δήλωσε: «Η στεγαστική πίεση που βιώνουν σήμερα χιλιάδες νοικοκυριά, και ιδιαίτερα οι νέοι άνθρωποι στα μεγάλα αστικά κέντρα, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με εύκολες εξηγήσεις ή αποσπασματικά μέτρα. Το πρόβλημα είναι βαθύτερο και διαρθρωτικό: για πολλά χρόνια η Ελλάδα σχεδόν σταμάτησε να παράγει νέες κατοικίες, ενώ σήμερα η ζήτηση επανέρχεται από πολλές διαφορετικές πηγές.Αν θέλουμε πιο προσιτή στέγη, πρέπει να εστιάσουμε στην αύξηση της διαθέσιμης προσφοράς, στη μείωση των εμποδίων που κρατούν ακίνητα εκτός αγοράς και στη δημιουργία ενός πιο λειτουργικού πλαισίου για την κατοικία. Χωρίς περισσότερες διαθέσιμες κατοικίες, οι πολιτικές που απλώς ενισχύουν τη ζήτηση κινδυνεύουν να μετατραπούν σε υψηλότερες τιμές».Το Policy Paper «Ο ρόλος της ψαλίδας προσφοράς και ζήτησης στην άνοδο του κόστους κατοικίας» συνέγραψαν οι Βοηθοί Ερευνητές του ΚΕΦΙΜ Ιωάννης Ναβροζίδης και Χρήστος Λούκας και ο Πρόεδρος του ΚΕΦΙΜ Νίκος Ρώμπαπας.tornosnews.gr