ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Το 2030 παραμένει το έτος ορόσημο για το τέλος της ηλεκτρικής απομόνωσης των Δωδεκανήσων. Αυτό προκύπτει από το νέο Δεκαετές Πρόγραμμα Ανάπτυξης 2027 έως 2036 του ΑΔΜΗΕ, το οποίο τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση και θα παραμείνει ανοιχτό για παρατηρήσεις έως τις 10 Οκτωβρίου 2026. Ο Διαχειριστής δεν μετακινεί τις ημερομηνίες που είχε ανακοινώσει, ούτε για το νησιωτικό σύμπλεγμα του νοτιοανατολικού Αιγαίου ούτε για τα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου, το έργο των οποίων αποτελεί ουσιαστικά τη συνέχεια της δωδεκανησιακής διασύνδεσης.Η μόνη διαφοροποίηση στο χρονικό πλάνο αφορά τον κεντρικό κορμό του έργου. Το τμήμα που θα ενώσει την Κόρινθο με την Κω προβλέπεται να παραδοθεί έναν χρόνο νωρίτερα από το σύνολο, ώστε να υπάρχει έγκαιρα η «ραχοκοκαλιά» πάνω στην οποία θα κουμπώσουν οι υπόλοιπες συνδέσεις.Πότε ηλεκτρίζεται το καλώδιο προς την ΚωΣύμφωνα με τον σχεδιασμό, η διασύνδεση Κορίνθου και Κω θα τεθεί σε λειτουργία το πρώτο εξάμηνο του 2029. Η συνολική ηλεκτρική διασύνδεση των Δωδεκανήσων τοποθετείται στο δεύτερο εξάμηνο του 2030.Ο προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται σε 2.957,8 εκατ. ευρώ, ποσό που το κατατάσσει στις μεγαλύτερες επενδύσεις μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας που έχουν σχεδιαστεί στη χώρα. Ο ΑΔΜΗΕ πάντως κρατά επιφύλαξη ως προς το τελικό κόστος. Όπως επισημαίνεται στο πρόγραμμα, κατά την ωρίμανση του έργου και κυρίως στη φάση των διαγωνιστικών διαδικασιών ενδέχεται να υπάρξουν διαφοροποιήσεις στον προϋπολογισμό.Τα 6 αυτόνομα συστήματα που παύουν να είναι απομονωμέναΤο έργο θα υλοποιηθεί σε 2 φάσεις και αφορά 6 αυτόνομα ηλεκτρικά συστήματα, τα οποία σήμερα καλύπτουν τις ανάγκες τους με τοπικούς σταθμούς παραγωγής. Πρόκειται για το σύστημα της Καρπάθου, στο οποίο υπάγεται και η Κάσος με διασύνδεση μέσης τάσης, και το σύστημα της Ρόδου, με το οποίο συνδέεται υπό μέση τάση η Χάλκη. Ακολουθούν η Σύμη, το ενιαίο σύστημα Κω και Καλύμνου, η Πάτμος και οι Αρκιοί, με τους οποίους συνδέεται το Μαράθι.Το σύστημα Κω και Καλύμνου είναι το πιο εκτεταμένο, καθώς τροφοδοτεί υπό μέση τάση την Ψέριμο, την Τέλενδο, τη Νίσυρο, την Τήλο, τη Λέρο, τους Λειψούς και το Γυαλί.Αυξημένη ισχύς στα 1.000 MWΙδιαίτερη σημασία έχει μια τεχνική αλλαγή που ενσωματώνεται στο νέο πρόγραμμα. Η προτεινόμενη ονομαστική ισχύς του συνδέσμου συνεχούς ρεύματος τεχνολογίας VSC HVDC προσαυξήθηκε στην τυποποιημένη τιμή των 1.000 MW, από 900 MW που προέβλεπε ο αρχικός σχεδιασμός. Η τάση λειτουργίας του συνδέσμου θα κινείται στα επίπεδα των 320 kV.Στα δύο άκρα της γραμμής θα κατασκευαστούν σταθμοί μετατροπής εναλλασσόμενου σε συνεχές ρεύμα, τεχνολογίας VSC, συνολικής ισχύος 1.000 MW ο καθένας, σε διάταξη 2 επί 500 MW και με συμμετρική διπολική λειτουργία. Ο πρώτος χωροθετείται κοντά στο Κέντρο Υπερυψηλής Τάσης Κορίνθου και θα περιλαμβάνει τις εγκαταστάσεις σύνδεσής του στην πλευρά των 400 kV. Ο δεύτερος θα γίνει στην Κω, πλησίον του υποσταθμού στο Μαστιχάρι, μαζί με τις απαιτούμενες εγκαταστάσεις σύνδεσης με τον υποσταθμό αυτόν.Τους δύο σταθμούς θα ενώνουν 2 υποβρύχια καλώδια συνεχούς ρεύματος συνολικής ισχύος 1.000 MW, μήκους περίπου 420 χιλιομέτρων, τα οποία θα συνοδεύονται από έναν αγωγό επιστροφής μέσης τάσης.Η Ρόδος δένει με την Κω και η Κάρπαθος με τη ΡόδοΓια τη Ρόδο, η σύνδεση με το ηπειρωτικό σύστημα θα περνά μέσα από την Κω. Το πρόγραμμα προβλέπει 3 υποβρύχια καλώδια εναλλασσόμενου ρεύματος 150 kV, ικανότητας 250 MVA το καθένα, που θα ξεκινούν από τον ΑΗΣ Σορωνής και θα καταλήγουν στον υποσταθμό στο Μαστιχάρι, σε απόσταση περίπου 100 χιλιομέτρων.Η Κάρπαθος, με τη σειρά της, θα συνδεθεί με τη Ρόδο. Ο σχεδιασμός περιλαμβάνει ένα υποβρύχιο καλώδιο 150 kV ικανότητας 200 MVA, μήκους περίπου 58 χιλιομέτρων, με αφετηρία τον ΘΗΣ Νότιας Ρόδου. Από το σημείο όπου το καλώδιο θα βγαίνει στην ακτή της Καρπάθου θα ακολουθεί υπόγειο καλώδιο 150 kV μήκους 47 χιλιομέτρων μέχρι τον υποσταθμό του νησιού.Το έργο συμπληρώνεται με 2 νέους υποσταθμούς 150 kV κλειστού τύπου GIS, έναν στην Κάρπαθο και έναν στο Μαστιχάρι της Κω. Ο τρόπος με τον οποίο θα ενταχθούν στο σύστημα η Σύμη, η Πάτμος και οι Αρκιοί δεν εξειδικεύεται στα διαθέσιμα στοιχεία.Βορειοανατολικό Αιγαίο με 1,425 δισ. ευρώ και ορίζοντα το 2030Αμετάβλητο μένει το χρονοδιάγραμμα και για το Βορειοανατολικό Αιγαίο. Η διασύνδεση προβλέπεται να τεθεί σε λειτουργία το δεύτερο εξάμηνο του 2030, με συνολικό προϋπολογισμό 1,425 δισ. ευρώ. Και εδώ ο Διαχειριστής διατυπώνει την ίδια επιφύλαξη για πιθανές αποκλίσεις του κόστους στη φάση των διαγωνισμών.Το έργο θα εκτελεστεί σε 3 φάσεις και αφορά 8 αυτόνομα ηλεκτρικά συστήματα, της Λήμνου, του Αγίου Ευστρατίου, της Σκύρου, της Λέσβου, της Χίου μαζί με τα Ψαρά, της Σάμου μαζί με τους Φούρνους και τη Θύμαινα, της Ικαρίας και του Αγαθονησίου.Από τη Θράκη και την Εύβοια μέχρι το ΜαστιχάριΗ βόρεια είσοδος του δικτύου θα είναι το ΚΥΤ Νέας Σάντας. Από εκεί θα ξεκινά εναέρια γραμμή μεταφοράς 150 kV βαρέος τύπου, απλού κυκλώματος, με υπεραγώγιμους αγωγούς και μεταφορική ικανότητα 250 MVA, μήκους περίπου 38 χιλιομέτρων, η οποία θα φτάνει σε νέο υποσταθμό ζεύξης στη Θράκη. Στον υποσταθμό αυτόν θα εγκατασταθούν 2 μετασχηματιστές μετατόπισης φάσης 150/150 kV, ισχύος 300 MVA ο καθένας, με τον δεύτερο να προβλέπεται για λόγους αξιοπιστίας, καθώς και στοιχεία αντιστάθμισης. Από τη ζεύξη θα αναχωρεί τριπολικό υποβρύχιο καλώδιο 150 kV ικανότητας 250 MVA προς τον νέο υποσταθμό Λήμνου, μήκους περίπου 132 χιλιομέτρων.Η αλυσίδα συνεχίζει προς τα νότια. Η Λήμνος θα συνδεθεί με νέο υποσταθμό στη Δυτική Λέσβο με υποβρύχιο καλώδιο 145 χιλιομέτρων, ενώ μέσα στη Λέσβο εναέρια γραμμή διπλού κυκλώματος, μήκους περίπου 40 χιλιομέτρων, θα ενώνει τη δυτική πλευρά του νησιού με νέο υποσταθμό στη Μυτιλήνη. Από τη Λέσβο θα φύγουν δύο ακόμη υποβρύχια καλώδια ίδιων χαρακτηριστικών, το ένα προς τη Χίο σε μήκος 90 χιλιομέτρων και το άλλο προς τη Σκύρο σε μήκος 137 χιλιομέτρων.Η Σκύρος θα έχει και δεύτερη όδευση, προς την Εύβοια. Από το ΚΥΤ Αλιβερίου θα κατασκευαστεί υπόγειο καλώδιο περίπου 28 χιλιομέτρων έως το σημείο ζεύξης στην ευβοϊκή ακτή και από εκεί υποβρύχιο καλώδιο 49 χιλιομέτρων μέχρι τον νέο υποσταθμό του νησιού.Το κομμάτι που ενδιαφέρει άμεσα τα Δωδεκάνησα είναι το νότιο άκρο του έργου. Η Χίος θα συνδεθεί με τη Σάμο με υποβρύχιο καλώδιο 90 χιλιομέτρων και η Σάμος με την Κω με καλώδιο περίπου 100 χιλιομέτρων, επίσης 150 kV και 250 MVA. Η σύνδεση αυτή θα καταλήγει στον υποσταθμό Μαστιχαρίου, δίπλα στον σταθμό μετατροπής συνεχούς ρεύματος της γραμμής από την Κόρινθο. Με τον τρόπο αυτό η Κως αναδεικνύεται σε κόμβο όπου συναντώνται τα δύο μεγάλα νησιωτικά έργα, κλείνοντας έναν ηλεκτρικό δακτύλιο από τη Θράκη και την Εύβοια μέχρι την Πελοπόννησο.Συνολικά, για τις ανάγκες τροφοδότησης των φορτίων στα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου προβλέπεται η κατασκευή 6 νέων υποσταθμών 150 kV κλειστού τύπου GIS, στη Λήμνο, στη Δυτική Λέσβο, στη Μυτιλήνη, στη Σκύρο, στη Χίο και στη Σάμο, πέραν του υποσταθμού ζεύξης στη Θράκη.dimokratiki.gr 

Βαρύ πένθος έχει βυθίσει τη συνοικία της Φιλιππούπολης στη Λάρισα, μετά τον θάνατο ενός 14χρονου αγοριού, το οποίο εντοπίστηκε χωρίς τις αισθήσεις του μέσα στο σπίτι της οικογένειάς του.Σύμφωνα με το Larissanet, το περιστατικό σημειώθηκε νωρίς το βράδυ του Σαββάτου, όταν συγγενικά πρόσωπα του ανήλικου τον βρήκαν σε δωμάτιο της κατοικίας και ειδοποίησαν άμεσα το ΕΚΑΒ.Ασθενοφόρο έσπευσε στο σημείο, με τους διασώστες να επιχειρούν να προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες στον 14χρονο. Ωστόσο, παρά την άμεση κινητοποίηση, διαπιστώθηκε ότι ο ανήλικος είχε ήδη χάσει τη ζωή του.Σε εξέλιξη η έρευνα για τις συνθήκες του θανάτουΜέχρι στιγμής, οι ακριβείς συνθήκες κάτω από τις οποίες σημειώθηκε η τραγωδία παραμένουν υπό διερεύνηση. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, εξετάζεται το ενδεχόμενο ο 14χρονος να έβαλε τέλος στη ζωή του, χωρίς ωστόσο η συγκεκριμένη εκδοχή να έχει επιβεβαιωθεί επισήμως.Οι αρμόδιες αρχές διερευνούν την υπόθεση, προκειμένου να διαπιστωθούν με ακρίβεια τα αίτια και οι συνθήκες του θανάτου του παιδιού.Η τραγική είδηση έχει προκαλέσει βαθιά θλίψη στην τοπική κοινωνία της Φιλιππούπολης, ενώ περισσότερα στοιχεία αναμένονται από την εξέλιξη της έρευνας των Αρχών.thetoc.gr

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος παράγει συνεχώς σκέψεις, ερμηνείες, αναμνήσεις, προβλέψεις και νοητικά σενάρια. Η εμφάνιση μιας σκέψης από μόνη της δεν αποτελεί ένδειξη ότι είναι αληθινή, σημαντική ή αντιπροσωπευτική των προθέσεων και της προσωπικότητάς μας.Το πρόβλημα συχνά δεν βρίσκεται στην ίδια τη σκέψη, αλλά στον τρόπο με τον οποίο σχετιζόμαστε μαζί της. Στις γνωσιακές προσεγγίσεις για την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή (OCD), ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται όχι απλώς στην παρουσία ανεπιθύμητων σκέψεων, αλλά στην ερμηνεία και τη σημασία που τους αποδίδει το άτομο (Salkovskis, 1985· Rachman, 1997).Η υπερανάλυση ως επαναλαμβανόμενη νοητική διαδικασίαΣτην ψυχολογία χρησιμοποιείται ο όρος rumination για μορφές επαναλαμβανόμενης και επίμονης σκέψης, κατά τις οποίες το άτομο επιστρέφει ξανά και ξανά στο ίδιο ζήτημα. Η έρευνα έχει συνδέσει το rumination με επίμονη αρνητική σκέψη, δυσκολίες στην επίλυση προβλημάτων και διατήρηση της ψυχολογικής δυσφορίας (Nolen-Hoeksema et al., 2008).Η διαδικασία μπορεί να μοιάζει ως εξής:σκέψη → αμφιβολία → ανάλυση → προσωρινή ανακούφιση → νέα αμφιβολία → περισσότερη ανάλυση.Η υπερανάλυση μπορεί αρχικά να μοιάζει με προσπάθεια επίλυσης ενός προβλήματος. Ωστόσο, όταν το αντικείμενο είναι ένα ερώτημα για το οποίο το άτομο επιδιώκει απόλυτη βεβαιότητα, η διαδικασία μπορεί να γίνει αυτοτροφοδοτούμενη.Ιδιαίτερα στο OCD, η επαναλαμβανόμενη νοητική αναζήτηση βεβαιότητας μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να λειτουργεί ως νοητικός καταναγκασμός. Η δυσανεξία στην αβεβαιότητα, η υπερβολική σημασία που αποδίδεται στις σκέψεις και η ανάγκη ελέγχου τους αποτελούν γνωστικούς παράγοντες που έχουν μελετηθεί εκτενώς σε σχέση με το OCD (Obsessive Compulsive Cognitions Working Group, 1997).Η «συγχώνευση» με τη σκέψηΈνας χρήσιμος όρος που χρησιμοποιείται ιδιαίτερα στο πλαίσιο της Acceptance and Commitment Therapy (ACT) είναι η γνωσιακή συγχώνευση (cognitive fusion).Η γνωσιακή συγχώνευση περιγράφει καταστάσεις στις οποίες το άτομο σχετίζεται με το περιεχόμενο μιας σκέψης σαν αυτή να αποτελεί από μόνη της κυριολεκτική και άμεση περιγραφή της πραγματικότητας, αντί να την αναγνωρίζει ως νοητικό γεγονός (Hayes et al., 2006).Για παράδειγμα:«Έχω τη σκέψη ότι μπορεί να είμαι κακός άνθρωπος.»μπορεί να μετατραπεί σε:«Αφού το σκέφτομαι, ίσως είμαι κακός άνθρωπος.»Η διαφορά είναι σημαντική. Στην πρώτη περίπτωση υπάρχει κάποια απόσταση ανάμεσα στο άτομο και στη σκέψη. Στη δεύτερη, η σκέψη αποκτά μεγαλύτερη αξιοπιστία και προσωπική σημασία.Στο OCD, αυτή η διαδικασία μπορεί να συνδέεται με την τάση να αποδίδεται υπερβολική σημασία στις ανεπιθύμητες σκέψεις ή να ερμηνεύεται η παρουσία τους ως σημαντική ένδειξη για τον εαυτό ή την πραγματικότητα (Rachman, 1997).Αποταύτιση, decentering και cognitive defusionΣτη σύγχρονη ψυχολογική βιβλιογραφία συναντώνται συγγενείς έννοιες όπως decentering, cognitive defusionκαι μεταγνωσιακή επίγνωση. Οι έννοιες αυτές δεν είναι απολύτως ταυτόσημες, αλλά μοιράζονται την ιδέα ότι ένα άτομο μπορεί να παρατηρεί τις εσωτερικές του εμπειρίες χωρίς να ταυτίζεται πλήρως με αυτές.Το decentering έχει περιγραφεί ως η ικανότητα να μετακινούμαστε από το να βρισκόμαστε πλήρως «μέσα» στη σκέψη ή στο συναίσθημα προς μια θέση από την οποία μπορούμε να παρατηρούμε την εμπειρία μας. Σχετίζεται μεταξύ άλλων με τη μεταγνωσιακή επίγνωση, τη μειωμένη ταύτιση με την εσωτερική εμπειρία και τη μειωμένη αντιδραστικότητα απέναντι στο περιεχόμενο των σκέψεων (Bernstein et al., 2015).Έτσι, αντί για:«Αυτό είναι αλήθεια.»μπορεί το άτομο να αναγνωρίσει:«Παρατηρώ ότι ο νους μου παράγει τη σκέψη ότι αυτό είναι αλήθεια.»Η διαφορά μπορεί να φαίνεται μικρή, αλλά είναι ουσιαστική. Η σκέψη εξακολουθεί να υπάρχει, όμως δεν χρειάζεται να καθορίζει αυτομάτως τη συμπεριφορά.Η αποταύτιση δεν είναι καταστολήΕίναι σημαντικό να ξεχωρίσουμε την αποταύτιση από την προσπάθεια καταστολής μιας σκέψης.Η καταστολή έχει τη μορφή:«Δεν πρέπει να το σκέφτομαι.»Η αποταύτιση μπορεί να έχει τη μορφή:«Μπορώ να έχω αυτή τη σκέψη χωρίς να χρειάζεται να κάνω κάτι γι' αυτήν.»Η έρευνα για την καταστολή των σκέψεων έχει δείξει ότι η σκόπιμη προσπάθεια να μη σκεφτόμαστε κάτι μπορεί, υπό ορισμένες συνθήκες, να οδηγήσει σε παράδοξα αποτελέσματα και σε επανεμφάνιση της συγκεκριμένης σκέψης (Wegner et al., 1987).Ο στόχος της αποταύτισης, επομένως, δεν είναι να εξαφανιστούν όλες οι ανεπιθύμητες σκέψεις. Είναι να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο σχετιζόμαστε και αντιδρούμε σε αυτές.Γιατί αυτό είναι σημαντικό στο OCDΣτο OCD, μια ανεπιθύμητη σκέψη, εικόνα ή παρόρμηση μπορεί να αποκτήσει υπερβολική προσωπική σημασία. Το άτομο μπορεί να αρχίσει να ελέγχει τι σημαίνει, γιατί εμφανίστηκε, αν την εννοούσε ή αν αποκαλύπτει κάτι για τον χαρακτήρα του.Οι γνωσιακές θεωρίες του OCD υποστηρίζουν ότι σημαντικό ρόλο μπορεί να διαδραματίζει ακριβώς η ερμηνεία που δίνεται στις ανεπιθύμητες σκέψεις και όχι απλώς το γεγονός ότι αυτές εμφανίστηκαν (Salkovskis, 1985· Rachman, 1997).Παράγοντες όπως η υπερβολική σημασία των σκέψεων, η ανάγκη ελέγχου τους, η υπερεκτίμηση της απειλής, η αυξημένη αίσθηση ευθύνης, η τελειοθηρία και η δυσανεξία στην αβεβαιότητα έχουν επίσης μελετηθεί ως σχετικές γνωστικές διαστάσεις στο OCD (Obsessive Compulsive Cognitions Working Group, 1997).Η αναζήτηση απόλυτης βεβαιότητας μπορεί τότε να γίνει μέρος του ίδιου του κύκλου του OCD.Γιατί η υπερανάλυση διατηρείται;Ένας σημαντικός λόγος είναι ότι ο νοητικός έλεγχος ή η αναζήτηση διαβεβαίωσης μπορεί να προσφέρει προσωρινή ανακούφιση.Για παράδειγμα, το άτομο μπορεί να βρει μια εξήγηση που το καθησυχάζει:«Όχι, αυτή η σκέψη εμφανίστηκε επειδή ήμουν αγχωμένος.»Για λίγα λεπτά μπορεί να αισθανθεί καλύτερα.Στη συνέχεια, όμως, μπορεί να εμφανιστεί:«Και αν δεν ήταν μόνο το άγχος;»Τότε αρχίζει ένας νέος κύκλος ανάλυσης.Μελέτες σχετικά με την αναζήτηση διαβεβαίωσης στο OCD έχουν δείξει ότι η διαβεβαίωση μπορεί να συνοδεύεται από βραχυπρόθεσμη μείωση της δυσφορίας, ενώ αργότερα μπορεί να επιστρέψουν τόσο η δυσφορία όσο και η ανάγκη για νέα διαβεβαίωση (Salkovskis & Kobori, 2015).Έτσι μπορεί να δημιουργηθεί ένας μηχανισμός μάθησης: όταν εμφανίζεται η αμφιβολία, το άτομο μαθαίνει να απαντά με νέο έλεγχο, ανάλυση ή αναζήτηση διαβεβαίωσης.Με άλλα λόγια, η προσωρινή ανακούφιση μπορεί άθελά της να συμβάλλει στη διατήρηση της ίδιας διαδικασίας.Το άτομο δεν αναλύει απαραίτητα επειδή η ανάλυση λύνει οριστικά την αμφιβολία.Μπορεί να αναλύει επειδή για λίγο μειώνει την έντασή της.Αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο η διαδικασία μπορεί να γίνει ιδιαίτερα επίμονη.Θεραπευτικές μέθοδοιΜία από τις περισσότερο μελετημένες ψυχολογικές θεραπείες για το OCD είναι η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία (CBT) με Exposure and Response Prevention — ERP, δηλαδή Έκθεση και Παρεμπόδιση Αντίδρασης.Στην ERP, το άτομο έρχεται σταδιακά σε επαφή με καταστάσεις, σκέψεις ή ερεθίσματα που ενεργοποιούν τον φόβο ή την αβεβαιότητα, ενώ ταυτόχρονα μαθαίνει να μην εκτελεί τους συνηθισμένους καταναγκασμούς που χρησιμοποιούσε για να μειώσει τη δυσφορία. Η ERP αποτελεί κεντρική και καλά μελετημένη ψυχολογική παρέμβαση για το OCD (Abramowitz et al., 2009· Hezel & Simpson, 2019).Με απλά λόγια:«Δεν χρειάζεται να αποδείξω ότι η σκέψη είναι ακίνδυνη για να προχωρήσω.»Μπορώ να επιτρέψω την παρουσία ενός βαθμού αβεβαιότητας και να συνεχίσω τη συμπεριφορά που επιλέγω, χωρίς να προσπαθώ κάθε φορά να αποκτήσω απόλυτη βεβαιότητα.Από την ερμηνεία στην παρατήρησηΜια διαφορετική στάση απέναντι στις επίμονες σκέψεις μπορεί να είναι:«Έχω μια σκέψη.»και όχι:«Η σκέψη αυτή πρέπει να σημαίνει κάτι.»Η διαφορά αυτή μπορεί να μειώσει την ανάγκη για συνεχή εμπλοκή με το περιεχόμενο της σκέψης και βρίσκεται κοντά στις έννοιες του decentering και της cognitive defusion (Bernstein et al., 2015· Hayes et al., 2006).Δεν χρειάζεται κάθε σκέψη να αναλυθεί.Δεν χρειάζεται κάθε αμφιβολία να απαντηθεί.Δεν χρειάζεται κάθε συναίσθημα να ερμηνευτεί.Ο ανθρώπινος νους μπορεί να παράγει νοητικό «θόρυβο» χωρίς αυτός ο θόρυβος να απαιτεί αυτομάτως δράση.Ο τελικός στόχοςΗ ψυχολογική ευελιξία, κεντρική έννοια στο μοντέλο της ACT, δεν σημαίνει ότι το άτομο αποκτά πλήρη έλεγχο πάνω στο περιεχόμενο της σκέψης του. Αφορά περισσότερο την ικανότητα να βρίσκεται σε επαφή με τις εσωτερικές του εμπειρίες και παράλληλα να επιλέγει τη συμπεριφορά του σύμφωνα με τις αξίες και τους στόχους του (Hayes et al., 2006).Μπορεί να εμφανιστεί μια σκέψη χωρίς να ακολουθήσει έλεγχος.Μπορεί να εμφανιστεί αμφιβολία χωρίς να ακολουθήσει αναζήτηση απόλυτης βεβαιότητας.Μπορεί να εμφανιστεί άγχος χωρίς να ακολουθήσει καταναγκαστική συμπεριφορά.Και τελικά, η προσοχή μπορεί να επιστρέψει σε αυτό που έχει πραγματική αξία: στη ζωή που το άτομο επιλέγει να ζήσει.Η αποταύτιση, επομένως, δεν είναι η προσπάθεια να ελέγξουμε το μυαλό.Αντίθετα, αφορά την ανάπτυξη της ικανότητας να παρατηρούμε το περιεχόμενο του μυαλού χωρίς να του παραδίδουμε αυτόματα τον έλεγχο της συμπεριφοράς μας.Δεν πρόκειται τόσο για μια προσπάθεια να «μην έχουμε» συγκεκριμένες σκέψεις, όσο για την ανάπτυξη μιας διαφορετικής σχέσης μαζί τους.ΒιβλιογραφίαAbramowitz, J. S., Taylor, S., & McKay, D. (2009). Obsessive-compulsive disorder. The Lancet, 374(9688), 491–499. https://doi.org/10.1016/S0140-6736(09)60240-3Bernstein, A., Hadash, Y., Lichtash, Y., Tanay, G., Shepherd, K., & Fresco, D. M. (2015). Decentering and related constructs: A critical review and metacognitive processes model. Perspectives on Psychological Science, 10(5), 599–617. https://doi.org/10.1177/1745691615594577Hayes, S. C., Luoma, J. B., Bond, F. W., Masuda, A., & Lillis, J. (2006). Acceptance and commitment therapy: Model, processes and outcomes. Behaviour Research and Therapy, 44(1), 1–25. https://doi.org/10.1016/j.brat.2005.06.006Hezel, D. M., & Simpson, H. B. (2019). Exposure and response prevention for obsessive-compulsive disorder: A review and new directions. Indian Journal of Psychiatry, 61(Suppl 1), S85–S92. https://doi.org/10.4103/psychiatry.IndianJPsychiatry_516_18Nolen-Hoeksema, S., Wisco, B. E., & Lyubomirsky, S. (2008). Rethinking rumination. Perspectives on Psychological Science, 3(5), 400–424. https://doi.org/10.1111/j.1745-6924.2008.00088.xObsessive Compulsive Cognitions Working Group. (1997). Cognitive assessment of obsessive-compulsive disorder. Behaviour Research and Therapy, 35(7), 667–681. https://doi.org/10.1016/S0005-7967(97)00017-XRachman, S. (1997). A cognitive theory of obsessions. Behaviour Research and Therapy, 35(9), 793–802. https://doi.org/10.1016/S0005-7967(97)00040-5Salkovskis, P. M. (1985). Obsessional-compulsive problems: A cognitive-behavioural analysis. Behaviour Research and Therapy, 23(5), 571–583. https://doi.org/10.1016/0005-7967(85)90105-6Salkovskis, P. M., & Kobori, O. (2015). Reassuringly calm? Self-reported patterns of responses to reassurance seeking in obsessive compulsive disorder. Journal of Behavior Therapy and Experimental Psychiatry, 49, 203–208. https://doi.org/10.1016/j.jbtep.2015.09.002Wegner, D. M., Schneider, D. J., Carter, S. R., III, & White, T. L. (1987). Paradoxical effects of thought suppression. Journal of Personality and Social Psychology, 53(1), 5–13. https://doi.org/10.1037/0022-3514.53.1.5