Με βαθιά θλίψη και ειλικρινή συγκίνηση αποχαιρετώ τον Γιάννη Χαρτοφύλη, έναν ξεχωριστό Νισύριο, έναν αγαπημένο συγγενή, έναν άνθρωπο που υπηρέτησε με σπάνια αφοσίωση, ανιδιοτέλεια και αξιοπρέπεια τον τόπο μας, την ιστορία του και τους ανθρώπους του.
Ο Γιάννης Χαρτοφύλης δεν ήταν μόνο ο εκδότης των «Νισυριακών Νέων». Ήταν η ίδια η φωνή της Νισύρου προς τον κόσμο και ταυτοχρόνως ο ζωντανός δεσμός της Νισύρου με τα παιδιά της στην ξενιτιά. Για 32 ολόκληρα χρόνια κράτησε άσβεστη την επικοινωνία του νησιού με τη νισυριακή ομογένεια, ιδίως με τους Νισύριους των Ηνωμένων Πολιτειών, προσφέροντας ένα έργο ανεκτίμητο για τη συλλογική μνήμη, την ενημέρωση, τον πολιτισμό και την ταυτότητά μας.
Παραλλήλως, υπηρέτησε με την ίδια αγάπη και αφοσίωση και τα συλλογικά πράγματα της Νισύρου, ως επί πολλά χρόνια Πρόεδρος του Συλλόγου Νισυρίων Αθηνών «ΓΝΩΜΑΓΟΡΑ», του οποίου ανακηρύχθηκε και Επίτιμος Πρόεδρος, ως δίκαιη αναγνώριση της πολύχρονης και πολύτιμης προσφοράς του. Μέσα από τη δράση του συνέβαλε ουσιαστικώς στη διατήρηση της νισυριακής ταυτότητας, στην ενίσχυση των δεσμών των αποδήμων με την πατρίδα τους και στην ανάδειξη της ιστορίας και του πολιτισμού του νησιού μας.
Με επιμονή, ήθος και βαθιά αγάπη για τη Νίσυρο, κατέγραψε πρόσωπα, γεγονότα, αγωνίες, διεκδικήσεις, παραδόσεις και όνειρα. Η πένα του υπηρετούσε την αλήθεια, την ευθύνη και την αγάπη για τον τόπο. Γι’ αυτό και η απώλειά του αφήνει ένα μεγάλο κενό, όχι μόνο στη Νίσυρο, αλλά και σε κάθε Νισύριο όπου γης.
Για εμένα η απώλεια αυτή έχει και ιδιαίτερο προσωπικό βάρος. Τον αποχαιρετώ με αισθήματα βαθιάς εκτίμησης, αγάπης και υπερηφάνειας. Μόλις πριν από λίγο καιρό είχα τη χαρά και την τιμή να αναφερθώ δημοσίως στην πολύτιμη προσφορά του, σε μια εκδήλωση που τίμησε το πολυσχιδές έργο του. Σήμερα, η μνήμη εκείνης της στιγμής γίνεται ακόμη πιο φορτισμένη, γιατί φωτίζει ακόμη περισσότερο το μέγεθος της παρακαταθήκης που αφήνει πίσω του.
Ο Γιάννης Χαρτοφύλης ανήκει πλέον στις μορφές εκείνες που δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά, γιατί έχουν αφήσει ισχυρό αποτύπωμα στον τόπο τους. Η προσφορά του θα εξακολουθεί να μας συνοδεύει, να μας εμπνέει και να μας υπενθυμίζει ότι η αγάπη για την πατρίδα αποδεικνύεται με έργα, με συνέπεια και με αθόρυβη καθημερινή προσφορά.
Στη σύζυγό του Ελένη, στις κόρες του Ελισάβετ, Ασπασία και Άννα, στα εγγόνια του, στον αδερφό του Κώστα και σε όλους τους οικείους του εκφράζω τα πιο ειλικρινή και θερμά μου συλλυπητήρια.
Καλό του ταξίδι.
Η Νίσυρος και όλοι μας θα τον θυμόμαστε πάντα με ευγνωμοσύνη, σεβασμό και αγάπη.
