Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Κω καταδίκασε τον Γιατρό σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών με τριετή αναστολή ενώ το Διοικητικό Δικαστήριο επιδίκασε στην ασθενή αποζημίωση ύψους 15.000 ευρώ.
ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΟΤΙ ΕΝΕΠΛΑΚΗ ΣΤΟ ΣΥΜΒΑΝ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΣΚΗΣΕ ΕΦΕΣΗ
Μία υπόθεση που δεν συναντάται συχνά στα δικαστικά χρονικά της Κω βρίσκεται αυτές τις ημέρες στο «μικροσκόπιο» της Δικαιοσύνης, με πρωταγωνιστές έναν γιατρό του Νοσοκομείου Κω και μία ασθενή, η οποία τον κατηγορεί για ιατρική αμέλεια κατά τη νοσηλεία της τον Νοέμβριο του 2020. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της καταγγέλλουσας, κ. Ειρήνης Ρήνου, η οποία έχει ήδη δικαιωθεί σε πρώτο βαθμό, η αμελής αντιμετώπιση της περίπτωσής της έθεσε σε άμεσο κίνδυνο την υγεία της, με αποτέλεσμα, όπως υποστηρίζει, να απειληθεί ακόμη και η ίδια της η ζωή.
Η υπόθεση, η οποία απασχόλησε έντονα τις δικαστικές αρχές, έφτασε πρόσφατα ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Κω, το οποίο έκρινε ένοχο τον γιατρό, επιβάλλοντας του ποινή φυλάκισης 18 μηνών με τριετή αναστολή, ενώ είχε προηγηθεί η απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου που είχε επιδικάσει στην ασθενή, αποζημίωση ύψους 15.000 ευρώ, την οποία θα καταβάλλει το νοσοκομείο Κω.
Σύμφωνα λοιπόν με την καταγγελία της κ. Ειρήνης Ρήνου, όλος αυτός ο “εφιάλτης” που βίωσε, ήταν χειρότερος και από βιασμό, υπογραμμίζοντας ότι αυτή την περίοδο, παρακολουθείται από ψυχίατρο και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή.
Όπως λοιπόν μας περιγράφει η ίδια, μετά από μία έκτακτη επέμβαση που έκανε για διάτρηση στομάχου στο νοσοκομείο Κω, ο κατηγορούμενος γιατρός (ο οποίος δεν έκανε την επέμβαση αλλά συμφώνα με την καταγγέλλουσα, ανέλαβε τη μεταχειρουργική φροντίδα της από την επόμενη μέρα και μέχρι το εξιτήριο της), κατά την αφαίρεση του ειδικού σωλήνα παροχέτευσης που τοποθετείται σε μία τέτοια επέμβαση, ξέχασε ένα μεγάλο μέρος του (περίπου 22-23 εκ.), στο σώμα της γυναίκας. Η κ. Ρήνου μετά το εξιτήριό της, πήγε στο νοσοκομείο, επικαλούμενη αφόρητους πόνους, όμως οι γιατροί την καθησύχαζαν ότι δεν έχει τίποτα. Επί τέσσερις μήνες (σύμφωνα πάντα με την ίδια) και παρά τις εξετάσεις, τα κλύσματα, τους κολπικούς υπερήχους και όλα τα σχετικά, κανένας από το νοσοκομείο δεν παρατήρησε ότι είχε μείνει μέσα της το σωληνάκι.
Μάλιστα, όταν άρχισε να υποψιάζεται ότι κάτι πηγαίνει λάθος και ζήτησε τον ιατρικό της φάκελο για να πάρει μία άλλη γνώμη (σε ιδιώτη), το νοσοκομείο, αρνήθηκε να της τον παραδώσει, επικαλούμενο το “ιατρικό απόρρητο”.
Τελικά και αφού οι πόνοι επέμεναν, αποφάσισε να πάει σε ιδιωτικό διαγνωστικό κέντρο του νησιού μας, όπου κατά την εξέταση, οι γιατροί βρέθηκαν απέναντι σε μία μεγάλη έκπληξη, βλέποντας ότι μέσα στο σώμα της γυναίκας υπήρχε ένα σωληνάκι...
Ο "Γολγοθάς" της όμως, δεν σταμάτησε εκεί... Παρά τις προσπάθειες της να βρει γιατρό στην Αθήνα, για να της αφαιρέσει το σωληνάκι, κανένας από αυτούς που ρώτησε, δεν δεχόταν να την αναλάβει και να της δώσει γραπτή διάγνωση για μελλοντική δικαστική χρήση. Ευτυχώς η λύση ήρθε από έναν γιατρό στην Λάρισα (ο οποίος είχε υπηρετήσει παλαιότερα στο νησί μας) και έτσι στις 10/4/2021, δηλαδή 4μιση μήνες (135 ημέρες) μετά, το "ξένο σώμα" αφαιρέθηκε με επιτυχία από την καταγγέλλουσα.
Η δικαστική διαμάχη, ωστόσο, κάθε άλλο παρά έχει ολοκληρωθεί. Και οι δύο πλευρές έχουν ήδη ασκήσει έφεση κατά της απόφασης. Η ασθενής θεωρεί ότι το ποσό της αποζημίωσης δεν ανταποκρίνεται στο μέγεθος της βλάβης που υπέστη και ζητά μεγαλύτερη χρηματική ικανοποίηση, ενώ από την άλλη πλευρά ο γιατρός αμφισβητεί πλήρως, το σκεπτικό της ποινικής καταδίκης, υποστηρίζοντας ότι η απόφαση είναι άδικη.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι ισχυρισμοί της υπεράσπισης. Ο συνήγορος του γιατρού, κ. Αλκιβιάδης Χατζαντώνης, εκφράζει την πλήρη διαφωνία του με την απόφαση του Δικαστηρίου, επισημαίνοντας ότι το χρονικό διάστημα κατά το οποίο η ασθενής αποδίδει τις επίμαχες ενέργειες στον εντολέα του, εκείνος βρισκόταν σε προγραμματισμένο ρεπό και δεν εκτελούσε υπηρεσία στο νοσοκομείο.
Όπως αναφέρει ο κ. Χατζαντώνης, η πολυετής δικαστική περιπέτεια και η εξέλιξη της υπόθεσης έχουν επιβαρύνει σημαντικά την ψυχολογική κατάσταση του γιατρού. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο εντολέας του βιώνει έντονη πίεση και απογοήτευση από την έκβαση της διαδικασίας, σε βαθμό που εξετάζει ακόμη και το ενδεχόμενο μετάθεσης σε άλλο νοσοκομείο της χώρας.
Η τελική κρίση αναμένεται πλέον από τα δευτεροβάθμια δικαστήρια, τα οποία θα κληθούν να επανεξετάσουν, τόσο τα πραγματικά περιστατικά, όσο και τα νομικά ζητήματα που έχουν ανακύψει, σε μια υπόθεση που έχει προκαλέσει αναστάτωση τόσο στην τοπική κοινωνία της Κω, όσο και στους κύκλους της υγειονομικής κοινότητας.
Σχόλιο ΒτΚ: ΤΟ "ΔΑΧΤΥΛΟ" ΣΤΗΝ ΑΙΤΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΥΜΠΤΩΜΑ!
Το παραπάνω περιστατικό, τόσο όσον αφορά το "σωληνάκι" (όποιος κι αν τελικά το ξέχασε) όσο και για την αντιμετώπιση που είχε για μήνες μετά το εξιτήριο η ασθενής, είναι σίγουρα ένα τεράστιο πλήγμα για την εικόνα, κυρίως όμως για την αξιοπιστία του ιδρύματος που τα τελευταία χρόνια κατρακυλά δίχως τέλος...
Μπορεί το συγκεκριμένο περιστατικό να είναι παλιό και υπό την ευθύνη της προηγούμενης διοίκησης, όμως η κατάσταση δεν έχει βελτιωθεί και πολύ από τότε, όπως προκύπτει από τις μαρτυρίες συμπολιτών μας, που συχνά το τελευταίο διάστημα, βρίσκουν το θάρρος να μιλήσουν ανοιχτά και επώνυμα για την κατάσταση που βρήκαν αλλά και την αντιμετώπιση που είχαν όταν χρειάστηκε να περάσουν την πόρτα του Νοσοκομείου.
Είναι πολύ σκληρή η πραγματικότητα με την οποία έρχεσαι αντιμέτωπος, όταν πρέπει να κάνεις αυτό το "δρομολόγιο", είτε πρόκειται για εσένα είτε για κάποιο δικό σου άνθρωπο... «Θα υπάρχει άραγε γιατρός τέτοια ώρα; - Θα δουλεύουν τα μηχανήματα για να γίνει η τάδε εξέταση; - Πόση ώρα θα κάνει να έρθει το ΕΚΑΒ;» είναι μερικές από τις σκέψεις που πολύ συχνά θα κάνει κάποιος στην Κω κατά τη μετάβασή του στο Νοσοκομείο. Την ώρα που πονά, που είναι ευάλωτος, που "φεύγει"...
Το νόμισμα όμως, έχει πάντα 2 όψεις και όσο δύσκολο και εάν είναι στην πράξη, πρέπει να μοιράζουμε σωστά και τις ευθύνες. Δεν φταίνε για την κατάσταση του νοσοκομείου μας οι γιατροί. Στα τόσα χρόνια έχουν αλλάξει πολλοί και όμως η κατάσταση ίδια και χειρότερη γίνεται. Οι περισσότεροι από αυτούς κάνουν υπερπροσπάθεια για να ανταπεξέλθουν στις τεράστιες απαιτήσεις που έχει μια βαθιά υποστελεχωμένη δομή σε ένα τουριστικό νησί, που πέρα από τους μόνιμους κατοίκους, υποδέχεται εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες τους καλοκαιρινούς μήνες.
Υπερωρίες, απανωτές εφημερίες σε "τρύπιες" υποδομές που συχνά τους αφήνουν εκτεθειμένους στην οργή των ασθενών, είναι μερικά από αυτά που ευθύνονται για τη συμπεριφορά τους. Με μισθούς χειρότερους από σερβιτόρο στη σεζόν και συχνά μακριά από τις οικογένειές τους, (καθώς δεν βρίσκουν ανάλογο σπίτι σε ανθρώπινη τιμή για να τους φέρουν εδώ), είναι λογικό να είναι κάποιες φορές θυμωμένοι, εξουθενωμένοι και σε κακή κατάσταση για να λάβουν μια κρίσιμη απόφαση που μπορεί να κάνει τη διαφορά ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο.
Αυτό βέβαια, δεν δικαιολογεί την κατάσταση, ούτε και μπορεί να γίνει άλλοθι, διότι μια ζωή που μπορεί να σωθεί, αξίζει και πρέπει με κάθε κόστος να σωθεί. Την "εξηγεί" ωστόσο (την κατάσταση), γιατί είναι και αυτοί άνθρωποι σαν εμάς! Έχουν όρια, αντοχές, συναισθήματα και υπό αυτές τις συνεχόμενα αντίξοες συνθήκες, όλοι λίγο πολύ θα χάναμε κάποια στιγμή την ψυχραιμία μας και αναμενόμενα θα επηρεαζόταν και η αποδοτικότητά μας.
Ναι... υπάρχει και ο όρκος του Ιπποκράτη, συνήθως σε "πλακέτα", σκονισμένος σε κάποιο ράφι, απλά να μας θυμίζει το ιδεατό... Αλλά πρίγκιπες, νεράιδες και ξόρκια μαγικά υπάρχουν μόνο στα παραμύθια... Στην "πραγματικότητα" που διέπει τις δημόσιες υπηρεσίες υγείας στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στις δημόσιες δομές υγείας της επαρχίας, συνήθως γιατροί και ασθενείς, δίνουν την ίδια μάχη και μοιράζονται την απελπισία ενός συστήματος που τους έχει αφήσει όλους μόνους...
Ε. ΡΗΝΟΥ: ΤΟ “ΤΡΑΥΜΑ” ΠΟΥ ΚΟΥΒΑΛΑΩ ΕΙΝΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡO ΚΑΙ ΑΠΟ ΒΙΑΣΜΟ
Η κ. Ειρήνη Ρήνου μας περιγράφει τα όσα εφιαλτικά έζησε όλο αυτό το διάστημα, που είχαν ως αποτέλεσμα να κινδυνεύσει και η ζωή της, τονίζοντας μας χαρακτηριστικά, ότι το τραύμα που κουβαλάει από όλο αυτό, είναι χειρότερο και από αυτό του βιασμού.
Σύμφωνα με την καταγγέλλουσα, όλα ξεκίνησαν στις 26 Νοεμβρίου του 2020. Η κα. Ρήνου τότε 57 ετών, μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Νοσοκομείο της Κω με διάτρηση στομάχου. Η επέμβαση έγινε εκτάκτως, όμως η πραγματική οδύσσεια της όπως μας λέει, ξεκίνησε αμέσως μετά την αφαίρεση της παροχέτευσης και την έκδοση του εξιτηρίου στις 2 Δεκεμβρίου 2020.
«Χειρουργήθηκα εκτάκτως στις 26 Νοεμβρίου με διάτρηση στομάχου εν μέσω της πανδημίας από γιατρό, η οποία την επόμενη ημέρα βγήκε σε κανονική άδεια. Έτσι η φροντίδα μου ανατέθηκε σε άλλο γιατρό, ο οποίος με επέβλεπε κάθε ημέρα.
Την 1η Δεκεμβρίου του 2020, ήρθε ο επιβλέπον γιατρός με καθάρισε, έκοψε το σωληνάριο, μου είπαν ότι είμαι εντάξει και ότι μπορώ να λάβω εξιτήριο την επόμενη ημέρα, όπως και έγινε. Στις 12 Δεκεμβρίου ξεκίνησαν οι φρικτοί πόνοι, με αποτέλεσμα να πάω και πάλι στο νοσοκομείο, όπου ξεκίνησε η τετράμηνη περιπέτεια μου. Το βράδυ της 12ης Δεκεμβρίου, ένιωσα σαν μια μαχαιριά, σαν να με σκίζουν από κάτω. Νόμιζα ότι ήταν από το χειρουργείο, όμως υπέφερα, "πέθαινα" από τον πόνο. Τέσσερις μήνες στο νοσοκομείο δεν έβλεπε κανένας όταν με εξέταζαν, ότι είχε μείνει μέσα μου το σωληνάκι, παρά τις εξετάσεις, τα κλύσματα, τους κολπικούς υπερήχους και όλα όσα έκανα.
Απευθύνθηκα επανειλημμένα στους αρμόδιους γιατρούς του Νοσοκομείου Κω, ζητώντας απαντήσεις. Η αντιμετώπιση που έλαβα όμως, άγγιζε τα όρια της απαξίωσης. Αντί για περαιτέρω διερεύνηση, οι γιατροί απέδιδαν τους φρικτούς πόνους σε “ακινησία”, “δυσκοιλιότητα” ή ακόμη και σε γυναικολογικά προβλήματα, υποβάλλοντάς με σε επώδυνους εσωτερικούς υπερήχους. Μου έλεγαν ότι είμαι ευαίσθητη, ότι είμαι χαδιάρα, σαν τη γάτα. Και εγώ ένιωθα το σώμα μου σαν ένα τσουβάλι που το πετούσαν πάνω στο κρεβάτι ξανά και ξανά. Ο εφιάλτης αυτός που έζησα, ήταν κακοποίηση στο σώμα και στην ψυχή μου. Το τραύμα που έχω μέσα μου είναι χειρότερο και από βιασμό. Όταν τόσο εγώ, όσο και η οικογένειά μου, αρχίσαμε να υποψιαζόμαστε ότι κάτι πηγαίνει λάθος, ζητήσαμε τον ιατρικό μου φάκελο για να αναζητήσουμε μία άλλη γνώμη. Το νοσοκομείο, ωστόσο, αρνήθηκε να μας τον παραδώσει, επικαλούμενο το “ιατρικό απόρρητο”.
Η λύση στο μυστήριο δόθηκε έπειτα από προτροπή συγγενικού μου προσώπου, γιατρού από την Αμερική, ο οποίος επέμεινε να κάνω επειγόντως αξονική τομογραφία, σε ιδιωτικό κέντρο. Τα αποτελέσματα ήταν σοκαριστικά. Η αξονική έδειξε ξεκάθαρα έναν ξεχασμένο σωλήνα παροχέτευσης, μήκους 23 εκατοστών, ο οποίος έπλεε ελεύθερος μέσα στην κοιλιακή μου χώρα, για τέσσερις ολόκληρους μήνες και μου είπαν, να το αφαιρέσω αμέσως.
Αντί ο υπεύθυνος γιατρός να αναγνωρίσει το σφάλμα του και να το διορθώσει, επέλεξε τη σιωπή και τη συγκάλυψη, αφήνοντας με να σαπίζω, εκτεθειμένη ανά πάσα στιγμή σε θανατηφόρα σηψαιμία. Είμαστε άνθρωποι και θα το καταλάβαινα ότι έγινε ένα λάθος, αν μου το έλεγαν. Μόνο πήγαινα συνεχώς επί μήνες στο νοσοκομείο μου έκαναν αξονικές, ακτινογραφίες, εξετάσεις και δεν έβλεπε κανείς τίποτα και με έλεγαν ευαίσθητη.
Νιώθω σαν να έχω χάσει 10 χρόνια από τη ζωή μου με αυτή την υπόθεση. Έχασα 10 κιλά. Εξακολουθώ και είμαι σε άσχημη κατάσταση υπό ψυχολογική και ψυχιατρική παρακολούθηση με φαρμακευτική αγωγή.
Το σωτήριο χειρουργείο στη Λάρισα και οι πιέσεις για μη υποβολή αγωγής
Μετά την "ανακάλυψη", η 63χρονη σήμερα γυναίκα, βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα τείχος άρνησης στην Αθήνα, καθώς κανένας γιατρός, τουλάχιστον με αυτούς που επικοινώνησε, δεν δεχόταν να την αναλάβει και να της δώσει γραπτή διάγνωση για μελλοντική δικαστική χρήση. Αντιθέτως, η οικογένειά της άρχισε να δέχεται περίεργα τηλεφωνήματα που τους παρακαλούσαν να μην κινηθούν νομικά.
Η σωτηρία ήρθε τελικά από τη Λάρισα. Ένας γιατρός, ο οποίος είχε υπηρετήσει κατά το παρελθόν στο Νοσοκομείο της Κω και είχε αποχωρήσει λόγω των παρατυπιών που έβλεπε εκεί, τίμησε τον όρκο του Ιπποκράτη, όπως μας ανέφερε η καταγγέλλουσα.
Στις 10 Απριλίου 2021, υπέβαλε την κα. Ρήνου σε νέο χειρουργείο, αφαίρεσε τον σωλήνα και της παρέδωσε τη γραπτή γνωμάτευση μαζί με το σωληνάκι μήκους 23 εκατοστών.
Η υπόθεση πήρε τον δρόμο της δικαιοσύνης, με τη δικαστική διαμάχη να ξεκινά το 2022-2023. Η γραμμή υπεράσπισης του γιατρού ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος απουσίαζε με άδεια, κάτι που όπως δείχνει και η ποινή, κατέρριψε η 63χρονη στο δικαστήριο, αφού τον έβλεπε πάντα με την παρουσία της κόρης της, να της κάνει καθημερινά τις αλλαγές.
Πριν από λίγες ημέρες, το δικαστήριο έκρινε τον γιατρό ένοχο, επιβάλλοντάς του ποινή 18 μηνών φυλάκισης με αναστολή για βλάβη από αμέλεια.
«Η υπεράσπισή του – λέει η κ. Ρήνου» μιλούσε για αμέλεια. Εγώ επέμεινα μέχρι τέλους ότι δεν ήταν αμέλεια, ήταν συνειδητή αδιαφορία και γνώση. Θέλω να το παραδεχτεί και να δικαιωθώ. Είπαν ψέματα. Ο γιατρός ήταν στο νοσοκομείο, μου έκανε καθημερινά τις αλλαγές. Έπρεπε η κόρη μου να βγάλει φωτογραφία τον γιατρό που μου έκανε αλλαγές και την τελευταία ημέρα που έκοψε το πάνω κομμάτι του σωλήνα. Θα είχαμε έτσι τα στοιχεία και σε φωτογραφία. Κάποιοι το μαγείρεψαν ότι δεν ήταν εκεί».
Η επόμενη μέρα - Τα ψυχικά σημάδια
Οι σωματικοί πόνοι μπορεί να σταμάτησαν μετά τη δεύτερη επέμβαση, όμως οι πληγές στην ψυχή παραμένουν ορθάνοιχτες. Η κ. Ρήνου παρακολουθείται πλέον από ψυχίατρο και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή για να διαχειριστεί το μετατραυματικό σοκ.
Το αίσθημα ανασφάλειας είναι διάχυτο. Η ίδια δηλώνει κατηγορηματικά πως πλέον φοβάται να επισκεφτεί το Νοσοκομείο της Κω, παρά το γεγονός ότι το τελευταίο διάστημα οι συνθήκες έχουν βελτιωθεί, επιλέγοντας μόνο εξωτερικούς ιδιώτες γιατρούς, ακόμη και για τις πιο απλές εξετάσεις αίματος.
«Φοβάμαι να πάω στο νοσοκομείο και δεν το εμπιστεύομαι. Στο δικαστήριο είπα την αλήθεια. Τα θυμάμαι όλα όσα έγιναν με λεπτομέρειες. Δεν δυσκολεύτηκα να πάρω την απόφαση να προσφύγω στην δικαιοσύνη διότι με προέτρεψαν και οι γιατροί που με παρακολουθούν να το πράξω. Βγαίνοντας από την αίθουσα του δικαστηρίου, μια άλλη γυναίκα με πλησίασε, επιβεβαιώνοντας τον φόβο ότι η περίπτωσή μου, ίσως να μην είναι η μοναδική, καθώς υπάρχουν και άλλες που δεν έχουν πάρει τον δρόμο της δικαιοσύνης».
Α. ΧΑΤΖΑΝΤΩΝΗΣ: ΑΔΙΚΗ Η ΑΠΟΦΑΣΗ
Ο συνήγορος υπεράσπισης του γιατρού κ. Αλκιβιάδης Χατζαντώνης έκανε λόγο για μία άδικη απόφαση, τονίζοντας ότι ενώ προσκόμισαν στο Δικαστήριο σημαντικά στοιχεία που έδειχναν ότι ο γιατρός δεν ήταν στο νοσοκομείο τις επίμαχες ημερομηνίες που ισχυρίζεται η ασθενής, τελικά αυτά δεν λήφθησαν υπ’οψιν.
«Είναι – είπε- μία σημαντική απόφαση που θα έχει περαιτέρω επιπτώσεις. Έχουμε που έχουμε πρόβλημα με τη στελέχωση του νοσοκομείου μας, φανταστείτε να μαθευτεί και η άδικη αυτή απόφαση εις βάρος ενός γιατρού, τότε να δούμε ποιος γιατρός θα έρθει. Μάλιστα και ο ίδιος ο γιατρός είναι τόσο απογοητευμένος και θλιμμένος από αυτή την απόφαση, που σκέφτεται πολύ σοβαρά να πάρει μετάθεση σε άλλο νοσοκομείο.
Όπως είπα, θεωρώ τελείως άδικη την απόφαση του Δικαστηρίου. Παρουσιάσαμε επίσημα στοιχεία του νοσοκομείου, που αποδεικνύουν ότι τις ημέρες που ισχυρίζεται η ασθενής, ο γιατρός που κατηγορεί, ήταν σε προγραμματισμένο ρεπό και είχαν εφημερία άλλοι γιατροί. Τι άλλο πιο επίσημο να παρουσιάσουμε; Δεν αρνούμαστε τα όσα υπέστησε το θύμα και τα όσα καταγγέλλει, αλλά το ότι δεν ήταν ο συγκεκριμένος γιατρός που κατηγορεί υπαίτιος για όλα αυτά, αφού δεν βρισκόταν στο νοσοκομείο. Έχουμε ήδη καταθέσει έφεση για την καταδικαστική απόφαση που επέβαλε 18 μήνες φυλάκιση με αναστολή στον πελάτη μου και εκτιμώ ότι αυτή θα εκδικαστεί μέσα στους επόμενους μήνες, ελπίζοντας σε δικαίωση».
ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΣΟΒΑΡΑ ΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΝΑ ΦΥΓΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΩ
Ο ίδιος ο γιατρός σε επικοινωνία που είχαμε μαζί του, μας δήλωσε την απογοήτευσή του για την εξέλιξη της υπόθεσης, γεγονός που τον έχει οδηγήσει στο να σκέφτεται σοβαρά να φύγει από την Κω και να πάρει μετάθεση σε άλλο νοσοκομείο. «Δεν μπορώ δυστυχώς, να καταλάβω το σκεπτικό της απόφασης. Εφόσον από τα επίσημα στοιχεία του νοσοκομείου, φαίνεται ότι τις συγκεκριμένες ημερομηνίες, είμαι σε προγραμματισμένο ρεπό, πώς γίνεται να μην γίνουν δεκτά αυτά τα στοιχεία; Δεν λέω ότι στην ασθενή δεν συνέβησαν ιατρικά τα όσα καταγγέλλει, αλλά ότι δεν ήμουν εγώ υπεύθυνος, αλλά άλλοι γιατροί. Ίσως έπαιξε ρόλο η απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου, που προηγήθηκε και εκδίκασε αποζημίωση 15.000 υπέρ του θύματος. Εμένα δεν με κάλεσε το νοσοκομείο, ούτε να παραστώ στην δίκη αυτή, ούτε μου ζήτησε να μιλήσω για το γεγονός. Είμαι πολύ απογοητευμένος και θλιμμένος και μάλιστα σκέφτομαι σοβαρά το ενδεχόμενο να πάρω μετάθεση σε άλλο νοσοκομείο».
* Σε επικοινωνία που είχαμε με τον Διοικητή του Νοσοκομείου κ. Νίκο Φανιό, μας δήλωσε ότι δεν έχει ακόμα κάποια επίσημη ενημέρωση για την απόφαση του Δικαστηρίου. Όσον αφορά την αποζημίωση, μας ενημέρωσε ότι συνήθως αυτές καταβάλλονται από το Νοσοκομείο, ωστόσο περιμένει να δει πρώτα την επίσημη απόφαση για να μας αναφέρει τι ακριβώς θα γίνει από εδώ και πέρα, καθώς και για ενδεχόμενη πειθαρχική διαδικασία, η οποία θα εξαρτηθεί από το αποτέλεσμα της έφεσης.
Μ. ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ: ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΗ Η ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΓΙΑ ΟΣΑ ΥΠΕΣΤΗ ΤΟ ΘΥΜΑ
Ο κ. Μάνος Θαλασσινός, δικηγόρος της κ. Ρήνου, μας ανέφερε ότι με απόφασή του, το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Κω επέβαλε ποινή φυλάκισης 18 μηνών με αναστολή στο γιατρό του Νοσοκομείου Κω, κρίνοντάς τον ένοχο για ιατρική αμέλεια (άρθρο 314 Π.Κ.).
Σύμφωνα με τον κ. Θαλασσινό, η 57χρονη τότε ασθενής υποβλήθηκε σε έκτακτη επέμβαση για διάτρηση στομάχου στις 26/11/2020. Την 1η Δεκεμβρίου, ο επιβλέπων ιατρός επιχείρησε να αφαιρέσει τον σωλήνα παροχέτευσης, ο οποίος έχει συνολικό μήκος περίπου 28-30 εκατοστά.
«Ο σωλήνας δεν έβγαινε εύκολα. Ο γιατρός, αντί να διερευνήσει το γιατί, τον έκοψε και πέταξε το τμήμα που κρατούσε στο καλάθι, παρουσία της κόρης της ασθενούς. Οι σωλήνες αυτοί φέρουν ειδική αρίθμηση και φωσφορούχα γραμμή για τον έλεγχο της ακεραιότητάς τους. Αν ο γιατρός είχε ελέγξει την αρίθμηση στο τμήμα που πέταξε, θα είχε διαπιστώσει αμέσως ότι 22-23 εκατοστά παρέμεναν μέσα στο σώμα της γυναίκας».
Η ταλαιπωρία μηνών και η εξωτερική διάγνωση
«Παρά το γεγονός ότι η κα. Ρήνου επέστρεφε συνεχώς στο νοσοκομείο με σφοδρούς πόνους, οι απαντήσεις που ελάμβανε ήταν καθησυχαστικές αλλά άσχετες με την πραγματικότητα. Της έλεγαν ότι φταίει η δυσκοιλιότητα και της έδιναν καθαρτικά, ενώ είχε μέσα της έναν σωλήνα 23 εκατοστών. Η αλήθεια αποκαλύφθηκε τον Απρίλιο του 2021 σε ιδιωτικό διαγνωστικό κέντρο του νησιού, όπου ο γιατρός είδε αμέσως το ξένο σώμα στην αξονική τομογραφία».
Η ποινή και η αποζημίωση
Η υπόθεση εκδικάστηκε σε πρώτο βαθμό στις αρχές Ιουνίου 2026. Στον κατηγορούμενο γιατρό αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό του σύννομου πρότερου βίου, με την ποινή να ορίζεται στους 18 μήνες με αναστολή. Ο γιατρός έχει ήδη ασκήσει έφεση.
Παράλληλα, ο κ. Θαλασσινός μας εξήγησε και την διαδικασία αποζημίωσης της ασθενούς.
«Στο αστικό κομμάτι η προσφυγή είναι κατά του νοσοκομείου, καθώς δεν επιτρέπεται να στραφείς κατά ιατρού που υπηρετεί στο ΕΣΥ. Το Διοικητικό Πρωτοδικείο επιδίκασε το ποσό των 15.000€ για τη βλάβη της ασθενούς. Εμείς θεωρούμε το ποσό πολύ μικρό για την τετράμηνη ταλαιπωρία και τον κίνδυνο ζωής που διέτρεξε, και έχουμε ασκήσει ήδη έφεση ζητώντας μεγαλύτερη αποζημίωση. Θεωρούμε ηθική και νομική δικαίωση την επιβολή της ποινής των 18 μηνών. Η εντολέας μου πέρασε μια απίστευτη δοκιμασία τεσσάρων μηνών που έθεσε σε άμεσο κίνδυνο την υγεία της».
(Δημοσιεύθηκε στην έντυπη έκδοση του "ΒτΚ" στις 23/6/26)
