Το Σάββατο της πέμπτης εβδομάδας, της Αγίας και Μεγάλης Σαρακοστής, η Ορθοδοξίας μας γιορτάζει, την ανάμνηση της Ανάστασης του Λαζάρου. Είναι το Σαββάτο, της ‘κουφής’, εβδομάδας ή του ‘κουφού’ Λαζάρου.
Πολλά είναι τα ήθη και τα έθιμα στη χώρα μας, που συνοδεύουν αυτή την ημέρα.
Οι νοικοκυρές, φτιάχνουν τα Λαζαράκια. Αυτά είναι το ομοίωμα του Λαζάρου, ζυμωμένο με μυρωδικά και γεμάτα, με σουσάμι και σταφίδες. Του βάζουν δε, δυο ματάκια από γαρύφαλλα, αλλά είναι χωρίς στόμα, αφού ήταν νεκρός και άφωνος. Επίσης τα παιδιά, λένε τα Κάλαντα του Λαζάρου, στις γειτονιές και οι νοικοκυρές, τα φιλεύουν με άσπρα αυγά, για το βάψιμο την Μεγάλη Πέμπτη, καθώς και με φρεσκοψημένα Λαζαράκια.
Τα Κάλαντα του Λαζάρου, διαφέρουν από τόπο σε τόπο, στη χώρα μας.
Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθε των Βαγιών η Εβδομάδα.
Ξύπνα Λάζαρε και μην κοιμάσαι, ήρθε η μέρα σου και η χαρά σου.
Που ήσουν Λάζαρε κρυμμένος, κάτω στους νεκρούς, σαν πεθαμένος.
Που είσαι Λάζαρε, που είναι φωνή σου και σε γύρευε η Μάρθα, η αδερφή σου.
Ήμουνα, στη γη χωμένος και με τους νεκρούς και πεθαμένους.
Δεν μου φέρνετε λίγο νεράκι, πουν το στόμα μου πικρό φαρμάκι.
Δεν μου φέρνετε λίγο λεμόνι, πουν το στόμα μου σαν περιβόλι.
Σήκω Λάζαρε και μην κοιμάσαι, ήρθε η μάνα σου οπό την Πόλη, σου φέρε χαρτί και κομπολόι.
Το κοφινάκι μου, θέλει αυγά και η τσεπούλα μου, θέλει λεφτά.
Φέρτε μας αυγά, να σας τα πούμε και οι κοτούλες σας πολλά γεννούνε.
Ήρθε ο Λάζαρος ήρθαν τα Βάγια ήρθε η Κυριακή που τρώνε τα ψαριά.
Βαγιά, Βάγια των Βαγιών, τρώνε ψάρι και κολιό και την άλλη Κυριακή, τρώνε το ψητό το αρνί.
Το Σαββάτο του Λαζάρου, είναι ξεχωριστή γιορτή της Εκκλησίας μας. Μια Εβδομάδα πριν, την Ανάσταση του Χριστού. Σύμφωνα με το κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο, ο Λάζαρος ήταν από τη Βηθανία, κοντά στα Ιεροσόλυμα και ήταν φίλος και μαθητής του Χριστού. Επίσης ήταν αδελφός, της Μάρθας και της Μαρίας και επονομαζόταν Δίκαιος και Τετραήμερος. Στο σπίτι των τριών αδελφών, είχε φιλοξενηθεί ο Χριστός πολλές φορές, ώσπου ο Λάζαρος αρρώστησε βαριά και πέθανε πολύ νέος, σε ηλικία 30 χρονών. Ο Χριστός το έμαθε και είπε στους μαθητές του, ότι ο Λάζαρος κοιμήθηκε και θα τον ξυπνήσει. Έτσι έγινε, μετά από τέσσερις ημέρες, η Έγερση του Λαζάρου, το πρώτο θαύμα Αναστάσεως του ανθρώπου. Ο Ιησούς είπε ‘Λάζαρε δεύρο έξω’ και όλοι θαύμασαν την Ανάσταση του Λαζάρου, που όμως προκάλεσε μεγάλο μίσος, στους Φαρισαίους. Ο Λάζαρος έζησε άλλα 30 χρονιά. Πέθανε ως Επίσκοπος Κιτίου της Κύπρου, σε ηλικία 60 ετών. Το Ιερό Λείψανο του Λαζάρου, μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, από τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα, Λέοντα τον Σοφό το 890 μ. Χ. Βρίσκεται δε, σε αργυρή λειψανοθήκη μέσα σε περικαλλή, φερώνυμο Ιερό Ναό. Ο πρώτος Τάφος του Λαζάρου, βρίσκετε σε βράχο, στο Όρος των Ελαιών στην Ιερουσαλήμ. Η Ανάσταση του Λαζάρου αποτελεί προάγγελο της Ανάστασης του Χριστού. Καλό Πάσχα.
Ξανθίππη Αγρέλλη
