Πως πέρασαν, πενήντα ολόκληρα χρόνια. Όταν τον Απρίλιο του 1976, ούσα σπουδάστρια Ξένων Γλωσσών, με επισκέφτηκε ο αείμνηστος Γιάννης Ιωαννίδης, κρατώντας ένα βαλιτσάκι και μου είπε. Βγάζω, μια εφημερίδα, θα ήθελες να συμμετέχεις; Έχω ακούσει από τις καθηγήτριές σου, ότι έγραφες τις καλύτερες εκθέσεις.
Δίστασα για λίγο, αλλά θεώρησα τιμητική, την πρόταση του δάσκαλου της δημοσιογραφίας.
Από τότε συνεργάζομαι ανελλιπώς, κυρίως στην αρθογραφία, στο επίκαιρο και στο Εκκλησιαστικό ρεπορτάζ, αδιάλειπτα, απρόσκοπτα και προπάντων εθελοντικά, από καρδιάς.
Εκτίμησα την αξία και την προσφορά, μιας τοπικής εφημερίδας, την άψογη συνεργασία, με τον ιδρυτή, με το προσωπικό και φυσικά το αγνωστικό κοινό, που μας τιμάει με την σημασία που δίνει στην ενημέρωση μέσα από το Βήμα της Κω. Ο αξέχαστος Γιάννης Ιωαννίδης, ήταν ο δάσκαλος για πολλούς, αλλά σε εμένα χάραξε το μαγικό δρόμο, της συγγραφής και της λογοτεχνίας, με τρία βιβλία, (ετοιμάζω και το τέταρτο) πατώντας στα γερά θεμέλια, που μας έβαλε. Η έγκριτη εφημερίδα το ‘Βήμα της Κω’, έντυπη και ηλεκτρονική, έβαλε ψηλά τον πήχη της σοβαρής, ποιοτικής, έγκυρης και αξιοπρεπούς, ενημέρωσης και θα πρέπει να τον κρατήσει. Χωρίς να συμβιβάζεται, με τίποτα λιγότερο, που να την τραυματίζει και να την μειώνει
Να τα χιλιάσεις ‘Βήμα της Κω’ και εμείς θα σε ευγνωμονούμε, για όσα μας πρόσφερες και θα μας προσφέρεις, στον τομέα της καθημερινής ενημέρωσης, της μικρής κοινωνίας, του όμορφου και φιλόξενου νησιού μας.
Ξανθίππη Αγρελλη
