Ραδιόφωνο Live Επικοινωνία Χρήσιμα τηλέφωνα
Follow us
  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Κλείνουμε σήμερα, 21 Ιουλίου, 4 χρόνια από τον φονικό σεισμό που έπληξε το νησί μας. Δυστυχώς, οι πληγές παραμένουν ακόμα ζωντανές, έτσι ώστε να μας θυμίζουν και τα επόμενα χρόνια την ημέρα αυτή. Κάποιες «πληγές» μπορεί να έκλεισαν (λιμάνι), έστω και μετά από μεγάλη καθυστέρηση, κάποιες να κλείνουν τώρα (εκκλησίες) και κάποιες άλλες να παραμένουν ξεχασμένες, με το φόβο ότι θα μας θυμίζουν τον σεισμό και για τα επόμενα χρόνια.

Αναφέρομαι φυσικά, στους «πληγωμένους» αρχαιολογικούς χώρους, που βρίσκονται στην ίδια ακριβώς κατάσταση μετά τον σεισμό, περιμένοντας τους υπεύθυνους (λέμε τώρα) να προχωρήσουν στην αποκατάστασή τους. Η τότε αντιπολίτευση της ΝΔ, κατηγορούσε την τότε Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για ολιγωρία, η σημερινή αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ κατηγορεί την Κυβέρνηση της ΝΔ για ολιγωρία και ούτε καθεξής. Ένα έργο που το έχουμε δει πολλές φορές να επαναλαμβάνεται, τόσο σε τοπικό πολιτικό επίπεδο, όσο και σε εθνικό.

Ο ένας να πετάει το μπαλάκι στον άλλον και από ουσία… τίποτα.

Κάτι πρέπει να ήξερε η Υπουργός κ. Μενδώνη κατά την περσινή της επίσκεψη στην Κω, όπου δεν μας άφησε να τραβάμε φωτογραφίες. Σου λέει, «άστους να μην τραβήξουν τίποτα φωτογραφίες, γιατί σε πέντε χρόνια, πάλι ακριβώς η ίδια κατάσταση θα είναι, οπότε να μην έχουν ντοκουμέντα και εμείς θα τους λέμε ότι προχωράνε οι εργασίες».

Στο ίδιο «καζάνι» μπαίνουν και οι Βουλευτές της ΝΔ, που και αυτοί από λόγια είναι πρώτοι. Μέχρι το καλοκαίρι έλεγαν, θα έχουν λυθεί τα περισσότερα προβλήματα και θα είναι επισκέψιμοι οι περισσότεροι αρχαιολογικοί χώροι. Βέβαια, δεν μας ξεκαθάρισαν για ποιο καλοκαίρι μιλούσαν.

Δυστυχώς για ακόμα μια φορά, οι πολιτικοί μας φάνηκαν κατώτεροι των περιστάσεων, μη σεβόμενοι την ιστορία και τον πολιτισμό του τόπου μας, που παραμένει εκεί κάτω στα ερείπια, ζητώντας βοήθεια, όμως δυστυχώς, κανένας δεν «ακούει»…

  • 21 Ιουλίου 2021
  • 0 Σχόλια

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Με αφορμή μια προσωπική εμπειρία που βίωσα, λόγω ενός ζητήματος υγείας που αντιμετώπισε, ένα συγγενικό μου πρόσωπο, ένιωσα και εγώ (όπως οι περισσότεροι) ακόμα μία φορά το πόσο απροστάτευτοι νιώθουμε στο Νησί, με την μόνη μας ελπίδα να είναι ο Θεός…

Ξημερώματα Πέμπτης, λοιπόν. τηλεφωνούμε στο νοσοκομείο ότι ο ασθενής λιποθύμησε για άγνωστη αιτία και δεν έχει τις αισθήσεις του. Μας ειδοποιούν ότι έρχεται ασθενοφόρο.

Μέχρι εδώ όλα καλά. Ωστόσο, γνωρίζοντας καλά την κατάσταση του νοσοκομείου μας, με τις πολλές ελλείψεις, αμέσως νιώθουμε το άγχος και περνάει από το μυαλό μας η σκέψη «ακόμα και να πάει στο νοσοκομείο, θα υπάρχει γιατρός να τον εξετάσει ή θα αφεθούμε στον αγροτικό ιατρό;». Πριν καλά καλά ολοκληρώσουμε την σκέψη μας αυτή, το άγχος μεγαλώνει, όταν μας παίρνουν από το νοσοκομείο και μας λένε εάν μπορούμε να πάμε εμείς τον ασθενή στο νοσοκομείο, γιατί το ασθενοφόρο έχει να πάει σε έκτακτη αεροδιακομιδή.

Φτάνουμε στο νοσοκομείο, γίνονται οι πρώτες εξετάσεις και ευτυχώς δεν φαίνεται κάτι το ιδιαίτερα σοβαρό, ωστόσο μας είπαν να μείνουμε προληπτικά μέσα, μέχρι να έρθει το πρωί ο γιατρός για να τον εξετάσει.

Το παραπάνω περιστατικό είναι ένα από τα καθημερινά που βιώνουν οι συμπολίτες μας και ευτυχώς αυτό ήταν ελαφρύ. Υπάρχουν και άλλα σοβαρά περιστατικά, που δεν υπήρχε ασθενοφόρο, που δεν υπήρχε γιατρός και είχαμε και θανάτους, εξ αιτίας αυτών των ελλείψεων.

Είναι δύσκολο να ζούμε σε ένα τόσο πλούσιο νησί, που προσφέρει τόσα χρήματα στο κράτος και οι υπεύθυνοι, όλα αυτά τα χρόνια, να το έχουν αφήσει στο έλεος του Θεού, γιατί οι περισσότεροί μας εκεί “καταφεύγουν”, όταν κάποιος δικός τους πάθει κάτι, γιατί γνωρίζουν την κατάσταση.

Το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του νοσοκομείου, δίνει καθημερινά τον δικό του αγώνα, όμως δεν φτάνει, καθώς καθημερινά μειώνεται (οι περισσότεροι φεύγουν για να πάνε σε άλλα νοσοκομεία με πιο ανθρώπινες συνθήκες) σε αντίθεση με τα περιστατικά που αυξάνονται, λόγω και της σεζόν.

Τι πρέπει να γίνει επιτέλους για να το καταλάβουν οι αρμόδιοι, ότι δεν μπορούν να παίζουν με την υγεία μας. Βέβαια αυτοί θα συνεχίσουν να παίζουν με την υγεία μας, όσο εμείς καθόμαστε στον καναπέ και σηκωνόμαστε, καμία φόρα, μόνο και μόνο, για να φωνάξουμε εάν κάποιος μας “χτυπήσει” την τσέπη.

Δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια. Μόνο εκεί νιώθουμε τον πόνο, μόνο αυτό μας νοιάζει πλέον. Μιλάμε όλοι για την τουριστική σεζόν και φωνάζουμε (και καλά κάνουμε) αλλά δεν βλέπω να φωνάζουμε με το ίδιο σθένος για την κατάσταση του νοσοκομείου μας και όχι μόνο. Ζούμε σε ένα νησί όπου αναγκαζόμαστε, σχεδόν για τα πάντα να πηγαίνουμε σε ιδιώτες γιατρούς και να πληρώνουμε, ακόμα και να φεύγουμε εκτός Κω για εξετάσεις που έπρεπε να γίνονται στο νοσοκομείο, όπως συμβαίνει στα περισσότερα νοσοκομεία. Καθόμαστε και βλέπουμε ένα σύγχρονο Κέντρο Υγείας στην Αντιμάχεια, που χτίστηκε με τα χρήματα μας και παραμένει αναξιοποίητο.

Όσο λοιπόν εμείς καθόμαστε στον καναπέ μας και μένουμε σιωπηλοί, τόσο θα αυξάνονται αυτά τα περιστατικά και σήμερα ή αύριο, ο καθένας θα το βιώσει από κοντά, θα νιώσει το πόσο απροστάτευτοι είμαστε και ελπίζω τουλάχιστον να το περάσει και αυτός “αναίμακτα”.



  • 17 Ιουνίου 2021
  • 0 Σχόλια

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Εχω την ευκαιρία να παρακολουθώ από κοντά, σχεδόν από την αρχή, τα όσα διαδραματίζονται στο Κ.Υ. Αντιμάχειας, από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε ο γιατρός Τάσος Μεταξάς, ο οποίος έκανε το λάθος να πιστέψει ότι θα επιστρέψει στην πατρίδα του για να προσφέρει και αυτός, με τις δυνάμεις του, να ανεβάσει το επίπεδο της Υγείας στην Κω.

Και λέω το λάθος, καθώς περί λάθους πρόκειται ή για να μιλήσω πιο σωστά περί ρομαντισμού, καθώς όπως αποδείχθηκε, όχι μόνο ρόδινα δεν ήταν τα πράγματα, αλλά υπήρχε ένας συνεχής πόλεμος εναντίον του.

Όταν λοιπόν επισκέφτηκα το Κέντρο Υγείας για ένα ρεπορτάζ, αντίκρυσα ένα κτίριο, γεμάτο ποντίκια, σκατά (ναι κυριολεκτικά σκατά από ανθρώπους που έμπαιναν μέσα για να αφοδεύσουν), κατσαρίδες και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Μέσα σε λίγες ημέρες και με την άοκνη προσπάθεια του γιατρού, της γυναίκας του και εθελοντών, το κτίριο καθαρίστηκε και άλλαξε τελείως μορφή και αναμορφώθηκε σε ένα κτίριο, που μπορεί να προσφέρει αξιοπρεπώς υπηρεσίες υγείας. 

Μέσα σε όλο αυτό το διάστημα, ο γιατρός και οι εθελοντές με την ελάχιστη στήριξη από την Πολιτεία και τον Δήμο, κατάφεραν και με δικά τους έσοδα (από δωρεές εθελοντών) συντηρούσαν το κτίριο και αντιμετώπιζαν τα διάφορα προβλήματα που παρουσιάζονταν στο κτίριο.

Η Πολιτεία… φυσικά απούσα και οι πολιτικοί (Βουλευτές, Δημάρχοι, Έπαρχοι, Περιφερειάρχες, Υπουργοί, Δυπεάρχες, Διοικητές Νοσοκομείου κ.α.) πάντα στην πρώτη γραμμή, αλλά μόνο για υποσχέσεις, αφού όπως φάνηκε και εκ του αποτελέσματος, δεν έγινε τίποτα. Όλοι έταζαν για βοήθεια, ότι πρέπει να στελεχωθεί, ότι πρέπει να γίνει οργανισμός μπλα μπλα μπλα μπλα. Αλλά όλα στα λόγια, γιατί στην ουσία δεν έγινε τίποτα.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο γιατρός δεχόταν και έναν ανήθικο πόλεμο από συγκεκριμένους “κύκλους”, τόσο σε προσωπικό, όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο.

Βλέπετε ήταν πολλά τα συμφέροντα που θίχτηκαν από το όλο έργο που πραγματοποιείται όλο αυτό το διάστημα στο Κ.Υ. Αντιμάχειας. Φανταστείτε μόνο, ότι όλα αυτά τα περιστατικά (πάνω από 40.000 σε 6 χρόνια) θα εξυπηρετούνταν από τον ιδιωτικό τομέα.

Αυτό πλέον θεωρώ ότι είναι και το μεγάλο πρόβλημα, που ευθύνεται για το γεγονός ότι η Κως βρίσκεται σε αυτό το (άθλιο) επίπεδο υγείας. Εννοώ φυσικά τα ιδιωτικά συμφέροντα, τα οποία τα εξυπηρετεί το Νησί να βρίσκεται σε αυτό το επίπεδο και να επωφελούνται αποκομίζοντας χιλιάδες ευρώ από τις τσέπες των πολιτών, οι οποίοι πληρώνουν για να έχουν δημόσια υγεία, αλλά μόνο αυτή δεν βλέπουν στο νησί μας, αφού αναγκάζονται, είτε να πηγαίνουν στα ιδιωτικά κέντρα για εξετάσεις, είτε να τρέχουν εκτός Κω.

Βλέπουμε ότι αρκετοί γιατροί που έρχονται στην Κω, να μην θέλουν να παραμείνουν και με την πρώτη ευκαιρία να την “κάνουν” για άλλα νοσοκομεία. Δεν είναι τυχαίο αυτό το γεγονός. Το ίδιο λοιπόν συμβαίνει και με τον ιατρό Τάσο Μεταξά, με την διαφορά ότι ο συγκεκριμένος έχει βάλει σκοπό της ζωής του να δουλέψει και να λειτουργήσει το Κ.Υ. Αντιμάχειας και παρά το ότι έφτασε πολλές φορές στο να παραιτηθεί, συνεχίζει μέχρι σήμερα.

Η αλήθεια είναι, ότι δεν ξέρω εάν θα καταφέρει να μείνει περισσότερο, αφού δέχεται έναν ανήθικο πόλεμο, τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο, που εάν ήταν ένας άλλος στην θέση του, θα είχε παραιτηθεί από την αρχή, αφού δίνει και την ζωή του για το Κ.Υ. Αντιμάχειας και τώρα βλέπει να οδηγείται ακόμα και στα δικαστήρια για να υπερασπιστεί τον εαυτό του.

Αυτοί είμαστε λοιπόν, μόλις είδαμε ότι ένας άνθρωπος ήρθε για να προσφέρει πραγματικά στον τόπο, κάποιοι προσπάθησαν με κάθε μέσο να τον πολεμήσουν. 

Τέσσερις Μεταξάδες να είχαμε στην Κω και τότε τα πράγματα θα ήταν τελείως διαφορετικά.

Ωστόσο, ο γιατρός δεν είναι μόνος του, αλλά έχει πολύ κόσμο πίσω του, που τον αγαπά, τον σέβεται και εκτιμά την προσπάθεια που έχει κάνει και θα τον στηρίξει με κάθε τρόπο. Αυτό να το ξέρουν όσοι θέλουν να τον "εξοντώσουν"…


  • 24 Μαΐου 2021
  • 0 Σχόλια

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Έλεγα να μην ασχοληθώ, αλλά τελικά θα πέσω (πάλι)  και εγώ στην παγίδα.

Κυρίαρχο θέμα συζήτησης στο νησί τα τελευταία 24ωρα, είναι η τοποθέτηση της πινακίδας “I Love kos” στο λιμάνι μας. Λες και όλα τα άλλα σαν Νησί, τα έχουμε λυμένα και αυτό είναι το μόνο που μας προβληματίζει.

Την ώρα που το Νησί κυριολεκτικά καίγεται, καθώς κινδυνεύει, ακόμα μία σεζόν να πάει χαμένη (τουλάχιστον όσον αφορά τον Μάιο και Ιούνιο), εμείς ασχολούμαστε αποκλειστικά με το “I Love kos”. Δεν είδα τους κατοίκους του νησιού να έχουν δείξει το ανάλογο ενδιαφέρον για τους αργούς ρυθμούς στον εμβολιασμό που παρατηρούνται στο νησί μας, για το νοσοκομείο μας που παραμένει υποστελεχωμένο και δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες του Νησιού, για το Κ.Υ. Αντιμάχειας που παραμένει αναξιοποίητο, για την καστροπολιτεία που χτίζεται στο hot spot, για το Κτηματολόγιο που υπολειτουργεί και τόσα άλλα τεράστια προβλήματα που ταλανίζουν το νησί. Γι’ αυτά τα θέματα… κουβέντα από τους πολίτες.

Και δεν θα αφήσω στην άκρη τους πολιτικούς. Αυτοί έχουν τις δικές τους ευθύνες, όλα αυτά τα χρόνια απέναντι στο νησί, για την κατάσταση που το έχουν οδηγήσει και οι περισσότεροι, το έχουν πληρώσει στην κάλπη.

Ποτέ τόσα χρόνια, δεν βρέθηκε ένας Δήμαρχος που θα ξεσήκωνε τον κόσμο και θα πραγματοποιούσε μία δυναμική απεργιακή κινητοποίηση, έτσι για το γαμώτο ρε. Να δείχναμε ως Κώοι ότι αντιδρούμε και ότι διεκδικούμε τα αυτονόητα.

Άλλοι Δήμαρχοι έλεγαν, ότι δεν είναι αρμοδιότητα του Δήμου, τα θέματα Υγείας και άλλοι ότι αν κάνουμε μία δυναμική κινητοποίηση κατά την διάρκεια της τουριστική σεζόν, θα ήταν πλήγμα για το νησί. Είδαμε τελικά, πόσο σημασία μας έδωσε η Κεντρική Εξουσία.

 Άλλοι διεκδικούν δυναμικά αυτά τα θέματα, αλλά εμείς ασχολούμαστε με το “I Love kos”.

Αυτή είναι η κατάντια μας…

  • 10 Μαΐου 2021
  • 0 Σχόλια

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Τα «αυγά και τα πασχάλια» έχει χάσει η Κυβέρνηση με το θέμα της διαχείρισης του κορωνοϊού, αφού απ’ ότι δείχνουν και οι πράξεις της,  δεν έχει ένα συνολικό σχέδιο αντιμετώπισής του.Αυτό φάνηκε και από το άνοιγμα των σχολείων, όταν αντί να προχωρήσει σε μέτρα, όπως η μείωση των μαθητών στις τάξεις, η τοποθέτηση πλέξι γκλας στα θρανία, η λειτουργία των σχολείων πρωί – απόγευμα, το μόνο που έκανε ήταν η εφαρμογή της μάσκας και να ρίξει το μπαλάκι στους γονείς, τους καθηγητές και τους μαθητές, με την ίδια να μην κάνει ουσιαστικά τίποτα.Τώρα όμως, που διακυβεύεται η οικονομική επιβίωση εκατομμυρίων πολιτών, τέτοια λάθη δεν συγχωρούνται. Μόλις δύο μέρες πριν, δηλαδή από την Τρίτη, τέθηκαν σε ισχύ τα νέα μέτρα που αποφάσισε, εφαρμόζοντας όπως είπε ο Πρωθυπουργός ένα σχέδιο ενός μήνα για την καταπολέμηση της εξάπλωσης του ιού. Και πριν ο αλέκτωρ λαλήσει τρεις φορές, έρχεται για να κατεβάσει τα ρολά σε όλη την χώρα, όταν ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης πριν από μερικές μέρες, τόνισε σε ξένα ΜΜΕ ότι δεν υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο και ότι θα πηγαίνουμε σε τοπικά lock down, όπου υπάρχει πρόβλημα.Γιατί σε περιοχές, όπου δεν υπάρχει υψηλό επιδημιολογικό φορτίο να ισχύουν τα ίδια μέτρα με εκείνες που όντως έχουν μεγάλο πρόβλημα;Γιατί π.χ. στην Κω, στη Νίσυρο και σε τόσες άλλες περιοχές όπου η κατάσταση είναι ελεγχόμενη, να πρέπει να επιβληθούν τα ίδια μέτρα και να καταδικάζονται οι τοπικές οικονομίες;Μας λένε ότι το ίδιο γίνεται στο εξωτερικό, ωστόσο δεν μας λένε ότι σε χώρες όπως η Γερμανία, η Ελβετία, η Γαλλία και άλλες που εφαρμόζουν γενικά lock down δεν βρίσκονται στην ίδια οικονομική κατάσταση με την Ελλάδα. Εκεί, οι χώρες αυτές έχουν «απόθεμα» για να προχωρήσουν σε τέτοιες ακραίες ενέργειες, σε αντίθεση με την Ελλάδα, όπου οι περισσότεροι πολίτες βρίσκονται μπροστά σε ένα οικονομικό αδιέξοδο. Ο τουρισμός φέτος, που αποτελεί την μεγαλύτερη πηγή εισοδήματος, δεν πήγε καλά (σε σχέση με άλλες χρονιές), χιλιάδες εργαζόμενοι, επιχειρηματίες βρέθηκαν χωρίς μεροκάματο και χωρίς είσπραξη και περιμένουν, έστω τώρα, το χειμώνα να βρουν να κάνουν ένα μεροκάματο για να επιβιώσουν.Και έρχεται τώρα η Κυβέρνηση με ελαφρά την καρδία και τους ρίχνει ακόμη μία κλωτσιά για να τους ρίξει μία και καλή στον γκρεμό.Δεν έπρεπε, λοιπόν, η Κυβέρνηση να βάλει όλη την Ελλάδα στο ίδιο τσουβάλι. Και δεν είναι λογικό, αλλά κυρίως, δεν το σηκώνει η οικονομία μας. Πάνω που η χώρα προσπαθεί να αναπνεύσει ξανά, μετά από τα μνημόνια, ήρθε τώρα ο κορωνοϊός και οι αποφάσεις που παίρνει η Κυβέρνηση για να μας “βυθίσουν” και πάλι.Κύριοι (της Κυβέρνησης), οι ευθύνες σας είναι τεράστιες και το κρίμα στο λαιμό σας…

  • 05 Νοεμβρίου 2020
  • 0 Σχόλια

ΕΞΟΔΟΣ