Ραδιόφωνο Live Επικοινωνία Χρήσιμα τηλέφωνα
Follow us

Δημοσιογράφος

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Σε τραγική οικονομική κατάσταση βρίσκονται οι εποχικοί εργαζόμενοι και οι ξενοδοχοϋπάλληλοι, αφού το τελευταίο επίδομα που έλαβαν από την Κυβέρνηση, ήταν το Πάσχα. Έχουν περάσει λοιπόν πάνω από δύο μήνες και προβλέπεται να περάσει και ακόμη ένας μήνα για να δουν στους λογαριασμούς κάποια από τα «ψίχουλα» που έχει υποσχεθεί η Κυβέρνηση. Το γεγονός με την λιποθυμία λόγω πείνας του 9χρονου κοριτσιού στη Ρόδο, μόνο τυχαίο και μεμονωμένο δεν ήταν. Η κατάσταση δυστυχώς είναι τραγική. Υπάρχουν οικογένειες, όπου και οι δύο γονείς εργάζονται εργάζονται ως εποχικοί ή ξενοδοχοϋπάλληλοι, οι οποίοι είτε δεν έχουν πάει ακόμα να δουλέψουν, είτε δεν πρόκειται να δουλέψουν καθόλου τη φετινή σεζόν.Που είναι η Κυβέρνηση που υποσχέθηκε ότι θα στηρίξει τους εργαζόμενους; Αυτή είναι η στήριξή της;;;Κύριοι της κυβέρνησης, σοβαρευτείτε, συνέλθετε και κάντε κάτι. Αφήστε τον εφησυχασμό από τις δημοσκοπήσεις που σας φέρνουν πρώτους και κάντε επιτέλους κάτι, έστω τα αυτονόητα, διότι ο κόσμος δεν ξεχνά…

  • 03 Ιουλίου 2020
  • 0 Σχόλια

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Φίλες και φίλοι, Αγαπητοί αναγνώστες, ΚΑΛΗΜΕΡΑ και καλό μήνα! Με θερμοκρασίες φυσιολογικές για την εποχή και με βοριαδάκι στα 4 με 5 μποφόρ. Περιμέναμε πώς και πώς τον Ιούλιο, να δούμε τι… σεζόν θα έχουμε!ΚΑΛΟΣ μας ήλθαν και οι πρώτοι εκτός Ελλάδος τουρίστες μας. Ποιος στις χάρες μας. Τα τέστ άραγε γίνονται? Τα δωμάτια καραντίνας είναι άραγε έτοιμα?ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για στοχευμένα τεστ σε τουρίστες με «barcode», η επιλογή των οποίων θα γίνεται με έναν αλγόριθμο, που έχουν φτιάξει οι επιστήμονες.ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ αυτοί οι τουρίστες θα μένουν… κλειδωμένοι στα δωμάτια των ξενοδοχείων τους, για 24 έως 36 ώρες μέχρι να βγουν τα αποτελέσματα.ΑΝ ΕΙΝΑΙ αρνητικά, τότε θα συνεχίζουν απρόσκοπτα τις διακοπές τους. Αν όχι… ο Θεός να βάλει το χέρι του!ΣΕ ΔΕΙΝΗ θέση ο ΣΥΡΙΖΑ Χειρότερα δεν θα μπορούσαν να ήταν τα πράγματα για τον  ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου η Κεντρική Επιτροπή Ανασυγκρότησης συνεδρίασε προχθές το Σάββατο στο -για σημειολογικούς λόγους θα μπορούσε να πει κανείς- Στάδιο Ξιφασκίας… Μετά  τις υποθέσεις Παπαδημούλη, Καμμένου, Παππά, έρχεται και η υπόθεση Novartis να κάνει το συριζαϊκό κλίμα ακόμα πιο βαρύ.Η NOVARTIS πληρώνει πρόστιμο στις ΗΠΑ για δωροδοκίες που διέπραξε (και) στην… Ελλάδα. Κάποιο πρόστιμο που να έχει πληρώσει στην Ελλάδα, για τις δωροδοκίες που διέπραξε στην Ελλάδα, ξέρετε;…ΣΤΗ συλλογική συνείδηση έχει καταγραφεί το γεγονός ότι η #Novartis έστησε ένα όργιο διαφθοράς κατά την περίοδο συγκεκριμένων κυβερνήσεων κι οι επόμενες κυβερνήσεις δεν φρόντισαν για τη διερεύνηση και την απόδοση ευθυνών. Ουδείς νυν η τέως κυβερνητικός δικαιούται να πανηγυρίζει…ΜΗΠΩΣ πρέπει να μάθουμε τα ονόματα των περίπου 5.000 γιατρών, οι οποίοι τα πήραν από τη Novartis, ζημιώνοντας σοβαρά το ελληνικό δημόσιο;Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι πραγματικά πορευόμαστε με τη… λογική του “βλέποντας και κάνοντας” Μέρα με τη μέρα, βδομάδα με την βδομάδα, οι επιχειρηματίες του κλάδου κι όλοι σταθμίζουν τα γεγονότα και τις καταστάσεις, που κατά το πλείστον καθορίζονται από τα… κέφια ενός ιού!ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ δεν έχουμε μόνο αυτά, αλλά έχουμε και το πρόβλημα που ακούει… Τουρκία! Είναι έτοιμη να μας δημιουργήσει πρόβλημα.ΔΕΝ είδατε; Μόλις έφυγε ο Μπορέλ άρχισαν τα όργανα. Ξημερώματα οι Τούρκοι εξέδωσαν NAVTEX για ναυτικές ασκήσεις σε περιοχές νότια της Κρήτης για ασκήσεις που θέλουν να κάνουν και σήμερα.ΔΥΣΤΥΧΩΣ η γειτονιά μας έχει πάρει φωτιά. Πλέον οι Τούρκοι παίζουν πολύ άσχημο παιγνίδι. Οι Αιγύπτιοι αντιδρούν, αλλά δεν τους καίγεται καρφί! Με τους Γάλλους όμως τι παιγνίδι θα κάνει ο Ερντογάν;Ο ΓΑΛΛΟΣ πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν επιτέθηκε στην Τουρκία για την υποστήριξή της στη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση στη Λιβύη, λέγοντας ότι η Άγκυρα παίζει «ένα επικίνδυνο παιχνίδι» που έρχεται σε αντίθεση σε όλα όσα είχε συμφωνήσει στις διεθνείς συνομιλίες.ΑΥΤΟ που τηλεφωνήθηκαν Μητσοτάκης και Ερντογάν για θέματα τουρισμού τι φάση! Λες και δεν έχουμε Θεοχάρη ή έστω Δενδια! Μπράβο Κυριακούλη, άντε και σ’ ανώτερα… σε επόμενο τηλεφώνημα να ανταλλάξουν και συνταγές μαγειρικής… ΤΑ ΚΑΚΑ μαντάτα είναι για την οικονομία. Ο Σταϊκούρας ξεκαθάρισε ότι «μιλάμε για ύφεση 16% στο β’ τρίμηνο». Ωστόσο, πρόσθεσε ότι με βάση τα σημερινά δεδομένα, «προσδοκούμε ύφεση έως 8%» για το 2020.ΑΛΛΑ ανέφερε ότι τα ταμειακά διαθέσιμα της χώρας ανέρχονται σήμερα σε 37,5 δισ. ευρώ, αυξημένα σε σχέση με τα μέσα Μαρτίου.Ο ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ καλά κρατεί σε όλο τον πλανήτη: λίγο καιρό “ξαποσταίνει” και ξανά προς τον θάνατο μάς σέρνει!Ο ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ γεννήθηκε στην Κίνα, μεγάλωσε στην Ιταλία, σπούδασε στην Αγγλία και την Ισπανία. Έκανε μεταπτυχιακό στην Αμερική και τώρα θέλει διακοπές στην Ελλάδα…ΚΑΥΤΟΣ ΙΟΥΛΙΟΣ Όπως δείχνουν όλα τα δεδομένα που συγκεντρώνουμε, μάλλον ο Ιούλιος θα είναι καυτός. Ο συναγερμός για τα νέα κρούσματα του κορονοϊού και η τουρκική προκλητικότητα νότια της Κρήτης, θέτουν σε επιφυλακή την ελληνική κυβέρνηση. Το μόνο βέβαιον πια είναι ότι και ο ιός είναι εδώ και κυκλοφορεί και ο Ερντογάν θυμιατίζει το “λιβάνι του διαβόλου”. Μπροστά σε αυτές τις προκλήσεις η Ελλάδα απαντά οργανωμένα, συντεταγμένα με σχέδιο. Στην άκρη αυτού του νήματος μπερδεύει το κουβάρι η εγγενής ανησυχία για την πορεία της οικονομίας. Ο γράφων πιστεύει μόνο στην συντεταγμένη δράση και στην ανυποχώρητη στάση. Τώρα πρέπει το κράτος να αντεπιτεθεί με ολοκληρωμένο σχέδιο. Τούτη την ώρα αναδεικνύονται από ανάγκη οι ικανότητες της ηγεσίας και το ομόθυμο του ελληνικού λαού. Εκεί δεν βάζω αστερίσκους. Ποιος φυλά τα σύνορα, ποιός μας προστατεύει, ποιος οικοδομεί το οικονομικό μέλλον; Μα φυσικά η ηγεσία και το δικό μας φιλότιμο.ΣΟΚ στο πανελλήνιο που ο κορονοϊός δεν γεννιέται εκ του μηδενός σε πλατείες και σε παραλίες αλλά και πάλι έρχεται σαν κύριος αεροπορικώς.ΜΕ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΘΑ ΤΑ ΠΩΕβγήκε ο Ιούνιος και ο Ιούλης μπαίνειΌμως ο κορονοιός ακόμη παραμένειΑκόμα τούτη η άνοιξη Τούτο το καλοκαίριΏσπου να βγει το φάρμακο Τη λευτεριά να φέρει!.Πολλά του ανθρώπου τα δεινά σε τούτη δω τη ζήση και τελευταία πλήσιαναν με τη μεγάλη κρίση. Γίνου κερά μου ο ιός κι εγώ μασκάκι φίνοΚαι παίξε μου τη φτερνισιά στον τόπο ν΄ απομείνωΦάρμακο του κορονοιού μου πεν΄ ένα κοπέλι Να πίνω καθημερινά μια τσικουδιά με μέλι.Όποιος την πίνει τη ρακή τίποτα δεν παθαίνειΑκόμα και τον κορονοιό στον διάολο τον στέλνει.ΑΝΕΚΔΟΤΟ Στην κρεβατοκάμαρα συζητούν το αντρόγυνο ο Νικόλας και το Μαριώ, και κάποια στιγμή ρωτάει το Μαριώ το Νικόλα.- Νικολή αγάπη μου θέλω να μου πεις αν έχεις κοιμηθεί με άλλη γυναίκα.- Σου ορκίζομε γυναίκα όπου θέλεις. Και ορκίζομε σου λέω, πως μόνο με εσένα κοιμούμαι, ούλες οι άλλες δε με αφήνουν ήσυχο να κλείσω μάτι. ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!

  • 03 Ιουλίου 2020
  • 0 Σχόλια

Διαιτολόγος - Διατροφολόγος

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Τώρα που έχουμε πιο ελεύθερο χρόνο και η θερμοκρασία αυξάνεται, η πρώτη μας επιλογή θα είναι η θάλασσα. Τα γρήγορα, εύκολα και υγιεινά σνακ θα σας αφήσουν χορτάτους και γευστικά ικανοποιημένους.Πρώτη επιλογή προφανώς είναι τα φρούτα. Μπορείτε να κάνετε χυμούς είτε από φρούτα είτε από λαχανικά είτε συνδυαστικά και να τα καταναλώσετε ακόμα και σαν γρανίτα.Για 1 μερίδα θα χρειαστείτε: 1/2 φλ. νερό 1 μικρό πράσινο μήλο 1 μικρή μπανάνα  Λίγο τζίντζερΛίγη κανέλα 1 φλ. φρέσκο σπανάκι Λίγο δυόσμο ή μέντα 1 κ.σ χυμό λεμονιού και 1 κ.γ μέλι Αποδίδει περίπου 180 θερμίδες/μερίδα.Το γιαούρτι αποτελεί ιδανική τροφή για τα μεσογευματά μας καθώς είναι πλούσια σε πρωτεΐνη. Πέρα από σκέτο ή συνδυαστικά με ξηρούς καρπούς μπορείτε να φτιάξετε γευστικότατα smoothie που μπορούν να μπουν και στην κατάψυξη και να καταναλωθούν σαν παγωτό.Για 1 μερίδα θα χρειαστείτε:½ φλ. γάλα/ ρόφημα αμυγδάλου2 κ.σ γιαούρτι χαμηλών λιπαρών2 μερίδες φρούτων της επιλογής σας1 κ.γ μέλιΛίγο τζίντζερΛίγο λεμόνιΑποδίδει περίπου 290 θερμίδες/μερίδαΜια ακόμη λύση είναι οι σπιτικές μπάρες δημητριακών ή μπισκότα με αποξηραμένα φρούτα και ξηρούς καρπούς και το παστέλι. Προσδίδουν ενέργεια και κορεσμό.Βραστά αυγά με πολύσπορα κριτσίνια ή φρυγανιές ολικής συνδυαστικά με λαχανικά. Σίγουρα είναι ένα γεύμα που δε θέλει καθόλου προετοιμασία αλλά σίγουρα θα μας δώσει το αίσθημα κορεσμού.Τέλος, δε ξεχνάμε να παραμένουμε ενυδατωμένοι.

  • 02 Ιουλίου 2020
  • 0 Σχόλια

Δημοσιογράφος

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Το πλοίο Μιαούλης ήταν αραγμένο με την άγκυρα ριγμένη στα βαθιά, δίπλα στο παλιό πέτρινο λιμάνι. Μερικές λάντζες, πηγαινοέρχονταν βιαστικές και κουβαλούσαν ασταμάτητα βαλίτσες και επισκέπτες. Τις φωνές των αχθοφόρων και λιμενεργατών, κάλυπτε το εκκωφαντικό βραχνό σφύριγμα του καραβιού, από την τεράστια μαυρισμένη τσιμινιέρα. Ο ήλιος μόλις είχε ανατείλει και παρακολουθούσε τα πάντα με περισσή περιέργεια.Ο Στάθης ο ‘Πατηνιώτης’ περίμενε υπομονετικά να βγουν οι πρώτη επισκέπτες από τις ξύλινες βάρκες.-Έχω δωμάτιο, τους είπε κοφτά και αυτοί τον ακολούθησαν σιωπηλοί και γεμάτοι εμπιστοσύνη. Φόρτωσε στην αυτοσχέδια καρότσα τις βαριές αποσκευές και προχώρησε βιαστικός περνώντας από το στενό πέτρινο δρομάκι του μεγάλου Κάστρου. Αφού πέρασε τις παμπάλαιες αποθήκες καπνού και τον σταθμό της ΔΕΗ , σταμάτησε ξαφνικά και ρώτησε.-Κυρά Καλλιόπη, έχεις άδειο δωμάτιο;-Έχω ένα και μοναδικό, του απάντησε. -Πόσο έχει το δωμάτιο τη βραδιά;-100 δραχμές η βραδιά και η μια δική σου Στάθη.-Εντάξει, είπε ο αχθοφόρος και φυσικά συμφώνησαν σιωπηλά και οι Έλληνες τουρίστες με ένα καταφατικό νεύμα.Η κ. Καλλιόπη ήταν μια συνηθισμένη νοικοκυρά, με δυο αγόρια ενώ ο άνδρας της ο κ. Κώστας δούλευε οδοκαθαριστής. Έμεναν σε ένα μικρό σπίτι με δυο υπνοδωμάτια, με την τουαλέτα στην αυλή και την κουζίνα πιο πέρα. Τα υπνοδωμάτια τα είχαν μετατρέψει σε ξενώνα. Το βράδυ η κ. Καλλιόπη έστρωνε χοντρές υφαντές κουρελούδες στην κλειστή αυλή και κοίμιζε τα μικρά παιδιά της, ενώ το ανδρόγυνο διανυκτέρευε στρωματσάδα στο τσιμεντένιο πάτωμα της κουζίνας.Οι Αθηναίοι πελάτες φαίνονταν ευχαριστημένοι, γιατί είχαν εξασφαλίσει ένα πεντακάθαρο κρεβάτι, σε ένα δωμάτιο που δεν διέθετε ανέσεις, ούτε καν μια ντουλάπα, ενώ είχαν κοινή τουαλέτα και κουζίνα. Το ζευγάρι φρόντιζε να σηκωθεί εγκαίρως, πριν να ανατείλει ο ήλιος, για να παραχωρήσει στους τουρίστες την μικρή κουζίνα, για τον καθημερινό πρωινό τους καφέ.  Οι ταξιδιώτες που άφησαν το λιμάνι του Πειραιά και πέρασαν πολλά άγονα νησιά, είχαν ξεκουραστεί αρκετά, μετά από 18 ώρες ακτοπλοϊκού ταξιδιού. Αλλά ένας ακόμη λόγος που ήταν ευχαριστημένοι οι Έλληνες επισκέπτες της περιοχής εκείνης, ήταν γιατί είχαν πολύ κοντά τους την αμμουδερή παραλία και την ήρεμη γαλάζια θάλασσα.Η θάλασσα της περιοχής ‘Νομικού,’ ήταν μόλις δυο βήματα και το νερό της εκτός από μπλε, ήταν και παράξενα ζεστό, από τα απόβλητα του ομώνυμου Εργοστασίου ντοματοπελτέ όπου ξέπλενε τις ντομάτες. Συχνά, πυκνά, οι λουόμενοι έκαναν μπάνιο ανάμεσα σε ξεφλουδισμένες ντομάτες, που ξεγλιστρούσαν από τις σωλήνες και έπλεαν δίπλα στους. Πιο πάνω ένα άλλο εργοστάσιο της ΑΒΙΚΩ, επαναλάμβανε το ίδιο παραθαλάσσιο σκηνικό.Στην ίδια θάλασσα έκαναν μπάνιο και τα παιδιά της οικογένειας του εφοπλιστή και εργοστασιάρχη ‘Νομικού,’ η οικογένεια του οποίου φρόντιζε να κλείσει για τρεις μήνες μια μονοκατοικία επί της οδού Αβέρωφ, εξοστρακίζοντας έτσι τους ιδιοκτήτες της στον πυκνοφυτεμένο κήπο, που εκτελούσε χρέη υπαίθριου ξενώνα.Τον Στάθη τον Σκιαθίτη, που όμως καταγόταν από την Πάτμο, ακολουθούσε ο Στεφανής ο Σαράντης. Μια ξύλινη πλατιά τάβλα και δυο ρόδες ποδηλάτου, καλά εφαρμοσμένες, ήταν το μεταφορικό μέσο, που μετέφερε άλλη μια οικογένεια με τέσσερα άτομα για διακοπές στην όμορφη Κω.Ο κουρασμένος αχθοφόρος ρώτησε την κ. Κλειώ, που ήταν ακουμπισμένη στον φράκτη της αυλής της.-Έχεις δωμάτιο ελεύθερο κ. Κλειώ;-Έχω ένα άδειο, αλλά δεν θέλω παιδιά και το ξέρεις καλά, Στεφανή,-Καλά θα τους πάω δίπλα στην κυρά Μαρίτσα, είπε κάπως νευριασμένος, ο βαστάζος και έκανε μεταβολή.Πράγματι η κ. Κλειώ είχε την παραξενιά, να μην δέχεται μικρά παιδιά στα δυο δωμάτια που διέθετε, γιατί έκαναν σκανταλιές και τις χαλούσαν την μικρή της έπαυλη. Μέχρι το πλοίο να σφυρίξει την αναχώρηση και να βγάλει μαύρους, πυκνούς καπνούς στον ουρανό, συνεχώς οι δυο βαστάζοι, λιμενεργάτες και πρώτοι τουριστικοί ανεπίσημοι πράκτορες, κουβαλούσαν βαλίτσες και κυρίως Αθηναίους τουρίστες και τους τακτοποιούσαν στα γύρω σπίτια. Όλες σχεδόν οι νοικοκυρές και ιδιαίτερα όσες είχαν το προνόμιο να βρίσκονται τα σπίτια τους κοντά στην παραλία, από τον Ιούνιο που έκλειναν τα Σχολεία, ετοίμαζαν τα μοναδικά υπνοδωμάτια τους, για να υποδεχθούν τους πρώτους Έλληνες τουρίστες. Αυτή η μορφή εσωτερικού τουρισμού, δεν έμοιαζε με καμιά άλλη και αποτελούσε μια ξεχωριστή ιδιαίτερη φιλοξενία.Με ένα εκατοστάρικο για το δωμάτιο τη βραδιά, οι Αθηναίοι περιηγητές απολάμβαναν καθημερινά, θαλασσινό μπάνιο, φρέσκο ψάρι, στις παραλιακές ταβέρνες του μπάρμπα Γιάννη και του Παρασκευά και φυσικά την ζεστή φιλόξενη διάθεση και την φίλια των ιδιοκτητών.Αυτή την εκδήλωναν, με ατέλειωτες καλοκαιριάτικες αποσπερίδες, με συχνά τραπεζώματα και το απαραίτητο απογευματινό αχνιστό καφεδάκι, που το συνόδευε γλυκό κουταλιού, από ντόπιο ντοματάκι ή λίγο κρασοτύρι και μια φέτα δροσερό καρπούζι.Κάτω από την κληματαριά και το αγιόκλημα, κοντά στην ζεστή νησιώτικη φιλοξενία οι παραθεριστές, περνούσαν όχι μια εβδομάδα, αλλά το λιγότερο δεκαπέντε ημέρες, έως και ένα μήνα.Χωρίς τηλέφωνο, με το μοναδικό  του διπλανού καφενείου, ένα παλιό ραδιόφωνο, για τις βραδινές κυρίως ειδήσεις και  τα περισσότερα σπίτια, μονοκατοικίες τότε, κατάφερναν να προσφέρουν τέτοια ευχάριστη και απλοϊκή διαμονή, στους Αθηναίους περιηγητές, ως την επόμενη καλοκαιρινή περίοδο. Κάθε χρόνο πάλι οι ίδιοι Έλληνες τουρίστες, έρχονταν και ξανάρχονταν, για αρκετά χρόνια και κρατούσαν την επαφή με τους κατοίκους της Κω με τακτική αλληλογραφία. Έτσι γίνονταν φίλοι, έκτιζαν μακρόχρονες σχέσεις και συμμετείχαν στα ευχάριστα και δυσάρεστα γεγονότα των φιλόξενων νησιωτών.Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, η μετανάστευση θέριζε τα Ελληνικά χωριά της υπαίθρου και αποψίλωνε τις μικρές πόλεις, όμως μια άλλη ελπίδα οικονομικής ανάσας ξεκινούσε στο νησί. Οι Έλληνες τουρίστες, ήταν είτε εργαζόμενοι σε διάφορες δουλειές, είτε δημόσιοι υπάλληλοι, επιχειρηματίες, έμποροι, καθώς και πλούσιοι εφοπλιστές ή και  βιομήχανοι. Υπήρχαν και οι καλλιτέχνες, που ερχόταν και άραζαν κυριολεκτικά στις παραλίες του νησιού, ατέλειωτες ώρες, για να μαυρίσουν κάνοντας ηλιοθεραπεία, όπως όριζαν οι επιταγές της τότε μόδας. Αυτοί προτιμούσαν την περιοχή δίπλα στο εργοστάσιο του Νομικού, με την αμμουδερή ακρογιαλιά ή κοντά στο ξενοδοχείο Ξενία, το σημερινό Κως Ακτής. Περνούσαν σχεδόν όλη τη μέρα τους στα παραλιακά εστιατόρια και    έπαιζαν μπάλα στην ζαχαρένια αμμουδιά, μέχρι ο ήλιος να καθρεφτίσει την ροδόχρωμη Δύση του, στο ήρεμο θαλασσινό νερό.Τα βράδια οι νεώτεροι, είχαν για μοναδική διασκέδαση τις παραλιακές ντισκοτέκ, που ήταν υπαίθριες και με συντροφιά το ασημόχρωμο φεγγάρι, χόρευαν παρέες, παρέες, στην μοναδική παραλιακή Μεροπίδα, με τους ξενόφερτους ρυθμούς των Μπητλς ή των Ρόλιγκ Στόουνς.  Άλλοι πάλι παρακολουθούσαν τις αξέχαστες ασπρόμαυρες Ελληνικές ταινίες, στα υπαίθρια Σινεμά, συντροφιά με τα βραδινά τριζόνια, τον πασατέμπο, τα αράπικα φιστίκια, και το μεθυστικό άρωμα του γιασεμιού.  Η διαπεραστική φωνή του Κωστή του ‘καμπουράκη’ και του Τάσου του Χόνδρου , τότε πλανόδιων πωλητών, κάλυπτε την βραχνή φωνή των ηθοποιών. Η τεράστια ασπρόμαυρη οθόνη, στα σινεμά Άστρο, Σπλέντητ, Ορφέα και Κεντρικόν, έκλεινε όλη την μαγεία του Ελληνικού και ξένου κινηματογράφου.Φεύγοντας οι Έλληνες γενναιόδωροι επισκέπτες, άφηναν και την τελευταία τους αξέχαστη δραχμή, για φιλοδώρημα στην νοικοκυρά, που τους σιδέρωνε μέχρι και τα ρούχα τους και τους φιλοξενούσε στο απλοϊκό σπιτικό της. Εκείνη τα μάζευε κατοστάρικο, κατοστάρικο, σε ένα τσίγκινο άδειο κουτί του τοματοπελτέ, όχι για να πάρει καινούργια φορέματα, αυτοκίνητο ή  ένα καινούργιο ποδήλατο. Αλλά αυτό που είχε πιότερο ανάγκη, καθώς χρόνια προσπαθούσε να αντικαταστήσει το παλιό, μικρό ξύλινο ψυγείο του πάγου, με ηλεκτρικό. Έτσι θα γλίτωνε την καθημερινή αναμονή με τις ώρες, όπου περίμενε τον Σταμάτη τον Γαλαθρή, να της φέρει την παγοκολόνα. Τον άλλο χρόνο, σχεδίαζε να πετάξει και το σίδερο με τα κάρβουνα και στην θέση του ‘καρβουνιάρη,’ θα έπαιρνε ένα ηλεκτρικό σίδερο, με θερμοστάτη και με πράσινο ή κόκκινο λαμπάκι.Όμορφες ημέρες, αξέχαστες και μελωδικές, με την μουσική να ξεχειλίζει από το αυτοσχέδιο καροτσάκι του Μπάμπη του Καραμπεσίνη. Εκείνος όργωνε τους δρόμους της Κω, για να πουλήσει στους λιγοστούς κατόχους του ‘πικ - απ’ και του παλαιού φωνογράφου, τα μικρά μαύρα δισκάκια από βυνήλιο, όπου είχαν φυλακισμένη όλη την μαγεία του λαϊκού τραγουδιού της δεκαετίας του 1960. Η παραδοσιακή φωνή της Άννας Καραμπεσίνη και της Ευτυχίας Σαρρή, ξεπηδούσε από τα πρώτα θρυλικά 45αρια, μαζί με αυτήν του λαϊκού βάρδου Στέλιου Καζαντζίδη, αλλά και της Πόλυ Πάνου. Ακόμα πιο όμορφες και μαγευτικές,  ήταν οι καλοκαιρινές νύχτες, που τις απολάμβαναν όλοι, συντροφιά με καλή παρέα, κάτω από τον έναστρο ουρανό και το ασημένιο φεγγάρι, να τον κουρσεύει ανελέητα.Με τα πρώτα Φθινοπωρινά κρύα του Σεπτέμβρη, οι περιηγητές, επισκέπτες και οι φιλόξενες νοικοκυρές,  αποχωρίζονταν αλλήλους, εν μέσω εναγκαλισμών και δακρύων, παίρνοντας στις βαριές αποσκευές τους μαζί με τα αναμνηστικά και τα δώρα, τις καλλίτερες αναμνήσεις . Προ πάντων εμπιστεύονταν την ειλικρινή φιλία, που έκτισαν και είχαν επενδύσει σίγουρα κέρδη σε αυτήν. Τα χρόνια απέδειξαν πως οι Έλληνες τελικά και κυρίως οι κάτοικοι της πρωτεύουσας Αθήνας, αφού τότε δεν υπήρχε ακτοπλοϊκή σύνδεση με την συμπρωτεύουσα Θεσσαλονίκη, ήταν οι καλλίτεροι πελάτες στα λιγοστά και ξεχωριστά μαγαζιά. Σύμφωνα με το μεταπολεμικό καθεστώς των αδασμολόγητων ειδών, αγόραζαν φθηνά κάθε είδους πραμάτεια, όπως ομπρέλες από τον Κιοσόγλου και τον Καματερό, σερβίτσια και διακοσμητικές πορσελάνες από τον Πουλιό τον Μουζουράκη, τον Μακρυχαληλάκη και τον Γερακιό. Έπαιρναν υφάσματα, κασμήρια και γνήσια μεταξωτά, από τον Κουνούπη και τον Καραντώνη. Αγόραζαν επίσης ποτά, όπως ουίσκι από τον Χαρτοφίλη και κρασιά από τον Χατζημιχάλη.  Στο τέλος έπαιρναν για γλυκιά συντροφιά στο ταξίδι της επιστροφής τους, ντόπιο μπακλαβαδάκι και γλυκό κουταλιού ντοματάκι, από τον αξέχαστο μαέστρο της ζαχαροπλαστικής, τον  Μιχάλη Τσιβρινή. Τα βραδάκια οι επισκέπτες της Κω, περπατούσαν ρομαντικά κοντά στην προκυμαία, δοκίμαζαν νόστιμο σουβλάκι από τον Μαχαιρά και τον Μωρέ, απολάμβαναν φρέσκο ψάρι στην ψαροταβέρνα του Τουρκομανώλη, που το συνόδευαν με Κώτικο κρασί. Επίσης έβρισκαν καλό και γευστικό φαγητό στο εστιατόριο του Λήμνου, εκεί δίπλα στο φυσικό λιμάνι. Οι Αθηναίοι αν και ήταν απαιτητικοί στο σερβίρισμα και στην ποιότητα του φαγητού, ήταν καλοφαγάδες και άφηναν πάντα γενναίο φιλοδώρημα, μαζί με έναν καθόλου ευκαταφρόνητο λογαριασμό, από όποιο μαγαζί και αν  περνούσαν. Νοίκιαζαν ποδήλατα, με δυο δραχμές την ώρα και αν δεν ήξεραν, ανελάμβανε ο ποδηλατάς να τους εκπαιδεύσει,  πώς να κουμαντάρουν το δίκυκλο τους.Όσοι ήταν έτοιμοι, έπαιρναν τα αξέχαστα διπλά ποδήλατα και έκαναν ατέλειωτες βόλτες στους ήσυχους δρόμους της πόλης, αλλά και στους χωματόδρομους που οδηγούσαν στην εξοχή, ξεχνώντας την πολύβουη πρωτεύουσα τους. Συχνά τους σταμάταγε η έντονη παρουσία του φωνακλά παγωτατζή, του αξεπέραστου μικρόσωμου Αντωνάκη Σαλαχώρη, που φρόντιζε να τους δροσίσει με ένα χωνάκι από τα φημισμένα παγωτά ‘Ιμπραήμ’, που ο ίδιος τα διαλαλούσε παντού σε όλους τους δρόμους του νησιού. Τις βόλτες τους οι τουρίστες, δεν τις περιόριζαν μόνο στο ιστορικό κέντρο, αλλά τις συνέχιζαν μέχρι το φημισμένο Ασκληπιείο, και τα μακρινά Θερμά δηλ. τις Ιαματικές θερμές πηγές, στην παραλιακή περιοχή του αγίου Φωκά. Επίσης οι επισκέπτες δεν ξεχνούσαν μια σύντομη επίσκεψη στο πλούσιο σε εκθέματα Αρχαιολογικό Μουσείο, στον ιστορικό Πλάτανο του Ιπποκράτη και στο Κάστρο της Νεραντζιάς, με την θρυλική πετρόκτιστη γέφυρα και τη λεωφόρο Φοινίκων. Ακόμη γέμιζαν ασφυκτικά τα Εξωκλήσια και τις κεντρικές Εκκλησίες στις καλοκαιρινές γιορτές, όπως του Αγίου Παύλου και της Αγίας Παρασκευής, καθώς της Αγίας Άννας και του Αγίου Παντελεήμονα. Φυσικά ο Δεκαπενταύγουστος αποτελούσε μια λαμπρή και ξεχωριστή γιορτή για τις Εκκλησίες, που τιμούσαν την ημέρα της Κοιμήσεως της Παναγίας. Πολλές φορές τους  θερινούς μήνες, ο νεόκτιστος τότε Ιερός Ναός του Αγίου Παύλου, συγκέντρωνε κάθε Κυριακή πλήθος Αθηναίων επισκεπτών. Ο Ναός αυτός αντικατέστησε την λεγόμενη καμπίνα ‘ΕΤΟΛ’, που ήταν μια τσίγκινη κατασκευή απομεινάρι τμήματος παλαιού Ιταλικού στρατώνα, όπου οι ευσεβείς Χριστιανοί κάτοικοι του άλλοτε Κουμπούρνου και των σημερινών Κρητικών, παρακολουθούσαν τις Ιερές Ακολουθίες, καθώς και τις Κυριακάτικες Θείες Λειτουργιές. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίες του 1960 δίπλα σε παρόμοιες τσίγκινες και στενάχωρες καμπίνες κατοικούσαν για χρόνια άστεγες, φτωχές και πολυμελείς οικογένειες. Σήμερα στεγάζεται εκεί ο Παιδικός Σταθμός της οδού Αβέρωφ, αφού αργότερα κατά την δεκαετία του 1970, οι οικογένειες αυτές, βρήκαν στέγη στις Λαϊκές κατοικίες,  κοντά στην περιοχή της Λάμπης. Οι πρώτοι Αθηναίοι κυρίως τουρίστες, στάθηκαν πολύτιμο στήριγμα στην οικονομία του νησιού μας, αφού ήταν σταθεροί πελάτες για πολλά χρόνια. Έρχονταν συχνά και έφευγαν, με την υπόσχεση που πάντα τηρούσαν ότι εκτός απρόοπτου θα ξαναγυρίσουν. Τα πρώτα ναυτιλιακά και τουριστικά πρακτορεία όπως του Βουκουβαλίδη, του Μουζουράκη, του Σταματιάδη και αργότερα του Τυρινόπουλου, έκλειναν εισιτήρια στους Έλληνες ταξιδιώτες, μερικούς μήνες πριν. Παράλληλα φρόντιζαν να εξασφαλίσουν τις καλλίτερες καμπίνες, που διέθεταν τα πλοία στους πελάτες τους. Φυσικά τα πλοία Μιαούλης, Κανάρης και αργότερα το Μιμίκα και το Ρενέτα, κουβαλούσαν αδιάκοπα παραθεριστές από το λιμάνι του Πειραιά και τους έφερναν στα πανέμορφα ακριτικά νησιά, τα Δωδεκάνησα. Αυτοί οι πρώτοι ναυτιλιακοί πράκτορες, άνοιξαν την τουριστική αυλαία στα φιλόξενα γραφικά, απομακρυσμένα νησιά μας, που δέχονταν Έλληνες τουρίστες, μέχρι και το τέλος της δεκαετίας του 1970. Έπειτα για πολλούς και διαφορετικούς λόγους, σταμάτησαν να έρχονται οι Αθηναίοι και αντικαταστάθηκαν από τον ξένο κυρίως Ευρωπαϊκό οργανωμένο τουρισμό. Στο μικρό αεροδρόμιο της  Κω, προσγειωνόταν καθημερινά μεγάλα αεροπλάνα με απευθείας πτήσεις που συνέδεαν το μικρό νησί, με όλες σχεδόν τις Ευρωπαϊκές χώρες.Οι πρώτοι Αθηναίοι τουρίστες, διαφήμισαν την Κω τόσο καλά, που πολλές κινηματογραφικές ταινίες γυρίσθηκαν εδώ, με αξέχαστους ταλαντούχους ηθοποιούς. Με φυσικό σκηνικό το ξενοδοχείο Ακταίον, την Λεωφόρο Φοινίκων, τις δαντελωτές παράλιες και τα αξεπέραστα μεγαλόπρεπα Ιταλικά κτήρια, αλλά και την γεμάτη λευκό μάρμαρο βίλα Βασιλειάδη, που δυστυχώς κατεδαφίστηκε και στην θέση της κτίστηκε ένα ακόμη σύγχρονο ξενοδοχείο το Τιτάνια.Η δεκαετία του 1960,  ήταν η χρυσή εποχή του Ελληνικού τουρισμού για τα νησιά και τους εγχώριους επισκέπτες τους. Για όσους την θυμούνται, η Κως τότε έμοιαζε με ένα επίγειο παράδεισο, για ντόπιους και ξένους, επειδή ήταν ήσυχη και χωρίς το σημερινό κυκλοφοριακό χάος. Ήταν πάντα καταπράσινη, γεμάτη με κατακόκκινους ιβίσκους, πεντακάθαρη, ήρεμη και αποτελούσε τον μαγευτικό προορισμό των Ελλήνων και κυρίως των οικονομικά εύρωστων επισκεπτών. Δυο – τρία, κεντρικά ξενοδοχεία όπως το Ζέφυρος, το Ξενία, το Κατερίνη, το Βερονίκη, το Δωδεκάνησος  και μερικά άλλα, έφταναν για να φιλοξενήσουν τις απαιτήσεις του τότε τουριστικού ρεύματος. Όμως οι Αθηναίοι περιηγητές προτιμούσαν τα ενοικιαζόμενα δωμάτια, όπου όλες οι νοικοκυρές τα έφτιαχναν τόσο φιλόξενα και τα οργάνωναν αυθόρμητα, μετατρέποντας τα σε μικρούς εκκολαπτόμενους ξενώνες, χωρίς φυσικά την επίσημη παρέμβαση και επίβλεψη του ΕΟΤ.  Με την δίκη τους αποκλειστική ευθύνη, το μεράκι και την φιλόξενη διάθεση, πρόσφεραν αξέχαστες διακοπές στους Έλληνες περιηγητές. Τότε που τα πρακτορεία τουρισμού, ήταν σχεδόν ανύπαρκτα και τα υποκαθιστούσαν τα γραφεία ταξιδιών και έκδοσης εισιτηρίων, αφού  έκοβαν ακτοπλοϊκά εισιτήρια και έκλειναν και δωμάτια, σε κάποιο κεντρικό  ξενοδοχείο.Αυτά συνέβαιναν μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1970, όπου οι απευθείας Αεροπορικές πτήσεις,  δεν είχαν κάνει ακόμη το ξεκίνημα τους, για την μεταφορά κυρίως των Ευρωπαίων τουριστών. Μερικοί μεμονωμένοι ξένοι τουρίστες, ξέφευγαν από τον Πειραιά και με το καράβι της γραμμής σταματούσαν για δύο, τρεις ημέρες στα νησιά. Μετά συνέχιζαν αλλού, σε άλλα νησιά, εντελώς ανοργάνωτα την περιήγηση τους. Εκείνα τα χρόνια,  η εύφορη Κως με τους απέραντους καταπράσινους κάμπους της έθρεψε πολύ κόσμο.’ Τότε η αγροτιά είχε τον πρώτο λόγο στον πρωτογενή τομέα, με δεύτερη την κτηνοτροφία.  Στον τομέα της γεωργίας, η καλλιέργεια της ντομάτας, αλλά και του καπνού, πρωτοστατούσε. Παρόλα αυτά τα χρόνια της ακμής και του πρώτου εγχώριου καλού τουρισμού, γρήγορα πέρασαν.  Τα χρόνια που ακλούθησαν, ήλθαν οι ομαδικά οργανωμένοι τουρίστες, κυρίως από τις Βόρειες και Σκανδιναβικές χώρες, που είχαν ανακαλύψει το μικρό μας Μεσογειακό παράδεισο. Τα Ευρωπαϊκά  γκρουπ του οργανωμένου ομαδικού τουρισμού, γέμιζαν ασφυκτικά τα αεροπλάνα και φυσικά πλημύριζαν όλο το νησάκι μας, που θύμιζε τα καλοκαίρια, Ευρωπαϊκή γωνιά. Έτσι οι ερημικές παραλίες γέμισαν με κάθε είδους και εθνικότητας περιηγητές,  που προέρχονταν κυρίως από την Ευρώπη. Συνήθως οι περισσότεροι ήταν συνταξιούχοι, εργάτες, αλλά φοιτητές, σπουδαστές ή  και άνεργοι, με επιδοτούμενες τις διακοπές τους      Πολλοί νεαροί αγρότες και κτηνοτρόφοι, προτίμησαν να γίνουν σερβιτόροι, κηπουροί, ενώ οι γυναίκες τους καθαρίστριες, στα νεόδμητα ξενοδοχεία και τις αμέτρητες τουριστικές γκαρσονιέρες, που οικοδομήθηκαν με τα ανεξέλεγκτα επιδοτούμενα δάνεια.Τα έξι, εφτά περίπου εργοστάσια τομάτας σταδιακά έκλεισαν το ένα μετά το άλλο. Μερικά κατέβασαν τους μοχλούς της πολυετούς λειτουργίας τους,  με τελευταία του ‘Νομικού’ και του Αγροτικού Συνεταιρισμού της ΑΒΙΚΩ.Με τον καιρό, οι Αθηναίοι περιηγητές, άλλαξαν τουριστικό προορισμό, γιατί φαίνεται πως δεν άντεξαν την μεταβολή των ήσυχων νησιών, σε πολυθόρυβα κέντρα. Οι Έλληνες περιηγητές, που αναζητούσαν λίγη ησυχία στις διακοπές τους, δεν μπόρεσαν να ανεχθούν το κυκλοφοριακό κομφούζιο, από τα εποχιακά ενοικιαζόμενα μηχανάκια, τα αυτοκίνητα, και τα πολλά λεωφορεία. Δεν άντεξαν τον εκκωφαντικό θόρυβο, από τα γύρω νυχτερινά βραδινά κέντρα, διασκέδασης και τα αμέτρητα μπαράκια. Αλλά δεν ήταν και συνηθισμένοι να πληρώνουν για λίγες ώρες ήλιο  και θάλασσα, στις ενοικιαζόμενες ομπρέλες, στην άλλοτε ελεύθερη παραλία. Αναζήτησαν σε άλλο γαλήνιο νησί, αυτό που η Κως δεν μπορούσε πια να τους προσφέρει, όπως την πολυπόθητη ησυχία, την ζεστή φιλοξενία και τις ξένοιαστες και ήρεμες διακοπές. Ο Στάθης και ο Σαράντης, δεν ήταν μόνο οι αχθοφόροι που έκαναν άγρα πελατών, για το μεροκάματο. Ήταν οι πρώτοι ανεπίσημοι τουριστικοί πράκτορες, οι πρώτοι άτυποι ξεναγοί και αυτοί που ευτύχησαν να δουν τις καλλίτερες ημέρες του τουρισμού στην καταπράσινη Κω. Αυτή η ωραία εποχή πέρασε ανεπιστρεπτί, αφήνοντας στην μνήμη μας τα δικά της σημάδια και τη δική της νοσταλγία, για τους πρώτους Έλληνες και κυρίως Αθηναίους περιηγητές του, ακριτικού νησιού μας. Άραγε μήπως οι Έλληνες τουρίστες, είναι η λύση στην σημερινή τουριστική κρίση; Ξανθίππη Αγρέλλη

  • 18 Ιουνίου 2020
  • 0 Σχόλια

Δημοσιογράφος

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Διάβασα σε διάφορες ιστοσελίδες 3 ειδήσεις από την ηρωική Κάσο και δεν τις πίστευα. Ο κ. Δημήτρης Τσούπης που ήταν διευθυντής καρδιοχειρουργικής στο Ιατρικό Κέντρο Ψυχικού, αναλαμβάνει αγροτικός γιατρός στο μικρό νησί της Δωδεκανήσου.Ο συγκεκριμένος γιατρός κατείχε ηγετική θέση σε ιδιωτικά θεραπευτήρια , λαμβάνοντας πολύ μεγαλύτερες απολαβές από ότι στην Κάσο. Παρόλα αυτά, είναι ο νέος αγροτικός γιατρός του νησιού, με την είδηση να κάνει τον γύρω του διαδικτύου και η Κάσος να γίνεται πρώτο θέμα συζήτησης. Ο κ. Τσούπης, αποφάσισε να ζήσει και να προσφέρει τις ιατρικές του υπηρεσίες στην ακριτική Δωδεκάνησο από άποψη καθώς ήθελε να κάνει ολική αλλαγή στην ζωή του και να απολαύσει την ηρεμία που προσφέρει το ηρωικό νησί.Μάλιστα διάβασα δηλώσεις του γιατρού για το επιπλέον οικονομικό βοήθημα που θα λάβει από τον Δήμο Κάσου το οποίο φυσικά είναι ένα ποσό συμβολικό , αλλά αποτελεί κίνητρο για γιατρούς να στελεχώσουν το ΕΣΥ στα απομακρυσμένα και μάλιστα μικρά νησιά.Στη συνέχεια ο δήμαρχος κ. Ερωτόκριτος γνωστοποίησε ότι στο νησί τις επόμενες ημέρες φτάνει πνευμονολόγος από το Σωτηρία. Επίσης εφοπλιστής ο οποίος θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του, εξέφρασε την επιθυμία να δημιουργήσει χώρο φιλοξενίας περιστατικών με κορονοϊό και να το εξοπλίσει πλήρως άμεσα. Με κινήσεις ΜΑΤ λοιπόν ένα νησί όπου οι κάτοικοι δεν είχαν πρόσβαση σε βασικές δομές υγείας, πλέον είναι πρώτο θέμα συζήτησης για την πρωτοπορία του και την υγειονομική ασφάλεια που μπορεί να προσφέρει στους επισκέπτες του. Ο δήμαρχος Μιχάλης Ερωτόκριτος με μεγάλη χαρά δήλωσε στο Sky Ρόδου ότι ενισχύεται σημαντικά το περιφερειακό ιατρείο του νησιού με τους νέους γιατρούς επισημαίνοντας ότι τα κίνητρα που δόθηκαν από το Δήμο Κάσου και την Περιφέρεια, για να στελεχωθούν με προσωπικό τα ιατρεία των ακριτικών νησιών, είχαν αντίκρισμα.Πόσο στοίχισε ; Σύμφωνα με τον κ. Ερωτόκριτο ο Δήμος καλύπτει τον γιατρό με το ποσό των 900 ευρώ που του καλύπτει τη στέγαση και τη σίτιση και η Περιφέρεια συνεισφέρει με το ποσό των 450 ευρώ επιπλέον ως επίδομα.Σε καμία περίπτωση το κίνητρο του καρδιοχειρουργού δεν ήταν οικονομικό και για να μην είμαστε και άδικοι, δεν συμβαίνει και πολύ συχνά κάποιος να αφήσει μία καριέρα σε ένα μεγάλο νοσοκομείο για να γίνει ο νέος αγροτικός γιατρός ενός ακριτικού νησιού. Να όμως που τελικά όλα γίνονται , φτάνει να υπάρχει υπαρκτή διάθεση και σοβαρές προσπάθειες.Να σας πω ότι δεν έκανα συγκρίσεις με το νησί μας; Θα σας πω ψέματα. Συγχαρητήρια κ. Τσούπη, η επιλογή σας είναι συγκινητική από κάθε άποψη. Συγχαρητήρια στον δήμαρχο που κατάφερε να φέρει έναν πνευμονολόγο στο νησί του έστω και για μερικούς μήνες , κάνοντας όμως μία αρχή. Ελπίζουμε η επιθυμία του εφοπλιστή να προχωρήσει άμεσα και η ηρωική Κάσος να αποκτήσει ένα σύγχρονο χώρο με εξοπλισμό για Covid. Τελικά , μήπως τα πράγματα είναι απλά και εμείς τα κάνουμε δύσκολα; Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η Κως , που είμαστε περήφανοι είναι ο 3ος τουριστικός προορισμός, το νησί του Ιπποκράτη και τόσα άλλα δεν μπορεί να οργανωθεί υγειονομικά. Τι είναι αυτό που εμποδίζει τον εκσυγχρονισμό του δημόσιου συστήματος υγείας στο νησί μας; Για ποιο λόγο το Κέντρο Υγείας Αντιμάχειας λειτουργεί ως περιφερειακό ιατρείο όταν θα μπορούσε να είναι ένα σύγχρονο κέντρο υγείας και χώρος φιλοξενίας ύποπτων κρουσμάτων με κορονοϊό; Γιατί πρέπει να μιλάμε για τις ελλείψεις στο νοσοκομείο μας, τα υποστελεχωμένα τμήματα, τα μηχανήματα που δεν λειτουργούν , τα μικρά βήματα εμπρός και τα πολλά πίσω; Για πόσο θα κάνουν υπεράνθρωπες προσπάθειες γιατροί, νοσηλευτές και γενικά το προσωπικό του νοσοκομείου; Μόνο απορία προκαλεί το γεγονός ότι ένα πλούσιο και μεγάλο νησί όπως η Κως, έχει τόσες αεροδιακομιδές , οι οποίες είναι και πολύ δαπανηρές ενώ αυτά τα χρήματα θα μπορούσαν να δοθούν σε γιατρούς και στον εκσυγχρονισμό του νοσοκομείου. Το 2020 έφερε μία τεράστια παγκόσμια αλλαγή. Η υγεία μπήκε μπροστά και είναι το κύριο μέλημα όλων. Πρέπει λοιπόν , εδώ που έφτασαν τα πράγματα, 15 μέρες πριν ξεκινήσει η πιο περίπλοκη τουριστική σεζόν, να καταλάβουμε ΟΛΟΙ ότι εάν δεν οργανωθούμε υγειονομικά, θα σβήσουμε τουριστικά. Εμπρός λοιπόν στο δρόμο που χάραξε η Κάσος.  

  • 12 Ιουνίου 2020
  • 0 Σχόλια

ΕΞΟΔΟΣ