Ραδιόφωνο Live Επικοινωνία Χρήσιμα τηλέφωνα
Follow us
  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Επιστήμονες από την ΑντιμάχειαΑβρίθης Αντων. Παναγ., ΔικηγόροςΑλαβέρας Γέωργιος, ΙατρόςΆμμαλος Γεώργιος Ιωαν., Ιατρος – ΑκτινολόγοςΆμαλλος Τάσος Γεωργ., Πολ. ΜηχανικόςΑμάλλου Μαρία Γεωργ., ΔικηγόροςΑμάλλου Αργυρώ Γεωρ, Ανωτ. ΕμπορικήΆμαλλος Ελπιδοφόρος Ιωαν. Πολ. Οικ. ΕπιστήμεςΓιαλλίζης Γιάγκος Ζαχ, ΠάντειοςΓκίκας Αντων. Εμμ., Πολ. Οικ. ΕπιστήμεςΓκίκας Ιωαν. Εμμ. ΔικηγόροςΓκίκας Μάνος Ιωαν., Διπλωμάτης Υπ. ΕξωτερικώνΓκίκας Μιχ. Ιωαν., Διπλωμάτης Υπ. ΕξωτερικώνΓερασκλή Θάλεια Ιωαν. Φιλόλογος ΛυκειάρχηςΖαχαρίου Νικ. Ζαχ. ΙατρόςΖαχαρίου Παν. Ζαχ. Πολ. ΜηχανικόςΘεοφιλίδης Ιωαν. ΔικηγόροςΚαλούδης Φιλ. Ανωτάτη ΕμπορικήΚοντίτσης Φιλ. ΔασολόγοςΜυλωνάς Δημ. Νικ. Πολ. ΜηχανικόςΜυλωνάς Νικ. Γεωρ, Πολ. ΜηχανικόςΚουτρούλης Δημ., ΠάντειοςΚαματερός Γεωρ. Ιωαν Πολ. ΜηχανικόςΜαύρος Ζαχαρίας, ΙατρόςΝικολαϊδης Αθανάσιος, ΙατρόςΝικολαϊδης Αντων Κλεαν., ΔικηγόροςΝικολαϊδης Νικ. Προκ., ιατρόςΝικολαϊδης Νάσος Νικ., ΙατρόςΝικολαϊδης Κλεάνθης Αντ, Θεωρητικός – ΧημικόςΟικονόμου Ευριπ. Αντ. Ανωτ. ΕμπορικήΠαπαλεξίου Ιωβ, ΙατρόςΠαπαντωνίου Ελπιδοφόρος Αντ. ΙατρόςΠαπαντωνίου Νικ. Ελπ., ΙατρόςΠαππούλης Κων. Ιατρός – χειρουργόςΠαππούλης Στερ., ΙατρόςΠινίκος Γεωρ. Νικ., Ανωτ. ΕμπορικήΠαπαθωμά Αικ., ΦιλόλογοςΣόκιαλη Αικατ. , ΘεολόγοςΣχουλλής Βας. Ιωαν, ΔικηγόροςΣωμός, Μιχ. ΜαθηματικόςΣωμού Μαρία, ΦιλόλογοςΤσακιρης Κων., Φυσικός – ΗλεκτρονικόςΦάκκος Μιλτ. Ιωαν. Πολ. ΜηχανικόςΦάκκος Μιλτ. Ιακ., ΟδοντίατροςΦακκου Σταματία Βας., Αγγ. ΦιλολογίαΧατζηθέμελης Αναστ. Γεωρ., ΦιλόλογοςΕπιστήμονες από την ΚαρδάμαιναΒαληνάκης Δημοσθ. Εμμ. , ΔικηγόροςΓερασκλής Ιωαν. Αντ. ΠάντειοςΓιαννά Άννα Κων., ΟδοντίατροςΔιακομανώλης Αντων. Κων., Δικηγόρος- ΣυμβολαιογράφοςΔιακομανώλη Ευτυχία Αντ. ΔικηγόροςΔιακομανώλη ελένη Αντ., Δικ. Πρωτοδ. Διοικ. Δικας.Μιακομανώλης Μιχ. Ιωαν., ιατρόςΔιακομανώλης Νικ. Ιωάν., ΙατρόςΔιαμαντή Ειρήνη Κων., Ανωτ. ΒιομηχανικήΖαχαρίου Νικ. Ζαχ., ΙατρόςΖαχαρίου Παναγ., Ζαχ., Πολ. ΜηχανικόςΙερομνήμων Γεωρ. Ιωαν., Ιατρός – χειρουργόςΙερομνήμονος ευγενία Ιωαν., ΦιλόλογοςΚαλούδης Δαβίδ, ΠάντειοςΚαραναστάσης Ηρακλής Μάρκου, φιλόλογος, επίτιμος γυμνασιάρχηςΚαραναστάσης Αναστ. Μάρκου, Φιλόλογος, επίτιμος συντάκτης του Ιστορικού Λεξικού της ΑκαδημίαςΚαραναστάσης Μάρκος Γεωρ., Πάντειος Δ/ντης Υπ. Εσ.Καραναστάσης Μάρκος Ηρακλ., Μαθηματικός, Master of education Maryland Univ, HΠΑΚατσίλη Αικατ. Μιχ., ΦιλόλογοςΚατσίλη Σούλα Μιχ., ΠάντειοςΚατσίλης Ιωαν. Μιχ., ΦιλόλογοςΚατσίλης Μιχ. Νικ. Πλοίαρχος Ε.Ν.Κατσίλης Μιχ. Γεωργ., ΓεωπόνοςΚουρζής Γεωρ., Σταμ. ΔικηγόροςΚουτσουράδης Αχιλλ. Γεωρ., ΔικηγόροςΚουτσουράδης Γεωρ. Κων., ΔικηγόροςΚουτσουράδης Κων. Γεωρ., ΟδοντίατροςΚουτσουράδης Τίμος Γεωρ., ιατρόςΚυρίτσης Χρήστος Ιωαν., Ηλεκτρολόγος – ΜηχανολόγοςΝικολάου Κυριάκος Φιλ., ΠαντειοςΝικολέντρης Αντ. Νικ. ΔικηγόροςΠαναγιώτου Γεωρ. Αντ. ΦιλόλογοςΠαναγιώτου Ιωαν. Νικ., ΙατρόςΠανταρώτας Δημ. Νικ., ΔικηγόροςΠαπαηλίας Κων. Ηλία, ΔικηγόροςΠαπαηλία Ευγενία Ηλία, ΔικηγόροςΠαπαηλία Καλλιόπη Ηλία, ΔικηγόροςΠαπαηλίας Πασχάλης, ΦιλόλογοςΠαπαηλίας Κων. Μιχ., Πολ. ΜηχανικόςΠαπαηλίας Γεωρ. Μιχ. ΟδοντίατροςΠαπαηλία Μαρία Μιχ., ΑρχιτέκτωνΠαπακωνσταντίνου Αντ. Ιωαν. ΠάντειοςΠαπακωνσταντίνου Κων. Δημ., Οικονομολόγος Παν/μίου ΗΠΑΠαπακωνσταντίνου Μαρία Ιωαν. ΠάντειοςΠαπανικολάου Νικ. Φιλ., ΦιλόλογοςΠαπανικολάου Ξένη Γεωρ., ΓεωπόνοςΠαπανικολάου Φιλιπ. Γεωρ., ΓεωπόνοςΠετρίδης Γεωργ. Ιωαν. Ανωτ. ΕμπορικήΡούσσου Μαρία Εμμ., ΦιλόλογοςΣακέλλης Νικ. Παναγ. Ανωτ. ΕμπορικήΣημαντηράκης Αντω. Αναστ., Ηλεκτρ – ΜηχανολόγοςΣημαντηράκης Ιωαν. Αναστ., ΦιλόλογοςΣκανδαλίδης Μιχ. Γεωργ., Χημικός-ΜηχανολόγοςΣκανδαλίδου Μαρία Γεωργ., ΦιλόλογοςΣκανδαλίδου Αργυρώ Γεωρ., ΦυσιογνώστριαΤάλλαρος Παναφ. Ιωαν., Ανωτ. ΒιομηχανικήΧατζηαντωνίου Δημητρ. Κων., ΔικηγόροςΧατζηαντωνίου Κων. Γεωρ. Πολ. ΜηχανικόςΧατζηαντωνίου Κων. Δημ., ΔικηγόροςΧατζηαντωνίου Μαρία Δημητρ., ΟδοντίατροςΧατζηνικολάου Θεοδόσιος Νικ., Ανωτ. ΕμπορικήΧατζημπαλής Ηλίας Κων., ΠάντειοςΧατζηνικολάου Ηλίας Νικ., ΙατρόςΧατζηνικολάου Θεοδόσιος Νικ., Ανωτ. ΕμπορικήΧατζηνικολάου Στέργιος Νικ., ΔικηγόροςΧατζηνικολάου Καλλιόπη Εμμ., ΦιλόλογοςΧατζηνικολάου Καλλιόπη Μιχ., ΙατρόςΧατζηπαναγιώτης Δημήτρ. Γεωρ., Σχολή ΙκάρωνΧατζηπαναγιώτης Δημοσθ. Γεωργ., ΙατρόςΧατζηπαναγιώτης Ιωαν. Παναγ., ΧημικόςΧατζηστεφάνου Αννα Μηνά, ΦιλόλογοςΧαρίτος Αναστ. Δημοσθ., ΙατρόςΣυνεχίζεται

  • 23 Σεπτεμβρίου 2020
  • 0 Σχόλια

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Όπως το περιέγραψε ο Ηρακλής Καραναστάσης το 1980Ο Αη Γιάννης ο Περιγιαλίτης έχει τη φτωχική του εκκλησούλα 3-4 χλ, βορειοδυτικά της Αντιμάχειας και ενάμιση ως δύο χιλιόμετρα στα δυτικά του μικρού και νέου χωριού του Μαστιχαριού. Είναι χτισμένη στο φρείδι ενός απόκρημνου υψώματος, που κάτωθε του σπάνε τα κύματα που φέρνει ο φρέσκος μαϊστρος και η δραμουντάνα, απέναντι ακριβώς από την Κάλυμνο. Επειδή γειτνιάζει τόσο πολύ ε τη θάλασσα, πηρε και το όνομα «Περιλιαλίτης».Λίγο πιο πέρα από την εκκλησούλα, προς την κατεύθυνση του χωριού, βρίσκεται και η περιώνυμη βυζαντινή Βασιλική με τα θαυμαστά ψηφιδωτά της, που αποκάλυψε ο σοφός αρχαιολόγος – αρχιτέκτων και Ακαδημαϊκός Αναστ. Ορλάνδος το 1947.Σ’ αυτό το απέριττο εκκλησάκι γίνεται στις 29 του Αυγούστου ένα από τα ωραιότερα και ευθυμότερα πανηγύρια. Την παραμονή το απόγευμα αρχίζουν να καταφθάνουν με όλα τα με΄σα συγκοινωνίας, αυτοκίνητα, μοτοσυκλέτες, ποδήλατα και γαϊδουράκια όλοι σχεδόν οι Αντιμαχείτες και των τριών ενοριών του Χωριού. Στον περίβολό του έχουν χτίσει μερικά κελλιά – αποθήκες, που τα χρησιμοποιούν μόνο τις δύο μέρες του πανηγυριού. Εκεί φυλάνε τα σκεύη της μαγειρικής, τραπέζια, καρέκλες και μπάγκους. Από νωρίς οι επίτροποι της εκκλησίας των Αγίων Αποστόλων, όπου ανήκει το μοναστήρι, κατεβαίνουν με τους μαγείρους και τις γυναίκες – βοηθούς που θα ετοιμάσουν τα τραπέζια, βάζοντας το καθένα στη θέση του με τις καρέκλες του, τα πιάτα και τα μαχεροπήρουνα. Καθαρίζουν τις πατάτες, τα κρεμμύδια και ότι άλλο χρειάζεται για να ετοιμαστούν τα διάφορα φαγητά και οι μεζέδες, ώστε μετά που θα τελειώσει ο εσπερινός, να αρχίσει το γλέντι και το φαγοπότι.Ο Βασίλης ο Χατζηδημήτρης με το βιολί του, ο Κουνούπης ο λαουτιέρης, ο Καντούνιας, πατέρας και γιος με τη λύρα και το λαούτο τους ήτανε στα πρώτα χρόνια μετά την απελευθέρωση, οι οργανοπαίχτες του χωριού. Ήσαν βέβαια και άλλοι, κάπως πιο παρακατιανοί, όπως ο Φιλιππής ο Χατζηστεφανής και ο Βαϊθης ο Ναίσκες με τα βιολιά τους, όμως με τους πρώτους προπαντός άναβε και κόρωνε το κέφι. Σήμερα βέβαια, όλοι αυτοί δεν ζούνε και απομεινε μονάχα ένας οργανοπαίχτης, ο Γιάννης ο Χατζηδημήτρης, γιος του Βασίλη. Θα ριψοκινδυνέψω να δώσω εδώ μίαν ερμηνείαν ενός σημερινού φαινομένου για τους αγαπητούς μου Αντιμαχείτες. Φαίνεται ότι οι σημερινοί κάτοικοι του ωραίου χωριού, επειδή άλλοτε υπήρχαν ανάμεσά τους τόσοι πολλοί οργανοπαίχτες που ξεσήκωναν με την πρώτη τους δοξαριά τους προγόνους των και το έριχναν στο πιοτό, στο γλέντι και στο χορό και οι παπάδες τους ακόμη – είναι άλλωστε ονομαστοί γλεντζέδες σ’ όλο το νησί-θεώρησαν τούτο σαν μέγα αμάρτημα των παππούδων και των πατεράδων τους και βάλθηκαν να τους εξιλεώσουν, με το να γίνονται αυτοί αράδα παπάδες, κατευνάζοντας έτσι την… οργή του γέρο Σαββαώθ. Αλλιώς δεν εξηγείται το παπαδομάνι της Αντιμάχειας σήμερα…Και συνεχίζομε τα του πανηγυριού. Όταν έρθει η ώρα του εσπερινού, όπου συνήθως καλούν και το Δεσπότη, για να προσδώσουν περισσότερη μεγαλοπρέπεια και επισημότητα στο πανηγύρι τους, χτυπάει μία πρόχειρη καμπάνα και μπαίνουν, όσοι χωρέσουν, στην μικρή εκκλησία. Οι άλλοι παρακολουθούν απ’ έξω. Ψάλλεται η ακολουθία του, ευλογούνται οι άρτοι και μοιράζονται σε μικρά κομμάτια στο εκκλησίασμα μετά το «δι’ ευχών των αγίων Πατέρων»…Ο Δεσπότης φεύγει και οι πανηγυριστές κάθονται παρέες παρέες στα τραπέζια. Παραγγέλουν τα φαγητά και τους μεζέδες, το ούζο, το κρασί και τις μπύρες κι αρχίζουν την διασκέδαση. Τα βιολιά στο μέσο του κύκλου παίζουν διάφορα τραγούδια, ώσπου να πιουν αρκετά τα παλληκάρια, να ρθουν στο τσακίρ κέφι και ν’ανάψουν τα αίματα.Στο μεταξύ επειδή έχει σκοτεινιάσει, ανάβουν τα «πετρομάξ» που τα έχουν κρεμάσει ψηλά στους τοίχους των κελλιών είτε σε ψηλούς στύλους για να φέγγουν κι αρχίζουν το χορό και το τραγούδι. Οι Αντιμαχείτες, ώριμοι άνδρες και παλληκάρια, γνωστοί γλεντζέδες και χορευτές, ρίχνονται στο στρόβιλο του σιανού ή της Κρητικιάς σούστας και παραβγαίνουν ο ένας μετά τον άλλο στα τσαλίμια του χορού.Το γκέντι κρατάει σχεδόν όλη τη νύχτα με κέφι αμείωτο, που το φουντώνουν πιο πολύ οι νεαρές κοπέλλες, «αρμαστές» των νεαρών και τους δημιουργούν κλίμα ερωτικής μέθης και παραζάλης…Πρωί-πρωί την επομένη κατεβαίνουν και πάλι οι παπάδες και από τις τρεις ενορίες του χωριού και γίνεται «συλλείτουργο». Καταφτάνουν και οι ηλικιωμένοι, άντρες και γυναίκες με τα παιδιά και εγγόνια τους, που είχαν φύγει ενωρίς αποσπέρας. Κάποτε έρχονται και αρκετοί Καλύμνιοι, όταν βοηθάει ο καιρός και παρακολουθούν όλοι με ευλάβεια την ιερή ακολουθία της λειτουργίας και μόλις τελειώσει, ξεκινούν όλοι μαζί με τα πόδια οι περισσότεροι για το Μαστιχάρι.Εκεί τα παραλιακά κέντρα και καφενεία, έτοιμα καθόλα, τους περιμένουν με τους πικάντικους μεζέδες, τα φρέσκα ψάρια, τα χταπόδια, ψημένα στη θράκα, γαργαλιστή πρόκληση για ούζο και κρασί. Αρχίζουν τρικούβερτο γλέντι με χορούς και τραγούδια που συνεχίζεται όλη μέρα, ως αργά τη νύχτα. Το πανηγύρι αυτό του Αη Γιάννη του Περιγιαλίτη, παρόλο που καθιερώθηκε κι επιβλήθηκε μεταπολεμικά, ωστόσο έχει ξεπεράσει κι εκείνο του Αη Γιάννη της Κεφάλου, σε κέφι, διασκέδαση και κοσμοσυρροή. Δυστυχώς το πανηγύρι του Κεφαλιανού Αη γιάννη άρχισε να χάνει σε αίγλη και προβολή, έπειτα από τον άδικο θάνατο του καλόγερου Χαράλαμπου, που ήταν η ψυχή αι ο μοχλός της όλης κινήσεως και διοργανώσεως του.

  • 18 Σεπτεμβρίου 2020
  • 0 Σχόλια

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Όπως τον περιγράφει η καθηγήτρια του Ιππ. Γυμνασίου Ντίνα Δημοπούλου (Χατζηπέτρου)Αξιόλογος εκπαιδευτικός, καταρτισμένος, κάτοχος της ύλης του, που την μετέδιδε στους μαθητές του με το μοναδικό του τρόπο. Αυστηρός από βαθειά συναίσθηση ευθύνης, σκυθρωπός, γελούσε σπάνια. Ωστόσο, διέθετε ωραίο χιούμορ κι εκεί έβλεπες την ευφυΐα και την ποιότητα του πνεύματός του και … αληθινά μπορούσες να γελάσεις να γελάσεις κι εσύ.Αυστηρή κι εγώ με το δικό μου τρόπο. Συγκρούστηκαν πολλές φορές οι αυστηρότητές μας. Άλλης υφής η δική του και άλλης η δική μου, ήταν επόμενο να συγκρουσθούν.Λάτρεις και οι δυο του κλασικού ελληνικού πνεύματος που ο καθένας το πρόφερε από τη δική του οπτική γωνιά και με τη δική του στάση. Ωστόσο, ήταν απόλυτα κατανοητό και από τους δυό μας ότι, από τη θέση που κατείχαμε ο καθένας υπηρετούσαμε τον ίδιο σκοπό, την Παιδεία. Και είχαμε σεβασμό στο σοβαρό αυτό λειτούργημα, την Παιδεία! Γιατί γνωρίζαμε καλά ότι είναι ο σοβαρότερος αναπλαστικός, αναμορφωτικός μοχλός του παιδιού που ταχθήκαμε να υπηρετήσουμε. Αυτό μα ένωνε.Υπήρχε ανάμεσά μας και εκτίμηση και αγάπη – πέρα από τα φαινόμενα – και οφείλω να ομολογήσω ότι πόνεσα πολύ, όταν έφυγε από τη ζωή ο Γαβριήλ Παπαθεοφάνους, η ξεχωριστή αυτή φυσιογνωμία της Παιδείας μας. έτσι πρόωρα. Έκλαψα τότε. Είχε πολλά να προσφέρει ακόμα, γιατί εκτός από εκπαιδευτικός ήταν και καταρτισμένος από ιστορικό – αρχαιολογικό είδος συγγραφεύς. Εκτός από πλήθος ομιλιών, έχει γράψει ένα βιβλίο για το «Ασκληπείον της Κω» σε άψογη, απλή, καθαρεύουσα. Ένα βιβλίο κατατοπιστικό που προσφέρει πολλές ιστορικές μαρτυρίες.Ναι, είχε πολλά ακόμα να προσφέρει ο Γαβριήλ Παπαθεοφάνους εκτός από εκείνα που προσέφερε στα ελληνικά γράμματα και στη διατήρηση της ελληνικής ψυχής που βρισκόταν κάτω από το πέλμα του ανατολίτη και δυτικού κατακτητή.Έμεινε ακέραιος Έλληνας, άψογος εκφραστής της ελληνικής γλώσσας που σήκωνε τον πολιτισμό μας και την ψυχή μας. έμεινε βάθρο παιδευτικό μέχρι την τελευταία του πνοή.Τον θυμάμαι με πολλή αγάπη τον Γυμνασιάρχη μας, που πρώτος άνθρωπος Κώος Δωδεκανήσιος με καλωσόρισε στην αποβάθρα του μικρού λιμανιού της Κω.

  • 22 Ιουλίου 2020
  • 0 Σχόλια

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Στο προηγούμενο φτάσαμε μέχρι την πηγή της Βορίνας, στου Νικολή του χόνδρου την μάντρα. τώρα φεύγουμε από κει και πάμε δυτικά και φτάνουμε στου Αράπη του Χαϊδαράκη την μάντρα στην θέση αχτενιά. Έχει εκεί πηγή με πολύ νερό. Ήτανε η μάντρα του Χαϊδαρακη στο δυτικό σαλούμι γιατί είχε και στο Ανατολικό. Σε κείνο το μαντροκάθισμα τώρα, κατοικεί ο Πανορμίτης ο Μαρκάκης και έχιε δικά του ζώα και παίρνει νερό από την πηγή του αχτενιά.Πέρα από τον αχτενιά και πέρα από το ποταμάκι, ήταν η μάντρα του Τούρκου δασκάλου Χασάν Κοτζαογλάν και είχε πιστικό τον Γιώργη τον Χριστοφή και έπαιρνε και κείνη νερό από τον αχτενιά, παλιά πηγή που την έχουν αξιοποιήσει οι Ιταλοί και πηγάζει μέσα από τα πηγαδούλια. Φεύγουμε από κει και πάμε πιο χαμηλά πάνω από το Ιπποκράτειο Ίδρυμα σε μια πηγή Ξοτρόχους, παλαιότερα η πηγή αυτή είχε πολύ νερό και ύδρευε όλο τον Γκερμεττέ. Εκεί ήτανε του Νικολιού οτυ Τρακόσα η μάντρα, η γυναίκα του ηταν η Φιλιά η οποία ήτανε Ζερβάνενα από τον Αη Φωκά. Ο Νικολιός πέθανε νωρίς και η Φιλιά έκαμε γαμπρό Σαμιώτη και πήρε την μάντρα από δω και πήγανε στη Σάμο και κάναν εκεί 5-6 χρόνια , μετά πούλησε την μάντρα στη Σάμο και γυρίσαν πάλι στην Κω και δούλευε ο γαμπρός της μαζί μου. Από κει φεύγουμε και πάμε στη θέση Κοκκινόβρυση που είναι παρακάτω από τη Βορίνα. Εκεί κατοίκησε ένας καλό κτηνοτρόφος και δραστήριος άνθρωπος ο Διαμαντής ο Δυοματτάρης. Είχε μεγάλη μάντρα και του τρεχε η μάντρα και έκαμε περιουσία. Αγόρασε ένα περβόλι εκεί στο δρόμο του Ψαλιδιού και άνοιξε και μπακάλικο στης Σαμαρεδείνενας τα μαγαζιά απέναντι στα Χασαπιά και είχε πληρεξούσιο κάποιο Φρατζάκη. Είχε καμιά εικοσαριά παιδιά. Γύρω στο 1915 μπάρκαρε τα πιο πολλά παιδιά του και τα στειλε στην Αμερική. Στα παιδιά του δεν είπε ποτέ ότι είχε δικό του μπακάλικο και περβόλι για να μην γίνουν οι γιοι του τζαπατζήδες. Αφού περάσαν τα χρόνια, μετά το σεισμό του 1933 τον καλέσαν τα παιδιά του να πάει στην Αμερική και τον καταφέραν και πήε. Τα παιδιά του εκεί παντρευτήκανε και κάμαν πολλά παιδιά όπως ο πατέρας τους και κάμαν ένα χωριό Δυοματταρέικο. Όταν λοιπόν πήγε στην Αμερική ήταν τόσοι πολύ Δυοματτάρηδες εκεί που έκανε καμιά δεκαριά μέρες να τους δει όλους. Εκεί ο γέρο Διαμαντής γιόρτασε και τα γενέθλια τα 100 χρόνια. Τα παιδιά του, του σφάξαν αρνιά , κατσίκια και κάναν ένα γλέντι τσοπανίστικο Κώτικο και φέραν και Κώττικά όργανα και παίξανε. Τα παιδιά του τον σηκώναν στους ώμους τους και χορεύανε. Τόσο πολύ συγκινήθηκε ο Διαμαντής από τα γενέθλια που του κάνανε, που ξεψύχησε πάνω στον χορό. Όταν ήρθε το χαππάρι στην Κω και το μαθε ο Φρατζάκης,, έτρεξε γρήγορα και μεταβίβασε πάνω του και το περβόλι και το μπακάλικο. Τα απιδιά του που δεν ξέραν τίποτα, πήραν τα κρεμαστάρια του.Φεύγουμε από κει και πάμε παρακάτω στη θέση Τσιλιμπίρι, εκεί ήταν η μάντρα του Γιωργά που την είχε αγορασμένη από τον Χιλμί τον Κοντάκι και είχε πιστικό τον Βασίλη τον Καβουρμά. Τώρα την μάντρα εκείνη την έχει αγορασμένη ο γαμπρός του Βασίλη ο Μάνος ο Τρουμούσης. Ακόμα μία μάντρα είχε εκεί στο Τσιλιμπίρι, ήταν του Μιχάλη του Βαγιανού, τώρα εκείνη η μάντρα δεν υπάρχει και παίρναν και οι δύο νερό από το Σουλουντράνι, τώρα στέρεψε και αυτό και παίρνουν από τη Βορίνα. Φεύγουμε από κει και πάμε πιο δυτικά στη μάντρα του Μανόλη του Κώστογλου του πατέρα του Δήμου που είχε μάντρα οικοδομικών υλικών, που είναι μες στα χωράφια του Τιμωλέου. Είχε πηγή εκεί στου Τιμωλέου. Πάμε και λίγο παραπάνω στη θέση μαντράκια, ήταν η μάντρα του Στέλιου του Κώστογλου του Τσούγγρου και είχε σύντροφο τον Αντώνη τον Χρύση και παίρναν και εκείνοι νερό από του Τιμωλέου την βρύση. Από κει φεύγουμε και πάμε πιο δυτικά και πάμε στη μάντρα της Φαϊχας, Η Φαϊχα που είχε σύντροφο τον Νίκο τον Κώστογλου τον Μαυροσκούφη, καλός άνθρωπος και καλός νοικοκύρης. Ο Νίκος αγόρασε ένα καλό χωράφι από την Χαϊφά 70 στρ. και σε λίγο αγόρασε και την μάντρα της. Από κει φεύγουμε και πάμε στο ύψωμα του Κάππα, εκεί έχει μάντρα ο Λευτέρης ο Χαραπάς, έχει δικά του ζώα. Η γυναίκα του είναι η Άννα Τρουμούση, η ξανθιά. Ο Λευτέρης παίρνει νερό από πάνω από το κρυόνερο τα κυππαρίσια. Ξαναγυρίζουμε πάλι κάτω και πάμε ανατολικά του Ακληπιείου. Εκεί στου Γιαλέρη τον ποταμό είναι ο Γιάννης ο Μαρκάκης ο Πρόεδρος των κτηνοτρόφων. Εκεί έχει το ποιμνιοστάσιό του και αρμέγει με σύγχρονο τρόπο με αρμευτικό μηχάνημα, αλλά ο Γιάννης μένει στο Γκερμεττέ και πάει και έρχεται. Ο Γιάννης παίρνει νερό από μια πηγή που είναι μες στου Γιαλέρη τον ποταμό. Πάμε πιο δυτικά, κατεβαίνουμε χαμηλά και πάμε δυτικά του Ασκληπιείου και πέρα από τον ποταμό Ντερμέ ντερεσί. Εκεί ήταν η μάντρα του Αλή του Νιννακιού. Έκαμε εκεί πιστικός πριν από χρόνια ο Νικολιός ο Γιαπράκας , ο ποίος είχε μια όμορφη γυναίκα και πήαινε και έπαιρνε νερό από την καππακλίδικια βρύση που ήτανε εκεί μες στο δρόμο δυτικά του Ασκληπιείου. Της έλεγε ο άντρας της νύχτα να μην πάς ποτέ να πάρεις νερό από κει. Εκείνη ξεχάστηκε μια φορά και πήε την ώρα που ήταν βασιλεμένος ο ήλιος και είδε από μακριά ασπροντυμένες νεράϊδες που γδύνονταν και κάνανε μπάνιο στη βρύση. Η γυναίκα δεν έστρεψε, μόνο έκαμε ακόμα λίγα βήματα. Εκεί ένιωσε κάτι να την χτύπησε μέσα της. Έστριψε πήγε στη μάντρα έπεσε στα ρούχα και σε 40 μέρες πέθανε και άφησε του αντρός της ένα κοριτσάκι ορφανό αχρόνιστο. Εκείνη η βρύση έχει στερέψει, αλλά ούτε η μάντρα υπάρχει πια.

  • 12 Μαρτίου 2020
  • 0 Σχόλια

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Σήμερα καταγράφουμε τις μάντρες των βουνών μας, κατοικημένες και ακατοίκητες και το νερό της κάθε μιας και με την αφορμή που γράφουμε τις μάντρες, καταγράφουμε και τις πηγές των βουνών μας μαζί.Αρχίζουμε από τον Αη Φωκά και πάμε προς τα δυτικά. Πρώτη μάνδρα είναι του Στέλιου του Κώστογλου (του Μακροστεφανή στον Αη Φωκά), είναι στου Μιριαλού τα χωράφια από πάνω. Οι Μακροστεφανήδες ήταν πολλά αδέλφια, τώρα ζει μόνο ο Στέλιος κρατά ακόμα την μάνδρα και ο αδελφός ο Σταμάτης που δεν είναι στη μάντρα. Εκείνη η μάντρα έπαιρνε νερό από του Κωνσταντάκη τη βρύση. Τώρα παίρνει νερό από μια τρυπανιά που έκανε εκεί πάνω ένας γείτονας και κατοικείται ακόμα εκείνη η μάντρα. προχωράμε πιο δυτικά και πάμε στη θέση «Χοιραουμάς». Εκεί ήταν η μαντρα του γιατρού, έτσι την λέγανε. Εκεί μετατόπιζε τις κατσίκες του ο Γεράσιμος ο Φρατζάκης, τώρα δεν κατοικείται πια. Η μάντρα εκείνη έπαιρνε νερό από του Κωνσταντάκη τη βρύση. Προχωράμε λίγο δυτικά και πιο πάνω. Βρισκόμαστε τώρα στον Αη Παντελεήμονα και συναντούμε την μάντρα του Φώτη του Τρακόσα, η οποία δεν υπάρχει πια, έχει ερημώσει. Το ίδιο και της Φιλιάς της Λουλούς που είναι εκεί στις συκιές και πιο πάνω του Ασλάνη του Χαραπά, που ήταν η πρώην μάντρα του Βακούφ. Λίγο πιο δυτικά, είναι η μάντρα του Ιπποκράτη του Ζερβάνου. Εκεί πάνω από τον Αη Παντελεήμονα είναι μία πηγή του Βακούφ πόσιμο νερό, από εκεί έπαιρναν νερό όλοι οι γύρω πειστικοί. Τώρα πια οι μάντρες δεν υπάρχουνε αλλά η πηγή αναβλύζει ακόμα.Και από τις μάντρες αυτές μόνο του Ιπποκράτη του Ζερβάνου υπάρχει ακόμα και την έχουν τα παιδιά του. Και λίγο πιο πέρα, είναι η Αγιά Μαρίνα και η μάντρα του Γιάννα του Μαρκάκη, του Προέδρου των βουνίσιων κτηνοτρόφων. Η μάντρα εκείνη σώζεται ακόμα και ο Γιάννης παίρνει νερό από το Βακούφ. Εκεί πιο δυτικά, είναι η μάντρα των Γεωργιάδηδων, πρώην μάντρα του Στυλιανού Θυμανάκη. Από τα χρόνια των Γεωργιάδηδων κατοικεί εκεί ο Δημήτρης ο Μάρκος ο καλύτερος κτηνοτρόφος της περιοχής, πέθανε αλλά μείνανε τα παιδιά του εκεί και υπάρχει ακόμα η μάντρα. Οι Μαρκάκηδες παίρνουνε νερό από πάνω από τον Προφήτη Ηλία με το λάστιχο. Τώρα είμαστε κάτω από τον προφήτη Ηλία. Εκεί είναι η μάντρα του Δημήτρη του Κώστογλου του Τσοπάμπαση που πνίγηκε στο ναυάγιο του Δωδεκάνησος το 1956 και έπαιρνε και εκείνη νερό από τον Προφήτη Ηλία με το λάστιχο. Ούτε εκείνη η μάντρα υπάρχει πια. Εκεί πανω από τον Προφήτη Ηλία ήτανε μια μάντρα το Πιργάλι, έτσι την λέγανε και ήταν του Αλή του Ρισβανάκη και είχε πειστικό τον Βαγγέλη τον Χόνδρο. Εκείνη η μάντρα είχε δικό της νερό εκεί μες στα βρούλα, αλλά δεν υπάρχει πια.Πιο δυτικά και πιο ψηλά ήταν η μάντρα του Μαχμούτ Κοτζαογλάν, μεγάλη μάντρα, χαμοδάφνη την λέγανε. Η πηγή που ήταν εκεί δίπλα ήταν το καλύτερο νερό και παίρναν και οι διπλανές μάντρες και κάποτε, όταν έκανε εκεί το δασονομείο τον δρόμο, με την δόνηση της μπολντόζας, χάθηκε το νερό εκείνο. Ούτε εκείνη η μάντρα υπάρχει πια.Πιο δυτικά από τον Προφήτη Ηλία είναι η μάντρα του Γιανναρά του Μαρκάκη, ο καλύτερος κτηνοτρόφος της περιοχής. Τα παιδιά του τον βοηθούνε καλα, έχουνε και τρακτέρια και σπέρνουνε πολλά στρέμματα στα βουνά. Νερό παίρναν από τον Προφήτη Ηλία με το λάστιχο, αλλά τώρα έκαμε εκεί δίπλα τρυπανιά κάποιος Βογιατζής και παίρνουν από κει νερό. Και πάμε τώρα στη θέση Συκαμιά, έτσι λέγεται η περιοχή εκεί είναι η μάντρα του Στέλιου του Κώστογλου του Τσέλιγκα της Κω και είχε πειστικό τον Σπύρο τον Στάκκο και έπαιρνε νερό από τον ευκάλυπτο, μια πηγή που την είχε αξιοποιήσει το δασονομείο.Τώρα και εκείνη η μάντρα δεν υπάρχει πια. Και λίγο πιο πάνω είναι η μάντρα του Θανάση του Δρόσου που έχει κατσίκες μαλτέζες. Ο Θανάσης έκανε τρυπανιά και έχει δικό του νερό και την μάντρα του την έχει ακόμα. Και πάμε πιο δυτικά στη θέση Σιδερόπετρα. Εκεί ήταν η μεγάλη μάντρα του Στέλιου του Τσέλιγκα και είχε πειστικό τον Αντώνη τον Χρύση. Νερό έπαιρνε από μια βρύση που ήταν μέσα σε ένα χαντάκι. Είχε μια πήλινη λεκάνη και γέμισε και από κει γεμίζαν τις λαϊνες του (μια πήλινη λεκάνη ήταν ίσια ίσα μια λαϊνα). Αλλά ο Στέλιος έστελνε και του φέρναν νερό από την Χαμοδάφνη γιατί το έβρισκε πιο χωνευτικό.Φεύγουμε από κει και πάμε πιο δυτικά, κάτω από τον Αη Γιώργη της Καρυδιάς, στη θέση Καννίμαντρα. Εκεί ήταν η μάντρα του Ξεϊνη του Παπουτσαλάκης, καλή μάντρα και εκείνη. Εγώ έφτασα εκεί πειστικό τον Γιώργη τον Ρούσσο και τον Γιάννη τον Καρούτσο. Νερό έπαιρναν από τον Αη Γιώργη και ερχόταν εκεί κάτω με το λάστιχο.Πιο πάνω από τον Αη Γιώργη ήταν η μάντρα του Σερίφ Χατζηχιλμή που είχε πειστικό επί πενήντα χρόνια τον Βασίλη τον Ζερβάνο και νερό έπαιρνε από την χαμοδάφνη.Και φεύγουμε από κει και πάμε πιο δυτικά στη μάντρα του Λουκάκη. Εκεί είχε την μάντρα του το Μουστό ο Ομεράκης. Έφυγε στην Τουρκία μες στον πόλεμο και την άφησε στον αδελφό του Ομέρ Ομεράκη, που ήταν μανάβης μες στην αγορά. Αργότερα ο Ομέρ πούλησε την μάντρα στον Νίκο τον Κώστογλου. Ούτε εκείνη η μάντρα υπάρχει πια. Το νερό όμως υπάρχει ακόμα. Είχε καλό νερό εκεί και όποιος πιστικός πήαινε σε εκείνη την μάντρα καλλιεργούσε και καλό περβόλι. Τώρα το νερό εκείνο, το παίρνει από κάτω ο Αντώνης ο Πήττας και ποτίζει τα δέντρα του , τα λουλούδια του και τα περβολικά του.Εδώ βρισκόμαστε ανατολικά του ελαιώνα του Παρθενιάδη. Στο επόμενο θα γράψω τις μάντρες που είναι δυτικά του ελαιώνα.

  • 25 Φεβρουαρίου 2020
  • 0 Σχόλια

ΕΞΟΔΟΣ