Ραδιόφωνο Live Επικοινωνία Χρήσιμα τηλέφωνα
Follow us

Γ.Γ. Β. Συγκροτήματος Δωδ/σου του ΛΑ.Ο.Σ

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Αγαπητοί μου φίλοι, θα μου επιτρέψετε να κάνω μία αναφορά πάνω σε 2-3 εθνικά θέματα.Ξεκινάω με την αποστρατικοποίηση των νησιών του Αιγαίου με την μέχρι τώρα εχθρική επεκτατικότητα του Τουρκικού μαξιμαλισμού έως σήμερα.Ένα επίμονο τουρκικό επιχείρημα που αποδεικνύει την υποτιθέμενη περιφρόνηση της Ελλάδας για τις συνθήκες του παρελθόντος, είναι το θέμα της αποστρατικοποίησης των νησιών Λέσβου, Χίου και Δωδεκανήσου.Κατά παράβαση των συνθηκών της Λωζάνης, όσον αφορά τα τρία πρώτα νησιά και της συνθήκης του Παρισιού το 1947, που αναγνώρισε την προσάρτηση της Δωδεκανήσου από την Ελλάδα.Σύμφωνα όμως με την Ελληνική άποψη, το καθεστώς της Λήμνου παρακολουθεί το σύνολο της περιοχής των στενών και συνεπώς κατά την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάνης, που η Τουρκία πέτυχε με τη συνθήκη του Μόντρε στις 20 Ιουλίου 1936, ισχύει η άρση της αποστρατικοποίησης των Τουρκικών στενών και της γύρω περιοχής. Η Τουρκία υποστηρίζει ότι η συνθήκη του Μόντρε, δεν αναφέρει ρητά την άρση της αποστρατικοποίησης των νησιών της Σαμοθράκης και Λήμνου και ότι για τον λόγο αυτό, δεν αφορά στα Ελληνικά αυτά εδάφη. Στο προοίμιο της Συνθήκης του Μόντρε ορίζεται ότι τα συμβαλλόμενα μέρη αποφάσισαν να αποκαταστήσουν την συνθήκη της Λωζάνης της 24ης Ιουλίου 1923.Η αποκατάσταση σημαίνει κατάργηση και για να μην υπάρξει αμφιβολία, ότι η άρση της αποστρατικοποίησης περιελάμβανε και τα Ελληνικά νησιά, ο αρχιτέκτονας της αναθεώρησης Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Ρουσδή Αράς, δήλωσε στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση (31 Ιουλίου 1936) κατά την επικύρωση της Συνθήκης του Μόντρε, οι διατάξεις που αναφέρονται στα νησιά Λήμνος και σαμοθράκη, τα οποία ανήκουν στη γείτονα και φίλη Ελλάδα και που ήταν αποστρατικοποιημένα με βάση τις σχετικές διατάξεις της Συνθήκης της Λωζάνης, καταργούνται και αυτές από την Συνθήκη του Μόντρε.Η αποστρατικοποίηση της Δωδεκανήσου περιλαμβάνεται στη Συνθήκη Ειρήνης του 1947, με την Ιταλία, που εκχωρεί τα νησιά αυτά στην Ελλάδα. Η Τουρκία δεν υπήρξε συμβαλλόμενο μέρος της Συνθήκης των Παρισιών. Κύριος υποστηρικτής του καθεστώτος της αποστρατικοποίησης ήταν η Σοβιετική Ένωση για να εξασφαλίσει ένα Αιγαίο «που είχε περιέλθει στη Δυτική σφαίρα επιρροής» όσο δυνατό απαλλαγμένο από στρατιωτικές δυνάμεις και οχυρωμένα νησιά.Πολλά χρόνια μετά την προσάρτηση, η Σοβιετική Ένωση διαμαρτύρεται στην Ελλάδα για τις επισκέψεις του έκτου Αμερικανικού Στόλου στη Δωδεκάνησο κατά παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων αποστρατικοποίησης. Ήδη από το 1948 απαντώντας σε Σοβιετικές κατηγορίες ότι η Ελλάδα παραβίαζε το άρθρο 14 παραγρ. 2 της Συνθήκης, ο Αμερικανός υπουργός εξωτερικών Στρατηγός Τζορτζ Μάρσαλ, ειδοποιούσε την Αμερικανική Πρεσβεία στην Αθήνα στις 29 Ιουλίου 1948 ότι η Ελλάδα έπρεπε να αγνοήσει τις Σοβιετικές πιέσεις. Η Ελλάδα έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις για να υπερασπιστεί τα σύνορά της. Έτσι οι Αμερικάνοι αναγνώρισαν στους Έλληνες, το δικαίωμα της άμυνας, απειλούμενων εδαφών τους.Παραμένει το επιχείρημα για τη Χίο και τη Λέσβο που οχυρώθηκαν εντατικά μετά την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974. Η Ελλάδα αποδεικνύει την απειλή για τα νησιά αυτά, που δημιουργεί η συγκρότηση της 4ης Τουρκικής Στρατιάς της αποκαλούμενης Στρατιάς του Αιγαίου και επίσης την τοποθέτηση του μεγαλύτερου, μετά τον αμερικανικό, αποβατικού στόλου μέσα στο ΝΑΤΟ στις δυτικές ακτές της Τουρκίας. Οι Τούρκοι όμως επανέρχονται με την κατηγορία ότι τα νησιά στρατικοποιήθηκαν από την δεκαετία του 1960.Είναι σκόπιμο να ανατρέξει ο μελετητής στις ποικίλες προσφορές προστασίας των νήσων αυτών από την Τουρκία κατά την διάρκεια της Γερμανικής επίθεσης στην Ελλάδα αλλά και της επικείμενης αποχώρησης των δυνάμεων κατοχής από τα Ελληνικά εδάφη.Οι Τούρκοι ισχυρίστηκαν τότε, ότι τα ανοχύρωτα αυτά νησιά, θα ήταν εύκολη λεία ξένων δυνάμεων που θα απειλούσαν από τα ορμητήρια αυτά τα παράλια της Μικράς Ασίας.Γύρω στο 1961 κυκλοφόρησε ένα έντυπο με πιθανό συγγραφέα τον τότε Υπουργό Εξωτερικών Ευάγγελο Αβέρωφ, που αποκάλυπτε ότι το καλοκαίρι του 1956, η Τουρκία σχεδίαζε στρατιωτικές επιχειρήσεις για την κατάληψη μεγάλων νησιών του Αιγαίου κοντά στην Μικρασιατική ακτή, για να διαπραγματευτεί τη συμφερότερη για τους Τούρκους ρύθμιση του κυπριακού ζητήματος.Η δημοσίευση αυτή, είναι πιθανόν ότι υπήρξε κάτι περισσότερο από απλή προπαγάνδα της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας. Οι πηγές του συγγραφές φαίνεται ότι προέρχονταν από διαρροή επισήμων τουρκικών σχεδίων και αποτέλεσαν μάλλον ένα σοβαρό κίνητρο για την οχύρωση των μεγάλων νησιών.Συνεχίζεται…

  • 27 Νοεμβρίου 2020
  • 0 Σχόλια

Δημοσιογράφος

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

- Μπήκαμε εδώ και λίγες μέρες και επίσημα σε περίοδο καραντίνας και οι περισσότερες ομάδες έχουν σταματήσει κάθε αγωνιστική δραστηριότητα.- Υπάρχουν και κάποιες ομάδες που κάνουν ατομικές προπονήσεις σε μικρές ομάδες αθλητών - όσοι επιτρέπονται δηλαδή - για να είναι σε καλή κατάσταση στην επανέναρξη.- Όπως φαίνεται βέβαια και να επιστρέψουμε από την καραντίνα θα χρειαστεί ένα μεγάλο διάστημα για να ξαναδούμε αγωνιστική δράση.- Γιατί είναι βέβαιο ότι οι ομάδες θα χρειαστούν μια μίνι προετοιμασία μετά από την παύση ενός μήνα. Δύο εβδομάδες προπόνηση δηλαδή και μετά Χριστούγεννα. Καλή χρονιά δηλαδή .- Το βέβαιο είναι ότι κάποιους τους βόλεψε η όλη ιστορία. Είτε γιατί δεν είχαν κάνει τις σωστές επιλογές είτε γιατί θα έχαναν τα λεφτά τους .- Βέβαια αρκετές αλλαγές δεν θα δούμε στα ρόστερ μέχρι το καλοκαίρι αφού είναι μια χρονιά που οι περισσότεροι θα πουν να βγει όπως βγει να τελειώνουμε.- Σίγουρα κάποιους αθλητές πάντως δεν θα τους ξαναδούμε απ' την νέα χρονιά . Τουλάχιστον στις ομάδες που είναι τώρα στην διακοπή. Θα έχουμε αλλαγές.- Έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για ένα project που ξεκινήσει με πολλά όνειρα το καλοκαίρι αλλά σε σύντομο διάστημα φάνηκε ότι δεν τραβάει . 

  • 27 Νοεμβρίου 2020
  • 0 Σχόλια

Δημοσιογράφος

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Έρημες, σιωπηλές φωτισμένες πόλεις. Αναζητώντας ένα παντοπωλείο, για να πάρω τα απαραίτητα είδη, με την άδεια στο κινητό μου, διαπίστωσα πως η πόλις μας κοιμάται. Μόλις  είχε σουρουπώσει και νομοτελειακά, η ημέρα έδινε τη θέση της στη νύχτα, απλώνοντας ένα βαρύ πέπλο σιωπής.Έρημοι οι δρόμοι παντού και μια εκκωφαντική σιωπή, να τους κυκλώνουν. Η  φωτισμένη πόλη, στολισμένη και  τυλιγμένη στη μοναξιά της έλαμπε, σαν πελώρια κοσμηματοθήκη. Το άλλοτε πολύβουο πέταλο του ανανεωμένου λιμανιού,  εκτός από τα αραγμένα λιγοστά πλοιάρια που φιλοξενούσε, το τριγύριζε και μια ανατριχιαστική, νεκρική παγωμάρα και ερημία. Περιμένοντας  μικροί και μεγάλοι τα Χριστούγεννα, την εορτή των εορτών, όπως και τον Άγιο Βασίλη, κάποιο παράθυρο σε ένα σπίτι ξεχώριζε για το φωτεινό, στολισμένο δενδράκι του.Με πλημύρισαν ανάμεικτα συναίσθημα, λύπης καθώς και απορίας. Πόσο η δικτατορία του τρόμου, φωλιάζει στις καρδιές μας και κυριαρχεί στις ζωές όλων μας. Και  ποιος δεν φοβάται την θανατηφόρα πανδημία; Ένα  φονικό ιό, που κυκλοφοράει σε όλο τον κόσμο και σκοτώνει όποιον τον κολλήσει ή τον κουβαλήσει μαζί του. Αυτή  η ισορροπία του τρόμου, σαν δαμόκλειος σπάθη από πάνω μας, μας έκανε όλους ευάλωτους, σταδιακά αντικοινωνικούς, σχετικά υπάκουους και πολύ πειθήνιους.Κυκλοφορούμε όλοι για το καλό μας, με προστατευτικές μάσκες χειρουργών, θυμίζοντας μας πως αυτές τις στουμούχες, τις έβαζαν στις άτακτες κατσίκες, για να μην τρώνε τα φυτά του γείτονα. Αυτά τα μουστούχια,  τα έβαζαν στη μουσούδα,  στα ζωηρά γαϊδούρια, για να μην τρώνε τον καρπό.   Αυτά τα φίμωτρα τα χρησιμοποιούν στα ατίθασα σκυλιά, για να μην δαγκώνουν. Όμως εμείς  τι να κάνουμε; όλα για την υγειά  μας βρε παιδιά!Σκεφτόμαστε με απογοήτευση, πόσο μας λείπει η παρέα, η  συντρόφια συγγενών, φίλων στο σπίτι, στην καφετέρια, στο εστιατόριο και η συνηθισμένη άνετη καθημερινή βόλτα στο λιμάνι. Πόσο  θα μας λείψουν οι γιορτινές, Χριστουγεννιάτικες και Πρωτοχρονιάτικες εκδηλώσεις, όπως το άναμμα του δένδρου στην Πλατεία μας, το έθιμο με τα κάλαντα, το παζάρι κλπ. Πόσο  θα μας λείψουν το σινεμά, τα μπαράκια, οι ταβέρνες, οι καφετέριες,  τα εστιάτορα, η ξέφρενη διασκέδαση τα μπουζούκια. Μη μου πείτε, ότι δεν σας λείπουν και τα μπουζούκια;  Όταν ήταν ασφυκτικά γεμάτα τα μαγαζιά και περιμέναμε με τις ώρες, για να βρούμε άδειο τραπέζι,  για να ακούσουμε τον φίλο μας τον Τάκη Γιαννάκη ή τον αξέχαστο Μανόλη Παγώνη και τόσους άλλους,  ταλαντούχους ντόπιους καλλιτέχνες. Μετά λύπης  μας,  λείπει ο νταλκάς του μπουζουκιού, στα μοναδικά ζεϊμπέκικα και το κέφι από το ντέφι, στα λικνιστικά τσιφτετέλια. Ο κόσμος θέλει άρτο και θεάματα, αλλά σήμερα όπως πάμε  δεν θα υπάρχουν ούτε ο άρτος, ούτε τα θεάματα.   Σε  πολλούς λείπουν τα οργανωμένα ταξίδια, από τους δικούς μας τουριστικούς πράκτορες και οι μονοήμερες εκδρομές, στα γύρω  πανέμορφα  νησάκια μας.Μα προπάντων μας λείπει ελευθέρια κινήσεων, το γέλιο και τα συναισθήματα, από τον απέναντι συνομιλητή μας και οι εκφράσεις της ψυχής που ζωγραφίζονται στο πρόσωπο του.  Λείπει σε παιδιά και σε μεγάλους, η αληθινή ανθρώπινη επικοινωνία.Ακούμε στις καθημερινές ειδήσεις, ότι κλαίνε οι πλαστικοί χειρουργοί και θρηνούν οι επιχειρήσεις καλλυντικών και καλλωπισμού.Βρισκόμαστε, μεταξύ σοβαρού και αστείου!  Τι  να την κάνει την πλαστική αναδόμηση, με μπότοξ, σιλικόνες και χειρουργεία η θεία μου η Μαγδάλω, αφού πάνω στην μουτσούνα της ο φονικός ιός, της επέβαλλε μιαν άλλη μουτσούνα! Κρίμα,  γιατί με αυτή τη μάσκα έκρυψε τόση ομορφιά!Παραπονιέται κάθε μέρα και η   φίλη μου η Ζωγραφιά,  από την πέρα γειτονιά. Πριν την καραντίνα, πήρε την φορτωμένη Τραπεζική κάρτα και πετάχτηκε μέχρι το Μιλάνο, για να γεμίσει τις βαλίτσες και τις ντουλάπες της, με τα τελευταία μοντελάκια μόδας. Ύστερα ανηφόρησε μέχρι το Παρίσι, για να αγοράσει τις πανάκριβες τσάντες και τα φημισμένα μαντήλια Ερμής. Ξανά ανηφόρησε και μέχρι το Λονδίνο, για να συμπληρώσει το βαλιτσάκι της, με τα ακριβά καλλυντικά  που της έλλειπαν. Μια και κρατούσε την χρυσή Τραπεζική κάρτα,  πετάχτηκε και μέχρι την Νέα Υόρκη, για να προλάβει τις γόβες στιλέτο ‘μάρκα με έκαψες’. Αλλά θα μου πείτε που θα τα βάλει όλα αυτά, να τη δουν οι κουτσομπόλες της γειτονιάς και να σκάσουν από τη ζήλεια τους;  Με όλο το σεβασμό, μεγάλη ζημία της κάνατε κ. Χαρδαλιά μου, που δεν μπορεί να βγει έξω και ό, τι ψώνισε το βλέπουν μόνο ο σύζυγος και τα παιδιά της.  Τέλος πάντων περασμένα μεγαλεία!Ας σοβαρευτούμε! Ο  τρόμος της πανδημίας ήρθε για να μείνει, μέχρι να βρεθεί το κατάλληλο εμβόλιο. Οι  αυστηροί κανόνες που τον ακλουθούν μαζί με τους περιορισμούς, σκοπό έχουν την δική μας προφύλαξη  και των γύρω μας. Τώρα αν το όλο παγκόσμιο πρόβλημα της φονικής επιδημίας είναι λίγο διογκωμένο, κανείς δεν γνωρίζει την αλήθεια. Όμως προηγείται  η υγεία μας και έπεται η οικονομία. Βέβαια  υποφέρουν το εμπόριο, η εστίαση, η διασκέδαση, τα  ταξίδια, ο τουρισμός.‘Αλλά ενός κακού, μύρια έπονται.’ Όπως  και να το δούμε το πρόβλημα, πέρα από θεωρίες συνομωσίας, ο κόσμος θα φτωχύνει απελπιστικά,  γιατί μετά από την υγεία, πλήττεται η οικονομία, ο στυλοβάτης των λαών.  Οι αμέτρητοι  άνεργοι θα καταλήγουν   στους βουλευτές και στους δημάρχους, για προσωρινή εργασία. Διότι η ανεργία, δυστυχώς θα εκτοξευτεί στους νέους μας. Οι φτωχοί θα χρωστούν εκτός από τα τρέχοντα πάγια τέλη, και τα δάνεια τους, στα ενοίκια, στους μισθούς,  στον μπακάλη, στον φούρναρη, στο φαρμακείο.Σίγουρα οι εξαθλιωμένοι από την φτώχεια και οι άνεργοι, θα αναζητήσουν τη λύση στα τοκογλυφικά Τραπεζικά δάνεια, που τελευταία είχαν παγώσει. Μόνο  που αυτή τη φορά δεν θα είναι αστεία μπουζούκο- δάνεια, αλλά δάνεια επιβίωσης, ζωής και θανάτου. Έτσι οι φτωχοί, θα γίνουν περισσότεροι και φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι.Ας προσευχηθούμε όλοι, με την ελπίδα ότι το θανατερό της πανδημίας, γρήγορα θα περάσει και ο φονικός ιός ‘που μας παίζει το ντέφι του και χορεύουμε στο κέφι του’,  σύντομα θα εξαλειφθεί, για να επιστρέψει χωρίς μάσκα στο χαμόγελο και στην κανονική ζωή η ανθρωπότητα.

  • 23 Νοεμβρίου 2020
  • 0 Σχόλια

Δημοσιογράφος

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Με μεγάλη μου έκπληξη, διαπίστωσα ότι ένα συνηθισμένο κείμενο, από τα συνήθη αφιερώματα μου, που έγραψα για τον κ. Κώστα Καϊσερλη, τον άνθρωπο που θυσίασε τα νιάτα και την ψυχή του για τον τόπο μας, έγινε αντικείμενο δυσμενών, και, πικρόχολων σχολίων. Μερικοί  κρυμμένοι πίσω από την ανωνυμία, που αποτελεί το κρησφύγετο της δειλίας και της χυδαιότητας, άνοιξαν τον οχετό, καθυβρίζοντας όχι μόνο τον επιτυχημένο για πολλά χρόνια  Δήμαρχο κ. Καϊσερλη, αλλά και εμένα.Βεβαία τα κακόβουλα λόγια τους,  κατέληξαν στο μεγάλο αποχετευτικό έργο, του πρώην Δημάρχου.  Ωστόσο  με μεγάλη μου λύπη παρατηρώ τελευταία, μαζί με όλους τους πολίτες της Κω, φαινόμενα διχασμού, ανάμεσα σε πολιτευτές του Δήμου. Έλληνες,  υβρίζουν Έλληνες και τρώγονται μεταξύ τους. Λες και βρίσκονται σε αντίπαλες εμπόλεμες ζώνες, διαφορετικών χωρών.  Αντί να είναι μονιασμένοι για το καλό του τόπου μας, επιδίδονται σε πικρές ανακοινώσεις, σε κακοπροαίρετες αντεγκλήσεις και σε δεκάδες ανώνυμα υβριστικά σχόλια, στον διαδικτυακό χώρο. Μετατρέπουν  έτσι το διαδίκτυο σε αρένα, λεκτικής βίας. Είναι  ντροπή για τον πολιτικό πολιτισμό, η διχόνοια να κρατεί τα σκήπτρα της Δημοκρατίας.   Αντί να συνεργαστούν, για το καλό του νησιού, ‘βγάζουν ο ένας το μάτι του άλλου’, εμποδίζοντας την ομαλή λειτουργία του Δήμου. Ας δούμε πρώτα και τον νυν Δήμαρχο κ. Θεοδόση Νικηταρά  και ας τον αφήσουμε, να προχωρήσει το πρόγραμμα του και να κάνει ανεμπόδιστα, το ωφέλιμο έργο του. Άλλωστε  μέχρι τώρα καλά τα πάει, νοικοκύρεψε και καθάρισε την πόλη. Τακτοποίησε πολλές εκκρεμότητες, εν μέσω αντίξοων οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών. Αν θέλουν όλες οι παρατάξεις το καλό του τόπου μας, ας συνεργαστούν, αντί να βάζουν εμπόδια, τρικλοποδιές και αθέμιτα χτυπήματα κάτω από τη μέση. Έτσι, υποβιβάζουν την παρουσία τους, στο πολίτικο σκηνικό και κανείς δεν τους παίρνει στα σοβαρά, για να τους ψηφίσει στο μέλλον.Ας περιμένουμε λοιπόν, πριν να προδικάσουμε το αποτέλεσμα της νυν Δημοτικής αρχής  και αν δεν επιτύχει, τότε ο λαός θα την αλλάξει.  ‘Μηδένα προ του τέλους μακάριζε, έλεγε ο σοφός Σόλωνας  στον βασιλιά Κροίσο.’Όλοι αναρωτηθήκαμε, γιατί τόσο μένος, σε έναν άνθρωπο που τον προτιμούσε για πολλά χρόνια για Δήμαρχο του, με την ψήφο του ο λαός της Κω. Αλλά ‘ουδείς προφήτης στον τόπο του.’ Ίσως να  ήταν ευχαριστημένοι μερικοί, αν  έβριζα τον κ. Καίσερλη. Όμως προς μεγάλη τους λύπη, δεν μου έδωσε τέτοιο δικαίωμα και ούτε είναι του χαρακτήρα μου, να μειώνω  ή να βρίζω τους ανθρώπους. Αυτό το προνόμιο, το αφήνω στους ανώνυμους υβριστές, που έχουν το ταλέντο.Όσο για την έκθεση, δεν περιμένω κανένα υποβολέα να μου την συντάξει.  Γνωρίζω  να γράφω πολύ καλά Ελληνικά, και  εκτός από εκθέσεις,  έγραψα και   δυο  βιβλία, που με πολύ αγάπη αγκάλιασε το αναγνωστικό κοινό της Κω και το ευχαριστώ. Στο αφιέρωμα μου, δεν έγραψα τίποτα παρά πάνω, από μια περίληψη των έργων, που αναφέρει ο κ. Καϊσερλης, στο δικό του βιβλίο  και τα οποία εγώ τα έζησα, όπως τα βίωσε και όλος ο  λαός της Κω. Αλλά συνήθως ‘βλέπουμε, το δένδρο και όχι το δάσος.’ ‘Κοιτάμε, το δάκτυλο και όχι το φεγγάρι.’ Όσον  αφορά για τους οικονομικούς πόρους, που έγιναν τα έργα,  αναφέρω στο αφιέρωμα μου, πως έγιναν με τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από  τα ταμεία του Δήμου,  με ευνοϊκά δάνεια και φυσικά από  τα Κρατικά ταμεία, της τότε Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Αναφορικά  δε αν θυμιατίζω τον πρώην Δήμαρχο κ. Καϊσερλη,  η μόνη υποχρέωση που του έχω είναι ότι με μεγάλη  ανθρωπιά, με επισκέφτηκε στο σπίτι μου, όταν είχα σπάσει το πόδι μου, σε ατύχημα στη σκάλα.   Ακολούθησε  και η επίσκεψη της  συζύγου του, μετά από μερικές ημέρες.Δεν λιβανίζω λοιπόν κανέναν, είμαι ελεύθερη επαγγελματίας, αυτό απασχολούμενη και αυτό ασφαλιζόμενη, με οικονομική άνεση και δεν έχω ανάγκη κανέναν.Έτσι λοιπόν, λίγη ντροπή δεν βλάπτει. ‘Αιδώς Αργείοι.’  Αν έχετε τα κότσια, να πάτε να αντιμετωπίσετε κατά πρόσωπο τον κ. Καϊσαρλη,  να του δείξετε την κακία, την ζηλοφθονία , την αχαριστία και να του πείτε τα παράπονα σας.  Διότι ‘ουδείς πιο αχάριστος από τον ευεργετηθέντα.’ Αλλά ούτε είναι πολιτισμός  να βρίζεται παράλληλα και εμένα, κρυμμένοι πίσω από την άνανδρη ανωνυμία σας.  Ο κ.  Καϊσερλης δεν  έχει ανάγκη κανένα να τον υπερασπιστεί. Ούτε  και εγώ. Γνωρίζω  καλά, πως θα υπερασπιστώ την αξιοπρέπεια μου, μέσα από την σαραντάχρονη διαδρομή μου, στο μετερίζι της δημοσιογραφίας.  Και κάτι ακόμη, έχω υπογραμμίσει στο τέλος πως το αφιέρωμα μου, δεν είχε ουδένα σκοπό να μειώσει το έργο των προηγουμένων Δημάρχων, ούτε του παρόντος αγαπητού κ. Νικηταρά, μα ούτε και των επομένων.Συμπληρωματικά, σας διαβεβαιώνω ότι η πολιτική ποτέ δεν με ενδιέφερε. Αν  και μου έγιναν πολλές τιμητικές προτάσεις, (και ευχαριστώ), δεν θέλησα ποτέ μου να αναμιχθώ, στην πολιτική,  πιστεύοντας στα σοφά λόγια του Βολταίρου. ‘Ότι  η πολιτική είναι σαν την ‘τουαλέτα’ στο σπίτι,  βρώμικη μεν αναγκαία δε. Ευχαριστώ για την ανάγνωση.

  • 13 Νοεμβρίου 2020
  • 0 Σχόλια

Γ.Γ. Β. Συγκροτήματος Δωδ/σου του ΛΑ.Ο.Σ

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Απόλυτα σύμφωνο με βρίσκει η άποψη του Δημάρχου, ότι δεν πρέπει να υπάρχει καμία σκέψη από την Κυβέρνηση για κατάργηση του μειωμένου ΦΠΑ στα νησιά μας.Όλοι μαζί ενωμένοι πρέπει να παλέψουμε για την διατήρηση των κεκτημένων μας και να μην αφήσουμε κανένα περιθώριο στην Κυβέρνηση να κάνει τέτοιες σκέψεις.Επίσης, ενωμένοι πρέπει να είμαστε και για την νέα κλειστή δομή που πάνε να φτιάξουν στο Πυλί, ώστε να μπορούμε να φιλοξενήσουμε ακόμα περισσότερους μετανάστες.Θέμος ΚουκούλαςΠρώην Τοπικός Σύμβουλος με την Δύναμη ΑλλαγήςΓ.Γ. του Βορείου Συγκροτήματος Δωδεκανήσου του ΛΑΟΣ

  • 12 Νοεμβρίου 2020
  • 0 Σχόλια

ΕΞΟΔΟΣ