Ραδιόφωνο Live Επικοινωνία Χρήσιμα τηλέφωνα
Follow us
  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Ο Αη Βασίλης, είναι μια φιγούρα, που καμιά σχέση δεν έχει με τον Σάντα Κλάους ή Σάντα Νικολάους, δηλ τον Άγιο Νικόλαο των Ορθόδοξων και των Καθολικών. Ουδεμία σχέση έχει με την Άγια εικόνα, του Ιεράρχη Μεγάλου Βασιλείου, του φιλάνθρωπου Επισκόπου της Καισαρείας. Η  παρουσία της Φάτνης του Χριστού είναι μηδαμινή, σε όλες τις γιορτινές διακοσμήσεις, σε τηλεοπτικές διαφημίσεις και σε γιορτινές εικόνες. Παντού ηλιοφώτιστα δένδρα, δώρα και αντικείμενα, που δεν τονίζουν ή δεν θυμίζουν την ‘Αγία της του Χριστού Γέννηση’. 

Τα Θρησκευτικά γιορτινά σύμβολα όπως οι Άγγελοι, ο Σταυρός, οι καμπάνες, εξαφανίστηκαν. Αν ρωτήσετε δε τα παιδιά και την νεολαία, τι γιορτάζουμε αυτές τις Άγιες ημέρες θα σας απαντήσουν, πως Χριστούγεννα σημαίνουν φωτάκια, στολισμένα δέντρα, πολλά δώρα, ατέλειωτα ψώνια, ξέφρενα γλέντια και πλούσια τραπέζια.  Όλα  αυτά τα γιορτάζουμε, χωρίς την πνευματική παρουσία της Θείας Γεννήσεως του Χριστού, με υλιστικό τρόπο. 

Το   Πνεύμα των Χριστουγέννων,  θα το συναντήσουμε σε μερικά χωριά,  όπου κρατάνε τα ήθη και τα έθιμα και τα παιδιά, λένε ακόμη τα κάλαντα στις γειτονιές.   Θα  το βρούμε στο κάλεσμα της καμπάνας, στις Εκκλησιές και στις  Ιερές Μονές. Ωστόσο  τα δυο τελευταία χρόνια, γιορτάζουμε τις Άγιες αυτές ημέρες και με έντονη την παρουσία της φονικής πανδημίας. 

Αλλά και με τη απουσία, της κοινωνικής επικοινωνίας  και της Χριστιανικής αγάπης και αλληλεγγύης. Η μεγάλη  Γιορτή πλησιάζει.  ‘Δεύτε είδωμεν πιστοί, που εγεννήθει ο Χριστός.’ Τα  Χριστουγεννιάτικα δέντρα, έχουν  στολιστεί και στέκονται καμαρωτά, με τα λαμπερά φωτάκια τους, πίσω από  τα νοτισμένα από τη βροχή παράθυρα. Οι  μικρές και μεγάλες Πλατείες, χρυσοστολισμένες με ολόφωτο το πελώριο δέντρο και την Φάτνη του Χριστού, να το ευλογεί και το Αστέρι να το φωτίζει. Οι περίεργοι και συνεχείς περιορισμοί, έχουν μετατρέψει τις πόλεις σε ερημιές.  

 Άδειοι  δρόμοι, σιωπηλές γειτονιές, μαγαζιά κλειστά και σφαλιστές οι καρδιές των κατοίκων.  Το  τρομερό σύννεφο του φόβου, για μια θανατηφόρα πανδημία, που διαλύει τα πνευμόνια των ανθρώπων,  κυριαρχεί συνεχώς πάνω από τα κεφάλια όλων, σαν δαμόκλειος σπάθη, τιμωριτική και εξοργιστικά ανελέητη. Τα  πουλιά βουβαθήκαν στα παγωμένα κλαδιά και τα παιδιά σιώπησαν, για τα γιορτινά Κάλαντα. Οι  χαρούμενες  φωνές στις γειτονιές στέγνωσαν, μαζί με το κέφι μικρών και μεγάλων. 

Παρόλα αυτά, το  Άγιο Πνεύμα των Χριστουγέννων, βρίσκεται παντού ακόμη και στις Εκκλησιές, με τους ελάχιστους περιορισμένους πιστούς, τον Ιερέα, τον ψάλτη, τον νεωκόρο και τους  επιτρόπους. ‘Θανατηφόρα Πανδημία’. Δυο λέξεις, που τρόμαξαν όλο τον πλανήτη μας από  άκρη σε άκρη.  Δυο λέξεις, που έφεραν περιορισμούς, αποστάσεις, προφύλαξη, εμβόλια, πιστοποιητικά, κλεισούρα στα σπίτια, καραντίνες. Κλεισίματα  παντού, στη δουλειά, στα ψώνια, στη διασκέδαση και γενικά στη  ζωή όλων με ουρές στα εμβολιαστικά κέντρα, για να κρατήσουν ζωντανή την ελπίδα για ζωή. Θύματα  της φονικής πανδημίας, οι άτυχοι ασθενείς, που απομένουν μόνοι και έρημοι, στα κρεβάτια των Νοσοκομείων, να παλεύουν με το θεριό. 

Αφήνονται απομονωμένοι, χωρίς κανέναν συγγενή ή φίλο, για λίγη παρηγοριά και συμπόνια. Βουβό το δάκρυ, για την καθημερινή απώλεια της ζωής. Οι ηρωικοί γιατροί και νοσοκόμοι, ντυμένοι σαν αστροναύτες, για να προφυλαχτούν από την κατάρα του αιώνα, δίνουν και τη ζωή τους, πιστοί στον Ιπποκρατικό όρκο. Σκληρή  η μοίρα που  χτύπησε τον Πλανήτη μας και  κυρίως τούτες τις μεγάλες, Γιορτινές Άγιες  ημέρες.   Στα σπίτια οι νοικοκυρές, προσπαθούν να τηρήσουν την παράδοση, να ακολουθήσουν τα ήθη και τα παραδοσιακά έθιμα, να γλυκάνουν την οικογένεια, με τραγανούς κουραμπιέδες λουσμένους στη ζάχαρη άχνη. Θα  φτιάξουν το παραδοσιακό Χριστόψωμο, θα ετοιμάσουν την Βασιλόπιττα για την Πρωτοχρονιά και στην Αντιμάχεια θα φτιάξουν τους  παραδοσιακούς Μαρμαρίτες τα Φώτα. 

Θα μελώσουν τις καρδιές  όλων με  τα σιροπιαστά φοινίκια ή μελομακάρονα. Θα απαλύνουν τους περιορισμούς και την κλεισούρα, με το στολισμένο Χριστουγεννιάτικο δέντρο και με το κατάλληλα διακοσμημένο, γιορτινό σπίτι.  Ωστόσο, μια παγωμάρα απλώνεται παντού.  Ο  τρόμος και ο φόβος, κυριαρχεί εδώ και πολλούς μήνες και καταλήγει να κορυφώνεται, στις παγωμένες, Χειμωνιάτικες μεγάλες γιορτές των Χριστουγέννων. Άραγε  θα μπορέσει η καλοσυνάτη και γενναιόδωρη μορφή του  Αη Βασίλη, να ταξιδέψει για να φέρει μέσα στα τόσα δώρα και το Θείο  δώρο της Υγείας και  της παντελούς ανοσίας, σε όλο τον Κόσμο; Υπάρχει  η Ελπίδα, και αυτή είναι  ο ‘Χριστός γεννάτε δοξάσατε, Χριστόν εξ ουρανού απαντήσατε’  που θα φέρει την ‘Επι γης Ειρήνη και την εν ανθρώποις  Ευδοκία’.

Ευλογημένα  Χριστούγεννα  και Καλές Γιορτές

  • 20 Δεκεμβρίου 2021
  • 0 Σχόλια

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Κοινωνία είμαι ο καθρέπτης σου, σε  ένα τηλεοπτικό κατήφορο. Ξεφυλλίζοντας  τις  σελίδες της μακραίωνης ιστορίας, θα δούμε ότι είναι γεμάτη από γεγονότα, βίας, εγκληματικότητας, πολέμων, εμφυλίων και μη και γενικά σήψης της κοινωνίας. Είναι τα ιδία δυσάρεστα γεγονότα, που  επαναλαμβάνονται συχνά, σε διαφορετικό σκηνικό, και  με διαφορετικούς πρωταγωνιστές. Στον όμορφο κόσμο, τον Αγγελικά πλασμένο, διαπιστώνουμε ότι έχουμε μπροστά μας ένα μακρύ κατάλογο, εγκληματικότητας και γενικής παραβατικότητας.

 Η ανθρώπινη βία, οι ληστείες, τα φονικά, οι βιασμοί, η κακοποίηση γυναικών και παιδιών και κάθε είδους απεχθών εγκληματικών πράξεων,  έχουν γίνει πρωτοσέλιδα στις εφημερίδες και καθημερινό βίωμα, στην ταραγμένη μας κοινωνία. Μια κοινωνία, που το ένα της πόδι στέκεται, στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, και το άλλο της πόδι στέκεται, στους τηλεοπτικούς δέκτες. 

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, και η καθημερινή ειδησεογραφία, σμίκρυναν τον Κόσμο και εκτελούν τον σκοπό της παγκοσμιοποίησης. Η  επικοινωνιακή δύναμη, της τηλεοπτικής και ηλεκτρονικής εικόνας, ξεγυμνώνει ρεαλιστικά, όλα τα συμβάντα στον Πλανήτη μας. Για παράδειγμα, έχουμε  το   17 ο θύμα του 2021,της ενδοοικογενειακής βίας. Είναι  η τελευταία γυναίκα, που  κτυπήθηκε άγρια από τον  σύζυγό της και πέθανε με φρικτό τρόπο. Αλήθεια ποιος   έσκυψε πάνω από το πραγματικό πρόβλημα, της ανθρωποκτονίας ή γυναικοκτονίας;  

Όταν  η γυναίκα ντρέπεται να πει ακόμα και στους συγγενείς της, ότι κακοπερνά από τον πατέρα των παιδιών της;  Όταν  δεν έχει που αλλού να βρει καταφύγιο, γιατί εξαρτάται οικονομικά από τον βίαιο σύζυγό της;  Όταν  τον πήρε από ένα μεγάλο έρωτα και τον συγχωρεί ή τον κρύβει διαρκώς, ενώ βρίσκεται σε αδιέξοδο και δεν ξέρει τι να κάνει  και τι θα απογίνει αυτή και τα παιδιά της;  Πόσο πια να την βοηθήσουν και οι Δημόσιες Υπηρεσίες, κακοποίησης γυναικών και η  Κοινωνική Πρόνοια;  

 Αλίμονο της όταν την πιάσουν στο στόμα τους, οι κουτσομπόλες της γειτονιάς και τα τηλεοπτικά κανάλια, με τις καθημερινές εκπομπές του κουτσομπολιού, της κατάκρισης και του δημόσιου διασυρμού. Εδώ πρέπει να εστιάσουμε, αφού σε καθημερινή βάση  βιώνουμε μέσα από  την ηλεκτρονική και τηλεοπτική επικοινωνία, το χάλι μιας τραγικά διεφθαρμένης  κοινωνίας, που οι τηλεοπτικοί κανίβαλοι την κατακομματιάζουν και την κατασπαράζουν. Υπάρχει  τρόπος, για  να σταματήσει αυτός ο απάνθρωπος κατήφορος; 

Η  επικοινωνιακή  δύναμη της τηλεοπτικής και της ηλεκτρονικής εικόνας, είναι πολύ μεγάλη. Όμως δεν χρησιμοποιείται, για το κοινωνικό καλό. Υπάρχει ένας άκρατος κανιβαλισμός, σε όλα  τα μέσα. Μόλις τολμήσει κάποιος  επώνυμα, να εκφράσει  την εμπειρία της ζωής του, το παράπονο ή τη γνώμη του, πέφτουν σαν τα κοράκια οι ανώνυμοι ή με ψευδώνυμα σχολιαστές και τον κατασπαράζουν. Το  ίδιο, συμβαίνει και με την  τηλεόραση. Οι δήθεν καλοπροαίρετες, κοινωνικές μεσημεριανές εκπομπές, μαζί με τι άσχετες παρουσιάστριες και παρουσιαστές, στήνουν στο τοίχο τα ανυπεράσπιστα θύματά τους και τα πυροβολούν. Έτσι ξαφνικά  όλοι γίνανε Εισαγγελείς, αδέκαστοι Δικαστές, Βιολόγοι, Ιολόγοι,  Γιατροί και  Δικηγόροι,  για την Παγκόσμια πανδημία.

 Αναγορεύτηκαν  μέχρι και Σεισμολόγοι,  ψυχολόγοι και Εγκληματολόγοι, με σκοπό το κουτσομπολιό, τον διασυρμό και την τρομοκρατία των ακροατών, αυτών που δεν αλλάζουν κανάλι ή  δεν κλείνουν τον τηλεοπτικό  και  ηλεκτρονικό τους δέκτη. Αλλοίμονο λοιπόν, σε όποιον πιάσουν στο  στόμα τους, οι Στυμφαλίδες όρνιθες, των μεσημεριανών κουτσομπολίστικων εκπομπών. Καθισμένοι οι παρουσιαστές και οι τηλεπαρουσιάστριες, επάνω στον παχυλό μισθό που τους εξασφαλίζει, το ακροαματικό  κοινό, αρχίζουν τον συνήθη κανιβαλισμό. Δικάζουν   και καταδικάζουν, τους πάντες και τα πάντα, με την μάσκα όχι του κορωνοιού, αλλά της δήθεν συμπόνιας και φιλανθρωπίας. Με  εκείνο το ψεύτικο, ειρωνικό και χλευαστικό χαμόγελο, κανιβαλίζουν στα θύματα τους, χωρίς να βλέπουν την δική τους καμπούρα ή  τα δικά τους, προσωπικά και οικογενειακά  καμώματα.

 Τροφή  τους δίνουν και άλλες εκπομπές,  που με εξομολογητική διάθεση,  ο καθένας μη σκεπτόμενος, πως τα ‘εν οίκω  μη εν δήμω’, πηγαίνει και ακουμπά τα εσώψυχα του, στον κάθε τυχάρπαστο, τηλεοπτικό εξομολογητή και παρουσιαστή, που δήθεν του παίρνει συνέντευξη, στο βωμό της δημοσιότητας. Έτσι  όλοι οι άσχετοι, καθημερινά ασχολούνται με τα παραβατικά και εγκληματικά φαινόμενα, και πριν η Δικαιοσύνη εκδικάσει και καταδικάσει κάποιον,  του έχουν βγάλει τις τηλεοπτικές καταδίκες τους και τον έχουν στείλει στο απόσπασμα,  του κοινωνικού διασυρμού. 

Τους  απασχολεί αν η νύφη μαλώνει με την πεθερά, ποιος  είναι ο πατέρας του παιδιού, της τάδε ανύπαντρης μητέρας, αν ο κουμπάρος καλοβλέπει την κουμπάρα και ό, τι ακριβώς δεν τους αφορά και αφορά κυρίως, μόνο τους ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Αναψηλαφούν  τη ζωή κάθε παραβάτη, από γενιά σε γενιά και στο τέλος τον ρωτούν ευθέως και  με απαράδεκτο θράσος,  πως αισθάνεται που θα πάει  ισόβια στη φυλακή. Πέφτουν  σαν τα πεινασμένα κοράκια, πάνω σε κάθε κοινωνικά παραβατικό πτώμα, χωρίς ίχνος ανθρωπιάς και αξιοπρέπειας από τη μεριά τους, χωρίς  την στοιχειώδη παιδεία και τις ανάλογες γνώσεις. 

Παριστάνουν  με εκείνο το κυνικό εγωιστικό ύφος, τον Εισαγγελέα, τον Δικαστή, τον Ιατροδικαστή, για να κερδίσουν τον ανταγωνισμό της ακροαματικότητας, αδιαφορώντας  αν πληγώνουν ή εκθέτουν τον παραβάτη  άνθρωπο, ή αν συνθλίβουν τη ζωή της οικογένειας και  των συγγενών του.  ‘Οι άνθρωποι, συνηθίζουν να κλωτσούν όποιον πέσει’, έλεγαν οι Αρχαίοι μας φιλόσοφοι  και δεν είχαν άδικο.  

Αλλά και το Εθνικό κανάλι  της ΕΡΤ 1, έπεσε σταδιακά και σε αυτή  την παγίδα. Ενώ  έχει εξαιρετικές μορφωτικές και εκπαιδευτικές εκπομπές, ενώ έχει βάλει ψηλά τον πήχη στην μυθοπλασία και στις σειρές επιπέδου,  σιγά, σιγά ακολουθεί την πεπατημένη. Για παράδειγμα, δεν  είναι ανάγκη ένα Εθνικό κανάλι, να προβάλει τόσο  πολύ την ομοφυλοφιλία, σε εκπομπές πριν τα μεσάνυχτα, που τις παρακολουθούν παιδιά και έφηβοι. 

Είδαμε  ομόφυλα φιλιά ανδρών στη σειρά, ‘Η τούρτα της μαμάς’ και γυναικών στη σειρά Καρτ-Ποσταλ’.  Σεβαστό το  δικαίωμα οι ομοφυλόφιλοι, να ζουν ελεύθερα τη προσωπική ζωή τους και να κατοχυρώνουν νομικά, τις επιλογές τους. Δεν  είναι όμως αποδεκτό, να προβάλουμε και να στέλλουμε μπερδεμένα μηνύματα ομοφυλοφιλίας, στα παιδιά. Ας το προσέξουν αυτό οι υπεύθυνοι της ΕΡΤ του καναλιού, γιατί θεωρείται  σοβαρό κανάλι και όχι ξεπεσμένο, το οποίο το πληρώνει ο Ελληνικός λαός. Με την συμφορά της πανδημίας, είδαμε όλοι πόσο συνέβαλλαν σε λάθος κατεύθυνση, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης  και κοινωνικής  δικτύωσης. Όλοι  έγιναν επιστήμονες Γιατροί, Βιολόγοι, Ιολόγοι. Με αποτέλεσμα να μπερδέψουν τον κόσμο, άλλοι υπέρ της μάσκας   ή μη και  άλλοι υπέρ των εμβολίων ή μη.

 Δεν  είναι μόνο  ζημιογόνα η  συμβολή των τηλεοπτικών καναλιών, στην έκθεση της  κοινωνικής διαφθοράς και στον  υπερβολικό διασυρμό της, είναι και ζημιογόνα  με τον υπερβάλλοντα ζήλο τους, για να ενημερώνουν λάθος ή να παραπλανούν τους πολίτες, για την πανδημία. Δουλειά  που πολύ καλά την κάνουν υπεύθυνα, οι γιατροί και ειδικοί επιστήμονες. Αλήθεια, ποιος μπορεί να τους σταματήσει σε  αυτό τον τηλεοπτικό κατήφορο; Έχουμε  ευθύνη και εμείς, σαν ώριμοι  και ανεκτικοί ακροατές, που δεν  κλείνουμε το τηλεοπτικό δέκτη ή δεν αλλάζουμε κανάλι.

  Έχει  ευθύνη η Πολιτεία και η Δικαιοσύνη, να σταματήσει με ειδικούς νόμους, αυτό τον τηλεοπτικό διασυρμό και ανθρώπινο κανιβαλισμό και  μπορεί να το κάνει. Τελικά  μήπως είναι πια έτοιμοι και οι ακροατές  να πετάξουν στη χωματερή, αυτά τα τηλεοπτικά σκουπίδια, που βλάπτουν  και ουδόλως ωφελούν, το κοινωνικό σύνολο;  

  • 13 Δεκεμβρίου 2021
  • 0 Σχόλια

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Είναι πια γεγονός, πως όλοι γίναμε ένα μεγάλο χωριό στον πλανήτη. Φυσικά  σε αυτό, συμβάλλουν τα ταχύτατα μέσα μαζικής μεταφοράς, όπως τα αεροπλάνα και τα γρήγορα πλοία και τραίνα. Μα πιο πολύ, τα ταχύτατα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Έτσι από το απλό τηλέφωνο, τον τηλέγραφο και το τέλεφαξ, περάσαμε στο έξυπνο κινητό τηλέφωνο.  Είναι  ένας μικρός υπολογιστής, αφού μας διακτινίζει και μας συνδέει με τον διαδιχτυακό, ηλεκτρονικό κόσμο. Επί πλέον μας φέρνει σε άμεση οπτική και ακουστική επικοινωνία, ώστε να ακούμε και να βλέπουμε, τον συνομιλητή μας ή να του γράφουμε μηνύματα, αν και ευρίσκεται στην άλλη άκρη του κόσμου. Αυτή η μαζική επικοινωνία, είναι μια μορφή της παγκοσμιοποίησης. Τα  αμέτρητα κοινωνικά δίχτυα, για άμεσες επαφές πλήθυναν τόσο γρήγορα, που ξεπερνούν τους ρυθμούς της ζωής. Η  παγκοσμιοποίηση ουσιαστικά  ξεκίνησε με την τυπική κατάργηση των συνόρων, σύμφωνα με τις διάφορες ενώσεις των κρατών, που έγιναν  για οικονομικές και για εμπορικές κυρίως συμφωνίες.  Η Ευρωπαϊκή Ένωση,   ξεκίνησε σαν Ευρωπαϊκή Οικονομική Ένωση, με διάφορες ομάδες κρατών μελών. Επίσης  μεγάλα  κράτη όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής,  η Ρωσία με τα κρατίδια της και η Ελβετία, με τα ενωμένα Ελβετικά καντόνια της, αποτελούν ομάδες μικρότερων κρατών ενωμένες σε ένα κράτος.

 Οι  ενώσεις αυτές των μικρών κρατιδίων, ανακάτεψαν τον πολιτισμό, ισοπέδωσαν τις διαφορές τους και ξεθώριασαν την ταυτότητα τους. Για αυτό στην  σημερινή παγκοσμιοποίηση, μπήκαν όλοι σε ένα πελώριο μύλο, που αλέθει Θρησκείες, Εθνικότητες, φυλές, γλώσσες, πολιτισμούς, μαζί με τα ιδιαίτερα ήθη και έθιμα των λαών. Μέσα  από τις ενώσεις αυτές, ξεκίνησαν και οικονομικές αγοραπωλησίες, σε ακίνητα, μεταξύ των διαφορετικών κρατών. Όπως  αγορές για κατοικίες, ξενοδοχεία, αγροκτήματα, εργοστάσια, επιχειρήσεις κλπ. Έτσι  αλλοιώνουν, την αμιγή παρουσία του πληθυσμού κάθε χώρας και εκχωρούν κομμάτι- κομμάτι αυτής της χώρας, σε ξένους ιδιοκτήτες. Συμπέρασμα ό, τι δεν κατάφεραν οι ξένοι να τα πάρουν με τα όπλα, τώρα τα παίρνουν με το χρήμα, αγοράζοντος γη και ύδωρ, σε διαφορετικά σημεία του κόσμου.  

 Η οικονομική μετανάστευση, και το κύμα προσφύγων που για να ξεφύγουν από πολεμικές επιχειρήσεις σε εμφύλιες και μη συρράξεις ή να αποφύγουν φυσικές καταστροφές,    μεταναστεύοντας σε άλλες χώρες, συμβάλλουν στην ανάμειξη των λαών και στην παγκοσμιοποίηση.  Με αυτό τον τρόπο,  αλλοιώνεται ο ντόπιος γηγενής πληθυσμός  των χώρων που τους δέχονται, κυρίως  στην Ευρώπη, στην Αυστραλία, στον Καναδά  και στην Αμερική. Έτσι αναμίχτηκε  η Θρησκεία, η γλώσσα, ο πολιτισμός, οι συνήθειες, τα ήθη και τα έθιμα και επηρεάστηκε η καθημερινή ζωή των ντόπιων κατοίκων.

Το ξεπούλημα των εργοστασίων και των επιχειρήσεων, σε παγκόσμιους ξένους εμπορικούς κολοσσούς, όπως τα Κινέζικα μαγαζιά και τα μεγάλα διεθνή εμπορικά κέντρα τροφίμων, έφεραν το μαράζωμα και το καταστροφικό κλείσιμο, των ντόπιων μικρομεσαίων επαγγελματιών και έμπορων.  Η ανάπτυξη ποικίλων ξένων επιχειρήσεων, διαφορετικών επιχειρηματικών ομάδων, από άλλα κράτη σε άλλα, συνέτεινε στην παγκοσμιοποίηση του εμπορίου, καθώς και της διεθνούς οικονομίας. Αποτέλεσμα οι ξένες πολυεθνικές εταιρίες, τα κέρδη που βγάζουν από τις υπέρογκες εισπράξεις τους, να  τα στέλλουν έξω στις δίκες τους πατρίδες. Επίσης οι διαφημίσεις των προϊόντων, για παράδειγμα στην Ελλάδα, κατά το ένα τρίτο είναι ξενόγλωσσες και συνεπώς δυσνόητες στους ντόπιους, εξαφανίζοντας σταδιακά την Ελληνική γλώσσα.  Πολλές δε από τις ξενόγλωσσες λέξεις, που αντικατέστησαν τις Ελληνικές, τις έχουν δανειστεί οι άλλες χώρες, αφού έχουν τη βάση τους στην πλουσιότερη και αρχαιότερη  γλώσσα την Ελληνική. Η  διεθνείς διαφημίσεις, η προβολή και η επιβολή λάθος ξενόφερτων προτύπων  και ο μιμητισμός, έδωσαν λανθασμένο προσανατολισμό   κυρίως στους νέους. Επικοινωνούν με ηλεκτρονικούς φίλους και παίζουν με ηλεκτρονικά παιχνίδια, που πολύ απέχουν από την πραγματικότητα.

Είναι εύκολο και εύχρηστο, να ταξιδεύουμε ελεύθερα, βάσει διεθνών συνθηκών χωρίς διαβατήρια και τυπικές γραφειοκρατικές διαδικασίες, στα σύνορα όλων σχεδόν των Ευρωπαϊκών χώρων. Αλλά πόσο ωφέλιμη, είναι η τυπική κατάργηση των συνόρων και πόσο πολύ συνέβαλε η παγκοσμιοποίηση, στην γρήγορη εξάπλωση της πρόσφατης φονικής πανδημίας, του επικίνδυνου ιού σε όλο τον κόσμο;  Ακόμη και οι τρόποι θεραπείας και εμβολιασμού, διέπονται από παγκόσμια κέντρα υγείας και διεθνείς φαρμακευτικές εταιρίες. 

Ποια είναι τα οφέλη, από όλο αυτό το ζωώδες ανακάτεμα των ανθρώπων, των λαών και των εθνών, σε ένα πολύ πληθυσμιακό μωσαϊκό, φυλών, Θρησκειών και πολιτισμού;  Σε ένα παγκόσμιο πληθυσμό, επτάμισι δισεκατομμυρίων ψύχων; Στην ζούγκλα της παγκοσμιοποίησης, η άκρατη ελευθερία και ασυδοσία, έφερε και την εισαγόμενη εγκληματικότητα, που καθημερινά κατακρεουργεί την κοινωνία, διαλύει την οικογένεια, εγκληματεί στα γηρατειά, βιαιοπραγεί στη νεολαία και γεμίζει ασφυκτικά τις φυλακές, από κάθε είδους παραβάτες. Μορφή παγκοσμιοποίησης είναι και οι μεικτοί πολιτικοί γάμοι, με πρόσφυγες ή με οικονομικούς μετανάστες και  τουρίστες, που συμβάλλουν στην ανάμιξη φυλετικών πληθυσμών των κρατών.

Όσο για τις Θρησκευτικές πεποιθήσεις, τα πολιτικά πιστεύω, οι ιδεολογικές αξίες και η ηθική, αμβλύνθηκαν με την ειρηνική εισβολή των ξένων μεταναστών. Η σταδιακή από -Χριστιανικοποίηση της Ευρώπης και της Αμερικής, η παρουσία άλλων Θρησκειών όπως Ισλαμιστών, Ιουδαίων, Βουδιστών και Ινδουιστών, άνοιξαν το δρόμο για νέα ήθη και νέα τάξη πραγμάτων. Η αύξηση της αθεΐας, της αθρησκίας και  της παρανομίας έκοψαν τα χαλινάρια που συγκρατούσαν τον άνθρωπο, για να ζει μια πιο αξιοπρεπή και ενάρετη ζωή. Η απόλυτη ελευθερία, για συμβίωση των ανθρώπων, η κατάργηση ουσιαστικά του γάμου,  η αποδόμηση της οικογένειας, τα υπεράριθμα γρήγορα και εύκολα διαζύγια, άλλαξαν την καθημερινότητα και την ασφαλή διαβίωση κυρίως των παιδιών. 

Οι  δύσκολοι καιροί στις σχέσεις των ανθρώπων, της πλήρους παγκόσμιας καταστολής, λόγω της φονικής πανδημίας συνδυασμένης με την καταστολή της ατομικής ελευθερίας, μέσω των δημόσιων καμερών ή των έξυπνων κινητών τηλεφώνων, που παρακολουθούν τα πάντα και τους πάντες, είναι  μια άλλη μορφή παγκοσμιοποίησης.

Επίσης  τα σύγχρονα διεθνή νομοθετικά εξαμβλώματα, για καταχρηστικές αμβλώσεις, για αυτοχειρία ή ευθανασία,  εξυπηρετούν τα δικά τους πολιτικά και ηθικά σύνδρομα, με νόμους κομμένους και ραμμένους στα μέτρα τους.

 Όπως  για παράδειγμα οι μηχανισμοί ανάδειξης της ομοφυλοφιλίας, της παιδεραστίας και της κτηνοβασίας, της νεκροφιλίας και γενικά κάθε λαγνείας, καθώς και του απόλυτου έκλυτου βίου, που  είναι ευγενή σπορ κυρίως των πλουσίων και διασήμων, χαμένων στο αλκοόλ και στις εξαρτήσεις. Αλλά  και η ιεροσυλία, από κατάπτυστα σκάνδαλα παιδεραστίας, βδελυρών ιερωμένων Καθολικών και άλλων Χριστιανών, δηλώνουν την εξαχρείωση των ηθών, μιας σάπιας φαινομενικά ανώτερης κοινωνίας.

 Η  λατρεία του χρήματος και η απολυτοποίηση του υλισμού και της ηδονής παγκοσμίως, που δεν διστάζουν πουθενά ακόμη και σε παγκόσμιο σεξουαλικό τουρισμό, όπου Γερμανοί και Βρετανοί κυρίως διεστραμμένοι τουρίστες, κακοποιούν ανήλικα παιδιά στις δήθεν ελεύθερες, Νοτιοανατολικές Ασιατικές φτωχές χώρες. Άτυχα παιδιά, που τα έχουν ‘κλείσει’ τα τουριστικά πρακτορεία ή  τα έχουν νοικιάσει, από εξαθλιωμένους γονείς παραδομένους στην απόλυτη φτώχεια και στα ναρκωτικά. Αυτή και αν  είναι μια παγκόσμια ντροπή, η αγοραπωλησία ανθρώπων σκλαβωμένων, για τον σύγχρονο και πολιτισμένο κόσμο. 

  Η  υπερβολική βουλιμία, ενός παγκόσμιου καταναλωτικού, αδηφάγου καπιταλιστικού κανιβαλισμού, που αδιακρίτως βασανίζει , βιάζει και κακοποίει αθώα παιδιά, κάνουν τα Σόδομα και τα Γόμορρα να ωχριούν μπροστά τους.  Αυτά λοιπόν είναι, τα αγαθά της παγκοσμιοποίησης. Άτιμη  κοινωνία, αυτός είναι ο καθρέπτης σου.  Πότε θα επαναστατήσεις και θα τον κάνεις κομμάτια;.

  • 13 Νοεμβρίου 2021
  • 0 Σχόλια

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

 Με μεγάλη λύπη, παρακολουθούμε τελευταία, διάφορα δυσάρεστα παραβατικά και εγκληματικά γεγονότα. Είναι όλα φορτωμένα με βία και παραλογισμό, που συχνά πυκνά συμβαίνουν στην κοινωνία μας. Κανείς  δεν επικροτεί ούτε υπερασπίζεται , τέτοιου είδους εγκληματικές πράξεις,  αλλά τις καταδικάζει,  αφού απειλούν την σωματική ακεραιότητα και αφαιρούν τη ζωή συνανθρώπων μας, μοιράζοντας δυστυχία παντού. Είτε αυτοί είναι συζυγοκτόνοι, γυναικοκτόνοι, αδελφοκτόνοι, παιδοκτόνοι κλπ,  οδηγούμενοι από εκδίκηση, μίσος, παράνοια και αγανάκτηση. Είτε είναι Ιερωμένοι υπηρετώντας την του Χριστού Εκκλησία, που ασυλλόγιστα έχασαν την ψυχραιμία τους και πετάνε καυστικά υγρά στους απέναντι τους. Είτε  είναι μια γυναίκα αντίζηλος, που τυφλωμένη από το πάθος της, εκδικείται την ερωμένη του αγαπητικού και  συντρόφου της.

Η διαφθορά της κοινωνίας, ο εκφυλισμός των ανθρωπίνων αξιών, οδηγούν στην εγκληματικότητα. Αυτό τον ύπουλο εχθρό του κοινωνικού ιστού, που παρασέρνει και καταστρέφει τις ζωές των ανθρώπων, θυμάτων και θυτών.

Τα εγκλήματα είναι ένα πανάρχαιο, κοινωνικό βαρύ πρόβλημα, συνυφασμένο με την εξέλιξη και την επιβίωση του ανθρωπίνου γένους, ανά τους αιώνες. Η εγκληματικότητα και η καθημερινή παραβατικότητα των Πολιτειακών νόμων,  εξακολουθεί να υπάρχει, διανύοντας μια μεγάλη διαδρομή στην ιστορία . Από  τα βάθη των αιώνων, το έγκλημα εκδηλώνεται σε ένα μεγάλο φάσμα παράλογων συμπεριφορών, σε διαφορετικές εποχές,  πρόσωπα, κοινωνίες,  πολιτισμούς,  ήθη και έθιμα, κουλτούρες  καθώς και οικονομικό και μορφωτικό επίπεδο των ανθρώπων. Δυστυχώς το έγκλημα οιασδήποτε μορφής, δεν αποτελεί περιστασιακό φαινόμενο, που μπορεί να αντιμετωπιστεί ριζικά με την εφαρμογή αυστηρότερων νόμων. Είναι  ένα δυσάρεστο κοινωνικό φαινόμενο, αποσπασμένο από τις ανθρώπινες αξίες και προσκολλημένο στην εγωκεντρική, ανθρώπινη τάση, για επιβίωση και επικράτηση μεταξύ των ανθρώπων.

Η ρήση του Χριστού ‘ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω,’ δηλ ‘όποιος είναι αναμάρτητος ας ξεκινήσει πρώτος τον θάνατο δια λιθοβολισμού’, απηχεί έντονα τα συναισθήματα κριτικής  όλων μας και μεταδίδει την συλλογική ευθύνη σε όλους μας. Και όμως όλα θα μπορούσαν να βελτιωθούν, μετά την ριζική αναγέννηση της ανθρώπινης κοινωνίας, με μια διαφορετική παιδεία για ηθική συνείδηση, στην οικογένεια και στην Σχολική εκπαίδευση. Κυρίως  δε και στα μέσα μαζικής επικοινωνίας, όπου παρουσιαστές και  ‘δημοσιογράφοι’  σε εισαγωγικά, γίνονται δημόσιοι κατήγοροι, στήνοντας τηλεοπτικά δικαστήρια, για να επηρεάζουν την κοινή γνώμη και για να εξάπτουν το περί δικαίου αίσθημα του λαού. Μανιωδώς   πέφτουν σαν τα κοράκια και ‘κανιβαλίζουν’ για εβδομάδες στο ψόφιο κρέας, των διαφόρων εγκληματιών . Όλα θυσία στο βωμό του κέρδους, για να κάνουν μεγάλα νούμερα ακροαματικότητας ή για να πουλήσουν περισσότερα έντυπα φύλλα ενημέρωσης, εφημερίδες. Ευτυχώς που σε μερικά πολιτισμένα κράτη, καταργήθηκε η θανατική ποινή. Αλλιώς λαϊκοί και κληρικοί, γεμάτοι χαιρεκακία, θα χειροκροτούσαν στην Πλατεία τον δήμιο που θα αποκεφάλιζε ή θα κρέμαγε τους ‘τα αποβράσματα της κοινωνίας,’ τους βαρυποινίτες.

 ‘Βροτοίς πέφυκε πεσόντα λακτίσαι’ δηλ ‘Είναι στην ανθρώπινη φύση να κλωτσάνε όποιον ξεπέσει.’  (Αισχύλος 525-456 π. Χ.)

Και πάλιν, ‘Όταν κλύδων κακών επέλθει πάντα δειμαίνειν φίλων.  Δηλ  ‘Όταν έλθει καταιγίδα κακών, τρομάζει και διώχνει όλους τους φίλους. (Μένανδρος 342-282 π. Χ.)

Και ο Θουκυδίδης (460-399 π. Χ.) συμπληρώνει.  Όταν  πέφτουν οι άνθρωποι, ακόμη και τα δειλά ποντίκια,  γίνονται δυνατά  θηρία και τους κατασπαράζουν.

Ενώ ο Μένανδρος (342-282 π. Χ.) συμφωνεί λέγοντας. ‘Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται. δηλ, ‘όταν πέσει η βελανιδιά όλοι οι άνθρωποι τρέχουν για να κόψουν τα ξύλα’. Μέσα από αυτές τις σοφές κουβέντες, και τα πανάρχαια αποφθέγματα, που είναι ανεξίτηλα χαραγμένα  στους αιώνες, βλέπουμε την χαιρεκακία και το μένος των ανθρώπων, προς τους συνανθρώπους τους.  Τι και αν είναι Ιερωμένοι και αν κηρύττουν την αγάπη, την συγχώρηση, την κατανόηση και την ταπείνωση από τον άμβωνα. Τι και αν φορούν την πολυτελή κορώνα, αντί του ακάνθινου στεφάνου. Τι και αν κρατούν την χρυσοποίκιλτο ποιμαντορική ράβδο, αντί της καλάμου, που έτυπταν επί της κεφαλής του Χριστού. Τι και αν είναι  στολισμένοι με αστραφτερά, χρυσά εγκόλπια και  ενδεδυμένοι με λαμπερά ακριβά ενδύματα, που παραπέμπουν σε απομεινάρια της ματαιόδοξης Βυζαντινής αυτοκρατορίας και όχι στον ταπεινό και άραφο χιτώνα του Ιησού. Τι και αν κηρύττουν την ταπείνωση, την αγνότητα, την ακτημοσύνη, την συγχώρηση και την Χριστιανική Αγάπη. Έτσι ως άλλοι γραμματείς και φαρισαίοι, συγκεντρώθηκαν για να δικάσουν και να καταδικάσουν, ένα άρρωστο εξαρτημένο άνθρωπο, τον οποίο η Δικαιοσύνη σωστά έκρινε και έστειλε στο Δημόσιο ψυχιατρικό ίδρυμα για να νοσηλευτεί. Κάνεις δεν δικαιολογεί την παράλογη πράξη του Αρχιμανδρίτη, που η σύγχρονη  Ιερά Εξέταση, τον οδήγησε εκεί σε αδικαιολόγητες πράξεις παραλογισμού και απελπισίας, αφού επέμενε να τον τιμωρήσει και να τον αποσχηματίσει, αντί να τον βοηθήσει ουσιαστικά και έμπρακτα.  Αντί να  βοηθήσουν έγκαιρα το απολωλώς πρόβατο, από τα πρώτα σημάδια απόκλισης από τα ιερά του καθήκοντα και τις υποχρεώσεις του, αντί να σκύψουν στο πρόβλημα εξάρτισης του, τον έστειλαν στην ‘Μεσαιωνική πυρά’ της ταπεινωτικής τιμωρίας του αποσχηματισμού. Πως  έβαλαν στους κόλπους της Εκκλησίας, ένα τέτοιο δυστυχισμένο προβληματικό άτομο; Γιατί δεν χειρίστηκαν τα προβλήματα του, με διακριτικότητα και εχεμύθεια, για να μην πληγεί το κύρος της Εκκλησίας;

 Που  είναι η Χριστιανική Αγάπη, που θα τον αγκάλιαζαν και η πατρική φροντίδα, που θα τον έστελλαν για ιατρική φροντίδα;  Σε ένα ειδικό κέντρο απεξάρτησης, από τις επικίνδυνες εθιστικές ουσίες, αυτές που τον έσπρωχναν ακόμη και να κάνει υπεξαίρεση ξένων χρημάτων; Τον δίκασαν και τον καταδίκασαν. Σαφώς και  το σάπιο κομμάτι της Εκκλησίας πρέπει να αποβάλλεται, όχι όμως μόνο με πνευματικές τιμωρίες,  επιτίμια, αργίες, αποσχηματισμούς κλπ. Αλλά με  πιο δραστικές ενέργειες, που θα έφερναν το απολωλός πρόβατο στον ίσιο δρόμο. Ο  Ιησούς είπε. ‘Δεν ήρθα για να σώσω τους δικαίους, αλλά τους αμαρτωλούς’. Ο Χριστός ποτέ δεν αποδέχτηκε τις δίκες και τους γραμματείς και φαρισαίους, αλλά την πατρική προσέγγιση για αυτούς που παραστράτησαν. Έτσι τραυμάτισαν, την ευαίσθητη κομματιασμένη, προβληματική προσωπικότητα ενός Ιερομόναχου, που οι ίδιοι του έδωσαν μέχρι και το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Ενώ  η Δικαιοσύνη ορθώς φρόντισε να τον συμμορφώσει και να τον θεραπεύσει, σε ένα Δημόσιο  ψυχιατρικό ίδρυμα. Ιδού λοιπόν η διάφορα της πραγματικής  Χριστιανικής  Αγάπης,  που εκπορεύεται από την συγχώρηση, που ο ίδιος ο Χριστός έδωσε, στις πόρνες στους αμαρτωλούς και σε όλα στα απολωλότα πρόβατα.

Χρειάζεται μεγάλη ανατροπή στην πνευματική και ηθική αγωγή, σε μια κοινωνία που θα προάγει και θα προασπίζεται τον σεβασμό στον πλησίον και την υπακοή και εμπιστοσύνη στους νόμους της πολιτείας.

  Μήπως  πρέπει να αναλογιστούμε όλους αυτούς που κατέληξαν στη φυλακή, τι να έφταιξε και τι να το προκάλεσε; Μήπως  πρέπει να ευλογούμε την τύχη μας που οι συγκυρίες  της ζωής, δεν μας έσπρωξαν σε δυσάρεστες καταστάσεις; Συναντώντας  ακατάλληλους μοιραίους ανθρώπους,  ώστε να χάσουμε την ψυχραιμία μας, να παραλογίσουμε, να παρανομήσουμε, εκούσια ή ακούσια και να  βρεθούμε στην φυλακή; Σίγουρα  θα ευχόμασταν ο γιός μας, να μην είναι στη θέση του πιλότου ή του Αρχιμανδρίτη. Το κατά Ματθαίον Ιερό Ευαγγέλιο (εδάφιο 25-31-46)  μας ομιλεί  για την αναφορά του πάγκαλου Ιησού Χριστού. ‘Σ την φυλακή ήμουν και δεν με επισκεφτήκατε’.

Που είναι  η ελάχιστη   συμπόνια για τους χιλιάδες ανθρώπων, που για χίλιους δυο λόγους εγκλημάτησαν και εμείς οι πεντακάθαροι και αναμάρτητοι, καθημερινά τους λιθοβολούμε; Όχι  δεν δικαιολογούμε επ’  ουδενί λόγο, τις άδικες πράξεις και τα εγκλήματα τους.

 Άλλωστε φρόντισε η Δικαιοσύνη και  η Συνταγματική Νομοθεσία, να τους κάνει να πληρώσουν ακριβά, τις  βαριές συνέπιες των τρομερών πράξεων τους.

Όμως αναρωτιόμαστε όλοι ως Χριστιανοί, οι ιερωμένοι και οι απλοί πολίτες, που βρίσκεται η συγχώρηση και η Χριστιανική Αγάπη, που τόσο συχνά επικαλούμαστε;

Χάθηκε  στον βαθύ ωκεανό της ανθρώπινης χαιρεκακίας.

  • 25 Ιουνίου 2021
  • 0 Σχόλια

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Ανυπολόγιστη για τον Δημιουργό της  η ζωή,  ανεκτίμητη για την Δικαιοσύνη των ανθρώπων. Όταν ο  Δημιουργός του Σύμπαντος, σύμφωνα με την Ιερά Βίβλο, παρέδωσε στο Όρος Σινά στον Μωυσή, τις Δέκα Εντολές περιέλαβε και το ‘Ου φονεύσεις’. Αυτή  η εντολή βρίσκεται στην όγδοη σειρά στην ‘ Έξοδο’ και στην έκτη σειρά στο ‘Δευτερονόμιον’, σύμφωνα με την μετάφραση των ‘Εβδομήκοντα’.  Μεγάλη  σημασία  έχουν οι Δέκα Εντολές, κατά την έξοδο των Ιουδαίων του λαού του Ισραήλ , από την βασανιστική σκλαβιά των Αιγυπτίων Φαραώ.    Αποτελούν δε  κώδικα ηθικής, για τις βασικές αρχές  στην Θρησκευτική, κοινωνική και οικογενειακή οργάνωση των ανθρώπων και  είναι  οι βάσεις  του Ιουδαϊσμού και του Χριστιανισμού. Μαζί δε και με την Ενδεκάτη Νέα Εντολή, το ‘Αγαπάτε Αλλήλους’, που δίδαξε   ο  Ιησούς  Χριστός.  Διότι  η Αγάπη αποτρέπει τον άνθρωπο, από κάθε  κακόβουλη και  εγκληματική πράξη και εφαρμόζει  τις Δέκα  Εντολές.   Όλες  οι Θρησκείες, όλες οι νομοθεσίες της Πολιτείας,  Συνταγματικές και ηθικές,  προστατεύουν την ανθρώπινη ζωή.  Πόσο  πολύτιμη είναι;   Και εμείς  την αφαιρούμε  επειδή πέντε λεπτά κακής διαχείρισης του θυμού μας, της ανεξέλεγκτης οργής, μας οδηγεί στην αφαίρεση της ανθρώπινης  ζωής και  εμάς στην μακρόχρονη στέρηση της ελευθερίας μας.  Αλήθεια, πόσο αξίζει η ανθρωπινή ζωή στις  μέρες μας; Αρκετά   εκατομμύρια αποζημίωση,   μερικά  χρυσοφόρα ασφάλιστρα, αλλά   και πάρα πολλά  χρόνια τιμωρίας στην φυλακή.  Όταν από μια στιγμιαία έκρηξη κτητικού ερωτικού  πάθους,   παθολογικής  ζήλειας,   αρρωστημένου εγωκεντρισμού, στερούμε ξαφνικά τη ζωή των άλλων και φυσικά την δική μας ελευθερία, τι κερδίζουμε;    Ο  πατριαρχικός,  κτητικός χαρακτήρας, κυρίως συζύγων, πατεράδων και αδελφών, πολλές φορές αποδεικνύεται μοιραίος και καταλήγει σε εγκληματικές συμπεριφορές και ανεπανόρθωτες   πράξεις φονικών.                                                               

 Αλλά  φόνος δεν είναι  και όταν εγκαταλείπουμε στην τύχη τους ,νεογέννητα ανεπιθύμητα, εξώγαμα παιδάκια, αφήνοντας τα αβοήθητα  να πεθάνουν; Δε ν  είναι εγκληματικό όταν βομβαρδίζουμε ανελέητα, άμαχο πληθυσμό με παιδιά και ηλικιωμένους, σε εμφύλιες η άλλες εχθρικές συρράξεις; Για να μην αναφερθούμε σε σκοτωμούς, εξαιτίας φυλετικών, πολιτικών ή Θρησκευτικών διακρίσεων.  Όταν  για λίγα μέτρα περιουσιακής κληρονομίας,  αδελφός σκοτώνει τον αδελφό του, όπως ο Κάιν με τον Άβελ,  στην πρώτη δολοφονία της  Παλαιάς  Διαθήκης; Όταν   λύνουμε τις διαφορές μας, αντί με την συζήτηση, με σκοτωμούς; Όταν  για ασήμαντες αφορμές, όπως για ένα απλό παρκάρισμα, για μια παρεξήγηση, μαχαιρωνόμαστε ή πυροβολούμε ο ένας τον άλλον;

 Όταν   για το χατίρι ενός άνδρα ή μιας γυναικάς, καταφεύγουμε με ευκολία στο φονικό; Όταν εισβάλουμε  σε σπίτια  και μαγαζιά, βιάζουμε, βασανίζουμε,  ληστεύουμε και τέλος σκοτώνουμε αθώους συνανθρώπους μας; Όταν  είμαστε εριστικοί, αντικοινωνικοί χαρακτήρες, επιθετικοί, εγωπαθείς, εγωκεντρικοί και ευέξαπτοι, στις  μεταξύ μας ανθρώπινες σχέσεις, είτε αυτές είναι ερωτικές ,συζυγικές, οικογενειακές, συγγενικές, γειτονικές, φιλικές κλπ; Πόσο  δύσκολες και περίπλοκες είναι οι ανθρώπινες   σχέσεις και πόσο  εύκολα πέντε λεπτά οργής εν βρασμό ψυχής, μας οδηγούν μια ζωή στην φυλακή και παλιότερα στην εσχάτη των ποινών; Όταν  το εξαρτημένο παιδί απερίσκεπτα σκοτώνει τους γέρους γονείς ή  παππούδες του; Όταν  στο μοίρασμα των περιουσιών, γίνονται τόσα φρικτά  φονικά; Όλα αυτά δεν αποδεικνύουν τον εκφυλισμό της κοινωνικής ηθικής, γραπτής και άγραφης; Πόσο   φυλλοροεί η ηθική και η συνείδηση, η σωστή κρίση και η λογική βούληση των ανθρώπων, όταν τις κυριεύει το ασίγαστο πάθος, ο εγωισμός,  το μίσος και η εκδίκηση;                                                                                                   

  Από  καταβολής κόσμου όπως αναφερθήκαμε  στον αδελφοκτόνο Κάιν προς τον Άβελ, τα φονικά δεν σταματούν.  Καθημερινά  πληροφορούμεθα  συγκλονιστικά ειδεχθή εγκλήματα,  από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και κοινωνικής δικτύωσης. Ούτε  η θανατική ποινή, ούτε τα ισόβια, κατέφεραν να αποτρέψουν τους στυγνούς δολοφόνους,  που καθ’  ομολογία ή με αδιάσειστα στοιχεία, αφαίρεσαν  τη ζωή  πρώην αγαπημένων, ερωτικών συντρόφων, συζύγων,  αδελφών, φίλων, συγγενών και  γειτόνων τους, για χίλιες δυο αιτίες και διενέξεις,   χωρίς ποτέ να δείξουν έλεος και  συγχώρηση ή να δώσουν τόπο στην οργή.                                                   

  Κάνοντας την ανατομία ενός εγκλήματος, διαπιστώνουμε ότι  λίγο πολύ όλα μοιάζουν μεταξύ τους και  μόνο οι πρωταγωνιστές αλλάζουν. Τα  ίδια κίνητρα, οι  ίδιες αίτιες,  η πρόκληση, οι τσακωμοί, το προσωπικό συμφέρον, τα ψέματα  η απόκρυψη, η συγκάλυψη,  οι δικαιολογίες και το φρικτό τέλος. Όμως,   διαφέρει η τιμωρία από λαό σε λαό. Σε   πολλά μέρη του κόσμου, επιστρέφουν στον θύτη ό, τι  έκανε στο θύμα,  δηλ ξεπληρώνουν το φονικό με την δική του αφαίρεση ζωής.  Κάτι  που παραπέμπει, σε ‘οφθαλμό, αντί οφθαλμού’ και σε ‘οδόντα, αντί οδόντος’ ή ακόμη ‘μάχαιρα έδωσες, μάχαιρα θα λάβεις’.                                                                                                  

 Στα  προηγμένα πολιτισμένα κράτη, η εκτέλεση στην ειρκτή, δηλ η εσχάτη των ποινών, έχει σχεδόν καταργηθεί. Αντικαταστάθηκε  με τα ισόβια ή την πολυετή κράτηση στις φυλακές και την ουσιαστική στέρηση της προσωπικής ελευθερίας, των εγκληματιών.                                                                                  

  Όμως, κανένα έγκλημα δεν είναι ‘τέλειο.’ Στις  λεπτομέρειες κρύβεται το μυστικό, στα λάθη οι  αποκαλύψεις. Όπως  γράφει ο Ρώσος συγγραφέας Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι (1821-1881) στο μυθιστόρημα του ‘Έγκλημα και τιμωρία’ (1866), που ανέσυρε  τα γεγονότα  από τα Αστυνομικά και εγκληματολογικά,  χρονικά της  πατρίδας του, ο φτωχός φοιτητής λήστεψε και σκότωσε την ανυποψίαστη, ευκατάστατη ηλικιωμένη και πλούσια σπιτονοικοκυρά του.         Αλλά οι Ερινύες, οι Τύψεις, της Αρχαίας Ελληνικής μυθολογίας   και το βάρος του φρικτού φονικού, τον πρόδωσαν μέχρι που παραδόθηκε και ομολόγησε.  Διότι   ‘Έστι  δίκης οφθαλμός ός τα πανθ’ ορά’.  ‘Υπάρχει  το μάτι της  Δικαιοσύνης, που βλέπει τα πάντα’ κατά τον φιλόσοφο Μένανδρο(342-292 μ Χ).                                                                                           

 Όλες οι Θρησκείες του κόσμου, πρεσβεύουν την ειρηνική συμβίωση και προστατεύουν  την ανθρώπινη πολύτιμη ζωή. Ευαγγελίζονται  την αγάπη, την αδελφοσύνη, την  συμπόνια, την συγγνώμη και την ομαλή συμβίωση μεταξύ των ανθρώπων. Όμως  πόσο ακούστηκαν οι παραινέσεις και πόσο εφαρμόστηκαν,  οι σοφές συμβουλές τους;  Αντί   να ελαττώνονται τα εγκλήματα,   αυξάνονται σε όλα τα μέρη του κόσμου, σε όλες τις φυλές και  τις Θρησκευτικές ομάδες της Γης.  Ανεξάρτητα,  αν  οι θύτες είναι  μορφωμένοι ή  σύγχρονα εκπαιδευμένοι και πολιτισμένοι. Γιατί  ο άνθρωπος,  αδυνατεί να τιθασέψει το θεριό που κρύβει μέσα του. Έτσι  στον κατάλληλο χρόνο, στις ανάλογες συνθήκες, δεν μπορεί  να διαχειριστεί την οργή και τον κακό εαυτό του.  Βράζε ι το μίσος στην ψυχή του, θολώνει το μυαλό του, υποχωρεί η λογική και αφαιρεί τη ζωή από το άτυχο θύμα του. Αναντικατάστατη  η  ζωή ως το πολυτιμότερο Θείο δώρο, την οποία ο άνθρωπος ως ευφυέστατο δημιούργημα,  αν και προσέγγισε το Φεγγάρι και τους γύρω πλανήτες, δεν την εκτιμά ως αξία, δεν την ζυγίζει,  δεν την μετρά και   δεν την συγκρίνει  με την δική του.                      

 Γιατί  ο  άνθρωπος σύμφωνα με την Πλατωνική Φιλοσοφική Σχολή  (427-347 μΧ), είναι ικανός, για ‘τα βέλτιστα και για τα χείριστα’, για ‘τα μείζονα και για τα ελάσσονα’.  Δηλ για ‘τα καλύτερα και για τα χειρότερα’, για’ τα μεγαλύτερα και για τα μικρότερα’.                                                                                                                                               

Τα ζώα στην ζούγκλα,  σκοτώνουν για να φάνε και  να επιβιώσουν ή  για να ζευγαρώσουν και να πολλαπλασιαστούν, σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους.                                                    

Ο άνθρωπος, ανέπτυξε πολιτισμό δυσανάλογο με τα θηριώδη ένστικτα του. Για  αυτό και τις μεγάλες ανακαλύψεις του, τις χρησιμοποιεί όχι μόνο προς το κοινωνικό όφελος, αλλά και προς την εξόντωση του.’ Ου φονεύσεις.’  Θανάσιμο  αμάρτημα που σκοτώνει την ψυχή, σύμφωνα με την Χριστιανική Ορθόδοξο πίστη. Ωστόσο  οι παρορμητικοί άνθρωποι, αδυνατούν  να εφαρμόσουν το ‘Ου φονεύσεις’, γεμίζοντας καθημερινά τις σελίδες της ιστορίας και της έντυπης ενημέρωσης,  του ποινικού μητρώου, των Αστυνομικών χρονικών, καθώς και τις αίθουσες της Δικαιοσύνης, με φονικά και λοιπά ειδεχθή εγκλήματα.                                                                     

 Κρίμα, γιατί  ‘ως  χαρίεν εστ’ άνθρωπος όταν άνθρωπος η’. ‘Πόσο  χαριτωμένος είναι ο άνθρωπος,  όταν  είναι πραγματικά άνθρωπος’ . Μένανδρος (342-292 π.Χ.)

  • 21 Ιουνίου 2021
  • 0 Σχόλια

ΕΞΟΔΟΣ