Ραδιόφωνο Live Επικοινωνία Χρήσιμα τηλέφωνα Φαρμακεία
Follow us
  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Πολλά τα παράπονα που συγκεντρώσαμε εφέτος για τους επισκέπτες του νησιού μας. Τα ίδια παράπονα ακούγονται στην Ιταλία, στην Ισπανία και στην Πορτογαλία, όπου οι άνθρωποι έχουν αγανακτήσει, με την επέλαση των Βορείων και ‘αγρίων’.Τώρα με τις κάμερες ασφαλείας, σε Ξενοδοχεία και καταστήματα, όλα καταγράφονται με κάθε λεπτομέρεια.Γιατί ο πελάτης μπορεί να έχει πάντα δίκιο, αλλά υπάρχει και το δίκιο των σκληρά εργαζομένων. Σαν φιλήσυχοι και φιλόξενοι, εργαζόμενοι κάτοικοι του πανέμορφου νησιού μας ανεχθήκαμε πολλά και καθημερινά ανεχόμαστε περισσότερα, από τους περιηγητές κάθε είδους φυλής και κουλτούρας.Εκτός από την παρουσία των τουριστικών τραινακιών, που παρακωλύουν την κυκλοφορία, κάνοντας τους δρόμους ασφυκτικά μπλοκαρισμένους, έχουμε και τα κάθε είδους ενοικιαζόμενα μεγάλα και μικρά οχήματα, όπως “γουρούνες”, “μπάγκι” κλπ, που συνεχώς προκαλούν ατυχήματα και εμφράγματα στους δρόμους. Είναι πολλά τα προβλήματα και από τους στενούς ποδηλατοδρόμους, που θέτουν σε κίνδυνο πεζούς, ποδηλάτες και μικρά παιδιά, αφού οι ποδηλάτες τρέχουν πολύ και μάλιστα απρόσεκτα σε διαβάσεις και διασταυρώσεις δρόμων, ιδίως κάτω από την γέφυρα της Λεωφόρου των Φοινίκων. Επίσης οι ποδηλάτες, ξεπετιούνται από παντού, παραβιάζουν τους μονόδρομους, δεν σέβονται τον κόκκινο σηματοδότη, τα ‘stop’ και γενικά τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας. Το ίδιο κάνουν, μερικοί απρόσεκτοι νέοι και με τα διαθέσιμα πατίνια. Έτσι έχουμε ένα κυκλοφοριακό κομφούζιο με ποδήλατα, μηχανάκια, λεωφορεία τουριστικά και αστικά, ταξί και ιδιωτικά οχήματα, σε μια στενάχωρη νησιώτικη πόλη.Όσο για τους φωτεινούς σηματοδότες, τους ρυθμιστές της κυκλοφορίας, αυτοί λειτουργούν όποτε ‘θέλουν’.Από τα καταστήματα, συγκεντρώσαμε τα παρακάτω παράπονα.Οι τουρίστες όταν μπαίνουν στα εποχιακά μαγαζιά, που έχουν κύκλο εργασιών πέντε μήνες και πληρώνουν μεγάλη φορολογία, θεωρούν τους καταστηματάρχες και τους υπαλλήλους δούλους τους.Σαφέστερα, κρατούν το κινητό τηλέφωνο και φωτογραφίζουν τις τιμές των αγαθών και αναψυκτικών, μήπως και πετύχουν αλλού κανένα πεντάλεπτο φθηνότερα. Αυτή την προσβλητική συμπεριφορά, την έχουν κάνει συνήθεια.Ζητούν έκπτωση και παζάρια, λες και βρίσκονται στην Ανατολίτικη λαϊκή αγορά του “Αχαλίλη” και όχι σε τουριστικά εποχιακά μαγαζιά. Πολλοί από αυτούς δεν έχουν την οικονομική άνεση να ψωνίσουν, αφού έρχονται με τουριστικά κουπόνια και κρατικές επιδοτήσεις, για αυτό και μοιράζονται ένα αναψυκτικό ή ένα νερό, δυο -τρία άτομα.Αφού ανακατέψουν τα ράφια, παρατάνε ευαίσθητα προϊόντα, όπως σαλάμια, βούτυρα, τυριά, παγωτά, όπου θέλουν εκτός των ψυγείων, αν διαπιστώσουν ότι δεν τους φθάνουν τα χρήματα. Μερικές φορές δε, τρώνε κρυφά τα κρουασάν και τις σοκολάτες και αφήνουν τα άδεια χαρτιά στο ράφι. Είναι αγενείς και δεν ζητάνε ποτέ ένα προϊόν που δεν το βλέπουν και μετά απαιτούν, γιατί δεν το βρήκαν. Όταν προσφερθεί ο υπάλληλος να τους βοηθήσει, δεν του δίνουν σημασία, τον στραβοκοιτάζουν και φέρονται ενοχλημένοι, επιθετικοί και απρεπείς.Χρησιμοποιούν την τουαλέτα, όσων καταστημάτων τους την διαθέτουν και μετά την αφήνουν σε βρώμικη και άθλια κατάσταση.Κλέβουν τα αντηλιακά και βάζουν στη θέση τους, τα δικά τους άδεια μπουκάλια, ή αντικαθιστούν τα παλιά γυαλιά τους με κλεμμένα καινούργια.Επίσης κλέβουν μαζί με αναπτήρες και μικροαντικείμενα, τους χάρτες, τα περιοδικά και τις εφημερίδες και όταν ο υπάλληλος τους ρωτήσει αν τα πλήρωσαν, ισχυρίζονται ότι τα είχαν πάρει από άλλο διπλανό κατάστημα.Φέρονται με απρέπεια στα καταστήματα, εκδηλώνοντας ζωώδεις και επαίσχυντες, ανάρμοστες συμπεριφορές. Στο ταμείο καπνίζουν παρά τις συστάσεις του καταστηματάρχη, βήχουν φταρνίζονται, φτύνουν και ‘αερίζονται’ με περισσή απρέπεια. Δεν δέχονται να καταβάλουν το τίμημα της πλαστικής σακούλας, αν και ο καταστηματάρχης τους λέει πως αυτό αποδίδεται στο Κράτος και είναι οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Επίσης λόγω της θανατηφόρας, Παγκόσμιας Πανδημίας, πολλοί δεν τηρούσαν τα μετρά προστασίας, όπως μάσκες, απολυμαντικό, σειρά προτεραιότητας και αναμονής. Νευριάζουν όταν αποδειχθεί ότι η πιστωτική τους κάρτα είναι άδεια, την οποία επιχειρούν με πονηριά να περάσουν. Επίσης προσπαθούν να πληρώσουν με χαρτονομίσματα αμφιβόλου προέλευσης, πλαστά ή κάλπικα κέρματα.Αν δεν τους επιστρέψουν πίσω ένα σωσίβιο που οι ίδιοι κρατούσαν τόσες μέρες και το τρύπησαν ή ένα άλλο αγαθό, που το φέρνουν μετά από πολλές ημέρες, αρχίζουν να βρίζουν στη γλώσσα τους.Πολλές φορές δεν κρατάνε την σειρά προτεραιότητας στο ταμείο, φορτώνουν τον πάγκο με διάφορα ψώνια και μπερδεύουν τους υπόλοιπους πελάτες και τον ταμία. Πετάνε σε δρόμους, σε αυλές, σε πάρκα, σε μαγαζιά και σε ανοιχτούς χώρους, από αποτσίγαρα, μέχρι άδεια μπουκάλια νερού, μπύρας, κουτιά αναψυκτικών  και πλήθος πλαστικών, χωρίς να χρησιμοποιούν τους ανάλογους κάδους απορριμμάτων, που βρίσκονται παντού. Την ίδια συμπεριφορά έχουν και στην παραλία, αφήνοντας μικρούς σκουπιδότοπους. Όταν μεθύσουν φέρονται σαν ζώα, αφοδεύουν παντού, κάνουν εξαγωγές εμετού όπου βρουν, και κάνουν μεγάλη φασαρία με φωνές και καυγάδες, τις ώρες κοινής ησυχίας. Επίσης, δεν σέβονται στον χώρο της πισίνας και τους άλλους λουόμενους τουρίστες.Όσο για την εμφάνιση, είναι σαν να βγήκαν από τις πρωτόγονες φυλές του Αμαζονίου. Φορτωμένοι με τρομακτικά τατουάζ, κατατρυπημένοι παντού, μερικοί βυθισμένοι στις ‘ουσίες και στα οινοπνεύματα’, κυκλοφορούν αλλοπρόσαλλοι, πολύ βρώμικοι και κακοντυμένοι. Ελάχιστοι είναι αυτοί που προσέχουν την συμπεριφορά και την εμφάνιση τους.Στα Ξενοδοχεία και στα Ενοικιαζόμενα δωμάτια, στρώνουν τα σεντόνια κάτω και τα λερώνουν, πετάνε πλήθος σκουπίδια, χάπια, βρώμικα εσώρουχα, και χρησιμοποιημένα προφυλακτικά, κάτω από τα κρεβάτια, αντί να τα ρίχνουν στην τουαλέτα, αδιαφορώντας για τον κόπο που καθημερινά κάνουν οι καθαρίστριες, για να τους παραδώσουν πεντακάθαρα και τακτοποιημένα τα δωμάτια. Άραγε στο σπίτι τους έτσι συμπεριφέρονται;Αυτά λοιπόν είναι μερικά από τα παράπονα και σε γενικές γραμμές αυτό είναι το προφίλ των Ευρωπαίων και άλλων τουριστών, μέσα από τα παράπονα που συγκεντρώσαμε, των καταστηματαρχών και των Ξενοδοχειακών καταλυμάτων. Αψευδείς μάρτυρες, οι κάμερες ασφαλείας. Αλλά και από τους φίλους οδηγούς Λεωφορείων και Ταξί, ακούσαμε πολλά παράπονα, ιδίως σε θέματα κυκλοφορίας, συμπεριφοράς, καθαριότητας, εμφάνισης και χειρισμού σκουπιδιών.Τα συμπεράσματα δικά σας. Πολιτισμένος δεν λέγεσαι επειδή με λιγοστά χρήματα, πήρες το φθηνό Αεροπορικό εισιτήριο, έκλεισες ένα οικονομικό δωμάτιο σε “all inclusive” Ξενοδοχείο και ουσιαστικά άφραγκος, παριστάνεις τον τουρίστα. Αλλά γιατί έχεις πολιτισμένη, ευπρεπή και ανθρώπινη συμπεριφορά. Γιατί είσαι ευπαρουσίαστος και ευγενικός, εκπροσωπώντας την Ευρωπαϊκή ή άλλη χώρα σου, από όπου και αν προέρχεσαι και κυρίως σέβεσαι την φιλόξενη χώρα που επισκέπτεσαι.Βέβαια υπάρχουν και οι λαμπρές εξαιρέσεις πολιτισμένων τουριστών, με αξιοπρέπεια και με σωστή τουριστική συμπεριφορά και συνείδηση.Εμείς να πούμε ως επίλογο ‘και τα καλά δεχόμενα και τα κακά, ‘ουδέν καλόν αμιγές κακού’ (όπως έλεγαν και οι Αρχαίοι Έλληνες, σοφοί πρόγονοί μας.) Ο Τουρισμός είναι μια ‘δουλειά,’ που από αυτήν ζει σχεδόν όλο το νησί και αποτελεί την ναυαρχίδα, της Τοπικής και Εθνικής οικονομίας μας.

  • 22 Σεπτεμβρίου 2022
  • 0 Σχόλια

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Διαβάζουμε καθημερινά στις ειδήσεις…..‘Ζευγάρι υπερήλικων πέθαναν μόνοι και αβοήθητοι και κανείς  δεν τους αναζήτησε, μόνο τους πρόδωσε η δυσάρεστη οσμή του θανάτου’.‘Δυο γεροντάκια ανάμεσα σε χιλιάδες  κόσμου, βρέθηκαν νεκρά, μετά από ημέρες απουσίας από την γειτονιά’.Ανάμεσα σε πολλά εκατομμύρια κόσμου, άνθρωποι της διπλανής πόρτας, φεύγουν μόνοι και έρημοι. Γροθιά  στο στομάχι,  οι θλιβερές είδησης. Πέρα  από αυτοχειρίες, δολοφονίες, γυναικοκτονίες, εγκλήματα κάθε είδους  και βιασμούς, στις πλούσιες πρωτοσέλιδες ειδήσεις και οι μοναχικοί θάνατοι των εγκαταλειμμένων γερόντων.Άνθρωποι με κινητικά προβλήματα ή με άνοια  μένουν αβοήθητοι και υποσιτίζονται, γιατί δεν μπορούν να πάνε για τα καθημερινά ψώνια και για τα στοιχειώδη φάρμακα. Άλλοι με ανίατες ασθένειες και γεροντική άνοια,  μένουν  συντροφιά με την μοναξιά τους ή  με κάποιους ‘επιτήδειους,’ που επιβουλεύονται τα υπάρχοντά τους και  εκμεταλλεύονται το κενό του μυαλού τους. Τραγικές φιγούρες, μερικοί ηλικιωμένοι που  αυτοκτονούν, γιατί δεν προσδοκούν τίποτα εκτός από τη  βασανιστική μοναξιά και την εκκωφαντική σιωπή στη ζωή τους.Όλοι αυτοί που μένουν αβοήθητοι, συνήθως δεν τους αναζήτησε κανείς. Άραγε όλοι αυτοί δεν είχαν παιδιά, εγγόνια, συγγενείς, φίλους ή  γείτονες να τους νοιαστούν; Να  προστρέξουν, να μάθουν αν είναι καλά, να τους δουν αν χρειάζονται βοήθεια;  Στα  χωριά και στην ύπαιθρο, οι άνθρωποι είναι πιο οικείοι, είναι  ποιο συντρεχτικοί. Στις  πόλεις αν και μένουν δίπλα, δίπλα, υπάρχει μεγάλη απόσταση μεταξύ τους.  Όλοι αυτοί, που η κοινωνία τους έβαλε στο περιθώριο, όλα αυτά, τα περήφανα γηρατειά της Ελλάδας, που παραγκωνίστηκαν από τα αδιάφορα νιάτα, υπήρξαν δραστήριοι νέοι.  Μεγάλωσαν, σπούδασαν, ερωτεύτηκαν, αγαπηθήκαν, παντρεύτηκαν, έφεραν στον κόσμο παιδιά, εγγόνια και εργάστηκαν σκληρά. Πάντρεψαν  τα παιδιά τους και άφησαν τα χνάρια τους, στον μάταιο τούτο κόσμο. Είναι  συνάνθρωποι μας, που τους συναντάμε στο δρόμο, στη γειτονιά, στον μπακάλη, στον μανάβη και στο φούρνο. Μπορεί  να είναι συντοπίτες μας, μακρινοί συγγενείς, φίλοι και γείτονες, που όμως είναι ξεχασμένοι από όλους και από όλα. Παρόλα αυτά, έχουν ο ένας τον άλλον, αυτά τα ανήμπορα γεροντάκια μέχρι το τέλος της ζωής τους. Συζούν πολλά χρόνια μαζί, για αυτό και φεύγουν σχεδόν μαζί. Η  φυγή τους από τα κοσμικά, μετά την σύνταξη τους και η απόλυτη μοναξιά για αυτούς, σημαίνει ζωντανός θάνατος. Ο πραγματικός θάνατος, έρχεται ξαφνικά, παρέα με την αβάσταχτη  μοναξιά τους, σε ένα απρόσωπο διαμέρισμα. Μια στατιστική έρευνα, αναφέρει πως πάνω από μισό εκατομμύριο, ηλικιωμένοι συνταξιούχοι, ζουν μόνοι και ξεχασμένοι στη χώρα μας. Τα  περισσότερα άρρωστα, υπερήλικα ζευγάρια, που δεν έχουν κανέναν να τους στηρίξει, ούτε το ίδιο το Κράτος, είναι άλλοι παρατημένοι  σε διαμερίσματα, από τα παιδιά και τους δικούς τους. Άλλοι είναι παρκαρισμένοι και ολομόναχοι, σε οίκους ευγηρίας ή  σε Εκκλησιαστικά ευαγή ιδρύματα. Περιμένουν μια φιλική κουβεντούλα, εκτός από ένα πιάτο φαί και ένα ζεστό κρεβάτι‘Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου για να ζήσεις   καλά και πολλά χρόνια’. Η Πέμπτη από τις Δέκα Εντολές του Δημιουργού, στον Μωυσή  (Έξοδος).  Ποιός τιμάει σήμερα,  τους γέροντες γονείς του;  Ελάχιστοι, για αυτό η σημερινή κατάσταση   των μοναχικών γερόντων, δεν αντέχεται, δεν χωνεύεται. Ιδίως  όταν οι μοναχικοί γέροντες, είναι οι γονείς, οι παππούδες, οι θείοι, κάποιων που θα μπορούσαν να τους εξασφαλίσουν, μια προσωπική βοηθό στο σπίτι, αντί να τους ξεφορτώνονται στα διάφορα Γηροκομεία, σαν άχρηστα αντικείμενα. Θα  πρέπει να σταθούν δίπλα τους και να τους κρατήσουν το χέρι, στη αρρώστια και στο γήρας, μέχρι το τέλος του βίου τους. Δυστυχώς  κανείς δεν ρίχνει ένα συμπονετικό δάκρυ, βλέποντας ή μαθαίνοντας τους απόκληρους της ζωής, τους απόμαχους της δουλειάς, να φεύγουν μόνοι για το μεγάλο, αιώνιο ταξίδι τους.  Μακάρι να μην έζησαν άσημοι και απαρατήρητοι, όπως έφυγαν.  Μακάρι να είχαν μια γεμάτη ζωή, με μικρές και μεγάλες απολαύσεις, με πολλά ταξίδια στον κόσμο, με έρωτες, αγάπες, χορούς και πανηγύρια. Με  οικογένεια, παιδιά και εγγόνια, αντάξια τους. Όλα  αυτά, να τα έζησαν  μόνο και μόνο, ώστε η ζωή τους να άξιζε κάτι περισσότερο, από το μοναχικό και  καταφρονημένο τέλος τους. Ίσως μάταια να περίμεναν, ώστε να μην τους ξέχασαν οι δικοί τους, να μην τους εγκατέλειψαν, έτσι άσπλαχνα, τα σπλάχνα τους.  Σίγουρα  θα παρακαλούσαν τα παιδιά και τα εγγόνια τους, να τους σκέπτονται και να τους επισκέπτονται, που και που, για να τους μιλούν με αγάπη και να τους στηρίζουν.   Όχι να νοιώθουν επειδή πάρα μεγάλωσαν, παρατημένοι από τη ζωή και χαμένοι στις αναμνήσεις, της κάποτε ένδοξης νιότης τους. Αλλά μέσα στην συντροφιά της μοναξιάς και στην πίκρα της εγκατάλειψης,  που είναι η Πολιτεία για να στηρίξει τα περήφανα γηρατειά, όχι με λόγια αλλά με έργα; Και  εδώ είναι παντελώς απούσα, πέραν ορισμένων σποραδικών Κρατικών Ιδρυμάτων και μερικών ομίλων, φροντίδας ηλικιωμένων. Μήπως λοιπόν  η αλαζονεία της νιότης, τυφλώνει τους πάντες και ξεχνούν τους απόμαχους της ζωής; Μήπως  όλοι εμείς δεν πιστεύουμε, ότι θα έχουμε την ιδία μοίρα, ίσως και χειρότερη και νομοτελειακά, θα καταλήξουμε στο ίδιο σημείο; Γράφει ο αγαπημένος των παιδικών μου χρόνων, μεγάλος Έλληνας, συγγραφέας, ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης ‘Χειμώνας βαρύς οικία καταρρέουσα, καρδιά ρημαγμένη, μοναξιά. Κόσμος  βαρύς, κακός, ανάλγητος, υγεία καταστραμμένη, σώμα φθαρμένο από τη δουλειά, βασανισμένο από την ασθένεια, τα σωθικά του λαβωμένα.  Δεν  μπορεί πια να ζήσει, να κινηθεί, να αισθανθεί, να χαρεί τη ζωή.’ Στον φετινό δύσκολο Χειμώνα, λόγω της  ενεργειακής,  οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, ας θυμηθούμε ότι κάπου ανάμεσα μας, βρίσκονται  τα τραγικά, μοναχικά, υπερήλικα ζευγάρια, παρατημένα από τη ζωή και ξεχασμένα από τους ανθρώπους. Αυτά που  δεν αντέχουν άλλο, την μοναξιά γύρω τους, που τις νύχτες γίνεται λύκος και ουρλιάζει. Ράπισμα στην σημερινή, σύγχρονη εφημερεύουσα κοινωνία.‘Κύριε το γήρας περικράτησον,’ λέει ο Μέγας Βασίλειος, στην προσευχή για τους ηλικιωμένους ανθρώπους.

  • 05 Σεπτεμβρίου 2022
  • 0 Σχόλια

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Ακούγοντας τον καρδιακό παλμό της επικαιρότητας, χείμαρροι λέξεων και ποταμοί ατέλειωτων συζητήσεων, απλώθηκαν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και κοινωνικής δικτύωσης. Ας  αφουγκραστούμε όλοι  στις συνειδήσεις μας, το βάρος των τελευταίων γεγονότων κακοποίησης και βιασμού γυναικών, ιδίως δε παιδιών και ανηλίκων. Συμπερασματικά όλοι συμφωνούμε πως πιο κτηνώδες, πιο απάνθρωπο και πιο ειδεχθές, ακόμη και από το φόνο, είναι το έγκλημα του βιασμού, ιδίως σε βάρος παιδιών και ανηλίκων. Στον πολιτισμένο μας κόσμο και ο βιασμός στων γυναικών, που ξεκινάει με λεκτική βία και καταλήγει σε σωματική βίαιη κακοποίηση, αποτελεί βαρύτατο και καταδικαστέο έγκλημα. Στην ανατομία του βιασμού, θα διαπιστώσουμε ότι ο βιασμός  τελείται όχι μόνο από άγνωστα  πρόσωπα, αλλά και από στενούς συγγενείς και φίλους. Αυτή η βίαιη κακοποίηση, είναι χειρότερη και από τον θάνατο. Τα  θύματα του βιασμού, κουβαλάνε σε όλη τους τη ζωή αυτή τη φρικτή τραγωδία, που  τους τραυματίζει προσωπικά όχι μόνο στο σώμα, αλλά βαθύτατα και στην ψυχή. Καθημερινά  πεθαίνουν εσωτερικά, είτε νοιώθοντας ντροπή και καταισχύνη, είτε γιατί  αισθάνονται ενοχές, για την ακούσια συμμετοχή τους στο σκηνικό του βιασμού. Έτσι, απομονώνονται σε μια γωνιά και γλύφουν τις πληγές τους. Λίγοι  είναι αυτοί που αποτινάσουν το πέπλο της ντροπής και της ενοχής και βρίσκουν τη δύναμη, να καταγγείλουν τον βιασμό, για να τιμωρήσουν το απάνθρωπο κτήνος ή για να προστατέψουν την κοινωνία, από τις βδελυρές πράξεις του. Οι περισσότεροι διστάζουν, γιατί θεωρούν ότι χωρίς  μάρτυρες,  θα εξευτελιστούν στο Δικαστήριο και στην κοινωνία και θα θεωρηθούν συμμέτοχοι στην πορνεία, στην ομοφυλοφιλία και στην διαστροφική συμπεριφορά που έμπλεξαν. Αποτέλεσμα,  κλεισμένοι στον εαυτό τους αργοπεθαίνουν καθημερινά και αν είναι παιδιά ή έφηβοι, όλες τους οι δραστηριότητες και οι αποφάσεις στην μετέπειτα ζωή τους, συνδέονται με την τραγική στιγμή του βιασμού. Καθημερινά,  βουλιάζουν στον ωκεανό της ενοχής τους και αναρωτιούνται,  ότι μπορεί και να φταίνε οι ίδιοι, που προκάλεσαν τον βιαστή τους, είτε με την αποκαλυπτική εμφάνιση τους, είτε με την απρεπή, χαλαρή συμπεριφορά τους.  Συχνά, πυκνά, μετανιώνουν κάθε λεπτό, γιατί δεν τον καταγγέλλουν ή δεν  κατήγγειλαν έγκαιρα το γεγονός, ώστε αυτό το σάπιο κομμάτι της κοινωνίας, να απομακρυνθεί από το κοινωνικό σύνολο και να προλάβουν χειρότερες καταστάσεις, σε άλλους συνανθρώπους τους. Μακάρι  να μπορούσαν να γυρίσουν πίσω το χρόνο, για αυτό εύχονται να μην είχαν παρασυρθεί και ξεμοναχιαστεί με τον βιαστή τους, σε ένα ακριβό αυτοκίνητο, σε ένα πολυτελές διαμέρισμα, σε ένα μεγάλο ξενοδοχείο. Για αυτό και κρύβονται από ντροπή και  δεν κυκλοφορούν, φορτωμένοι με φόβο,  χωρίς να τολμούν να  καταγγείλουν το χειρότερο των εγκλημάτων. Χειρότερο  και από την  αφαίρεση ζωής, αφού καταλήγουν ψυχικά ράκη και ζωντανοί νεκροί, μερικές  φορές δε οδηγούμενοι  και στην αυτοκτονία, ως έσχατη λυτρωτική λύση. Όλα αυτά γιατί νοιώθουν το κορμί τους βρώμικο, μαγαρισμένο, ενώ οι γυναίκες πολλές φορές κουβαλάνε το ανεπιθύμητο παιδί, του βάναυσου βιαστή τους.Σκιαγραφώντας το πορτρέτο ενός βιαστή, που αποδεδειγμένα έχει τελέσει το μεγαλύτερο και ειδεχθές έγκλημα, βρισκόμαστε έκπληκτοι σε μια πολύπλοκη προσωπικότητα.  Ο  βιαστής κάθε μορφής,  είναι το χειρότερο είδος του ανθρώπου. Ειδικά ο διεστραμμένος βιαστής   ανηλίκων παιδιών και εφήβων, στην ποιο τρυφερή τους ηλικία. Είναι  ο εκτελεστής της ψυχής, που την ξεριζώνει και την τραυματίζει, κακοποιώντας το σώμα και βιάζοντας την ασφάλεια και την εμπιστοσύνη του θύματός του, προς τους άλλους ανθρώπους. Οι σκληροτράχηλοι θύτες βιαστές, είναι οι αποσυνάγωγοι της κοινωνίας, ακόμα και αν κρατούν υψηλές επαγγελματικές ή κοινωνικές θέσεις. Οι  βιαστές είναι όλοι ίδιοι, αφού για να ικανοποιήσουν τα άρρωστα και διεστραμμένα, ανώμαλα πάθη τους, εξουθενώνουν και εξευτελίζουν την ανθρώπινη ελευθερία και αξιοπρέπεια. Θεωρούν  κτήμα τους, το θύμα και εκμηδενίζουν την προσωπικότητά του.  Δεν  υπάρχουν βιαστές πλούσιοι ή φτωχοί, άνεργοι ή εργαζόμενοι ή διαφορετικών πολιτικών αποχρώσεων, ιδεολογικών  και θρησκευτικών πεποιθήσεων,  μορφωμένοι ή αμόρφωτοι διάσημοι ή άσημοι. Φορούν την μάσκα του ευγενούς ανθρώπου, του άψογου πολίτη και χρησιμοποιούν ακριβά δολώματα, όπως το χρήμα και την περίοπτη κοινωνική και υψηλή, επαγγελματική τους θέση, για να αλιεύσουν τα υποψήφια ανύποπτα θύματά τους. Ο θύτης και βιαστής, τα πλησιάζει ως ευεργέτης, ως καλός εργοδότης, ως φιλάνθρωπος και φιλόξενος πολίτης, ώσπου να τα απομονώσει και να τα κατασπαράξει με τα απάνθρωπα, διεστραμμένα και κτηνώδη ένστικτά του. Προσφέροντας τους με  δόλο το μέλι που στάζει φαρμάκι. Όσοι αποδεδειγμένα καταδικάστηκαν από την Ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, με αμετάκλητη και τελεσίδικη καταδίκη, έμειναν στην κοινή γνώμη και στο Δημόσιο λαϊκό αίσθημα, ως μισητές παρουσίες, που πρέπει να μπουν στο περιθώριο.  Θα  παραμείνουν αποσυνάγωγοι της κοινωνίας και δεν θα μπορέσουν ποτέ να αποτινάξουν την βδελυρά ρετσινιά, ως ανεξίτηλη ταμπέλα του βιαστή.  Παρόλα  αυτά και η κοινωνία κάπου φταίει. Ωστόσο τα ερωτήματα του κοινωνικού συνόλου είναι αμείλικτα.Όλοι αυτοί οι φίλοι και οι γνωστοί, που πιθανόν να γνώριζαν ή υποψιάζονταν ή αντιλήφτηκαν τις άνομες βίαιες πράξεις του γείτονα ή του  γνωστού βιαστή, που ήταν όλο αυτό τον καιρό; Σήμερα  ισχυρίζονται ότι κάτι είχαν καταλάβει ή ακούσει ή γνώριζαν, για τον κοντινό φίλο, τον γείτονα, τον  συγγενή, το γνωστό  τους. Λοιπόν, που είναι τώρα και  έπαψαν να τον υποστηρίζουν; Γιατί  δεν μίλησαν πιο πριν, για αυτό το άθλιο υποκείμενο με την βίαιη κακοποιητική συμπεριφορά στις γυναίκες και στα παιδιά της κοινωνίας;  Αν γνώριζαν και δεν μίλησαν, είναι συνένοχοι κατά ένα βαθμό και αυτοί στο έγκλημα.  Αν μίλαγαν  εγκαίρως, ίσως να γλύτωναν πολλά από τα   ανυποψίαστα θύματα, από τα κοφτερά νύχια του ανθρωποειδούς κτήνους. Αν  γνώριζαν τον βίο και την πολιτεία του βιαστή και σιώπησαν, τότε πήραν στο λαιμό τους τα αθώα θύματα. Μέσα  στο βούρκο του βιασμού, δεν υπάρχουν ψήγματα χρυσού, που να αγνοούν ή να υπερασπίζονται τον βιαστή. Ούτε  είναι κοινωνικά αποδεκτό, οι βιασμοί να χρησιμοποιούνται για πολιτική εκμετάλλευση. Ποιος είναι ο ρόλος, των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και κοινωνικής δικτύωσης; Σε  μια Δημοκρατική χώρα Ευρωπαϊκού πολιτισμού, δεν είναι σωστά τα στημένα λαϊκά δικαστήρια. Στιγματίζουν τους θύτες και μαζί τα θύματα τους, που τα διασύρουν τηλεοπτικά, τα  διαπομπεύουν δημόσια, ενώ  δικάζουν και προ καταδικάζουν,  υποθέσεις υποδίκων. Οι αναρτήσεις μίσους, ο κανιβαλισμός στους υπόπτους εγκλημάτων, το λιντσάρισμα, γεμίζουν τα ταμεία των κατάπτυστων εκπομπών. Παράλληλα,  δυσκολεύουν το έργο της Δικαιοσύνης και των συνηγόρων και υποβιβάζουν το Κράτος Δικαίου. Τα Δικαστήρια Δικάζουν, βάσει νόμων και απτών αποδείξεων και όχι βάσει της φλυαρίας των άσχετων, στα ΜΜΕ.Ο καθένας βγαίνει στην Δημοσιότητα και σχολιάζει,  χωρίς να γνωρίζει τα σοβαρά αυτά ζητήματα. Παρανομεί, αφού δημοσιεύει μυστικές δικογραφίες και εμπιστευτικές ανακρίσεις.  Χωρίς  νομικές γνώσεις, λασπολογεί, με σκοπό την υψηλή ακροαματικότητα. Σε μια ευνομούμενη Πολιτεία, η ανεξάρτητη αρχή της Δικαστικής εξουσίας, χειρίζεται κάθε παρανομία και κάθε έγκλημα, βάσει των Νόμων,  της κρίσης και των γνώσεων των Δικαστών.Είναι δυσδιάκριτη η απόσταση, μεταξύ μιας πραγματικής καταγγελίας και μιας ψεύδους και το Δικαστήριο καλείται να την διαλευκάνει. Βέβαια  κάποιοι νόμοι, που απαλλάσσουν τους υπόδικους ή κατάδικους  και  τους ελαφρύνουν τις ποινές, έχουν ψηφιστεί από την Νομοθετική Εξουσία της Βουλής.  Αν προκαλούν το δημόσιο αίσθημα και δεν είναι αρκετά τιμωρητικοί, μπορούν μέσω ψηφοφορίας νέων προτάσεων στη Βουλή, να τους αλλάξουν. Γιατί οι αναταραχές στον κόσμο, ο όχλος  και ο δρόμος προς την Ρωμαϊκή αρένα,  σίγουρα οδηγούν την κοινωνία στο γκρεμό. 

  • 30 Ιουλίου 2022
  • 0 Σχόλια

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Η λέξη αγόρι ή κορίτσι, αντικαθίσταται με την λέξη παιδί;Προβληματίστηκα πολύ αρχικά σαν μητέρα, πριν γράψω αυτά τα λόγια. Αλλά  γρήγορα κατάλαβα, ότι άλλοι δημιουργούν σοβαρότερα προβλήματα. Το άρθρο αυτό δεν έχει σκοπό να προσβάλλει κανένα για τις επιλογές του, στην προσωπική του ζωή, ούτε και να κατηγορήσει τον τρόπο ζωής μιας μερίδας ανθρώπων.Τελικά αν και προσκλήθηκε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, στα εγκαίνια του νεόδμητου Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου, ένα τάμα εκατό χρόνων των Μικρασιάτων Πετρουμιανών, δεν ήρθε. Δεν μας τίμησε το Πατριαρχείο, ούτε έστειλε έστω έναν εκπρόσωπό του, αφού τα Δωδεκάνησα υπάγονται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Γιατί  άραγε; για να μην χαλάσει την επιθετική, αμφισβητούμενη στάση της γείτονας που διεκδικεί τα Δωδεκάνησα; Για να μην χάσει την εύνοια του Σουλτάνου, τον Οικουμενικό θρόνο και τις ανέσεις; Όμως  όσο και αν θέλει να δικαιολογηθεί ο Πατριάρχης βρέθηκε τις επόμενες μέρες, και καλά έκανε, στα εγκαίνια του Ιερού Ναού του Αγίου Παισίου στα Ιωάννινα. Κάπως  μακριά από τα Ακριτικά Δωδεκάνησα, που τα λύπησε και τα απογοήτευσε.Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το πνευματικό του παιδί, ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος, ευλόγησε τα υιοθετημένα παιδιά ομόφυλου ζευγαριού, που η Εκκλησία μας δεν τους αναγνωρίζει. Στο γεγονός -σόου της βάφτισης με οκτώ νονούς και εκατό καλεσμένους, ένας Ορθόδοξος Αρχιεπίσκοπος μειοδοτεί της Χριστιανοσύνης, αφού άλλα κηρύττει και άλλα κάνει.  Στηρίζει  ένα  ξοφλημένο, αξιακά νεκρό δυτικό πολιτισμό, που θέλει να καταργήσει την μητρική και την πατρική φιγούρα. Παράλογα  πράγματα συμβαίνουν και όμως ο υπαρξιακός καημός του πατέρα και η στοργή της μητέρας, για το παιδιά τους, δύσκολα θα εκλείψουν.Αυτό είναι το νέο φρούτο που ακούει στο όνομα του φτιασιδωμένου, φασιστικού καπιταλισμού, δήθεν φιλελευθερισμού και του δικαιωματισμού, μιας κοινωνίας ιδιαίτερων ανθρώπων, που δεν μπορεί να διανοηθεί το μεγαλείο της ανθρώπινης φύσης, την παρουσία και το βάρος της έννοιας μαμά και μπαμπάς. Για αυτό και πρέπει να το κατανοήσουν όσοι πολεμούν τους δυο στυλοβάτες της οικογένειας, ως βασικού κυττάρου της κοινωνίας.  Πολύ  δίκαια όλοι θα αναρωτηθούν. Τότε γιατί  οι ιερωμένοι  δεν αφήνουν να μπουν κουμπάροι ζευγάρια με πολιτικό γάμο, σε βαφτίσεις ή δεν βαφτίζουν τα παιδιά παντρεμένων, με πολιτικό γάμο, αφού αυτοί δεν αναγνωρίζουν όλα τα Ιερά Εκκλησιαστικά Μυστήρια; Αυτοί οι ομοφυλόφιλοι τι γάμο είχαν κάνει και αν η ομοφυλοφιλία, ευλογείται τελικά από την Ορθόδοξο  Εκκλησία; Αυτά τα παιδιά λένε είναι προϊόντα παρένθετης μητέρας και έγινε υιοθεσία- τεκνοθεσία, όπως  για παράδειγμα στην Ουκρανία που λειτουργούν νόμιμα 52 κλινικές παρένθετων μητέρων, που τα παίρνουν συνήθως άτεκνα ή ομόφυλα ζευγάρια, αντί 25-50 χιλ ευρώ. Άραγε αυτή η μητέρα -τέρας που κυοφορεί τα παιδιά εννέα μήνες και μετά τα πουλάει, τι θα τους πει όταν μεγαλώσουν και σαν αυριανοί πολίτες, ανακαλύψουν ότι τα πούλησε; Πως θα μεγαλώσουν αυτά τα παιδιά, χωρίς την παρουσία και τη στοργή της μητέρας, σε ένα κλίμα περίεργο και αφύσικο, με δυο πατεράδες, που πολλές φορές αποδεικνύονται και παιδεραστές και παίρνουν τα παιδιά για ίδια χρήση; Ποιος  νόμος θα τα προστατέψει από νόμους-υπονόμους  και δικαιώματα, που θεσπίζουν οι ίδιοι κομμένους και ραμμένους στα μέτρα τους; Συχνά διαβάζουμε στις ειδήσεις πως  άλλα παιδιά αυτοκτονούν, άλλα ζητούν βοήθεια από κοινωνικές οργανώσεις, άλλα εγκληματούν και άλλα παραπαίουν στα ναρκωτικά δυστυχισμένα, αλλά  πάμπλουτα, στη βασανισμένη ζωή τους.  Κάθε  μέρα οι ειδήσεις, έχουν τραγικά περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης υιοθετημένων παιδιών, από ακατάλληλους θετούς γονείς, ετερόφυλους ή ομοφυλοφίλους. Θα μου πείτε η Καθολική Εκκλησία, πρωταγωνιστεί σε σκάνδαλα ιερωμένων για σεξουαλική κακοποίηση παιδιών, στα Δημόσια Ιδρύματα. Όχι πως δεν έχει μερικά κρούσματα ομοφυλοφιλίας και παιδεραστών και η Ορθόδοξη Εκκλησία, με αρσενοκοίτες και κίναιδους, κρυμμένους κάτω από τα τιμημένα ράσα. Μια  ματιά στο Δικαστικό και Αστυνομικό ρεπορτάζ, θα σας πείσει.  Μπορεί η ελίτ ενός ξενόφερτου Δυτικού πολιτισμού, να καταργήσει την ιερή μητρική φιγούρα;  Μπορεί  η  άκρατη σεξουαλική ελευθερία, να παρελάζει με περηφάνια, στα Σόδομα και τα Γόμορρα;  Τι  ακριβώς προσφέρουν στην ενημέρωση του κόσμου ότι δυο άντρες ομοφυλόφιλοι, που πήραν δυο παιδιά μέσω παρένθετης μητέρας και σκέφτηκαν να τα βαφτίσουν; Σας θυμίζει λίγο την τεχνητή κλωσσομηχανή; Έτσι;  Γιατί  έπρεπε να κάνουν μεγάλο ντόρο στα βαφτίσια,  αφού αυτοί δεν πιστεύουν για αυτό διάγουν αμαρτωλό βίο, σύμφωνα με τους Ορθόδοξους Χριστιανικούς κανόνες; Γιατί  δυο άντρες ομοφυλόφιλοι, κρατούν δυο αθώα παιδάκια και φωτογραφίζονται, για να μας μπουκώσουν με το ζόρι, ότι αποτελούν μια φυσιολογική οικογένεια;  Η άκρατη  προπαγάνδα των ομοφυλοφιλικών σχέσεων και του κινήματος τους, σαρώνει την Υφήλιο σε επίπεδο πολιτικό, νομοθετικό, επικοινωνιακό, εκπαιδευτικό και Θρησκευτικό.  Έτσι  για να συνηθίζουμε στην ιδέα, ότι αυτοί υπάρχουν και σταδιακά μας επιβάλλονται. Όλοι αυτοί οι σχεδιαστές μόδας, οι ροκάδες, τα είδωλα της μουσικής, οι καμωτές, οι τραγουδιστές, οι θεατρίνοι, τα μοντέλα, οι χορευτές,  και οι γόνοι πλουσίων οικογενειών, έσπευσαν να παρευρεθούν, να αυτοπροβληθούν,  σε μια βάπτιση θεατρίνων, για να νομιμοποιήσουν στα μάτια του κόσμου μια κατάσταση προκλητική. Ανάμεσα  στα εκατό άτομα πρόσθεσε και ιδιαίτερη βαρύτητα το πνευματικό παιδί, του Βαρθολομαίου Οικουμενικού Πατριάρχη της Ορθοδόξου Εκκλησίας.  Ευθύνεται ο νυν Αρχιεπίσκοπος Αμερικής, που ευλόγησε την βάφτιση με οκτώ νονούς, κυρίως αλλόθρησκους; Όχι  πως είμαστε αντίθετοι στα βαφτίσια όλων των παιδιών, αλλά γιατί τέτοιο σόου και τέτοια προβολή; Μήπως  τον κάλεσαν για να τον χρησιμοποιήσουν, ώστε να δέσει το σκηνικό και να γίνει παντού γνωστό, ότι η Εκκλησία μας βαφτίζει τα θετά παιδιά δυο μπαμπάδων, που συζούν και όχι ενός μπαμπά και μια μαμάς που ζουν παντρεμένοι με τους Ορθόδοξους Χριστιανικούς κανόνες;  Τι θέση παίρνει, ο Οικουμενικός Πατριάρχης;Όσο για την αγάπη; Αυτή  είναι άρρωστο πάθος αμαρτωλό, Σόδομα και Γόμορρα, κατά τας Ιεράς  Γραφάς και τους Χριστιανικούς κανόνες.  Όμως  επειδή είμαστε Δημοκρατική ως  χώρα,  θα τολμήσουμε να πούμε πως πρόκειται για μεταμοντερνισμό και για σύγχρονα νομοθετήματα αυτά που ζούμε. Που  κολλάει το γονέας 1 και γονέας 2, στα επίσημα έγγραφα, καταργώντας την παρουσία του πατέρα και την πιο γλυκιά λέξη της μάνας, με την μητρική αγκαλιά; Φυσικά δεν  θα πούμε πράγματα προσβλητικά, που οι νόμοι που είναι κομμένοι  και ραμμένοι στα μέτρα τους, θα μας κυνηγήσουν και  θα μας σύρουν στα δικαστήρια. Αλλά δεν θα δεχθούμε  και να μας κολλήσουν ταμπέλες, από μια συγκεκριμένη νομενκλατούρα δικαιωματιστών. Εδώ  συζητάμε κάτι άλλο πιο σοβαρό. Μια  συγκεκριμένη ελίτ εξουσίας, με 52 εκατομμύρια μέλη ομοφυλόφιλους  παγκοσμίως, όσος  είναι ο πληθυσμός της Γαλλίας, με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, που θεωρεί και επιβάλλει ότι οι όροι και οι έννοιες πατέρας και μητέρα, άνδρας και γυναίκα, είναι καταχρηστικοί, αναχρονιστικοί και ομοφοβικοί και πρέπει να καταργηθούν. Λέτε οι λέξεις μπαμπάς και μαμά, τελικά να προάγουν τις διακρίσεις έναντι σε αυτές τις μειονότητες και για αυτό τις καταργούν με νομοθέτημα στην Γαλλία, στην Αγγλία, στην Ολλανδία και στην Γερμανία; Λες  και αυτούς εκεί δεν τους γέννησε ένας πατέρας και δεν τους μεγάλωσε με στοργή μια μητέρα, απαραίτητα πρότυπα της ζωής; Γιατί  όλοι αυτοί που περήφανα παρελάζουν με χρωματιστές σημαίες, για τα Σόδομα και τα Γόμορρα, όπου βρεθούν καταργούν τις λέξεις άρρεν- θήλυ ή άνδρας- γυναίκα ή πατέρας-μητέρα; Γιατί μπερδεύουν και θέλουν να επιβάλουν στα παιδιά και στους εφήβους, επιλογή και επαναπροσδιορισμό του φύλου, με χειρουργικές επεμβάσεις, και με απίστευτη  ψυχική και σωματική ταλαιπωρία, λες και η σοφή φύση δεν τα προίκισε με το ανάλογο φύλο τους; Γιατί  κατακλύζουν τα ΜΜΕ, τις διαφημίσεις, τον κινηματογράφο, τα κινούμενα σχεδία, τις ειδήσεις και προωθούν τον μιμητισμό και την ομοφυλοφιλία,  κατά κόρον; Ακόμη  και στην Εκκλησία μπήκαν σε γάμους και σε  Βαφτίσια, που την εμπλέκουν, καταργώντας σταδιακά την ευλογημένη φυσιολογική, παραδοσιακή οικογένεια, με πατέρα, μητέρα και  παιδιά, βυθίζοντας έτσι την κοινωνία στο βούρκο της ανομίας και της  αμαρτίας; Άραγε αυτή η αντιαισθητική προπαγάνδα, μπορεί να καταργήσει την μητρική στοργή και την εξάρτηση του βρέφους από την μαμά του, που βίαια του στέρησαν την μητρική παρουσία της, ως παρένθετη μητέρα; Άραγε  αυτό το βιολογικό, συγκλονιστικό φυσικό μυστήριο, του δεσμού και της ασφάλειας στην μητρική αγκαλιά και της τροφής του βρέφους με το μητρικό γάλα, μπορούν να το καταργήσουν; Αναρωτιέστε γιατί η  Ευρώπη μελλοντικά, θα αντιμετωπίσει σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα; Γιατί  το Ισλάμ με τους δικούς του Θρησκευτικούς αυστηρούς, ηθικούς κανόνες, αξίες και αρχές για την οικογένεια, δεν αντιμετωπίζει δημογραφικό πρόβλημα; Ούτε  επιτρέπει να έχει παράταιρες οικογένειες, από άτομα που έχουν χάσει τον ορισμό και την έννοια της οικογένειας, με τις δυο βάσεις πατέρα και μητέρας. Αναρωτιέστε γιατί το Ισλάμ πολλαπλασιάζεται και διαδίδεται, με ταχύτερους ρυθμούς; Γιατί κρατάει Θρησκευτικούς νόμους και αξίες ηθικής, προστατεύοντας και στηρίζοντας την οικογένεια, κάτι που οι μοντέρνοι Χριστιανοί τους καταργούν και τους προσπερνούν; ‘ Ουαί  υμίν γραμματείς και φαρισαίοι υποκριτές’, με τις κορώνες τους θρόνους και τις χρυσοποίκιλτες ενδυμασίες, που μοιάζουν με τάφους στολισμένους αλλά γεμάτους σήψη. Μην απορείτε λοιπόν γιατί  το Ισλάμ, θα κυριαρχήσει. Διότι  δίνει μεγάλη σημασία, στον ιερό θεσμό της οικογένειας. Ακόμη  και  οι εκτρώσεις είναι ανύπαρκτες, χωρίς δικαιολογητικά τύπου γυναικεία ανθρωπινά δικαιώματα, για τις αμβλώσεις. Άραγε  το αγέννητο  παιδί που θέλει να έρθει στον κόσμο, δεν έχει ανθρώπινα δικαιώματα; Ως επίλογο δυστυχώς θα ξεχωρίσω  ο, τι γράφει η Ιερά Αποκάλυψη, του Ευαγγελιστή Ιωάννου. Έρχονται τα σημεία των καιρών, όπως οι άνδρες δεν θα ξεχωρίζουν από τις γυναίκες και το αντίθετο. Οι  κοσμικοί με τους χαλκάδες, οι  παραμορφωμένοι και με τα τρομακτικά τατουάζ, θα μοιάζουν με τους αγγέλους της κολάσεως και οι κληρικοί, θα μοιάζουν με τους κοσμικούς, γιατί θα κυκλοφορούν ξυρισμένοι και χωρίς τα τιμημένα ράσα τους.  Σημεία των καιρών ή τέρατα και σημεία;

  • 17 Ιουλίου 2022
  • 0 Σχόλια

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΊΑ

Οι συχνές επισκέψεις μας με όλη την οικογένεια, σε ένα Αρχαιολογικό χώρο υψίστης σημασίας, μας γεμίζουν έντονα συναισθήματα υπερηφάνειας.  Κυρίως,  για την σημασία του ιερού χώρου στο νησί και για την ιστορική και την πολύτιμη αρχαιολογική αξία του,  που είναι συγκλονιστική. Ο Κώος ιστορικός, συγγραφέας και νομικός,  κ. Βασίλης Χατζηβασιλείου, απεκάλεσε το Ασκληπιείο ως μια ιστορική πυραμίδα, που στην κορυφή της βρίσκεται η Κως του Ιπποκράτη. Για χιλιάδες χρόνια, ήταν  κρυμμένο στα σπλάχνα της εύφορης πλαγιάς και ανακαλύφθηκε το 1902 επί της ζοφερής Ιταλοκρατίας, για να μας εκπλήξει.Μέχρι το 1930 που γίνονταν οι ανασκαφές, αγάλματα και πολύτιμα ευρήματα  φυγαδεύτηκαν ή πωλήθηκαν, στην Κωνσταντινούπολη, στη Ρώμη στη Γαλλία, στη Γερμανία και σε λοιπά Ευρωπαϊκά  Μουσεία. Από  την ίδρυσή του πριν τεσσερισήμισι χιλιάδες χρόνια, το Ασκληπιείο  εξακολουθεί να αντιπροσωπεύει, της Ιπποκρατικές ιδέες και αρχές και να εκφράζει στην ιατρική, ως την επιστήμη της θεραπείας και την προσέγγιση της ανθρώπινης ευζωίας. Ο  Ιπποκράτης, καύχημα και κλέος της Κω, μετέτρεψε την ιατρική, από κομπογιαννίτικη μέθοδο με μαντζούνια και μαγιολίκια, σε επιστήμη.  Την δε  φαρμακολογία, την εμπλούτισε με την βοτανοθεραπεία. Ο αρχαιολογικός χώρος του Ασκληπιείου,  δεσπόζει σε μια πολύ όμορφη τοποθεσία σε ένα πλαγιαστό λόφο, που βλέπει από τον απέναντι ορίζοντα προς την θάλασσα.  Λέγεται  ότι ο Ιπποκράτης, θεωρούσε τον συνδυασμό του δάσους, με την θέα της θάλασσας,  αναπόσπαστο κομμάτι των θεραπευτικών μεθόδων και διαδικασιών, για την ανθρώπινη ψυχική υγεία και πανάκεια.  Το  Ασκληπιείο της Κω, σύμφωνα με τις αρχαιολογικές μελέτες, τεκμηριωμένες  και από τις ανασκαφές, ήταν κτισμένο σε τρία επίπεδα, τα λεγόμενα διαζώματα. Το  πρώτο επίπεδο του Ασκληπιείου, αυτού του Νοσοκομείου, ενός δημόσιου πρότυπου νοσηλευτηρίου, αφιερωμένο στον Ασκληπιό διέθετε κλίμακα εισόδου, με 24 σκαλοπάτια πέτρινα και πλατιά. Επίσης  είχε τέσσερεις κολώνες και έβγαζε  σε δωμάτια συμβουλευτικής θεραπείας και σε ειδικές ιαματικές πηγές, για θεραπευτικά λουτρά και για τελετουργικά ίασης. Πιστεύεται δε, ότι σε αυτό το επίπεδο λειτουργούσε και μια πρότυπος Ιατρική Σχολή. Το δεύτερο επίπεδο, ήταν ξακουστό για τους αρχαίους ναούς του, αφού  ανεβαίνοντας τα πέτρινα σκαλιά, συναντάμε   παλαιότερε ερείπια  ναού, αφιερωμένα στον Ασκληπιό τον 4 αι π. Χ.  Επίσης υπάρχουν οι 7 στήλες του ναού του Απόλλωνα, πατέρα του Ασκληπιού.  Οι  αρχαιολόγοι τους έχουν αναστηλώσει και καλά συντηρήσει, ώστε να ξαναζωντανέψουν την παλιά λάμψη του κλασικού Αρχαιοελληνικού ναού.  Το τρίτο επίπεδο, βρίσκεται ψηλότερα με μια σκάλα από 60 σκαλοπάτια, πλατιά και πέτρινα όπως οι άλλες. Από  εκεί οδηγούμαστε στον μεγαλύτερο ναό, ο οποίος ήταν αφιερωμένος στον Ασκληπιό. Λέγεται  όπως πιστεύουν οι αρχαιολόγοι, πως σε κάθε πλευρά του διαζώματος υπήρχε μια δωρική στοά, με δωμάτια για τους ασθενείς και επισκέπτες των ιαματικών λουτρών.  Η  αρχαιολογική σκαπάνη, έφερε στο φως και τα ερείπια προχριστιανικού ναού, που έγινε Εκκλησιά αφιερωμένη στην Παναγία της Ταρσού. Μετά  το τελευταίο διάζωμα, λιγότερα σκαλιά, μας οδηγούν σε ένα δάσος από πυκνοφυτεμένα πεύκα και κυπαρίσσια, αφιερωμένο ως Απολλώνιο δάσος .  Συνδεδεμένος  στενά με το Ασκληπιείο του Ιπποκράτη, είναι και ο πλάτανος του Ιπποκράτη. Πιστεύεται  ότι αυτός ο τεράστιος αιωνόβιος πλάτανος φυτεύτηκε εκεί από τον ίδιο,   πριν από 24 αιώνες. Θεωρείται δε ότι είναι το μεγάλο πλατάνι, πίσω από το Ενετικό Κάστρο της Νεραντζιάς, κοντά στην Αρχαία αγορά της Κω, που καταστράφηκε από τον φοβερό σεισμό του 1933.  Ο πλάτανος του Ιπποκράτη, δεσπόζει στην ομώνυμη Πλατεία Πλατάνου, απέναντι από το Ιταλόκτιστο Διοικητήριο και έχει διάμετρο 4, 7 μέτρα, ενώ  ο ίσκιος του καλύπτει έκταση 12 τετραγωνικών μέτρων. Οι γεωπόνοι και ειδικοί, κάνουν υπεράνθρωπες προσπάθειες,  για να τον κρατήσουν με τα παρακλάδια και τις νέες ρίζες,  που φύονται γύρω του.  Τα παλιά χρόνια την πρώτη του Σεπτέμβρη, ημέρα της Εκκλησιαστικής  Αρχιχρονιάς της Ινδίκτου, οι λεύτερες κοπέλες έπαιρναν,  αμίλητες νερό από την κρήνη που υπάρχει στη βάση του δένδρου. Ύστερα αγκάλιαζαν όλες μαζί τον κορμό του πλατάνου, χόρευαν αργή Κώτικη σούστα και τραγουδούσαν, ευχόμενες να πάρουν τη δύναμη και τα χρόνια του και να είναι γερές σαν τα αιωνόβια πλατάνια. Στο Ιταλικό αρχιτεκτόνημα Μουσειακό χώρο, υπάρχει το άγαλμα,  που αποδίδεται στον  Ιπποκράτη της Κω. Στο ίδιο Μουσείο βρίσκονται  μαζί και τα αγάλματα της Υγείας και της Πανάκειας, όπου οι αρχαιολόγοι έφεραν στο φως μαζί με τις ανασκαφές του Ασκληπιείου της Κω. Επίσης στεγάζεται και το υπέροχο ψηφιδωτό της άφιξης ή αναχώρησης του Ιπποκράτη, από το λιμάνι της Κω. Σήμερα δίπλα στο Ασκληπιείο, περίπου μισό χιλιόμετρο προς τα ανατολικά,  έχει κτισθεί το Διεθνές Ιπποκράτειο Ίδρυμα, ΔΙΙΚ, ένα σύγχρονο κτήριο που είναι τόπος συνεδριακός,  συνήθως των ιατρών όπου εκεί δίνουν τον όρκο του Ιπποκράτη  και παράλληλα είναι Μουσειακός χώρος. Κοντά του στον υπαίθριο χώρο, καλλιεργούνται σε βοτανικό κήπο, περισσότερα από 100 βασικά βότανα που χρησιμοποιούσε ο πατέρας της ιατρικής,  Ιπποκράτης. Λέγεται δε, πως εκεί γεννήθηκε ο Ιπποκράτης. Υπάρχει και μια δεύτερη παραδοσιακή εικασία,  πως ο Ιπποκράτης γεννήθηκε στο παλιότερο οίκημα της Κω. Αυτό βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το κεντρικό πέταλο του λιμανιού και λέγεται, το σπίτι του Ιπποκράτη. Οι φερόμενοι ως Ιπποκρατικοί Αρχαιολογικοί χώροι, αποτελούν ανεκτίμητους, πολύτιμους θησαυρούς, για την ιστορική και πολιτιστική μας κληρονομιά. Υποχρέωση μας είναι, να τους διατηρούμε μέχρι τις επόμενες γενιές, ακολουθώντας βασικούς κανόνες  συντήρησης και φροντίδας.  Ασκληπιεία  θα συναντήσουμε και σε άλλα μέρη της Ελλάδος, όπως της Επιδαύρου, των Τρικέων, και της Περγάμου. Όμως  αυτό της Κω, γενέτειρας του Ιπποκράτη είναι ξεχωριστό. Οι  προσπάθειες που γίνονται για να  ανακηρυχτεί  επιτέλους το Ασκληπιείο της Κω, μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομίας της UNESCO, μέχρι τώρα βρήκαν πολλά εμπόδια.  Θα αναφερθούμε σε  τρία από αυτά. Ο φάκελος που είχε σταλεί  παλιότερα ήταν ελλιπής. Διότι δεν είχε αεροφωτογραφίες της περιοχής του Ασκληπιείου,  γιατί δεν μερίμνησαν οι υπεύθυνοι να το φωτογραφίσουν. Επίσης  δεν περιείχε τοπογραφικό σχεδιάγραμμα, της αρχαιολογικής θέσης όπου  βρίσκεται και σε αυτό αμέλησαν οι αρμόδιοι πολιτικοί μηχανικοί, για να ολοκληρώσουν το φάκελο. Άλλη μια δικαιολογία είναι ότι η  UNESCΟ, δεν δέχεται αναστηλωμένα μνημεία. Όμως πιο μεγάλο μνημείο δεν είναι αναστηλωμένο σήμερα  στον κόσμο; Από  το παλάτι των Ιπποτών και του Μέγα Μαγίστρου της Ρόδου, μέχρι το Κολοσσαίο  της Ρώμης κλπ, είναι όλα αναστυλωμένα. Παρόλα αυτά θα ξανά υποβληθεί  ο πλήρης φάκελος, με την συνδρομή της Περιφέρειας, του Δήμου, καθώς  και των πολιτιστικών συλλόγων και πνευματικών φορέων του νησιού.  Μαζί δε θα γίνει αίτημα, ώστε ο Ιπποκρατικός όρκος , να συμπεριληφθεί στα μνημεία άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO. Ευχόμαστε και ελπίζουμε αυτή τη φορά η Κως, να τύχει πιο ευνοϊκής μεταχείρισης.(Το άρθρο αυτό γράφτηκε με σεβασμό στο έργο της Αρχαιολογίας, στις προσπάθειες που γίνονται για τον πλήρη φάκελο της UNESCO, και με σημαντικές πληροφορίες που συγκέντρωσα από διάφορες  ιστορικές πήγες, μαζί με  τις επισκέψεις μου στον μοναδικό αυτό Αρχαιολογικό χώρο, του νησιού μας.) 

  • 07 Ιουλίου 2022
  • 0 Σχόλια

ΕΞΟΔΟΣ